Hebreeën 10:32-11:1 – Houd vol!

Preek gehouden Heemse

Tekst: Hebreeën 10:32-11:1

Geliefde gemeente van Jezus Christus,
[#1] Vandaag staan we extra stil bij de vervolgde kerk.
Een onderwerp waar je je misschien niet direct wat bij voor kan stellen.
Zeker niet als je vanmorgen geen seconde hebt hoeven denken of het wel veilig was om naar de kerk te gaan.
Voor mij kwam het afgelopen mei heel dichtbij, toen ik in Engeland was.
Naast bij zat een deelnemer aan het congres die uit Turkije kwam.
Hij vertelde dat hij als dominee, voordat hij wegging, voor verhoor mee moest.
De Turkse overheid had moeite met zijn kerk.
Zijn collega-predikant zat in de gevangenis. Hij vroeg ons om voor hem te bidden.
We hebben gebeden dat hij, bij aankomst in Turkije, niet gearresteerd zou worden.
Dat hij nog mogelijkheid zou krijgen om te preken en bij zijn gezin te zijn.
Ik keek nog eens naast me, en was onder de indruk van wat die man vertelde.
We hebben van harte voor deze man gebeden en hem bemoedigd.
Maar zou jij, zou ik, ook weer op het vliegtuig gestapt zijn?

[#2] Wanneer we vandaag lezen in deze brief aan de Hebreeën dan kom je daar eigenlijk ook die twee verschillende werelden tegen.
Aan de éne kant zegt de schrijver: wat hebben jullie veel doorgemaakt. Toen jullie als Joden pas tot geloof kwamen, had je het heel moeilijk. Sommigen van jullie zijn in de gevangenis gegooid. Dat weten we ook van de eerste apostelen. Petrus zat gevangen, Jakobus en ook Stefanus zat gevangen. Hij werd zelfs gestenigd en daarna was er een periode van zware vervolging van de christenen: Paulus ging op zoek in Damascus naar volgelingen van Jezus om ze te vervolgen!
Zo was het voor jullie ook geen gemakkelijke tijd, zegt de Hebreeenschrijver. Het was een zware strijd en worsteling die je moest doormaken. Jullie werden gepest, uitgelachen, getreiterd. Je spullen werden van de afgepakt. Misschien wel uit je huis gezet, of je eten werd afgepakt, of je kon niets kopen, omdat je Christen geworden was. Dus jullie waren niet bezig met aanbiedingen op Black Friday, of met een decembermaand op komst, jullie hadden helemaal niets … een moeilijke tijd.
[#3] Want ik zei al: eigenlijk kom je hier in de brief beide situaties tegen. Niet alleen dat ze vervolgd worden, maar ook dat het juist makkelijk is om te geloven. Als deze brief geschreven wordt is het nodig om de gemeenteleden aan te sporen om trouw te blijven, om te blijven geloven. Sommigen komen niet trouw naar de samenkomsten, anderen hebben een lakse en gemakkelijke houding, ze staan niet meer stevig op hun belijdenis, maar ze dreigen te wankelen en Jezus uit het oog te verliezen. Als ze niet uitkijken hebben ze hun hart vol van andere zaken en niet van oprecht geloof in Jezus. Juist nu het makkelijk is, en er geen spanning is, krijgen ze deze brief. Vergeet je niet waar het om gaat? Verlies je God niet uit het oog? Houd je nu ook vol?

[#4] Maar is de tijd van verdrukking en de moeilijkheden een tijd waar ze liever niet aan terugdachten? Een tijd waar ze slecht op terugkijken? Nee, het is een tijd die de schrijver hen voorhoudt, juist in de situatie waar ze nu in zitten, om ze te bemoedigen.
Juist daarom grijpt de schrijver terug op de tijd. Weten jullie nog wat je hebt doorgemaakt? Hij houdt het hun voor ter bemoediging.
Toen het moeilijk was en je om je geloof verdrukt werd, toen heb je ook stand gehouden. Misschien was je toen nog juist wel meer aan elkaar verbonden als gemeente.
Je bezocht de mensen in de gevangenis,
je deelde van je eten met de mensen die het niet zo goed hadden,
je gaf van je bezit weg als anderen hun bezit kwijt waren.
Jullie waren een hechte gemeenschap.
Er is niets dat zo samen kan binden als wanneer je samen een moeilijke tijd doormaakt. Wanneer je elkaar dan vast kan houden, elkaar dan niet kwijt raakt, dan raak je als gemeente extra op elkaar betrokken en extra met elkaar begaan.
Dan weet je samen waar je voor staat en gaat.

En u, jij en ik? Denk zelf maar eens terug aan die eerste tijd, dat je net bij Christus hoorde. Je hebt toen misschien geen moeilijke tijd gehad: maar denk er eens aan. Hoe je vol was van zijn liefde, duidelijke keuzes maakte, er helemaal voor ging. Maar misschien heb je het wel mee gemaakt: dat je echt tegen de stroom in moest gaan om in je leven bewust voor de kerk van Christus te kiezen.

Bovendien: wanneer je dat samen doormaakt, raak je ook verbonden met Christus. Hij was degene die toen hij zelf op aarde was, geleden heeft. Hij is de weg gegaan van uitgejoeld worden door de mensen, gearresteerd worden, niet aangenomen worden, weggedaan worden, gewond en gemarteld worden en gekruisigd worden, en daardoor zelfs gedood. Hij dacht aan de vreugde die voor hem lag en liet zich niet afschrikken door de schande van het kruis (Hebr 12:2).

Jezus zei: neem je kruis op je en volg mij. Een dienaar is niet meer dan zijn meester. Je zult ook als dienaren van Jezus te maken krijgen met lijden en vervolging. Het is bijzonder om te lezen bij Open Doors hoe mensen ook ervaren dat ze van God kracht ontvangen en door God voort geholpen worden. Hoe ze samen een gemeente vormen. Zelf heb ik een paar keer iemand uit de gesloten gebieden mogen ontvangen die we vanuit Drenthe ondersteunden. Ze waren nauw op elkaar betrokken. Mochten niet openlijk hun geloof belijden. Als ze in een huis bij elkaar waren met zeven mensen voor een zondagse kerkdienst, was het maar afwachten of ze er de week daarna allemaal nog waren en of er niet één van hen gearresteerd zou zijn.

[#5] Wat een verschil met hoe we hier leven. Niemand legt je een strobreed in de weg om God te dienen. Om naar de kerk te gaan. De politie houd je niet tegen als je naar de kerk wil, niemand zet je in de gevangenis als je een bijbel verkoopt, je mag openlijk met anderen over het geloof praten. En doen je dat dan ook? Of het lukt de verleiding van een vrije zondag en een lekker bed wel om ons bij de kerkdienst vandaag te halen, wat de politie niet Noord-Korea niet voor elkaar krijgt? Of lukt het tolerantie in Nederland: iedereen mag toch zelf weten of en wat hij gelooft, wel wat de staat in Somalië niet voor elkaar krijgt: dat de christenen zwijgen over hun geloof. Juist de vrijheid en openheid kan een enorme bedreiging vormen voor ons geloof. Net als het bij de Hebreeën de vraag was of ze wel staande zouden blijven, of ze niet zouden verzwakken en achterblijven.

[#6] Is het dan hier altijd makkelijk om te geloven? Nee, want ook als er geen openlijke vijand is, kun je het zomaar moeilijk vinden om te geloven. Wat mij de laatste tijd vooral opvalt is dat jongeren vertellen dat er raar over hen gedaan wordt als ze geloven. Als je de enige bent uit de klas die zegt dat je zondag naar de kerk gaat. Als je een mooi gedicht opschrijft waarin je zegt dat jij je hulp van God verwacht. Er wordt om gelachen, er wordt naar elkaar gekeken, het is niet stoer. Als er al geen veilige sfeer is in de klas, voel je je dan wel onveilig. En een volgende keer … zeg je dan nog dat je christen bent en wat jouw houvast is en steun geeft? Zo kan het ook hier in Nederland soms lastig genoeg zijn om je geloof vast te houden.

In wat voor situatie je ook zit: een situatie van in alle rust je geloof belijden, van uitgelachen worden om je geloof, van vervolgd worden of van dreigen of te dwalen en Jezus uit het oog verliezen. De schrijver grijpt hier die moeilijke situatie aan om zijn lezers te bemoedigen.

[#6] Het eerste waar hij op wijst is, dat je iets beters bezit. Het kan gebeuren dat je hier op aarde je bezittingen kwijt raakt omdat je gelooft. Zaken worden je afgenomen. Maar je hebt een bezit in de hemel dat niemand van je af kan pakken. Een eeuwige schat, waarvan Jezus ook spreekt: die kan niet roesten, gestolen worden, kapot gaan, kwijt raken. Wat ze ook van je afpakken: hier kan niet aankomen, dit kan niemand je ontnemen. Die geweldige schat die je in de hemel hebt.

[#7] Het tweede waartoe we hier worden aangespoord is: leg de vrijmoedigheid niet af. Het is belangrijk dat je open en eerlijk over je geloof blijft praten. Je moet natuurlijk niet onnodig je leven in gevaar brengen. Maar als de gelegenheid zich voor doet, gebruik hem dan ook, om iets te delen van je geloof. Ook als anderen er lacherig op reageren, maar juist ook als het voor anderen vreemd en onbekend is. Wat geweldig is het dat hier staat: je zult er ruim voor worden beloond.

[#8] Het derde wat er beloofd wordt is: Jezus zal doen wat hij beloofd heeft. Dat is bestemd voor degenen die volharden, die Gods wil blijven doen.
Een duidelijke aansporing om God niet los te laten. Wat kan dat moeilijk zijn als je er vervolgd wordt om je geloof. Ik denk aan die vrouw die elke dat zes uur verhoord werd door de politie en daarna nog acht uur moest werken. Ze moest boven haar kracht cement tillen en anderen vroegen hoe kan ze dat doen. Maar ze volhardde. 19 jaar lang zat haar man in de cel. En toen kwam hij vrij: ze was toen 65 jaar. Samen mochten ze zien op God belofte: wie volhardt, die zal delen in wat God beloofd heeft.

[#9] Het vierde wat hier beloofd wordt is dat Jezus spoedig weer zal komen. Het is nog een korte tijd, zegt de schrijver hier met veel nadruk. Wie niet volhoudt, die zal omkomen. Wie terugdeinst, juist nu de verdrukking voorbij is, wordt niet gered. Maar de rechtvaardige zal door het geloof leven. Je zult gered worden! Je zult eeuwige leven krijgen. Juist door het geloof: het bewijs van de dingen die je nu nog niet ziet. In het volgende hoofdstuk volgt een lijst van vele gelovigen die daar ook aan vast gehouden hebben. Door het geloof, houd je je vast aan de belofte van Jezus.

En dat het dan nog langer duurt? Noach, Abraham en Mozes moesten ook wachten. Hebben het hier op aarde niet meegemaakt. Maar deze gelovigen onder het oude verbond wilden er geen deel aan krijgen, zonder ons. De gelovigen van het nieuwe verbond. Pas als het getal vol is komt Jezus terug. Dan zullen we eeuwig leven met Hem.

Het belangrijkste is dan ook het gebed. Laten we bidden dat we zelf vol mogen houden. Als het goed met het gaat, maar ook als je veel te dragen hebt. Als je in een zorgelijke of moeilijke situatie zit. Laten we elkaar opdragen aan God. Maar laten we ook bidden voor en meeleven met de vervolgde kerk. We bidden voor wat de Open Doors doet. We bidden voor al die mensen in Pakistan, Noord-Korea, Iran, Somalië en Turkije. Dat God hen de kracht mag geven die ze nodig hebben en hun leven mag beschermen. Dat een ieder vervuld van Gods zegen zijn weg mag gaan. Amen

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: