Zondag 1 – God geeft échte troost

Preek gehouden in Beilen en Hooghalen, april ’11

Tekst: Zondag 1 (Jes. 25:6-9; Openb. 21:1-4)

Geliefde gemeente van onze Heer Jezus Christus,

God geeft échte troost

1. Waarom troost

2. Hoe troost

3. Wat doet die troost

Als je het woord troost hoort, dan denk je aan verdriet.

Als je als kind valt, jongens en meisjes, dan neemt je vader of moeder je bij zich en probeert je te troosten.

Als ouder geef je een kus, bekijk je de plek, plak je soms voor de troost een pleister en misschien geef je wel een snoepje, … al probeer ik dat zelf meestal niet te doen. Stel je voor dat mijn kinderen later, zodra het wat tegenzit, zodra ze het moeilijk hebben de snoeptrommel pakken om hun verdriet weg te eten. Dan worden ze veel te dik!

Maar hoe gaat het dan wel als je ouder wordt:

wat kan er een verdriet, een leegte, een pijn in het leven zijn.

Misschien pak je dan wel een lekker stuk chocola, maar er zijn ook andere manieren waarop mensen hun pijn proberen te vergeten door op te gaan in de sport, door gebruik te maken van alcohol of drugs; door te vluchten in seks, door video’s of films, en misschien ook wel door te meer rustgevende medicijnen of pillen te nemen dan de dokter goed vindt. En zo zijn er nog wel andere ‘troostmiddelen’ te bedenken. Misschien dat je dan je pijn even kan wegstoppen, vergeten en er even niet aan hoeft te denken. Maar de pijn komt toch weer terug.

Maar als we het vandaag gaan hebben over de eerste zondag van ons ‘troostboek’ de catechismus, willen we de pijn en het verdriet niet wegstoppen en niet even vergeten. We willen het juist onder ogen zien. Want laten we eerlijk zijn wat er kan er soms een pijn en een verdriet zijn. In Ps 80 zongen we over tranenbrood: soms doet God ons een stroom van tranen drinken. Bijvoorbeeld als je zorgen en moeite hebt rondom je inkomen en financiën, je echt de vloek na de zondeval merkt, dat we met moeite moeten werken.

Soms kan het meer een gevoel zijn: ‘Ik voel me zo nutteloos’; ‘ik voel me zo alleen’; ‘Ik verlang zo naar iets’.

Verdriet kan er ook zijn als ziekte je lichaam kapot maakt. Wat een verdriet kun je hebben over het sterven.

We hoeven dat verdriet voor God niet te verbergen. Ps 56, die we aan het eind van de dienst zingen zegt: ‘Mijn omzwervingen hebt u opgetekend, vang mijn tranen op in uw kruik, staat het niet alles in uw boek’. God kent en ziet jouw gemis en jouw verdriet.

Hoe komt het dat er zoveel verdriet, zoveel tranen zijn? Eigenlijk staat dat in vraag en antwoord twee. Hoe kun je gelukkig getroost zijn in leven en sterven? Dat kan als je weet hoe groot je zonde en je ellende is. Ik heb iets verteld over ellende en verdriet die er kan zijn. Vandaag stoppen we dat niet weg, vandaag willen we kijken hoe het komt dat die ellende zo groot is. En dan moeten we zeggen: Dat komt door de zonde. Dat komt omdat God heel erg boos, vertoornd is op deze wereld. Onze ellende is maar niet even een naar en leeg gevoel, is maar niet even wat tranen.

Nee, onze ellende komt omdat de zonde in de wereld is gekomen.

Toen heeft God de dood als straf gegeven, toen moest de mens met pijn kinderen baren en met moeite zijn brood verdienen. Die toorn van God komt heel duidelijk naar voren in Jes 24, het hoofdstuk voor het hoofdstuk over de redding in 25. Lees maar eens wat er staat in 24:5, een oordeel over heel de aarde, priesters en slaven, rijk en arm. ‘5 De aarde is door haar bewoners ontheiligd: zij hebben de voorschriften overtreden, zijn aan de wetten voorbijgegaan en hebben het eeuwig verbond verbroken. 6 Daarom verslindt een vloek de aarde en moeten haar bewoners boeten.

God had de aarde mooi gemaakt, God wilde dat de mens met hem zou leven. Hij sloot zelfs zijn verbond, toen de mens zich van hem afgekeerd had. Maar niemand wilde met Hem leven. Daarom verslindt de vloek de aarde. Gods toorn en Gods vloek rusten op de aarde. Zo diep gaat dus onze ellende, zo diep gaat dus onze wanhoop. De zond is dus de modderpoel waaruit alle ellende, eenzaamheid en verdriet uit naar bovenstroomt. God wilde zijn volk in de tijd van Jesaja gaan straffen. Het was niet zo dat God maar een beetje verdrietig was. Dat God niet zo blij was met hun zonde. Nee de maat was vol: ze hadden de doodstraf gekregen. Zo konden ze niet meer voor hem bestaan. Het is alsof ze ter dood veroordeeld zijn, voor het vuurpeleton staan, met vier soldaten, klaar om de trekker over te halen. Dat is de toorn van God, dat is de betaling die hij vroeg voor onze zonden.

Is dat een wrede, liefdeloze God. Is dat niet te begrijpen, als de Bijbel toch zegt dat God liefde is. Kan zijn boosheid dan zo groot zijn? Denk is aan het volgende voorbeeld: ‘Een man en vrouw zijn getrouwd. Ze houden van elkaar. Hebben hun huwelijksverbond gesloten. Stel je nu voor dat die man een oogje krijgt op een andere vrouw en op de ergste manier ontrouw wordt aan zijn vrouw. Hij komt dan thuis, zijn vrouw weet het en heeft een bloemetje bij zich, gaat op zijn knieën en zegt: ik hou zoveel van jou en wil haar kussen. Is het vreemd dat die vrouw hem wegduwt, dat zij het bloemetje in de hoek gooit, dat ze haar ring afdoet en de trouwfoto van de muur haalt. Is zij dan zo wreed en boos en onaardig? Of is haar liefde dan juist zo groot voor haar man, dat ze niet wil dat Hij haar ontrouw is! Het is vanuit liefde dat zij boos wordt, haar liefde is gekrenkt en gekwetst. Zij wil haar eigen man en ze wil zijn liefde terug. Maar als hij die niet geeft, is ze vanuit haar liefde heel erg boos.

God had het paradijs gegeven, vanuit zijn liefde, maar de mens wilde niet met Hem leven. Daarom moesten zij het paradijs verlaten, daarom kwam er de ellende. God had met Israël zijn verbond gesloten. Hij had gezegd: ik zal straffen als jullie ontrouw zijn, vanuit zijn liefde heeft Hij gestraft.

En wij? Laten we ook allereerst onze zonde onder ogen zien, onze ontrouw aan God, en dan maar niet algemeen: zo van, er is zonde, de wereld is slecht, wat er is veel moeilijk, maar vooral: wat is de zonde in mijn leven, waar is de zonde in mijn hart. Wat is mijn ellende en verdriet? Alleen zo kun je zien hoe je troost en redding kan ontvangen!!

2. Hoe kun je dan troost krijgen?

Na de ellende in Jesaja 24, komt het feest van Jesaja 25. Juich en weest blij, staat daar, Hij zou ons redden; Juich en weest blij, want Hij heeft ons gered. God is het die ook zijn redding wil geven. En dan droogt Hij niet alleen de tranen af. Maar dan lezen we ook dat Hij zelfs de dood teniet doet. Hij neemt ook alle smaad van de aarde weg.

Hoe kan dat? Dat kan omdat Jezus Christus met zijn bloed van onze zonden heeft betaald. Daar waar de mens had moeten staan voor dat vuurpeloton, heeft Jezus Christus gestaan. Hij zei: Ik wil de prijs van de zonde betalen. God trok ons op het laatste moment weg, en zij: ik heb de mens zo lief, dat ik mijn eigen Zoon geef om voor hen te sterven! Wij zijn God ontrouw geworden, zoals een man zijn vrouw ontrouw kan worden, maar God zegt: toch sluit ik een nieuw verbond, ik ga verder. Wie in Jezus Christus gelooft, die mag de ware troost vinden.

Hebt u die echt troost gevonden? Heb jij die ware troost ontdekt? De twee teksten die we lezen gaan over dat straks alle tranen afgewist zullen zijn. Dat er niet meer geschreeuwd hoeft te worden, dat er geen verdriet meer is, geen vertwijfeling, geen moeite of angst. Nooit meer wanhopig. Alle pillen kunnen in de prullenbak, alcohol en chocola hoeven niet meer gedronken of gegeten te worden op de pijn te vergeten. Dan komt er een maaltijd met uitgelezen gerechten en belegen wijnen, een maaltijd rijk aan vet. Niet om iets weg te eten of te vergeten, maar om te vieren dat alles nieuw en alles goed is. Een maaltijd waar we met het avondmaal al een voorproefje van mogen hebben.

Heb je de troost ontdekt? Ja ook nu al. Hoe geweldig het is om een verlosser te hebben die leeft. Bij wie je terecht kunt met al je vragen en verdriet, met je leegte en verlangens. Je mag met hem praten, het met Hem delen, Hij wil naar je luisteren! Een verlosser die je zo wil bewaren, dat zonder de wil van je hemelse Vader geen haar van je hoofd zal vallen. Je bent opgenomen in zijn vaderzorg! Als er zonden zijn, wil Vader ze vergeven om het bloed van zijn zoon, je hoeft er niet meer onder gebukt te gaan. Hij wil zijn licht in je leven laten stralen. Door Christus dient alles tot jouw heil, zelfs als het aardse leven hier ophoudt. Ik hoop dat je de troost en de kracht van dat leven met God ontdekt. God wil je zo troosten!
Wat kan het leven dan veranderen! Laat ik één voorbeeld eruit halen. Ik denk aan jongeren die in de weekenden meegaan met andere jeugd en het niet laten bij één of twee biertjes, maar die ontzettend veel drinken. In de trein vrijdag zat ik nog met een hele groep die feest ging vieren in Groningen, in de trein begonnen ze al met sterke drank, netjes in een fles Sprite, omdat anders de conducteur er wat van zou zeggen. Wat is het geweldig wanneer je als jongere niet je troost hoeft te vinden in feesten, drinken en alles wat erbij komt kijken. En het mooie is dat je dan niet alleen hoeft te zeggen: het is niet goed, het beschadigd je hersenen, je weet niet meer goed wat je doet. Het mag niet en dat je ook kan zeggen waarom niet. Maar dat je er iets anders voor terug krijgt. Een leven met God. Een leven dat zin heeft. Een leven waarin je liefde voelt. Een leven waarin je juist zegt: wij gaan als jeugd met elkaar een gezellige avond houden, waarop we samen zingen, praten, proberen iets voor een ander te betekenen. En waarop we laten zien wat mooi het is om het doel van je leven in God te vinden. Dat je met elkaar iets doet voor de naaste, bijv. via present. Of dat je meedoet aan een project van E&R, of dit koningskind, of een Bijbelstudiedag. In september hebben we altijd het weekend van de belijdeniscatechisanten, en steeds vind ik het weer bijzonder om te zien hoeveel zo’n weekend ook met jongeren kan doen!

3. Daarmee komen we bij het derde punt: wat doet die troost?

Wie Jezus Christus omhelst als zijn verlosser, die raakt niet alleen veel leegheid kwijt, die krijgt niet alleen vergeving van de zonden, maar die weet zich ook echt van Hem, met Hem verbonden! Kijk eens eerlijk naar jezelf. Geloof je echt dat je van Christus bent. En is dat niet alleen iets van je hoofd, maar ook iets van je hart? Neemt je behoefte aan andere troostmiddelen in dit leven ook af? Heb je minder tranen?

Nee, we zullen hier nog niet verlost zijn van de tranen. De dood, de zonde en moeite, daar ontkomen we niet aan in dit leven. Maar ik hoop wel dat je er anders naar gaat kijken er anders mee om leert gaan. Dat je rust en troost vindt bij God. Ps 42 laat ook zo duidelijk zien hoe je heen en weer geworpen kunt worden tussen vragen, verlangens en aan de andere kant de redding door God. Soms heb je dan verdriet, maar soms heb je dan misschien ook wel andere tranen in je ogen, als je echt beseft hoeveel God om je geeft. Tranen van dankbaarheid, dat je wel kan huilen van vreugde!
Wie echt oog in oog met zijn ellende en moeite heeft gestaan. Wie echt beseft wat een liefde het is dat Christus voor ons gestorven is, die staat anders in het leven. Op catechisatie gebruik ik vaak het voorbeeld: als je in de put gezeten hebt, en iemand heeft je eruit gehaald, dan ga je ook anders leven! Moet je je eens voorstellen: wij hadden Gods straf verdiend, we waren in de macht van de duivel: de vier geweren waren op je gericht, de trekker had kunnen worden over gehaald, je had de doodstraf verdiend. Stel je voor dat je daar gestaan had. Je keek een soldaat in de ogen en vroeg je af zou hij het doen. Je dacht aan degenen die het liefhadden. Stel je voor dat je dan toch mocht blijven leven, omdat iemand anders jou gered had. De straf voor je betaalde. Dan verandert je leven! Dan ben je echt van harte bereid om te leven voor Hem. Dan wil je ook dat Hij de eer krijgt!

Hoe vroom is jouw leven. Hoezeer ben je met God verbonden? Aan je manier van leven kun je zien of je echt begrepen hebt hoe groot zijn liefde is voor jou!

Laten we zo op weg gaan.

Op weg gaan, vanuit dank.

Rust dat God alles doet meewerken ten goede.

Ook als er soms gesnoeid moet worden.

Terwijl we deze kostbare boodschap delen met anderen.

Soms met tranen van verdriet, soms met tranen van vreugde.

Op weg naar die dag dat God al de tranen van de ogen af zal wissen! Amen.

Liturgie zondag 1 mei

Liturgie Morgendienst 9.30 Beilen Middagdienst 14:15 Hooghalen
Welkom en mededelingen
Votum, zegengroet en amen
Zingen Gz 94:1,2,5 (in het vroege morgenlicht) Gz 94:1,2,5 (in het vroege morgenlicht)
Gebed
Lezen Jes 25:6-9 Jes 25:6-9
Zingen Ps 80:3 en 10 Ps 80:3 en 10
Lezen Opb 21:1-4 Opb 21:1-4
Zingen Gz 75 (Nu gaan de bloemen nog dood) Gz 75 (Nu gaan de bloemen nog dood)
Tekst Zondag 1 Zondag 1
Preek + beamerpresentatie Ps 42:1,2 en 5 Ps 42:1,2 en 5
Zingen
Wet Geloofsbelijdenis
Zingen Gz 71 (de lof, canon) Gz 71 (de lof, canon)
Dankgebed en voorbede
Collecte
Zingen (aangekondigd na col.) Ps 56:3 en 4 Ps 56:3 en 4
Zegen en amen
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: