Zondag 25 – Ontvang het geloof!

Preek gehouden in Heemse, november ’13

Tekst: Zondag 25 / Gen 15 / Rom 4

Geliefde gemeente van onze Heer Jezus Christus,

[Dia 1] Je hebt een economische crisis, maar er bestaat ook een geloofscrisis. Het geloof bevindt zich in een crisis. Want hoe kun je nu in 2013 nog geloven.

Hoe kun je als jongere zelf echt voor het geloof gaan? Hoe kun je anderen bereiken? Hoe kunnen we de kerkdienst leuk, aantrekkelijk en sprankelend houden zodat we met elkaar het geloof als iets moois blijven ervaren. We moeten er toch iets aan doen om de crisis te bestrijden!

[Dia 2] Maar hoe zouden we ooit de kerk aantrekkelijk kunnen maken, als we in een wereld leven waar zo ontzettend veel aantrekkelijks op je afkomt. Waar zoveel leuks en moois te doen is.

Je kunt door de winkelstraten lopen en allerlei beelden van gelukkige mensen raken je in het hart. Als jij ook die leuke kleding, telefoon, auto koopt dan vind je het geluk in het leven.

Als je thuis bent kun je vanuit de luie stoel je vergapen aan allerhande films, programma’s waarin je ziet hoe leuk en spannend het leven is. Die beelden bereiken je hart, films waarin alle zonden, die vaak zo aantrekkelijk zijn aan de orde kunnen komen.

Al je zintuigen worden steeds geprikkeld: Je ogen zien allerlei dingen, je oren horen lekkere muziek, je voelt je lekker in nieuwe kleding. Een leven dat goed en relaxed is word je hier steeds weer voorgespiegeld en wat moet je dan nog met de kerk?

[dia 3] Hoe kan deze crisis bestreden worden? Waar komt dan toch het geloof vandaan?

Laat die vraag nu net vandaag aan de orde zijn: De heerlijke toekomst en vrede met God krijgen we door het geloof, maar ja: ‘hoe krijg je dat geloof?’ en misschien ook wel ‘hoe hou je het geloof?’ Hoe kun je toch leven bij, en groeien bij de bron. De bron van leven dat God wil geven?

God gebruikt woord en tekens om je het geloof te geven

1. Geloof krijg je door de bron te ontdekken

2. Geloof wordt sterker door te leven bij de bron

3. Geloof wordt versterkt door tekens

[Dia 4]  1. Geloof krijg je door de bron te ontdekken

Hoe kreeg Abraham het geloof? Hoe werd hij uit de crisis getrokken?

Hij woonde in een wereld waar heel veel verschillende godjes en goden werden vereerd. Bij hem waren het geen roepende reclames en winkelstraten die hem een andere toekomst voorhielden. Om hem heen stonden verleidelijke godenbeeldjes.

beeldjes van knappe mensen, blote mensen, sterke mensen.

Mensen zagen goden in de sterren, de maan en de zon.

Maar toen hoorde Abram een stem. Een stem van de God die je niet kon zien. Die stem, dat woord kwam naar Abram toe. Riep Abram om op weg te gaan naar een nieuwe toekomst, een nieuw leven.

God zei: ‘Wees niet bang’.

De mensen hadden vaak allemaal godjes omdat ze bang waren voor rampen, voor rovers, voor geesten, voor onheil. Ook vandaag kun je zomaar angstig zijn:

Dat die ziekte je fataal kan worden, als het onweert of stormt.

Ook als je een gelukkig leven in een relatie, of met veel geld, of veel gezelligheid wordt voorgespiegeld, kun je toch zomaar angstig zijn. Want het kan zomaar weg zijn.

God zegt tegen Abram: ‘Wees niet bang, Abram’. God noemt hem bij zijn eigen naam. Hij roept jou bij je eigen naam: Wees niet bang …(vul je naam maar in)

Ik ben je schild!!! Zo’n schild dat de pijlen en het zwaard van de vijand tegenhoudt. God zegt: Ik ben zelf als een schild om je heen. Ikzelf zal je beschermen.

Je krijgt een vorstelijk loon! Je gaat een geweldige toekomst tegemoet. God spreekt tot Abram. Hij spreekt over een groot volk dat hij zal krijgen en het land dat hij zal krijgen. Wat een rust. wat een toekomst. Abram mag verder kijken dan zijn plekje in Ur, zijn toekomst ligt verderop.

Ziet u, zie jij, dat God hier begint met zijn woord tegen Abraham te spreken? Om het geloof te krijgen, moet je dus niet bij jezelf beginnen. Niet kijken: wat kan en moet ik nu doen. Nee!! God is het die begint.

Als je maar weinig van God ervaart. Als je zegt: naar de kerkgaan is verspilling van mijn tijd. Als je echt niet ziet, of nog niet ziet wat het nut van geloven is. Als je zorgen hebt om je zoon of dochter en je je afvraagt of hij of zij ooit iets met het geloof te maken wil hebben. Laten we dan onze rust daarin vinden dat het God is die begint. Dat Hij zijn verbond sluit en roept bij de doop. Dat je niet zelf iemand naar God brengen, dat ook niet zelf God kan bewijzen, maar dat het erom draait of die dag komt dat je ooit God zelf in je leven hoort spreken. Dat je inziet dat zijn boodschap veel meer waard is, dan alle leegheid die om je heen roept in winkelstraten en reclames. Al die andere godjes. Dat je ziet dat er een echte toekomst is, waarin je echt tot je doel kan komen.

Geloof begint niet bij jezelf, maar bij God: dus zal het er steeds op aankomen om naar dat Woord van God te luisteren. Om zo de Geest in je laten werken. Om de Bijbel open te doen en zo te leven bij de bron, om zo ook persoonlijk geroepen te worden. Wat is de preek dan ook belangrijk! Juist daarin mag je Gods Woord horen voor vandaag de dag. Wat is het belangrijk dat de preek echt zo gemaakt en gebracht wordt, dat Gods Woord, dat Christus aan je bekend wordt gemaakt. Zoals dat Woord op Abram afkwam. God noemde hem bij de naam. Op zijn plek, met zijn vragen en twijfels, met zijn moeite, in zijn situatie had God bemoedigende woorden voor hem.

Daarom zal een preek maar niet een leuk praatje moeten zijn: maar gaat het erom dat echt de Bijbel opengaat, dat echt Gods Woord uitgediept en begrepen wordt. Dat dat woord te horen is op de preekstoel. En tegelijk: dat het ook gesproken wordt voor deze tijd. In uw en jouw situatie. Dat je het zo hoort, alsof je eigen naam genoemd wordt, alsof het tegen jou gezegd is! Wat is de preek dan belangrijk. En wat is het belangrijk dat je die preken op zondag dan niet mist!

[dia 5] 2. Geloof wordt sterker door te leven bij bron

Als je het geloof één keer hebt, kan het best moeilijk zijn om dat vol te blijven houden. Wat was hem moeilijk voor Abraham: hij had geloofd, hij was op weggegaan. En toen? Toen zag hij er niets van. Hij kreeg geen kind. Voor zijn familie was er geen toekomst. Hij had het land nog niet. Hij zou straks alles aan Eliëzer uit Damascus over moeten laten. Die zou zijn erfgenaam worden.

Dan moet God zijn woord herhalen: Je krijgt het geloof niet alleen door de bron te ontdekken. Maar dat Woord wil er ook voor zorgen dat je blijft geloven. God spreekt opnieuw zijn Woord tot Abram bij zijn twijfels en vragen. Hij zegt: Nee, Abram, niet via Eliëzer, niet via jouw eigen oplossingen, zal ik je een groot volk geven. Ik geef je een zoon die je zelf zult verwekken.

Zo lezen we dat ook bij Paulus: als Abraham in de gaten heeft dat hij en Sara de leeftijd hebben dat ze geen kinderen meer kunnen krijgen, blijven ze toch geloven. Hun geloof wordt niet zwakker: waarom niet? Omdat ze het zagen? Omdat ze er toch wel recht op hadden? Nee, Paulus zegt: omdat ze niet twijfelden aan de beloften. God had zijn woord gesproken, zijn verbond gesloten, beloofd dat Hij het land zou geven. Zo mogen Abraham en Sara aan het woord vasthouden: en daarom worden ze gered. Dat wordt hen tot gerechtigheid gerekend (vs. 22).

Wanneer er zoveel op je afkomt in deze samenleving. Wanneer je soms nog maar weinig ziet van Gods werk. Wanneer iemand zegt: maar je ziet toch niets van het geloof. Waarom laat God niet meer van zich zien? Waarom gebeuren er dan toch nog zulke moeilijke dingen? Of wanneer je jezelf soms zo zwak kunt voelen, en zo makkelijk op voelt gaan in het leven van de wereld, wanneer God naar de zijkant van je leven verdwijnt: Ga dan alsjeblieft weer terug naar God, terug naar de bron, terug naar zijn belofte. Hij is de grote God van het verbond. Hij zal echt doen wat Hij zegt! Hij heeft het aan het kruis laten zien dat Hij in staat is om zelfs de dood te overwinnen.

Jongens en meisjes vraag papa en mama maar om voor te lezen uit de kinderbijbel en zing liedjes van de Here. Jongeren, zorg dat je aansprekend boekje op je nachtkastje heb. Zoek die woorden op. Of zorg ervoor dat je een app hebt of een email krijgt aan het begin van de dag die je woorden van God geeft. Laat iedereen op die manier, niet alleen 1x het leven vinden uit de bron, maar ook groeien bij de bron. Wat heb je het nodig om die woorden steeds weer te horen. Stel het niet uit tot later!

Je zou kunnen zeggen: moet je niet (zoals zondag 25 doet) naar het avondmaal en doop wijzen als geloofsversterkers? Toch leven we allereerst bij de Bijbel. Die komt voorop. Het woord is het belangrijkste: want dat woord gaat over heel je leven. Denk maar aan de geboden van God: die geboden wijzen je de weg als het gaat om omgaan met ouders, kinderen, werk. Wijzen je de weg als het gaat om vloeken, taalgebruik, geweld, computerspelletjes met veel geweld. Als het gaat over seksualiteit, relaties, samenwonen, huwelijk en echtscheiding. Het woord leert je om tevreden te zijn met je bezit en vooral ook welke dingen je wel en niet zegt. Heel je leven wil God door zijn Woord steeds meer doen groeien in een leven met Hem, een leven bij de bron. Wat heb je dat woord steeds weer nodig!

[dia 6] 3. Geloof wordt versterkt door tekens

[dia 7] Juist als we vandaag leven met ontzettend veel beelden, indrukken, dingen die je kunt voelen, genieten, zien, is het geweldig om te weten dat God het niet alleen bij woorden laat. [dia 8] Hij geeft ook zijn tekens erbij. Dat deed hij al aan Abram. Kijk eens naar de hemel! Tel de sterren eens! Ik ben de grote schepper, ook van de sterren. Ik ben veel meer dan die beeldjes. Zie je al die sterren? Zie je de grootheid van het heelal? Zo groot maak ik jouw nageslacht! Als je het moeilijk hebt, kijk er maar naar.

En zo gaf God even later ook het teken van de dieren die door midden gingen,

gaf Hij het teken van de besnijdenis,

gaf Hij het pesachfeest aan het volk om hun bevrijding te vieren.

Wat is het mooi dat God nu ook tekens geeft: dat je mag zien dat iemand water op zijn hoofd krijgt. Het is echt waar, dit kind is bij de naam genoemd, Ik geef het mijn beloften. Wat mooi als je brood eet en wijn drinkt en dan mag denken aan Jezus’ lijden aan het kruis, voor jou, voor mij. God geeft die tekens bij het woord. Juist in deze tijd mogen die sacramenten helpen om het geloof ook zichtbaar, voelbaar, tastbaar, proefbaar te maken. Het geloof komt door het horen, en wordt versterkt door het zien.

De NGB zegt ervan: juist omdat wij zo zwak zijn, wil God het ook nog voor ons zichtbaar maken. Juist in de beeldcultuur is het gebruik van doop en avondmaal dan ook van veel belang. Want ook al is het ‘eerst het woord’ en dan ‘het teken’, toch is het teken maar niet tweederangs. Woord en teken mogen niet van elkaar losgekoppeld, kunnen niet zonder elkaar. God wil dat we ze beiden gebruiken, en daarbij is de som meer dan elk van de delen.

God wil zo werken aan zijn band met jou. Wie weinig ervaart bij het avondmaal, wie het niet zo ziet. Wie niet gelooft dat zijn kind, ook het teken van de doop nodig heeft, die heeft misschien de eerste stap teveel overgeslagen. Wie zich niet door God bij de naam geroepen voelt, wie niet mee onderweg is op die weg achter Jezus aan, die soms lang kan zijn en waarbij we soms klein en bang zijn, die heeft ook geen bemoediging nodig in de strijd. Maar wie dagelijks in de strijd staat, wie tot geloof gekomen is, die wil zo graag dat die verticale relatie met God versterkt wordt. Dat je weer extra zeker bent van zijn belofte en dat Jezus echt ook voor jou gestorven is. Die wil juist ook door doop en avondmaal, door die tekens dat de band met de Heer versterkt wordt. Die wil zich oefenen in liefde voor God en liefde voor elkaar.

Wat is het dan bijzonder. Mensen die midden in het leven staan. Kinderen van God die hun moeite en aanvechting kennen, U, jij en ik mogen horen van eeuwig leven. Horen van een geweldige toekomst: die niet als een luchtbel uit elkaar ploft, of zoals alles wat je hier aangeboden wordt opeens weg kan zijn. Je mag er via de doop en het avondmaal iets van zien en proeven. Iets proeven van die bruiloft die komt, als Christus zijn kerk in de armen sluit. Iets zien van hoe Hij uitdeelt en ons samenbindt als zijn kinderen. Zien hoe je vanuit de doop schoongewassen wordt voor het eeuwige leven. Een sacramentele werkelijkheid: Vader, Zoon en Heilige Geest zijn tegenwoordig en laten hun belofte zien. Kracht voor onderweg. Totdat Hij ons thuisbrengt in zijn rijk: en we dan met eigen ogen Jezus mogen zien, aan mogen schuiven bij de bruiloft van het lam en mogen zien dat het echt zo is, wat erover verteld werd: dat bij Jezus, het echte, eeuwige leven te vinden is! Een toekomst, die door geen crisis getroffen kan worden!  Amen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: