Hand 20:22-24: Morgen is voor ons verborgen

Preek gehouden in Beilen en Hooghalen, mei ’12

Tekst: Hand 20:22-24

 

Geliefde gemeente van onze Heer Jezus Christus,

Waar raak je door geboeid? Waar is je hart vol van? Wat vind je echt belangrijk?

Het is Hemelvaart geweest, Christus regeert als Heer in de hemel.

Het wordt Pinksteren. Zijn Geest wordt uitgestort op de gelovigen.

U Here Jezus ging de weg van de stal naar het kruis, uit het graf weer opgestaan.

U Here Jezus wil in mijn hart vergeving van zonden geven en mij vol maken van uw Geest.

 

Christus goede nieuws verspreidt zich zo via mensen over de aarde.

Als gelovige mag je door de Geest in vuur en vlam gezet worden.

Enthousiast zijn over het goede nieuws van verlossing en eeuwig leven.

Paulus zegt in Ef. 5:18: Laat de Geest u vervullen!

 

Daarbij zegt hij bedrink u niet. Hij wil niet dat je je hart met andere dingen vult.

Paulus beseft dat er zomaar andere dingen in je hart kunnen komen.

Voor sommigen voort de drank een bedreiging, die zomaar hun hart wil vullen.

Jongeren worden uitgedaagd worden door drugs. Anderen vullen hun hart zomaar met sekssites op internet.

 

In de verzen van onze tekst lezen we hoe Paulus, ondanks moeite die er op zijn pad zal komen, zich laat leiden en vullen door Gods Geest. Afgelopen week hebben we al gezien dat Paulus, in gesprek met de oudsten van Milete aangaf dat het niet altijd makkelijk was geweest. Hij had om hen gehuild, hij was de minste geweest en had het moeilijk gehad door de valstrikken van de Joden en de opstand van de Efeziërs. Toch was er een gemeente gekomen, hadden mensen de afgoden verlaten. Paulus had zijn doel mogen bereiken: het goede nieuws van Christus verteld en door de Geest was dat in de harten van de mensen gekomen. Nu wil Paulus, gebonden door de Geest de toekomst tegemoet gaan.

Leef vervuld van de Geest de toekomst tegemoet

1. Morgen is verborgen

2. Wordt niet vol van het hier en nu

3. Laat je door Geest leiden tot Gods doel

 

 

Paulus had teruggekeken, maar nu gaat hij vooruit kijken:

hij vertelt niet alleen hoe het was, hij vertelt ook hoe het verder met hem zal gaan.

Hij zegt, ik ben op weg naar Jeruzalem en ik weet niet precies wat mij te wachten staat. In Rom 15 lazen we dat hij op weg is naar Jeruzalem omdat hij daar de Joden over Christus wil vertellen, maar ook omdat hij de Joden die Jezus aangenomen hebben de collecte voor Jeruzalem wil overhandigen.

Voor de Joden is hij bang, omdat ze hem naar het leven staan.

Bij de Joodse christenen is hij onzeker zij de collecte van heidenenchristenen zullen waarderen en blijmoedig zullen ontvangen.

Paulus zegt dus: ik ga naar Jeruzalem, maar weet niet wat mij te wachten staat.

 

Laten we eens stil staan bij die woorden van Paulus: Hij weet niet wat hem te wachten staat. Dat is op het eerste gezicht nogal een open deur. Dat weet immers niemand van ons. Je weet niet wat er morgen zal gebeuren. Dat is eigen aan het leven. Je kunt niet in de toekomst kijken en soms zeg je: gelukkig niet! Wat zou dat onzeker maken. Morgen is voor ons verborgen. We kunnen nog geen minuut of uur verder kijken, laat staan een dag of een week, om het over volgend jaar of over tien jaar maar helemaal niet te hebben. En is dat niet wat je als mens onrustig en onzeker kan maken: men vreest vaak het meest door het lijden dat men vreest … Wie zal het zeggen of er morgen een ramp zal gebeuren, of mijn partner bij me wegloopt, of mijn kind iets ergs overkomt, of ik mijn baan kwijtraak of problemen krijg met mijn ouders? Wie zegt me dat ik niet jong zal sterven of dat ik grote problemen zal krijgen met drank of drugs? Maar misschien zullen er ook wel hele mooie dingen gebeuren of komt Jezus morgen terug!

 

Als Paulus spreekt over hoe het verder moet, is het eerste wat hij zegt:

Ik weet niet wat er zal gaan gebeuren. Maar door de Heilige Geest heb ik wel te horen gekregen dat zijn weg niet makkelijk zal zijn.

Hij is lang in Efeze geweest, heeft daarna rond getrokken door Macedonië en Achaje en is nu op weg naar Jeruzalem. Hij heeft al veel conflicten met de Joden gehad in Efeze en de andere steden,

straks in Jeruzalem bij de raad, bij de tempel zal het hem dan wel helemaal moeilijk worden gemaakt. De Joden zullen tegen hem in opstand komen en hij zal gevangen genomen worden.

Als lezers van dit boek van Lucas kunnen we niet in de toekomst kijken, maar het voordeel van een boek is dat je vooruit kan bladeren. En inderdaad: Paulus zal straks gearresteerd worden. Ze zullen proberen hem te vermoorden. Ze zullen hem verwijten dat hij de heilige plaats openstelt voor de Grieken. Hij wordt straks met iemand uit Efeze in de tempel gezien.

En al heeft hij hem niet letterlijk mee de tempel ingenomen, de mensen hebben gelijk met hun verwijten dat Paulus hun tempel, hun volk en hun wet aantast. Paulus vertelt dat er ook voor niet-Joden, niet door de wet, maar door de genade redding is. Dat de tempel niet meer nodig is, maar dat de Heilige Geest in je hart gaat wonen. En al hoeft hij zijn leven niet te verliezen in Jeruzalem, straks zal hij in Rome in gevangschap sterven … zijn leven geven in dienst van Christus.

Als we zo naar Paulus kijken dan is de spannende vraag: Hoe is het mogelijk dat Paulus volhoudt? Dat Paulus niet bang wordt van de gevangenschap en moeite die dreigt. Dat hij niet kiest voor zijn eigen hachje en gewoon in Efeze blijft?

 

2. Wordt niet vol van het hier en nu

Dan zegt Paulus: Ik hecht echter niet de minste waarde … aan het behoud van mijn leven. Maar het gaat nu even om het eerst stukje. De Statenvertaling pakt het apart: Maar ik acht op geen ding: ik ken aan niets grote waarde toe. Er is niets in het hier en nu waardoor Paulus zich in laten pakken. Er was niets waardoor hij van zijn stuk gebracht werd, waardoor hij verleid werd. De angst voor morgen had Paulus natuurlijk ook kunnen verlammen: straks dan ben ik gevangen, word ik gedood.

Het had kunnen gebeuren dat hij dan maar gestopt  was met zijn werk.

Dat hij dan in het aardse leven zijn zin en zijn doel had gezocht. Dat hij het eigenlijke doel van zijn leven, waar de Heilige Geest hem in leidde los zou hebben gelaten en niet naar Jeruzalem zou zijn gegaan.

Want wat gebeurt er als je je hecht aan de dingen hier? Wat kan er met jou gebeuren, als er angst is voor morgen? Hoe vult iemand die niet gelooft zijn leven in? De onzekerheid van morgen kan als een enorme bedreiging op ons afkomen. Als mens ben je geneigd om juist wel dit leven, het hier en nu, van waarde achten. Je wilt wat zijn, je wilt wat betekenen voor de ander, je wilt gezien worden, je wilt een doel hier op aarde bereiken: als ik maar meetel. Hoe snel wordt het niet een aards leven en een aards doel. Paulus zegt: daar heb ik nu niets mee. Zo’n leven is een leeg leven, dat vind ik niet kostbaar. Want zo’n leven kan opeens weg zijn. Zo’n leven is vergankelijk. Hoe goed je het ook voor elkaar hebt.

Ik noemde in de inleiding al even drank, drugs en seksverslaving. Hoe komt het dat zoveel mensen zich daardoor laten vullen. Volgens mij heeft dat alles te maken met die leegte die er is.

Ik zat te zoeken op internet waarom mensen eigenlijk gebruiken en verslaafd raken: Als je vraagt waarom ze drinken is het juist om dat zwarte gat om die leegte te verdringen. Dat je niet weet wat de dag van morgen brengt. Dat het leven zomaar voorbij kan zijn. Dat het soms zo zinloos is. Dat je ervan baalde dat die baan opeens aan een ander gegeven is of dat je relatie kapot ging. Mensen vluchten in dingen die voor hen nog iets waarde aan het leven kunnen geven. Ze willen de pijn vergeten en een kick ervaren.

Of mensen gebruiken drank of drugs omdat ze daardoor nog menen door andere wat aardiger gevonden te worden. Dat je even wat minder verlegen bent, dat je mee kan doen met de groep, dat je niet meer zo eenzaam bent en je probleem even vergeet.

Zie je wat een er een verleidingen op bijdreigingen er op het lege onzekere hart afkomt … Op ouderen … maar juist ook op jongeren die graag een spannend, gaaf, gelukt en geslaagd leven willen hebben.

Paulus zegt: Ik acht op geen ding. Ik laat me niet verleiden door de drank; ik ga die drugs niet proberen; ik ga als alleenstaande man niet naar die verkeerde plaats, daar bij die tempel. Paulus leeft gebonden door de Geest: die wijst hem zijn doel aan. Paulus kan daardoor anderen aansporen om zich niet te bedrinken, maar om ook vervuld te worden met de heilige Geest.  Want natuurlijk lossen die dingen je probleem niet echt op.

Je drinkt iets weg, maar komt even later twee keer zo hard weer terug.

Bovendien maakt alcohol een feestje niet gezellig, maar de mensen die er zijn.

Bovendien raak je er aan verslaafd en ja dan ben je echt in de problemen.

Daarom: denk niet dat dingen van het hier en nu, je echt geluk kunnen brengen. Er word je van alles voor gespiegeld, maar trap er niet in! Verbind je niet aan een leven zonder God, een leven puur voor de kick of het genieten.

 

3. Laat je door Geest leiden tot Gods doel

Paulus is vervuld van de geest, gebonden door de Geest. Hij doet zoals staat in Rom 8, als een kind van God. Een kind van God laat zich leiden door de Geest in heel zijn leven.

Paulus kreeg op verschillende plekken te horen dat het moeilijk zou worden in Jeruzalem. Hij zegt dat de Geest hem verzekert dat gevangenschap en vervolging zijn deel zullen zijn. Als hij straks weggaat, nemen de oudsten ook met tranen afscheid omdat ze hem niet weer zullen zien! (20:38). Als hij straks verder gevaren is zal Agabus, een profeet uit Juda, de riem van Paulus pakken, om zijn eigen handen en voeten binden en zeggen. Zo zegt de Heilige Geest: zo zal de man gebonden worden van wie deze riem is (21:10,11).

Kijk zo zie je hoe Gods Geest heel direct werkt. Hij verzekert Paulus dat er moeite zullen komen, dat zijn weg niet makkelijk zal zijn. Dat Hij geboeid zal worden. Tegelijk lezen we ook dat Paulus zelf door de Geest geboeid is. Straks krijgt hij echt de boeien om, maar nu is hij al een gevangene van de Geest van God. Het is de Geest die zijn leven leidt, die hem dirigeert en een weg wijst. Die zegt wat Hij moet doen. Hoe dat ging? Paulus zal al biddend begrepen hebben dat dit de wil van God is. Tegelijk horen we ook hoe Hij soms via anderen hoort wat Gods wil is. Kijk zo werkt de Geest: Hij stuurt je leven.

Laten u, jij en ik ons in ons gebed voldoend leiden door die Geest? Dat je je handen vouwt en vraagt wat God van je wil? Paulus heeft dat gedaan en laat sturen door de Geest: De Geest van God wil dat de boodschap van genade in Jeruzalem gebracht zal worden. Dat het volk nog één keer heel duidelijk de mogelijkheid krijgt om zich te bekeren. En dan vanuit Jeruzalem zal de boodschap naar Rome gaan.

Daarom hecht Paulus zich niet alleen aan iets hier op aarde, ‘Hij houdt zijn leven ook niet dierbaar voor zichzelf’ (S.V.) Als de zin niet van Paulus afkomstig zou zijn, zou je je afvragen: ‘wie kan nu zoiets zeggen?’. Misschien de zin van een bergbeklimmer die zegt: ik heb nu zo’n groot doel, ik weet dat ik mijn leven in de waagschaal stel maar ik ga toch proberen deze gevaarlijke berg te beklimmen. Misschien de zin van een soldaat die zegt: ‘Ik weet dat ik mijn leven op het spel zet, maar ik wil toch het risico lopen mijn leven te verliezen, omdat ik daarmee het grotere doel dien: vrede voor mijn huis en volk. Maar dan hecht iemand wel waarde aan zijn leven, maar ziet een hoger doel weggelegd.

Toch klinkt het aardig sterk: ik hoef mijn leven niet voor mijzelf te behouden. Het klinkt hier toch wel een heel stuk concreter dan wanneer Jezus in het tegen zijn leerlingen zegt: Indien iemand achter Mij wil komen, die verloochene zichzelf en neme zijn kruis op en volge Mij. Want ieder, die zijn leven zal willen behouden, die zal het verliezen; maar ieder, die zijn leven verloren heeft om Mijnentwil, die zal het vinden (Mat 16,24.25). Toch lijkt het erop of Paulus inderdaad letterlijk zijn leven wel in de waagschaal wil stellen, om zijn taak te voltooien. Men heeft Paulus houding hier wel vergeleken met de houding van Jezus die zijn lange lijdensweg op zich nemen. Eenzelfde Geest was in hen: Cor Pauli, Cor Christi, schrijft iemand: Het hart van Paulus, is als het hart van Christus.

 

Hij geeft aan dat hij zijn levenstaak wil voltooien. En daarbij gebruikt Paulus het beeld van een wedstrijd. Hij wil de race, de koers afmaken. Hij wil de finish bereiken. Ook al zijn er moeiten, ook al komt er tegenslag hij zet door. Hij is als een berg beklimmer die de top van de berg wil bereiken, hoeveel moeite het hem ook kost. We zien Paulus hier de berg opworstelen. Gods boodschap van genade moet gebracht worden!

 

Paulus zegt daarom: wordt vervuld van de Heilige Geest. Wanneer we door hem gebonden worden, dan vinden we het echte doel in het leven. Dan ontdek je de enige troost in leven en sterven. Namelijk de genade van Jezus Christus. Dan ontdek je een eeuwig leven. Dan heeft je leven een doel: Wie voor dat doel gaat leven, die acht de andere dingen allemaal niet van echte waarde. Die zegt: het enige dat telt, is dat Christus verkondigd wordt.

 

De Heilige Geest leidt Paulus zo, dat Hij gaat getuigen van Gods genade!

Laten wij ons ook zo binden door de Geest! Bidt of zijn kracht in je mag werken.

Paulus was apostel, wij hoeven niet naar Jeruzalem of Rome, om het evangelie te vertellen. Maar nog steeds is het door mensen die zich laten boeien door de Geest dat Gods werk hier op aarde zichtbaar mag worden.

Daarvoor roept de Geest ieder op een andere manier. Daarvoor heeft ieder andere gaven. Je mag daarin ook biddend zoeken welk doel God met jouw leven heeft, met jouw gaven. Met wat jij goed kan!

Christus ging van ons heen en gaf de opdracht aan zijn leerlingen. En tegelijk zei Hij: Ik laat jullie niet alleen. Ik ben met je alle dagen tot aan de voleinding van de wereld. Laten we steeds het doel van ons leven daarin zoeken: tot Hij weerkomt met de wolken. Morgen – is voor ons verborgen.

U en ik, wij weten niet

wat de dag van morgen biedt.

Maar Hij, Die ’t heelal omspant

houdt ook ‘morgen’ in Zijn hand.

Amen.

Liturgie Middagdienst Hooghalen 27 mei (ook gehouden in Beilen op 20 mei)
Welkom en mededelingen
Votum, zegengroet en amen
Zingen Ps 138:1 en 4
Gebed
Lezen Rom 15:25-33
Hand 21:27-36
Zingen Gz 68: stel mijn vertrouwen (2x)
Tekst Hand 20:22-24
Preek
Zingen Gz 102a:3 en 4 (Looft de Geest)
Geloofsbelijdenis + Gz 123:5 (Ik geloof de Geest)
Dankgebed en voorbede
Collecte
Zingen (aangekondigd na col.) Lied 293:1,3,4 (Wat de toekomst)
Zegen en amen

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: