Marcus 1:39-45 – God geeft … ook in gebrokenheid (ontdekzondag)

Preek Heemse, Ontdekzondag 3 februari 2019

Tekst Marcus 1:39-45

Geliefde gemeente van onze Heer Jezus,

[#1] Soms is er iets, waar je verdrietig van bent.

Dat je iets niet kan, wat anderen wel kunnen.  

Dat je een handicap hebt, die je liever niet zou hebben.

Of dat je ziek bent, en wel graag beter zou willen worden.

Als je zoon of dochter moeite kent of beperking heeft …

Ga je dan ook bidden: ‘Here, help me toch!’?

Wilt U mij helpen om hier mee om te gaan.

Wilt U mij beter maken?

Wilt U voor mijn zoon of dochter zorgen?

Of heb je de moed opgegeven … bid je niet meer?

[#2] Hier in de bijbel komen we een man tegen die ziek is.

Hij heeft de witte schilfers over zijn huid hangen.

Wat kan dat jeuken zeg! Het begon met een paar rode plekken.

Hij heeft er echt last van! Je stem klinkt daardoor soms heel raar.

Soms heeft iemand alleen een arm of been dat er onder zit.

Maar deze man zit er helemaal van top tot teen onder.

Ook zijn gezicht ziet er niet meer uit.

Op een gegeven moment kunnen zelfs delen van je lichaam eraf vallen.

Kijk maar naar de foto: deze man verliest zijn vingers.

[#3] Deze man is heel ziek. Dit is niet te genezen.

Maar als hij hoort van Jezus, gaat hij naar Jezus toe.

Hij heeft iets van de liefde en macht van Jezus gezien en ontdekt.

Ook al mag hij helemaal niet tussen de mensen komen.

Hij komt op Jezus af, terwijl Jezus in één van de dorpen in Galilea preekt.

Ergens in een huis, met een paar van zijn leerlingen.

En de man die smeekt, die roept tot Jezus. Help me toch!

Hij valt op de grond, hij knielt neer en roept het uit (vol geloof en vertrouwen).

‘Als u het wilt … dan kunt u mij genezen!!’

Hij wil hulp van Jezus. Hij gelooft dat Jezus dat kan geven.

[#4] Geloof je dat jij ook met je moeite naar Jezus mag gaan?

Als U het wilt, Heer, … dan kunt u mij beter maken!
Dan kunnen er wonderen gebeuren. U hebt alle kracht!

Ik hoop dat je zo vol geloof Jezus vraagt om hulp, bidt om genezing.

En tegelijk, zoals die man zegt: ‘als U het wilt’.

Wil God wel dat ik beter word? Dat het over gaat?

Wat een worsteling kan het zijn als iets chronisch blijkt,

Als je met een beperking moet leren leven, als je niet meer beter wordt.

Ik bid dan dat je ook de kracht krijgt om te zeggen: ‘Uw wil geschiede’.

Dat je geloof dan je kracht mag geven, omdat je van de Here Jezus bent.

[#5] Het is vandaag ontdekzondag, een aangepaste dienst en tegelijk voor heel de gemeente. Want hoe ga je om met mensen met een beperking?

Die man die lepra had, werd buiten het dorp gezet.

Dat gebeurde niet alleen omdat de mensen bang waren.

Het was ook een bevel van God.

Mensen die deze ziekte hadden mochten niet meer in de stad komen.

Mochten niet meer in de tempel van God komen.

Dat had te maken met het gevaar van besmetting.

Een groep melaatsen moest dan ook als er mensen aankomen de mensen waarschuwen door hard te roepen: “onrein, onrein.” Ze leefden vaak in groepjes buiten de stad.

Moet je je voorstellen wat voor leven dat was, dan had je echt niets meer:

je familie, je vrienden, je bezit alles was je kwijt.

Een vreselijk ellendige, uitzichtloze situatie.

Ook vandaag kun je zomaar alleen komen te staan.

Dat je niet goed kan horen, en maar niet meer naar anderen toegaat.

Dat je wereld klein wordt. Dat je het idee hebt dat je niet meetelt of dat je minder bent.

Zeker als het langer duurt, als je lang ziek bent, als je beperkt bent: kun je zomaar vereenzamen.

Hoe is dat in de kerk? Weten mensen met een handicap, stoornis, beperking zich welkom? Of staan ze vandaag ook alleen?

[#6] En welke rol spelen zieke en gebroken mensen in jouw leven?  

Staan ze op een afstand. Of zoek je ze op?

Betekenen ze iets voor jou?

Als je een beperking hebt: wat beteken je voor de ander?

Ook als je sommige dingen niet zo goed kunt, kun je soms veel betekenen:

Een kaartje, een tekening, muziek maken.

Rustig in het leven staan en niet met de stress meegaan.

Dat je vaak je handen vouwt en bidt voor andere mensen.

Want dat is ook wat we van Jezus mogen leren.

Jezus wordt niet boos dat deze man bij hem komt.

Jezus loop niet angstig weg, omdat hij bang is ook besmet te worden.

Dat je zijn menselijke lichaam, ook ziek wordt.

Nee: Hij raakt de man aan. Hij strekt zijn hand uit.

Want: Hij heeft medelijden, Hij is begaan met de man.

Hij ziet hem niet in zijn ziekte, Hij ziet hem als mens.

Hij raakt bewogen in zijn binnenste.

Laten we ook zo anderen niet op een afstand zetten.

Laten we ze bij de hand nemen.

Hen zien als broer of zus in Jezus. Als koningskinderen.

[#7] Ik heb zelf heel veel geleerd van Maria.

Een meisje uit mijn vorige gemeente.

Ze was zwaar gehandicapt.

Maar ze was er vaak in de dienst.

Met haar knuffels, geluiden, geschreeuw.

Maar ze hoorde er helemaal bij.

Ze vierde haar verjaardag na de dienst in de kerkzaal.

Haar moeder was kunstenares.

Was in geloof met de vragen bezig, ook waarom zij zo’n kindje hadden.

Ze maakte beelden: daarin vroeg ze God, maar loofde ze ook God.

Bovenal zegt ze vooral: Maria leert ons heel veel.

We leren wat echt belangrijk is in het leven.

We laten de stress en de haast los.

We zien dat ook zei kostbaar is in Gods hand.

Al vraagt ze veel zorg, als is het een worsteling.

We zien in haar de gebrokenheid, maar ook de eenvoud van een kind.

In die zin begrijp je beter dat Christus zegt:

Niet voor wijzen en verstandigen, maar aan gewone mensen heeft Jezus zich bekend gemaakt.  

Wordt als een kind.

Laten we ook zo als gemeente om elkaar heen staan.

En van elkaar leren.  

[#8] Eens zal iedereen volmaakt zijn.

Eens zal elke traan en elk verdriet weg zijn.

Het mooie is dat Jezus al iets van dat volmaakte rijk laat zien.

Wanneer Jezus deze man met lepra aanraakt, zegt Hij: ik wil het!   

Zijn wil geschiede … en die wil is nu dat deze man beter wordt.

Rondom Jezus straalt het koninkrijk.

Deze man mag iets laten zien van de macht van de nieuwe koning.

[#9] Dat rijk is er nu nog niet.

Maar als we bidden, mogen we weten dat Jezus ons leven kent.

Ook met de pijn en beperkingen.

Onze ziekten, en moeite, heeft Hij gedragen.

Hij wil de ziekte van die man wegnemen.

Hij durft hem aan te raken.

En waar die man eerst verlaten was van iedereen,

komt Jezus nu alleen te staan.

Hij kan niet meer in de dorpen komen, want iedereen loopt op Hem af.

Hij trekt zich terug op de eenzame plek.

Met ons verdriet, met onze pijn was Hij bekend.

Hij nam het zwaarste kruis op zich, het kruis door God verlaten zijn.

Hij kwam alleen te staan …

Zodat wij nooit meer door God verlaten zullen worden.

U niet, jij niet, ik niet. God is altijd bij je. Geloof dat maar, zo is Jezus.

Zullen wij dan bidden dat we anderen niet alleen laten staan?

Zullen wij bidden of Jezus ons daarvoor de kracht wil geven? 

Amen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: