Gal 5:25 – Laat u leiden door de Geest

Preek gehouden in Beilen en Hooghalen, mei ’13

Tekst: Gal 5:25 (bevestiging ambtsdragers)

 

Geliefde gemeente van onze Heer Jezus Christus,

Sorry, maar ik zit er over te denken om die appelboom maar om te zagen. Ooit heb ik er één appel aangekregen, maar de laatste jaar draagt hij helemaal geen vrucht. Aan de vruchten ken je de boom, dus volgens mij is die boom gewoon niet goed. Ik word er moe van, de boom neemt wel ruimte in, maar het is niet de vruchtboom die ik graag had willen hebben.

Nee, dan ben ik blij met mijn bessenstruik die nu al weer helemaal vol kleine besjes hangt en mijn druif, die elk jaar heerlijke zoet druiven oplevert. Maar goed, laat ik de boom nog één jaar een kans geven, misschien doet hij het volgend jaar beter!

 

Hoeveel jaar ben jij al christen? Hoeveel vruchten heeft dat al opgeleverd?

Ben je als een boom die veel goeds van de Geest laat zien?

Dat wanneer je in de spiegel kijkt, of anderen je een spiegel voorhouden ze zeggen: die is vol liefde, die is geduldig en die blijft gelovig veel van de Heer verwachten. Of heb je ook dat boekje gekocht: “Morgen doe ik het beter…”, omdat je zelf en omdat anderen nog maar zo weinig vrucht in je leven zien. Dat je denkt: ik ben wel christen, maar dat dat nu echt verschil maakt. Geef me nog één jaar de kans …. morgen doe ik het beter! Dan zullen er wel vruchten komen.

 

Helaas is het moeilijk om zelf vruchten te maken. Je kunt niet aan de boom trekken om ze te laten groeien, je kunt vruchten niet in elkaar zetten zoals je een legohuisje in elkaar zet. Je moet ze ontvangen, je moet ze krijgen van Gods Geest. Hij moet ze moet ze laten groeien …  langzaam, dag voor dag. Hij moet ze laten rijpen, tot ze geoogst kunnen worden. De Geest moet ze geven en daarom is het belangrijk om je leven en ook in je ambtswerk te laten leiden door de Geest. Te vragen of Hij in je wil werken, of Hij je hart wil veranderen, of Hij de weg wil wijzen en dat we dan ook de weg gaan, die Geest wijst. Zodat je een leven leidt vol van vreugde, vol vriendelijkheid en waarin je bekend staat om je zachtmoedigheid.

Laat de vrucht van de Geest ook in jouw leven groeien

1. Leef in de Geest

2. Kruisig je eigen begeerten

3. Volg de richting die de Geest wijst

1) Laat de vrucht van de Geest ook in jouw leven groeien: Leef in de Geest

De sleutel tot een leven dat echt vrucht gaat dragen, is dat je een leven leidt in de Geest. Op verschillende manieren wil Paulus dat hier duidelijk maken. Hij heeft in deze brief de hele tijd uitgelegd hoe het zit. Hij is in discussie met de mensen in Galaten die van geloven een systeem van wetjes en regeltjes gemaakt hebben. Paulus heeft gehoord dat er in de gemeente mensen gekomen zijn die zeggen: ‘de vrucht en geen goed leven komt wel, als je je heel precies houdt aan de wetten van de rustdag; als je als niet-jood je ook gaat besnijden; als je goed let op wat wel en niet mag. Dan leef je volgens de wetten en dan komt het wel goed met je.

Maar dan springt Paulus bijna uit zijn vel! Wat is hij boos! Hij had verteld over de redding door Christus. Over hoe Hij je liefheeft, uit genade, om niets. Hoe hij stierf, om voor jou de wet te vervullen. Nee, je moet het niet van de wet verwachten, je bent juist vrij in de Geest (vers 13: u bent geroepen om vrij te zijn). Kijk wat Hij gedaan heeft, zie je hoeveel Hij voor jou heeft over gehad, hoe lief hij jou heeft. Een leven dat vrucht draagt, begint met je verbinden aan Jezus Christus. Hij is de wijnstok, en wij zijn de ranken: alleen zo kun je vruchtdragen.

Misschien zeg je nu: oke, ik snap het. Het gaat niet om de wet, het gaat om de Geest. Net als bijvoorbeeld in de klas: je kunt duizend regeltjes maken. Tafels recht, stil zitten, niet praten, jas netjes ophangen. Maar dan kan het nog heel saai worden, en de sfeer heel vervelend zijn. Want als er alleen maar gezegd wordt dat mag wel en dat mag niet, dan is het nog niet echt fijn in de klas. Dan is het ook niet echt fijn in je leven: als je steeds vindt dat je dit en dat moet doen. Dan wordt het leven steeds zwaarder en word je steeds chagrijniger.

Dus Paulus zegt: het gaat niet langer om de wet. Het gaat om Jezus, en om zijn Geest.

Je bent juist bevrijd van de wet! In Christus is vrijheid!

Ik hoop dat je die bevrijding in je leven ook hebt mogen ervaren. Dat je echt ontdekt hebt hoe groot Gods liefde voor jou is. Dat Jezus echt voor al je zonden betaald heeft. Dat je zelf nog geen zucht aan je redding hoeft toe te voegen. Wat een rust, wat een ontspanning mag dat geven. Zoals ambtsdrager ook zei: Ik begin aan mijn werk, maar ik weet de Geest uiteindelijk zijn gemeente leidt. Wat kun je in een kramp raken als je zegt: ik moet wel dit, ik moet wel dat, dan ben ik pas goed genoeg.

Dat kan zelfs verlammend werken. Nee, Christus heeft jou als eerste lief! Nu al, je hoeft niet eerst de vruchten van je leven te hebben hangen. Jou als zondaar: die misschien zo weinig liefde gekregen hebt van je ouders; die misschien bang bent dat dat verslavingsgeheim door anderen ontdekt wordt; jij die je misschien zorgen maakt over die kanker in je lichaam; jij die je misschien maar heel gewoon vindt en klein over jezelf denkt. Het draait niet om de wet, Christus heeft jou gekocht: je mag helemaal van hem zijn. Zie je zijn liefde aan het kruis? Hoor je zijn stem die zegt: “ook al krijg je het zwaar, houd moet want ik heb de wereld overwonnen? Heb je gevoeld wat het betekent dat Hij jou ziet en dat je Hem straks weer mag ontmoeten en Hij je in de armen zal sluiten? Dat kun je alleen door de Geest. Als je zo met Christus verbonden bent, dan leef je in de Geest!

 

Laat de vrucht van de Geest ook in jouw leven groeien: Kruisig je eigen begeerten

Laten we nog even aan de klas te denken, je zou dan kunnen zeggen. Nu het niet meer gaat om de wet, nu mag je zelf weten wat je gaat doen. Geen regeltjes meer, geen afspraken meer, gewoon lekker zelf je gang gaan, doen wat je zelf leuk vindt! Maar of er dan veel vrucht zal zijn in de klas, vraag ik me af. Zouden er hogere cijfers zijn, als iedereen door elkaar schreeuwt? Zou er meer liefde voor elkaar zijn, als iedereen lekker doet wat hij zelf wil? Zin heeft in pauze of in zin om iets op het bord te schrijven?

Paulus, die juist ook buiten Israël wilde werken, die niet op zijn studeerkamer bleef zitten, schrijft zijn brieven altijd heel praktisch. Hij zegt niet alleen het niet moet: dat het niet om de wet moet gaan, maar om de Geest gaat. Maar hij legt dan ook uit wat dit voor je leven betekent. Kijk jullie moeten elkaar niet langer beoordelen, elkaar langs de meetlat leggen of je wel of niet naar de wet leeft. Als we zo met elkaar omgaan dan vallen er slachtoffers. De tegenstelling is niet: wet of vrijheid. Het tegenovergestelde vrijheid is onze eigen begeerte! De vraag is: leef je in de vrijheid, in de Geest van Christus, of leef je zoals je het zelf wil?

Leven zoals je zelf wilt, dat noemt Paulus geen vrucht: maar werken, keuzes. De dingen die uit jezelf komen en die je niet hoeft te leren. Dingen waarvan iedereen weet dat ze niet goed zijn, maar waar toch het journaal vol van staat: als je hoort over ontucht, vrouwen die gevangen genomen worden en misbruik; als je hoort over dronkenschap en de vechtpartijen en rellen die dat oplevert; als je hoort over jalousie en ruzie. Wat gebeuren er een erge dingen in deze wereld. Denk ook aan een vader die zelfmoord pleegt en de kinderen die vermist zijn.

Wanneer het gaat om hoe je moet leven, grijpt Paulus weer terug op de wet van God. Als je vrij bent moet je die vrijheid niet misbruiken om je eigen verlangens te bevredigen. Zo van Christus is voor mij gekruisigd, dus nu doe ik lekker wat ik zelf wil. Nee: in het vers voor onze tekst staat: wie Christus Jezus toebehoort heeft zijn eigen natuur en hartstocht en begeerte aan het kruis geslagen. Dat is niet iets waar je op moet wachten, wat langzaam moet groeien. Het zijn werken, het zijn daden: daar moet je zelf mee afrekenen. Als je eenmaal de liefde van Christus gezien hebt: dan moet je niet meer dronken zijn! Dan moet er geen rivaliteit zijn: dat hij graag gehoord wil worden in de gemeente of op de kerkenraad. Dan moet er geen ruzie zijn. Geen groepsvorming in de gemeente. Geen geroddel over elkaar. Pak die dingen op en zeg er nee tegen. Sla ze aan het kruis! Het zijn lasten in je leven, die dingen kapot maken, meer dan je lief is. Luister naar de aansporing van de ambtsdragers. Hoor de stem van Christus, die zegt: kom bij mij, leg je lasten bij mij neer.

Iemand vertelde mij dat hij op een kamp eens twee stenen had genomen en daarop geschreven had welke twee zonden voor hem moeilijkste waren. Die steeds weer de kop op staken. Waar de duivel hem steeds weer te pakken. Hij vertelde niet wat. Maar laten we aannemen dat het twee woorden waren uit dit rijtje: jaloersheid op dat wat die ander wel had en hij niet; en rivaliteit: dat je toch wel graag wilde dat het ging zoals het in jou ogen goed was. Hij had een eind met die stenen moeten lopen. Gevoeld hoe ze zwaar waren en hoe ze zijn leven zwaar maakten. Maar toen mocht hij het leggen op een plek waar het kruis stond. En voelde dat zijn spieren rust kregen, een last viel van hem weg: wat een ruimte en een vrijheid ontstond er, nu hij deze zonden aan het kruis had geslagen. Wat een ruimte om andere vruchten te laten groeien.

 

Laat de vrucht van de G ook in jouw leven groeien 3. Volg de richting die de Geest wijst

Als je even weer terugkijkt naar de tekst, dan zul je nu begrepen hebben wat het betekent dat de Geest je leven leidt: Je hebt dan de liefde van Christus in je hart gesloten en je eigen begeerten gekruisigd. Gekozen voor de Geest en tegen je vlees. Maar dan: komen er dan die vruchten? De laatste aansporing die Paulus geeft is: laten we de richting volgen die de Geest ons wijst. Kijk je kunt de vruchten niet laten groeien door eraan te trekken; je kunt vruchten niet zelf in elkaar zetten. Het is juist een vrucht: iets dat groeit onder de juiste omstandigheid. Maar juist de omstandigheden, de aanwijzingen die God geeft die kunnen wij wel opvolgen.

Wie de appelboom zo zet dat hij geen licht ontvangt, zal geen appel zien. Wie de appelboom nooit op de goede manier snoeit zal weinig vrucht zien groeien. Wie niet de juiste voeding geeft, wie niet zorgt voor voldoende water, zal tevergeefs wachten. Laten we de richting volgen die de Geest ons wijst! Dus niet alleen letten op waar de richtingbordjes naartoe wijzen, maar er ook echt naartoe gaan. De Heilige Geest wil echt een goede gids zijn, wijst echt de weg. Maar je kunt nog zo’n goede gids hebben, als je de aanwijzingen niet volgt, dan verdwaal je nog!

Waar alles om draait is of je leeft met de geest, of je je laat leiden door de Geest, of je wandelt met de Geest. Wandelen gaat niet vlug, vlug, maar dat doe je met 5 km per uur. Je zult als christen niet in één keer de vruchten plukken. Je bent niet opeens een hart vol van vreugde, liefde en vrede; je gaat niet opeens altijd geduldig, vriendelijk en goed met de mensen om je heen om; en je gedrag is niet altijd te typeren als vol vertrouwen, zachtmoedig en beheerst. Maar de Geest wijst wel die kant op: wie de tijd neemt, als ambtdragers, als gemeentelid om de Bijbel te lezen; om op zondag en door de weeks tijd voor de Here te maken, die mag toch werken aan karaktervorming. Dan lees je of hoor je wat goed is, en doe je iets goeds. Iets kleins, wat dan weer iets anders goeds oproept. Dan wordt het steeds meer een gewoonte. Dan vormt de Geest, dan vormt de Bijbel, dan vormt Jezus je karakter. Wat geweldig als je dan niet vruchteloos eindigt, maar mag zien dat de vruchten van de Geest ook in jouw leven groeien!

Gisteren zag ik het volgende gebeuren op de parkeerplaats. Een man zag dat er een plekje bijna vrijkwam: hij wachtte even tot de auto weggereden was. Maar hij stond daarbij op een zebrapad. Een oude vrouw kwam aangelopen met een rollator: wilt u even weg, want u staat op een zebrapad! De man hoorde het niet of wilde het niet horen. De vrouw: schreeuwde harder. Ga nu gelijk weg. De man bleef staan. Een ander schreeuwde: U mag van de wet niet op de zebrapad staan! Ga nu gelijk weg! Nog stond de man stil. Nog een keer een schreeuw. Eindelijk ging de auto naar achter en kon de vrouw oversteken. Op zich hadden ze allemaal gelijk. Maar wat was nu een wonder geweest: niet dat je gaat schreeuwen als een ander in de weg staat; niet dat je denkt dat je best wel even mag wachten op een plekje. Een wonder was: als de vrouw gewoon even geduld zou hebben en niet de ander de les zou lezen; als de man, ook al had hij het niet in de gaten, gelijk zijn auto had weggezet. Om voor onszelf op te komen, dat hoef je niet te leren. Christus liet ons zien wat het wonder was van de naastenliefde, wat ben ik blij als ik die naastenliefde zie in de gemeente, soms in hele kleine dingen. Wie die liefde in zijn leven laat toelaat, die eindigt niet vruchteloos, maar draagt in zijn leven de vrucht van Gods Geest! Die mag groeien en bloeien voor God. Amen

Liturgie zondag 12 mei

Liturgie Morgendienst Hooghalen Middagdienst Beilen
Welkom en mededelingen
Votum, zegengroet en amen
Zingen Ps 65:1,2 Ps 65:1,2
Wet Nvt
Zingen Gz 154 Nvt
Gebed
Lezen Joh 16:12-16 en 29-33Gal 5:13-26 Gal 5:13-26 en 29-33
Zingen Ps 1 Ps 1
Tekst Gal 5:25 Gal 5:25
Preek
Zingen Lied 252 Lied 252
Formulier bevestiging ambtsdragers Beamen: zie gkv.nl (niet de gedeelten over diaken). Beamen: zie gkv.nl
Zingen Gz 64:1-3 Gz 64:1-3
Geloofsbelijdenis Nvt
Zingen Nvt Ps 148:5
Dankgebed en voorbede
Collecte
Zingen (aangekondigd na col.) Gz 163:1,3 Gz 163:1,3
Zegen en amen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: