Matteus 21:18-22 – Jezus’ les bij de verdorrende vijgenboom

Geliefde gemeente van onze Heer Jezus Christus,

[Dia 1] ‘Pas maar op dat je niet verdroogt en verdort als de vijgenboom!’, is dat de boodschap die deze tekst ons vanmorgen wil geven? Waarom maakt Jezus hier een onschuldige boom kapot? Die kan er toch niets aan doen? Jezus kwam toch om te redden …  Kunnen wij echt bergen verzetten, als we geloven zonder te twijfelen?

Maandag had ik het er nog met iemand over, die vroeg: waarom bent u twee werkdagen bezig om een preek te maken van bijna een half uur? Waarom moeten er straks al die boeken verhuisd worden naar die mooie studeerkamer aan de Weidebuurt? Ik zei: omdat ik graag wil ontdekken wat God ons nu precies wil zeggen en omdat ik het graag zo wil zeggen dat je er zelf wat mee kunt… Zondag preek ik over de vijgenboom die verdort. Ik heb net de tekst gekozen, maar ik begrijp er nog niet veel van.

 [Dia 2] Als je zo de tekst van vanmorgen leest kan je er misschien toch wel een beetje bang voor worden. Wat doet Jezus hier hard tegen zo’n vijgenboom, die geen vrucht heeft.

Als ik kijk naar mijn leven, ook als het volgende week weer avondmaal is, heb ik dan wel vruchten? Merken mensen aan mij dat ik belangstelling voor ze heb, dat ik ze graag wil helpen, dat ik klaar sta voor de ander? Of leef ik vooral voor mijzelf?

Soms twijfel ik wel of ik goed genoeg ben voor God. Ik vraag me wel eens af of het wel echt waar is wat in de Bijbel staat en of het nu echt zo belangrijk is om met God te leven. Misschien is het wel helemaal niet waar, misschien is het een soort Sinterklaasverhaal voor grote mensen. Maar ja als ik dat dan denk, zie ik dat er eigenlijk nog zoveel mankeert aan mijn geloof. Mag ik dan wel avondmaal vieren?

[dia 3] Juist voor mensen die zulke vragen hebt, stopt Jezus die morgen bij de vijgenboom. Geeft Hij een les over vruchten, twijfel en geloof. Laten we luisteren naar zijn les, ook met daarbij de vraag in ons hoofd of we klaar zijn voor de viering van het avondmaal volgende week.

Jezus’ les bij de verdorrende vijgenboom

1. Leef met vrucht

2. Geloof zonder twijfel

3. Ontvang wat je vraagt

[dia 4] God wil graag vrucht in ons leven zien: zien dat je geloof niet alleen maar mooi gepraat is, maar dat je er ook echt naar leeft en doet. Als Jezus langs een vijgenboom komt, is dat voor Hem reden om met de leerlingen te praten over dat er wel vruchten moeten komen. Je proeft de teleurstelling en boosheid van Jezus op het moment dat er geen vruchten zijn. Hij verlangt naar vruchten. Er staat zelfs dat Hij honger had. Zou Hij zonder ontbijt bij Martha en Maria weggegaan zijn? Het is haast niet voor te stellen, als wij op andere plekken in de Bijbel horen hoe zij met veel liefde voor Hem zorgen. Maar misschien zijn ze wel voor dag en dauw vertrokken of heeft de vroege, frisse  morgenwandeling een gezonde trek bij Hem opgewekt. Als echt mens verlangt Hij ernaar om zijn honger te stillen!

Het is nog vroeg in het jaar, voorjaar, en er hangen niet zomaar vruchten aan de bomen. Maar gelukkig daar staat een vijgenboom: de bladeren zijn aan de bomen gekomen en Hij weet nog van toen hij klein was, dat je dan tussen die bladeren het begin van de vijgen kon vinden. In die eerste vijgen zit niet veel sap, maar vooral kinderen vinden ze wel lekker om te eten. Volwassenen doen het niet vaak, maar als je trek hebt is het lekker om je honger mee te stillen. Denk maar aan een peer die nog keihard is, maar die sommigen toch lekker vinden.

Jezus klautert van de weg af en komt bij de boom, maar …  dan blijkt er tussen de bladeren geen vrucht te vinden te zijn. Misschien dat er jongens geweest zijn die ze al weggehaald en opgegeten hebben. Misschien dat er gewoon geen vruchten aan groeien. Gelijk zegt Jezus: ‘Dan zul je ook nooit meer vrucht dragen!’, en de vijgenboom verdort. De bladeren beginnen bruin te worden, het leven verdwijnt eruit, de boom verliest zijn blad en sterft af.

[dia 5] Gisteren was Jezus in de tempel ook zo boos geweest. De Joden hadden van het huis van zijn Vader een rovershol gemaakt. Dat was op maandag. Nu is het dinsdag morgen. Dit is de week van het ‘nu of nooit!’, de week waarin alles zal gebeuren: vrijdag zal Hij gekruisigd worden, gedood en uit de weg geruimd. Hij heeft veel geduld gehad. Hij heeft gepreekt en gesproken. Wat heeft Hij verlangt naar geloof bij de mensen, wat was Hij met ze begaan. Maar heeft Jezus bij het Joodse volk geloof gevonden? De rijke man kon Jezus niet volgen omdat hij meer van zijn bezittingen hield, de tempel is geen gebedsplaats, maar een rovershol (21:13), de hogepriesters zoeken hem gevangen te nemen (21:45). Jezus vindt geen liefde en geloof, hij treft mensen aan die voor de buitenkant naar de wet leven, die kleingelovig, vol van uiterlijkheden zijn: Israël is een volk zonder vrucht. De vijgeboom is hetzelfde als Israël: ‘Het koninkrijk van God zal hen worden ontnomen en gegeven worden aan een volk dat wel vrucht zal dragen’. Wie Jezus niet aanneemt, zal door die steen van God worden verpletterd, staat er in 21:44.

De tijd van genade is voorbij. Het volk dat het van de wet verwacht, het volk zonder vrucht, zal Jezus uit de weg gaan ruimen. Deze mensen zullen straf krijgen, omdat ze geen vrucht toonden. Jezus kwam, maar ze namen hem niet aan.

Jezus komt tot u in het Heilig Avondmaal! En dan word je gevraagd om kritisch naar jezelf te kijken: breng ik vruchten voort? Leef ik in geloof, in liefde? Wie vruchten voortbrengt, mag er zeker door worden. Mag weten dat hij met Christus verbonden is. Maar als dat niet zo is …

Van de week zette ik op het bord van het catechisatielokaal het woord gereformeerd en vroeg: ‘Waar denk je dan aan?’.  Ik kon gelukkig opschrijven: ‘de kerk hier’, ‘gelovig’. Maar ook: ‘Schijnheilig, eigenwijs, streng, regeltjes.’ Is dat wat jongeren van ons merken? Is dat wat we uitstralen naar de mensen om ons heen? Zijn we een boom, zeggen we wel te geloven, maar vallen we niet op door de weeks in vruchten: in liefde, zorg, aandacht, belangstelling, trouw, eerlijkheid, gericht op de ander? Komen we als Jezus ons roept tot het Avondmaal?

Christus zegt: Wanneer je niet werkelijk met Mij verbonden bent, niet werkelijk je bekeert en vrucht voorbrengt: dan zul je nooit meer vruchten voortbrengen. Dan roept het mijn boosheid op. Dan zul je verdorren, verdorren als de vijgenboom.

En ja, dan ondergaat de vijgenboom als duidelijk voorbeeld van Jezus daarom ook die goddelijke wet, niet als willekeurige actie van een tovenaar: maat het laat Gods wil zien: zonder vruchten kan het niet … kennelijk kan Jezus ook komen met oordeel!

[Dia 6] 2. Geloof zonder twijfel

De leerlingen staan verbaasd. Hoe is het mogelijk dat deze vijgenboom zo plotseling verdort en zijn blad laat vallen? Het gebeurt niet maar in een lang proces, nee, plotseling valt het blad eraf. Wat zou u en wat zou jij zijn? Zou je ook niet heel verbaasd zijn? Wat een wondermacht van Jezus!

Kennelijk hebben de discipelen toch nog niet helemaal door wie Jezus is. Kennelijk hebben ze soms wel hun vragen. Jezus reageert dan ook met de opmerking, dat ze dit zelf ook zouden kunnen als ze het gelovig zouden vragen. Dus zonder te twijfelen.

Dit is wat Jezus hier bij de vijgenboom aan de leerlingen wil leren. Het volk Israël loopt het koninkrijk mis, missen de Messias. Maar in deze week zal het er voor hen op aankomen om te geloven. Om niet te twijfelen, maar om te zien dat Hij echt wonderlijke macht heeft. Goddelijke macht om met een boom te doen wat Hij wil.

Het zal voor hen niet makkelijk worden deze week. Men zal zich aan Jezus ergeren. Men zal Hem gevangen willen nemen, bespotten en kruisigen. En dan zullen de leerlingen het moeilijk krijgen. Ze zullen Hem verlaten. Ze zullen bij Hem weggaan. Petrus zal Hem zelfs verloochenen. Ze zullen hun vragen krijgen: maar alleen als ze gelovig op Hem blijven zien zullen ze wel zijn koninkrijk erven, zullen zij wel vrucht dragen, zullen zij wel dat nieuwe leven gaan leiden.

Ook voor ons kan het soms moeilijk zijn om op Jezus te blijven zien: moeten we echt alles verwachten van een gedode Heiland. Is dit het verhaal van de redding? Klopt dit allemaal wel? Doen brood en wijn ons werkelijk delen in het lichaam van Christus? Moet ik van deze Heiland mijn redding verwachten?

We kunnen zomaar afgeleid zijn: zomaar meegezogen worden door van alles en nog wat. Door de drukte om ons heen, door de zorgen die ons kwellen, zeker als pijn, dood, ziekte dichtbij komt. Het zit zo diep in ons, het is ook zo’n vreemde boodschap: een Heiland die zijn leven geeft voor onze zonden. Jezus die honger had, dus echt mens was, maar tegelijk ook goddelijke macht heeft. Toch vraagt Jezus: blijf geloven!

[dia 7] Het is net als toen de storm op het meer was en Jezus bij hen kwam. Petrus mocht net zo’n wonder doen als Jezus. Ook Hij mocht op het water lopen! Hij kreeg bijzondere kracht door God, maar die had hij niet uit zichzelf: die kreeg hij door God. Door op Jezus te blijven zien. Maar toen de twijfel toesloeg, zonk hij weg in het water. Hij verloor het zicht op Jezus en was verloren.

Hij twijfelde net zoals de leerlingen twijfelden toen er de storm op het meer lag en Jezus lag te slapen. Ze zagen niet meer hoe Hij kon helpen, terwijl hij vlak bij was. Maar toen werd Hij wakker. Hij liet zijn macht zien. Wind en golven werden stil en gelovig en verbaasd zeiden de leerlingen “Wie is Hij dat zelfs wind en golven hem gehoorzamen!’.

Laten wij zo ook ons oog gericht houden op Jezus. Bidden of Hij ons wil helpen om steeds weer op Hem te zien. Wat er ook aan ons trekt, hoe onze kracht ook op de proef worden gesteld.

Zoals die broeder die echt door een heel moeilijk dal ging. Alles was hem uit handen geslagen. Hij had het allemaal zo anders willen zien met zijn vrouw en kinderen. Was zo teleurgesteld in de gemeente. Maar hij zei: Ik heb op mijn slaapkamer een kruis opgehangen en steeds als ik daarnaar kijk, mag ik weer rust en vertrouwen vinden. Weer nieuw geloof en moed en verdwijnt mijn twijfel naar de achtergrond. Laten we zo ook volgende week nieuwe kracht vinden door gelovig ons oog te richten op de wijn en het brood, op het lichaam en bloed van onze Heiland Jezus Christus.

[dia 8] 3. Ontvang wat je vraagt

De discipelen die gelovig op Jezus blijven zien, zullen ontvangen wat ze vragen. Jezus zegt zelfs dat ze tegen een berg kunnen zeggen: ‘Kom van je plaats en stort je in zee’. Waarom zegt Jezus dat? Wat voor zin heeft dat? Het zou kunnen dat Jezus nog in zijn hoofd heeft dat de tempel van Jeruzalem, zo’n rovershol is geworden en dat daarom heel die berg wel in de zee mag verdwijnen. Dat het dus een zelfde beeld is, als het beeld van de vijgenboom: een beeld voor het volk zonder vrucht.

Toch moeten wij hier nog iets verder kijken. Het voorbeeld van een berg die in de zee moet verdwijnen wordt op andere plaatsen gebruikt voor iets dat echt onmogelijk is. Een enorme berg, met rotsen en zand, wat een gewicht wat een omvang. Hoe zou die ooit in de zee kunnen komen? Wat voor zin heeft het? Dat is toch onmogelijk!

Dan denk ik terug aan het stuk over de rijke jongeling. Jezus noemde daar ook iets dat onmogelijk is: Hoe is het mogelijk dat een kameel door het oog van een naald gaat? Ook dat is een beeld van iets dat gewoon niet kan. Maar Jezus zegt: voor mensen is het onmogelijk, voor God is het mogelijk. Hij kan ervoor zorgen dat zelfs een rijke gered kan worden. Kan delen in het koninkrijk van God.

Jezus bereidt zich voor op zijn sterven. De vijgenboom verdort, en brengt geen vrucht. De discipelen verbazen zich over de macht van Jezus. Zijn vaak nog zo klein gelovig. Maar Hij wil leren: wie in geloof op God ziet, wie zijn vragen bij Hem neerlegt, mag verwachten dat hij door Gods grootheid en macht verhoord en gered kan worden. Voor mensen is het onvoorstelbaar: onvoorstelbaar dat ik bij God kan komen, dat ik deel krijg aan zijn tafel, dat ik mag delen in zijn grote werk van schepping en herschepping. Maar alleen door Gods kracht en genade is het mogelijk!

[dia 9] Jezus leert je hier om gelovig te bidden. Laten we als we ons voorbereiden op het avondmaal allereerst onze handen vouwen. Laten we in geloof de Here vragen of Hij ons hart wil doorgronden. En waar we dan zelf aan het twijfelen worden gebracht, omdat we zo weinig vrucht zien, omdat we onze zwakheid zien en onze vragen, laten we bidden of Hij ons hart wil veranderen. Bidden of Hij in ons hart wil komen en het wil open voor zijn genademacht. Wie zo bidt in geloof, mag door de werking van Gods geest, zeker Gods genade verwachten. Die zal door de macht van Jezus, door zijn lichaam en bloed, in staat zijn tot grote dingen!

Amen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: