Jaarthema 2016/2017 ‘Vooral de liefde’

Gemeenteproject  ‘Vooral de Liefde’                                                            #1   sept/okt  Buitengewone liefde!

Dit jaar hebben we als gemeente het thema ‘Vooral de liefde’. We hebben er voor gekozen om dit jaar geen gemeenteschets te maken, maar elke maand dat er een thema behandeld wordt een A4tje te maken. Dit kan evt. ook gebruikt worden op de bijbelstudie of jeugdvereniging om het jaarthema te bespreken. De volgende thema’s zullen met elkaar behandeld worden. Steeds zal op de eerste zondag van de maand het thema in de dienst centraal staan en het A4tje verspreid worden.

 

Preeksamenvatting 25 september 2016 – Johannes 13:1-20

Robert moest zijn voetbalwedstrijd opofferen om naar de familiedag te gaan. Liefde voor elkaar kost soms tijd, soms offers en vraagt keuzes. Dit jaar gaan we het hebben over ‘Vooral de liefde’, maar we beginnen deze zondag met het belangrijkste, het eerste: waarom zou je liefde tonen, waarom zou je je naaste liefhebben? Omdat Jezus ons liefgehad heeft tot het uiterste, omdat Hij ons een voorbeeld geeft van wat echte liefde is.

 

Christus wil door zijn liefde tot het uiterste, ons liefde leren

  1. Christus toont zijn liefde. Johannes gaat spreken over het lijden van Jezus. Jezus wordt vernederd, tot in de dood aan het kruis. Hij toont daarin de liefde voor zijn mensen. Hij heeft hen liefgehad tot het uiterste, dat wil zeggen: tot het einde, maar ook: helemaal! Juist door zich te vernederen, laat Hij liefde zien (Fil. 2:7). Hij staat tijdens de maaltijd op, doet het vervelende werkje. De stoffige voeten maakt Hij fris. Jezus doet zo zelf voor wat liefde is. Liefde moet geen lege term worden, maar mogen we door bijbellezen, zingen, bidden en preken steeds weer laten vullen met de liefde van Christus.
  • Wat maakt de grootste indruk op jou als je denkt aan het lijden van Christus?
  • Op wat voor manieren zorg je ervoor dat je hart vol blijft van Christus’ liefde?

 

  1. Hij vraagt dat je die liefde aanneemt. Als Jezus bij Petrus komt is Hij heel stellig. U, de Heer, Ik zondig mens? U, de meester, Ik de leerling? Dat is de omgekeerde wereld. Maar Jezus zegt: dan hoor je niet bij Mij, dan heb je geen deel aan Mij. Jezus vraagt van ons dat we zijn liefde ook aannemen. Dat je zegt: niet alleen anderen, maar ook ik met mijn zonden, mijn karakter, mijn mens-zijn, mijn eigenaardigheden, ook ik mag delen in de vergeving van Christus. Het enige wat ik hoef te doen is: mijn voeten uitsteken, dat wil zeggen mijn handen ophouden, geloven in Hem!
  • Welke liefde heb jij in dit leven ontvangen en van wie? Helpt de liefde van God jou om van jezelf te houden?
  • Geloof je dat Jezus niet alleen aan anderen die liefde wil geven, maar dat jij/u ook deelt in zijn werk (Zondag 7 H.C.). Hoe ervaar/weet je dat?
  • Welke pijn of vragen roept dit onderwerp ‘vooral de liefde’ bij je op?

 

  1. Hij vraagt dat je die liefde doorgeeft. Dit is de enige keer dat Jezus zegt: doen jullie net zo. Volg mijn voorbeeld. Dat wil niet zeggen dat je per se de voeten moet gaan wassen, maar je moet wel de minste willen zijn. Niet de baas spelen, maar elkaar juist helpen. Ook de vervelende klusjes bij het eten willen doen (afwassen, opruimen). Vrijwilligerswerk, meeleven met iemand die het moeilijk heeft of verdriet heeft, als er liefde is binnen relaties en huwelijken. Dat een oudere meeleeft met een jongere of andersom. Laten we steeds het voorbeeld van Jezus volgen en de minste willen zijn.
  • Welke liefde geef jij aangespoord door Christus’ liefde voor jou, aan God en je naaste?
  • Welke offers kost het jou om een ander te helpen? Wat zouden jullie als groep kunnen doen voor een ander? Wat zou jij nog meer kunnen doen? Wat zijn je grenzen?

 

 

Inleiding op het jaarthema

(voorgelezen op startzondag)

 

Vooral de liefde……         

Het draait om liefde.

Het begon met liefde.

Zonder liefde was je nergens.

Je werd geboren. Je kon niets beginnen. Maar er waren handen die je opvingen, armen die je droegen. Je keek in de ogen van je moeder. Wat zag je in die ogen? Het heeft iets te maken met het geheim van de liefde.

 

Een levenslange ontdekkingsreis begon. Op zoek naar de schat. En op zoek naar: zelf een schat zijn. Het werd een langdurig avontuur. Dat is het nog steeds. Spannend, soms overrompelend mooi, maar vaker dan je lief is een pijnlijke belevenis. Je leert je karakter kennen, je talenten, je beperkingen. Dat blijkt alleen maar te lukken in de ontmoeting met anderen. Je bent er nog niet klaar mee. Je blijft onderweg, je blijft zonder ophouden aanleren en afleren. Op zoek naar het geheim van de liefde.

Totdat Jezus terugkomt op deze aarde.

Het eindigt met Liefde.

Dat heeft te maken met wie God zelf is: begin en eind van alles.

In zijn eerste brief schrijft Johannes: God is liefde  (1 Joh. 4:8 en 16). Maar wat betekent dat? En wat betekent dat voor je omgang met mensen?

 

We gaan als gemeente op zoektocht.

Waarom?

Omdat er aan de ene kant in de kerk buitengewoon mooie dingen gebeuren.

Een aantal wijkleden knapt het huis op van een broeder of zuster die dat zelf niet meer kan.

Een zuster van in de negentig is na vijfenzestig jaar huwelijk nog steeds blij met haar man, die zwaar dement is. Een diaken met een drukke dagelijkse baan gaat met liefde de wijk in om mensen te bemoedigen. Een jongere op de vereniging neemt een kaart mee voor haar zieke buurvrouw. Elke maand weer vrijwilligers die aan de kinderen tijdens Spoorzoekers over God vertellen. En ga maar door. Er is zoveel moois te genieten als je zoekt naar Gods liefde in mensen.

 

Ondertussen komen van alle kanten onbijbelse opvattingen over liefde, relaties en seksualiteit naar ons toe.  Hierdoor worden we allemaal beïnvloed. En merken we dat “liefde” iets kwetsbaars is en bij gemis veel verdriet kan opleveren.

 

Daarom gaan we het hebben over relaties.

Dat komt dichtbij jezelf. Het gaat over vriendschap en over passie. Het gaat over verliefdheid en huwelijk, over de kostbaarheid en breekbaarheid van menselijke relaties. Het gaat over het geheim, maar ook over de pijn van liefde.

 

Sept./oktober: Buitengewone liefde

November: Bijbels huwelijk

Januari: Talen van de liefde

Februari: Gebroken hart

Maart: Veilige gemeente

April: Vriendschappen, noaberschap

 

Complete preek:

Preek gehouden in Heemse, Startweekend 25-9-2016

Tekst: Joh 13:1-20

 

Geliefde gemeente van onze Heer Jezus Christus,

Laat ik beginnen met een voorbeeldje dat ik tegenkwam in een dagboekje: Robert is erg chagrijnig. Hij moet heeft morgen een voetbalwedstrijd, maar hij kan er niet naartoe. Zijn ouders hebben hem verteld dat ze familiedag hebben. Iedereen komt, zijn opa en oma, ooms en tantes neven en nichten. Ze willen graag ook samen foto’s maken.

Hij heeft al geprotesteerd. Hij is het er niet mee eens, en als ze die zaterdag weg gaan ligt hij mopperend op de bank. Hij trekt zijn sportschoenen aan, maar moeder zegt: ik heb nu al drie keer gezegd: ‘doe je nette schoenen aan’. Boos, stampend loopt hij naar  boven. Zijn vader loopt rustig achter hem aan en gaat op zijn kamer op het bed zitten. Robert, weet je nog dat de hond Hektor laatst dood ging. We vonden het achteraf jammer dat we geen foto’s hebben waar we met z’n allen met de hond opstaan. Robert weet het nog wel. Gelukkig zijn er een wel een paar foto’s van de hond en die heeft moeder is huis opgehangen. Hij vind het wel mooi, want hij mist Hektor nog elke dag. Vader zegt: we willen graag samen naar de familiedag. Nu kan iedereen er nog bij zijn, begrijp je dat? Opeens begrijpt Robert veel beter wat vader bedoelt. Hij schaamt zich een beetje dat hij alleen aan zichzelf gedacht heeft. Hij vond zijn eigen dingetjes belangrijker dan de dingen van een ander. Hij zegt: sorry, dat ik zo mopperde. Vader zegt: ik begrijp best dat je graag wilde voetballen, maar dit gaat nu even voor. Zullen we er samen een leuke dag van maken?

Zomaar een voorbeeldje dat ik tegenkwam van hoe je niet te veel aan mij, ik of mezelf moet denken, maar dat je mag denken aan een ander. Een voorbeeldje van liefde voor elkaar. Dit jaar gaan we het hebben over ‘Vooral de liefde’. We gaan het in de verschillende maanden over veel kanten van de liefde hebben, over relaties, talen van de liefde, verdriet, homofilie, vriendschap. Maar we beginnen deze zondag met het belangrijkste, het eerste: waarom zou je liefde tonen, waarom zou je je naaste liefhebben, waarom zou je iets voor een ander? Omdat Jezus ons liefgehad heeft tot het uiterste, omdat Hij ons een voorbeeld geeft van wat echte liefde is.

Christus wil door zijn liefde tot het uiterste ons liefde leren

  1. Christus toont zijn liefde
  2. Hij vraagt dat je die aanneemt
  3. Hij vraagt dat je die liefde doorgeeft

 

  1. Christus toont zijn liefde. Johannes gaat vertellen hoe Jezus gearresteerd gaat worden door de soldaten en vervolgens ter dood gebracht zal worden, door de doodstraf. Als eerste zegt hij: Jezus wist zelf dat zijn uur gekomen was. Jezus weet wat er gaat gebeuren. Het zal niet lang meer duren of zijn werk hier op aarde zit erop. Hij zal dan terugkeren naar zijn hemelse Vader, dan wordt Jezus steeds meer verhoogd tot in de hoogste hemel! Maar daarvoor moet Jezus dus eerst verlaagd worden. Hij wordt vernederd. Hij moet lijden. Maar, en dat staat centraal, daarin komt juist de liefde van Jezus naar voren. Dat Jezus zo diep vernederd werd, dat Hij moest sterven, dat overkwam hem niet per ongeluk. Jezus heeft daar zelf voor gekozen, Hij doet wat de Vader daarin van Hem vraagt. Het is juist zijn liefde, een liefde tot het uiterste: want er bestaat geen grotere liefde dan dat je je leven geeft voor een ander. Tot het uiterste: want hij gaat heel de weg. Hij gaat de weg tot in de dood. En het is alsof Johannes er met vers 1 een bordje boven wil zetten, een de titel van een hoofdstuk: dit is nu liefde tot het uiterste!

De Here Jezus is gedood tijdens het paasfeest, als het Lam dat ter slachting wordt geleid. Op het moment dat Jezus het paasfeest wil gaan vieren, op het moment dat iedereen aan tafel aanligt en de gerechten klaarstaan voor het paasmaal, wordt het plotseling stil. Iedereen kijkt naar Jezus: Hij doet plotseling zijn bovenkleed af, zijn nette mantel legt hij aan de kant. Hij bindt een linnen doek voor, en trekt zo de kleding aan van een slaaf. Het was de gewoonte in het stoffige oosten dat de voeten gewassen werden van de gasten. Maar niemand van de leerlingen had dat gedaan. Daarom stond Jezus op: De meester zelf vernederd zich, wordt een slaaf. Hij doet de voeten in de waskom, maakt de stoffige, vieze voeten mooi schoon en droogt ze af met een droogdoek. De meester zelf doet voor wat liefde is: dat is jezelf, je eigen ik opzij zetten en dienstbaar zijn aan de ander. Hier gebeurt waar Paulus zo mooi over schrijft: Jezus heeft de hemelse heerlijkheid achter zich gelaten, Hij was gelijk aan God maar deed er afstand van. Hij nam de gestalte aan van een slaaf (Fil. 2:7).         // Er kunnen mooie woorden klinken over liefde. Liefde kan zelfs zo vaak gebruikt worden dat het uiteindelijk helemaal niets meer zegt. Maar wanneer het in de kerk over liefde gaat, willen we het begrip liefde allereerst laten vullen door Jezus zelf. Het is goed om Hem steeds voor ogen te hebben, te zien welke weg Hij gegaan is, te zien hoe Hij door zijn liefde de dingen juist omdraait: Hij gaf zijn eigen leven om ons te redden. Laten we zo dit jaar ook steeds de Bijbel opendoen, bidden tot God, luisteren naar de preken, de doop bedienen en het avondmaal vieren. Jezus stierf voor zondige mensen, om onze zonden te vergeven en ons te vullen met zijn liefde. Vooral de liefde van Christus mag onze liefde vullen. Wat raakt u, wat raakt jou het meest, als je ziet wat Jezus gedaan heeft.

  1. Christus vraagt dat je die liefde aanneemt

Jezus geeft liefde. Hij cijfert zichzelf weg, om anderen te helpen. Maar neem je die liefde ook aan? We lezen in de Bijbel over Petrus. Jezus komt bij zijn voeten, maar Petrus trekt zijn voeten dan snel terug. U! Moet U mijn voeten wassen? Mijn vieze voeten? Hij zet zichzelf en Jezus scherp tegenover elkaar: U, mijn voeten?? Hij noemt Jezus dan ook nog ‘Heer’. Zijn meester. Hij is zelf een volgeling, een leerling van deze heer en meester. Het is toch de omgekeerde wereld dat Jezus zijn voeten moeten wassen. En we kennen Petrus dan weer is zijn directheid: Petrus die altijd voorop loopt en vooraan staat. U zult mijn voeten niet wassen, nooit, never!

Maar dan zegt Jezus: als ik jouw voeten niet was, kun je niet bij mij horen. Dan heb je geen deel aan mij. Jezus komt om te wassen, om te dienen. Hij wil straks zeggen: zo moeten jullie ook doen. Maar hier laat hij ook zien, waarom Hij zal gaan sterven. Zo kunnen we door Hem gered worden, deel aan Hem krijgen. Petrus heeft niet in de gaten dat deze voetwassing dus toch ook een diepere betekenis heeft. Niet alleen de Samaritaanse vrouw of Nicodemus begreep niet wie Jezus was, zelf voor Petrus is het nog moeilijk om te zien en te geloven wat Jezus komt doen. Het enige wat Jezus vraagt is: gelovig aannemen, het gelovig laten gebeuren. Je niet te min voelen, niet denken ik ben het niet waard, ik verdien het niet. Maar eenvoudig je voeten uitsteken en ze laten wassen.

Zoals een kind of bij ons soms een volwassene al mag delen in de reiniging die Jezus geeft  bij de doop. Daar verbindt God ons al door zijn lijden en sterven aan Hem. Zoals je bij het avondmaal brood en wijn mag ontvangen. Zo mag je de liefde van Jezus in je leven ontvangen. Aannemen dat Hij voor jou gestorven is.

Wanneer Petrus dan opeens die diepere betekenis uitgelegd krijgt, gaat het voor hem dagen. En ja dan schiet Petrus weer door de andere kant op. Dan moet de Here Jezus ook maar zijn handen en zijn hoofd wassen. Jezus legt uit dat dat de bedoeling niet is. Ze zijn al rein. Ze hadden zich al helemaal moeten wassen voor het paasfeest. Maar omdat er onderweg nog weer vuil op hun voeten kon komen, was er deze reiniging van de voeten. Zo mag je geloven dat als je Christus aangenomen hebt als je verlosser, als je met Hem verbonden bent altijd rein bent. Ook al doe je zonden, en moet je daar ook vergeving voor vragen, toch mag je geloven dat je door Christus helemaal behouden en gered bent. // Ik hoop dat je zo die liefde van Jezus niet alleen ziet, maar het je ook eigen maakt. Of je nu groot bent of klein, jong of oud, een beperking hebt of niet, homo bent of hetero, getrouwd of ongetrouwd. Of je boezemzonden nu liggen op het terrein van je taalgebruik, je egoisme, je begeertes … die vergeving en afwassing van zonden, is er niet alleen voor anderen, maar ook voor jou!

  1. Hij vraagt ook dat je die liefde doorgeeft

Wanneer Jezus opstaat legt Hij zijn leerlingen uit waarom Hij dit gedaan heeft. Hij zegt: ik heb jullie een voorbeeld gegeven. Een voorbeeld, zoals de juf of meester of school, soms met een voorbeeld iets uit kan leggen. Een voorbeeld, dat heel duidelijk is. Jezus vraagt dat wij gaan doen wat Hij gedaan heeft. De enige keer dat in de bijbel staat dat we letterlijk Jezus moeten nadoen. Jezus wil dat ook wij de voeten gaan wassen. In de Rooms Katholieke kerk gebeurt dat nog steeds: de priester, maar ook de paus wassen op witte donderdag de voeten van een aantal mensen. Maar waarom vraagt Jezus dat van ons?

Hij zegt tegen zijn leerlingen. Jullie noemen mij Heer en Meester en dat ben ik ook. En toch ben ik gekomen om te dienen. Zo moeten jullie ook de minste willen zijn. Jezelf wegcijferen voor anderen. In de kerk heersen we niet over elkaar, maar helpen we elkaar. Ja helpen we ook mensen buiten de kerk. De basis onder ons gemeente zijn is liefde voor elkaar en barmhartigheid voor de ander. Dat is ook de wervingskracht van de kerk geweest in de eerste eeuwen, toen christenen, met gevaar voor eigen leven doorgingen met het verzorgen van zieken als gevolg van de pest, waar anderen wegliepen.  Zij waren letterlijk bereid hun leven te geven voor anderen.

Robert uit de inleiding werd gevraagd om zijn voetbal wedstrijd op te offeren, uit liefde voor zijn familie. Zo kunnen er van ons ook offers gevraagd worden. Soms kunnen mensen in de kerk verstard vastzitten in hun eigen gelijk. Soms zijn we niet bereid om ons eigen gelijk opzij te zetten. We zullen dit jaar veel bespreken van de liefde: maar de basis mag zijn Jezus liefde tot het uiterste, mag ik zelf in mijn hart toelaten. Dan zie ik om mee heen liefde groeien: een kaartje dat iemand schrijft voor een andere, een diaken die ondanks een drukke baan tijd vrijmaakt om de gemeente in te gaan, Een liefde van God die de liefde tussen een jongen en meisje, man en vrouw verdiept en verstevigt, een jongere die een oudere begroet en vraagt hoe het gaat. Een vrouw die met veel liefde haar zieke man verzorgd, een ploeg vrijwilligers die orde schept in de chaos van een huis. Jezus heeft ons liefgehad: Laten we zijn voorbeeld volgen, en elkaar in liefde dienen. Amen.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: