Numeri 1 – Je bent geteld en vrijgekocht, houd het doel voor ogen!

Preek gehouden in Heemse, 16 juli 2017
Tekst: Numeri 1,47-54
Geliefde gemeente van onze Heer Jezus Christus,

[dia 1] Soms lijkt het wel of je in je leven wat rondjes draait. Na elk begin komt weer een eind. Je start ’s morgens je dag en ’s avonds ga je weer naar bed, je begint de week op zondag en eindigt hem op zaterdag. Je hebt je dingen gedaan, maar elke week heeft eigenlijk weer te weinig tijd om alles te kunnen doen wat je wilt doen. Je begint een jaar en na verloop van tijd zit het jaar er weer op en heb je vakantie: dan ga je naar de volgende groep, de volgende klas. Er zijn kostbare momenten, maar er gebeuren soms ook verschrikkelijke dingen. Soms lijkt het leven zo zonder doel.

[dia 2] Eigenlijk kan dat gevoel je ook bekruipen als je aankomt in boek Numeri waar het volk rondloopt in de woestijn. God had de wereld geweldig gemaakt. Het was mooi en goed. De zondeval kwam, maar God gaf de moederbelofte aan Eva. De zondvloed kwam, maar God koos Abram uit. Ze waren in Egypte en nu zijn ze bevrijd: maar hoe moet het nu verder. Numeri heet in het Hebreeuws: ‘in de woestijn’. De Israëlieten dwalen nu wat rond in de woestijn. Het volk wordt geteld, je weet hoeveel mensen er zijn. Maar het is elke dag hetzelfde en het meest verdrietige is dat deze generatie zal uiteindelijk niet het beloofde land in mogen gaan. Dat mogen alleen hun kinderen. Wat is dan nog hun doel?

[dia 3] Numeri heet in het Hebreeuws dus: ‘In de woestijn’, maar onze naam voor dit boek is anders. Het heet: Numeri. Dat heeft te maken met de nummers, de getallen die in dit boek voor komen. Waarom? Waarom staan in dit boek zoveel nummers? Ja, het volk is een groot volk geworden, de belofte die God deed aan Abraham is al behoorlijk uitgekomen. Maar toch zal het niet de bedoeling geweest zijn om dat te bewijzen.
Je moet in de gaten hebben welk moment dit is: het is de tweede maand van het tweede jaar. Ze zijn eerst als volk van Egypte naar de Horeb getrokken, daar hebben ze drie maanden over gedaan. Toen hebben ze daar in ruim negen maanden de tabernakel opgebouwd. Die woonplaats van God bij de mensen. De plek waar de ark en de tafels van het verbond bewaard konden worden. Die plaats die heel duidelijk liet zien dat God onder zijn volk wilde wonen. Nu gaan ze na de periode bij Horeb de reis in de woestijn beginnen. Dan moet het volk geteld, zodat duidelijk is wie er op weg gaan en welke mannen er zijn die het volk kunnen beschermen tegen aanvallen van vijanden in de woestijn. Als ze straks in het beloofde land zijn zullen de Israëlieten moeten strijden om het land te veroveren.

[dia 4] Daarbij zien we vandaag in het bijzonder dat de Levieten een speciale taak hebben. Zij hoeven niet mee te helpen om het volk te verdedigen. Zij zijn vooral aangesteld om de tabernakel te beschermen. Tegen aanvallen van vijanden. Deze heiligste plek mocht absoluut niet door anderen aangeraakt worden. Maar ook voor de volksgenoten moest het beschermd. Je mocht als zondig mens niet zomaar bij de Here komen. [kinderblad] Dat was gevaarlijk: net zo als je niet een elektriciteitshuisje aan moet raken, of dat je niet de elektriciteit van het spoor moet aanraken, moest je niet komen bij die heilige God. En als ze nu op reis gaan, en de tabernakel moest afgebroken, dan konden zij de tabernakel beschermen. Alleen zij mochten helpen met afbreken, vervoeren en opzetten. Zo werd deze tent van God uitermate goed beschermd en vielen er geen onnodige slachtoffers.

[dia 5] Het belangrijkste wat we van dit gedeelte leren is dat God wil wonen, echt in het midden van het volk. Hij is niet ver weg, nee, Hij wil dichtbij zijn. Dat is het grote verschil met de andere volken, die de levende God niet kennen en dienen. Als je Hem niet kent, als Hij in je leven niet centraal staat, dan wordt je leven leeg en zinloos. Dan kun je overstelpt worden moeten allerlei berichten, opdrachten, facebook nieuwtjes, snapchat berichtjes, en alle informatie die op je afkomt, maar je mist dan de kern van het leven. Je mist God, die door zijn Geest in je hart wil wonen en je leven richting en zin wil geven. Daarbij moest je voor twee dingen oppassen: je moest het tentenkamp van Israël niet verlaten. Wie afdwaalde in de wildernis, wie niet gegroepeerd om het heiligdom leefde, die verloor de kern uit het oog. In je eentje kon je in de woestijn niet overleven. Aan de andere kant moest je ook oppassen dat je niet te dicht bij God kwam, op je eigen manier. Je moest niet te klein van Hem denken en zelf bepalen hoe je Hem wilde dienen. God gaf zijn regels Hij is heilig en alleen door de offers kon het volk bestaan voor Hem.
Ook al kan het leven soms een herhaling lijken, het gaat pas echt mis als het leven leeg wordt. Als je leeft zonder God. Als je leven steeds meer gaat lijken op het leven mensen die God niet kennen. God wil graag in het midden staan en de belangrijkste voor je zijn. Laat Hem dan ook in het midden van je leven staan. Door de dag te beginnen en te eindigen met een gebed, door met het eten zo om te gaan dat je ziet dat het van Hem komt en Hem ervoor dankt, door elke dag te luisteren naar wat God in de bijbel zegt, door de nieuwe week te starten met een dag die helemaal geheiligd is voor God. Waarop je trouw samen komt om God te dienen.
Maar het gaat ook mis als we te klein over God denken en te groot over onszelf. Zoals de Israëlieten niet zomaar konden naderen, hebben wij het ook steeds weer nodig dat we beseffen dat we van genade leven. Dat we alleen door die genade, door het offer van Jezus Christus kunnen naderen tot de heilige God. Hij heeft voor onze zonden betaald: Hij is de weg de waarheid en het leven. Door het bloed van Gods zoon, door zijn offer, mogen we tot God naderen in alle eerbied en ontzag. Mag je vergeving ontvangen!

[dia 5] Het is niet alleen belangrijk om God in het midden van het leven te stellen. Het is ook belangrijk om te zien dat het leven geen cirkel is. Dat dit volk maar niet wat ronddoolt in de woestijn, zonder doel. Dat idee kregen ze zelf wel eens: had ons dan in Egypte laten blijven, in plaats van hier in de woestijn te zijn. Waar het boek Numeri aan het begin de gehoorzaamheid van het volk beschrijft zie je dat er later steeds meer gemopperd wordt. Ze snappen God niet. Ze zien niet waarom ze steeds weer hier moeten leven, met dit manna en deze kwakkels.
Wat is het dan belangrijk om te beseffen dat ze onderweg zijn. Dat God echt een doel met hen heeft en hen in het beloofde land wil brengen. Hij stippelt de weg uit. Hij wil hen op zijn manier en op zijn tijd in het Kanaän brengen. De mensen die hem gehoorzaam willen zijn en hem willen volgen. Juist doordat Hij woont in het midden van het volk, dat Hij daarin werkt en steeds weer optrekt, zullen ze uiteindelijk het beloofde land bereiken.
Maar het is net als bij ons: onze schat ligt nog ver weg. We zijn op weg naar de hemel. Daar mag onze schat zijn. Maar de weg ernaar toe is een weg op aarde. Een weg met daarin soms moeite en teleurstelling, verdriet en ziekte, conflicten en verstoorde relaties. Een weg waarop je soms helemaal niet ziet waarom God deze weg nu met je leven moet gaan en je echt niet ziet wat er de bedoeling van is. En toch: God heeft gezegd, al ga je door de diepe duisternis: ik ben bij je. Ik zal je leiden. Zoals Ik midden tussen de Israëlieten woonde en hen voorging in de wolk, zo wil Ik ook steeds weer om jou heen zijn en jouw leven leiden. Leg je hand maar in mijn hand en vertrouw daar maar op.

[Dia 6] Numeri is nu niet een boek dat je leest, omdat er zulke spannende verhalen in staan (al zijn die er ook wel in te vinden). Het is, zoals de naam al zegt, vooral een boek van nummers en getallen, van namenlijsten. Vroeger had je een telefoonboeken, hele lijsten met namen, misschien heb je die wel eens gezien. Of je hebt een lijst in de klas: je weet welke leerlingen er zijn. Zo’n lijst ga je niet voor je plezier lezen: maar als je op zoek bent naar het telefoonnummer van een klasgenoot dan is het wel handig dat je het kan vinden. Dan baal je als het er niet in staat! Of als je het niet op internet kan vinden. De lijsten die hier heel nauwkeurig opgeschreven staan, die laten zien: God vergeet niet één van zijn kinderen. Hij kent ze alle naam voor naam. Iedereen die wil schuilen bij het bloed van Jezus Christus, die gelooft dat Hij voor de zonden gestorven is, die mag weten: Jezus kent mij, ik hoor er helemaal bij. Dan roept hij je op om samen gemeente te zijn, maar tegelijk kent hij echt je hart en weet hij wie wil leven van Gods genade. Kijkt hij verder dan onze grenzen of kerkmuren.

[dia 7] Dat het zo precies komt kun je ook zien in 3:49-50. De levieten waren aangewezen om God te dienen, in plaats van de oudste zonen. Dat had God gezegd bij de uittocht. Maar daarna bleek dat het volk zich misdroeg bij het Gouden Kalf. Nu zouden de oudste zonen vrijgekocht worden door de Levieten. Maar omdat er meer oudste zonen waren dan levieten, moet Mozes nog apart extra losgeld innen voor het aantal eerstgeborenen dat er meer was dan het aantal Levieten. Er was er niet één die niet vrijkocht werd. Zo heilig is God, zoveel eerbied vraagt Hij dat Hij echt wil dat iedereen gered wordt. Dat kan nu als je schuilt bij zijn eigen zoon, Hij die als het Paaslam onze zonden heeft gedragen.
[dia 8] Laten we zo steeds op weg gaan. Het volk kon om zich een kijken en dan zagen ze steeds weer de woestijn, dag na dag. Ze konden luisteren en dan hoorden ze het geluid van de woestijnwind. Ze konden proeven, elke dag hetzelfde voedsel en soms honger en dorst. Ze gaan de reis beginnen: iedereen is geteld. Maar niemand van de eerste generatie zal in het beloofde land komen. Omdat ze vergeten wie de Here is. Omdat ze alleen maar zien op wat er voor ogen is, en niet in geloof vertrouwen op de Here. De nieuwe generatie die zal het land binnengaan: zij leren om in geloof te kijken en te zien. Om het te verwachten van de belofte van de Heer. Zij zien dat de woestijn niet het eindpunt is en dat het niet Gods plan is om je daar te laten omkomen. Zij geloven dat er een beter vaderland is, dat we nu alleen onderweg zijn, onderweg naar de toekomst die zal komen.
De vraag is: bij welke generatie wil jij horen. Die generatie die het idee heeft dat het allemaal zonder zin is en dat we maar wat rond draaien? Of durf je te kijken naar het doel dat God stelt, hoe Hij niet zomaar in ons midden wil zijn, maar vraagt om Hem centraal te stellen, zodat we uiteindelijk in zijn heerlijkheid binnengaan? Kies je ervoor om Hem te volgen en te luisteren naar zijn stem? Amen

Liturgie Heemse, zondag 16 juli, 9.00u en 11.00u Ds. D.S. Dreschler

Gezongen votum, zegengroet en gezongen amen (staande)

Zingen Gz 158 (Als een hert dat verlangt, staande)

Wet

Zingen Psalm 66:2,5 en 7

Gebed; Lezen Numeri 1:1-4, 17-19; 3:44-51

Lezen 1 Korinthiërs 10:1-12

Zingen Psalm 99:1,5,6 en 8

Tekst Numeri 1:47-54

Preek

Zingen Psalm 95:1,5,3

Gebed

Collecte

Zingen Opw. 710 (Zegen mij, staande, aangekondigd na collecte);

Zegen en gezongen amen (staande)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: