Preek 1 Joh 1 – Blijf na Pasen verbonden met Jezus, het levende Woord!

Preek gehouden Heemse, 29 april 2019
Tekst: 1 Johannes 1:1-4

Geliefde gemeente van de opgestane Heer Jezus Christus,
[#1] Wat was het geweldig om het paasfeest te vieren!
Jezus is opgestaan, heeft dood en graf overwonnen.
We hebben Paasliederen gezongen, zijn overwinning gevierd.
Terwijl het schitterend weer was, klonken de blijde tonen.
We hebben feest gevierd. U zij de Glorie, opgestane Heer!

Maar na Pasen gaan we verder.
Het paasfeest wordt afgesloten. De Paasweek wordt afgerond.
De feestelijkheden, de hoge tonen zijn weer achter ons (het mooie weer trouwens ook 😉).

[#2] Dan de spannende vraag: wat houden we nu toch vast van het Paasfeest?
Hoe gaan we verder in het leven van elke dag?
Als je gewoon weer met elkaar gemeente bent.
Als je samenkomt, maar de kerk minder vol is en je mensen mist.
Als je afvraagt wat je als gemeente voor elkaar betekent en hoe je elkaar vasthoudt.
Hoe kun je toch op elke ‘gewone’ zondag de opstanding blijven vieren?
Hoe houd je Jezus precies vast en blijf je met Hem verbonden?
Was Hij vooral mens of vooral God?

[#3] Laten we vandaag naar de boodschap luisteren vanuit wat Jezus leerling Johannes schrijft.
Met als boodschap: Blijf verbonden met Jezus, het levende woord
1) Verbonden met de eeuwige zoon van God
2) Verbonden met Hem die echt mens werd
3) In Hem verbonden met elkaar

[#4] 1) Verbonden met de eeuwige zoon van God
Wanneer we de feestvreugde achter ons laten, dan zie je pijn van het dagelijks leven weer.
We leven in een wereld waarin in pijn en verdriet zijn plek hebben.
Je eenzaamheid komt weer naar voren, de gebrokenheid, de misverstanden.
Het gemis, het ziek zijn, je worsteling.
En eigenlijk zeg ik het verkeerd: want die pijn die is met Pasen natuurlijk niet weggenomen.
De stilte van de Paasmorgen, de vreugde werd in Sri Lanka zelfs heel wreed verbroken.
Mensen werden van het leven beroofd op het moment dat ze in de kerk waren.
Toeristen verloren het leven in hun hotel.
En misschien verliep Pasen dit jaar ook voor jou misschien wel helemaal niet zo mooi.
Dat je niet kan zeggen: we hebben dit jaar een ‘vrolijk Pasen’ gehad.
We kunnen niet anders zeggen dan dat we in een gebroken wereld leven.

[#5] Het bijzondere is dat Johannes met zijn inleiding ons even uittilt boven die gebroken wereld.
Of beter gezegd: hij neemt ons mee terug naar voor die wereld.
Hij begint te spreken over Hem die vanaf het begin er was.
Hij is het eeuwige leven. Hij was voor de Vader, bij de Vader in alle eeuwigheid.
Omgeven door Gods licht en majesteit. Jezus zelf deelde in Gods heerlijkheid.
Hij is echt en eeuwig God. Voor de menselijke geschiedenis met al z’n beslommeringen begon staat God, die alles schept door het levende woord.
Hij heeft door zijn woord de aarde tot stand gebracht en geordend.
Hij heeft alle macht om alles te doen en staat boven de geschiedenis.
God is zelf niet gemaakt. Hij maakt ons. Hij is van eeuwigheid werkzaam.
Wanneer je terug gaat naar God, je aan hem vastklampt, dan mag je een stevige basis hebben.
Wanneer we het over Jezus, de opgestane hebben, hebben we het over dat Levende Woord van God aan wie we ons voor altijd mogen vastklampen.

Als je Pasen gevierd hebt,
dan mag je geloven dat Jezus ook het begin is van de nieuwe schepping.
Dat Hij werkelijk de kracht heeft om levend te maken.
Dat Hij dus ook ons boven aardse leven, dat aan gebrokenheid en dood is onderworpen uit te tillen.
Hij was het woord van Leven en heeft de verzoeking van de duivel, de last van de zonde en de dood aan het kruis weerstaan. Hij heeft het nieuwe leven gebracht.
Door Hem mag je het nieuwe leven krijgen, door met hem de eeuwige verbonden te zijn.
De mooiste cadeaus, de geweldigste ervaringen, de heerlijkste bezittingen, ze blijven uiteindelijk waardeloos als het onderworpen blijft aan de dood.
Geld, goederen en geluk blijft uiteindelijk maar van korte duur als het beperkt is tot deze wereld.
Maar wie het woord van het leven, wie Jezus Christus leert kennen mag het eeuwige leven kennen. Jezus zegt: blijft in Mij, dan blijf ik in U. Ik ben de opstanding en leven, wie in mij gelooft zal leven, ook al is hij gestorven.

[#6] Op de vraag: wie is Jezus? Wordt tegenwoordig wel geantwoord: Hij was die man uit Nazaret, een bijzonder mens, een voorbeeld. Maar laten we nooit vergeten dat Hij echt God was, zoals Johannes hier benadrukt. Die was vanaf het begin. En die sterker is dan de dood. Dan mag je werkelijk met Hem verbonden zijn. Dan mag je rust vinden, ook bij de moeite, ziekte, teleurstelling hier. Dan mag je weten dat Hij uiteindelijk ook het kwaad van de terreur en aanslagen zal overwinnen. Zoals Hij tijdens zijn leven hier om zich heen al liet zien: zieken genas Hij, boze geesten dreef Hij uit, doden stonden op, blinden liet Hij weer zien, doven weer horen. Maar vooral: Hij overwon zelf de dood, Hij wil ons voor eeuwig laten delen in zijn heerlijkheid.

[#7] 2. Verbonden met Hem die echt mens werd
Nu zou je je voor kunnen stellen dat je als gelovige probeert om deze Jezus te bereiken.
Dat je na de opstanding in contact probeert te komen met deze eeuwige Jezus.
Dat je gaat mediteren en opklimt tot Jezus. Uitstijgt boven het leven hier.
Je krijgt een soort mystieke ervaring die je op doet klimmen tot in de hemel.
Dat is dan misschien niet aan iedereen gegeven, maar hij komt los van het leven hier.
Door concentratie, meditatie: naderen tot die geestelijke Jezus.
Je staat helemaal stalend, verbonden met Jezus te zingen en springen en juichen.
Je raakt helemaal verstild, met een liefde glimlach in jezelf gekeerd.
Ik hoop dat je begrijpt wat ik bedoel. Je raakt een beetje los van deze wereld van het lijden en gebrokenheid. Je stijgt erbovenuit. Is dat hoe je na Pasen verder moet gaan?
Johannes loopt tegen zulk soort mensen in de gemeente aan.

[#8] Daarom begint hij niet alleen met het eeuwige woord. Hij zegt:
Dit is wat we gezien hebben met onze ogen: zijn eigen ogen.
Niet geestelijke, maar gewoon zijn ogen die hij in zijn hoofd heeft zitten.
En tegelijk zegt hij: het is wat wij gehoord hebben. Met onze oren.
Wat was vanaf het begin: hebben wij met mensenoren horen praten.
Jezus is echt mens geworden. Heeft hier op aarde rondgelopen.
Laten na Pasen niet vergeten dat het kerst is geweest.
Jezus heeft onder ons gewoond. Hij heeft deel gekregen aan dit gebroken menselijke bestaan.
Als je het nog niet geloofd, als je iets niet helemaal vertrouwd met je ogen en oren,
Dan gebruik je je handen om het ook echt te voelen: het is wat onze handen getast hebben. We konden Jezus aanraken.
Ze hebben hem misschien wel eens een hand gegeven, of een omhelzing.
Ze konden hem echt aanraken. Hij was helemaal aards.

[#9] Dat is ook wat Thomas na de opstanding van Jezus mag doen.
Als Hij er de eerste keer niet bij is geweest en niet kan geloven dat Jezus leeft.
Als Hij nog vasthoudt aan zijn nuchtere levenshouding.
Als Hij zegt: als ik niet in zijn handen het litteken van de spijkers zie.
Mijn vinger niet steek in het litteken van zijn spijker.
Als ik mijn hand niet leg op zijn zij … dan zal ik niet geloven.
Dan zegt Jezus kom maar hier met uw vinger, kom maar hier met uw handen, en leg je hand maar op zij. Jezus laat hem heel precies doen waar hij zelf om vroeg.
En wees dan niet ongelovig, maar gelovig.
Kijk dat is wat Johannes hier zegt: wat onze handen getast hebben dat verkondigen wij.
Het is volledig betrouwbaar, duidelijk, hij weet het stellig, het was niet vluchtig, maar heel bewust hebben ze Jezus leren kennen voor maar ook na zijn opstanding. Als echt mens. Niet los van deze wereld, maar midden in deze wereld.

[#10] De dwaalleraars ontkennen dat Jezus echt een persoon is geweest in deze tijd.
Maar het woord is vlees geworden, het is kerst geweest, Jezus is ingegaan in deze wereld. Dus door met Jezus zelf verbonden te zijn word je niet uit deze wereld weggehaald, maar mag het leven hier tot bloei komen, mag je vreugde vinden, komt er vrede in je hart en vrede met elkaar: kortom wordt het licht en staat alles in het teken van de liefde.
Die dwaalleraars maakten het geloof tot een eenzaam, mystiek avontuur (op zich misschien wel mooi om Jezus te ervaren), maar Johannes zet de gelovigen met beide voeten op de grond: zoals Jezus echt mens was geweest. Dit betekent ook dat je zelf in je menselijke leven nu de vrucht van de Geest gaat tonen, dat je oog op hebt voor elkaar en ontdekt wat je voor elkaar kunt doen en betekenen.
Verbonden zijn met Jezus, legt Jezus uit bij de wijnstok is: in zijn liefde blijven. Dat betekent mijn geboden houden. Dan breng je veel vruchten voort. Ik heb mijn liefde getoond door mijn leven te geven voor mijn vrienden; jullie zijn mijn vrienden, wanneer je doet wat ik zeg. Wat je mijn Vader vraagt zal Hij geven, dit draag ik jullie op: heb elkaar lief. Wanneer Jezus echt mens is geweest, betekent dat ook: als mensen aan elkaar verbonden zijn en zijn liefde leven.

[#11] 3) In Hem verbonden met elkaar
Zo vormt zich na Pasen een gemeente die met elkaar verbonden is.
Hele gewone mensen … die zich zorgen maken om geweld, die op keizersdag genieten van een pilsje, die gezorgd hebben voor een zieke, die net een zakelijke tegenslag hebben of die balen dat hun gereedschap kapot is gegaan, zoals je nu kunt balen als je telefoon kapot ging.
Deze gewone mensen zijn gelovigen die Jezus hebben leren kennen en nu in liefde willen samen leven. Ze hebben oog en oor voor elkaar, en helpen met hun handen.
Ze willen bij ruzies elkaar vergeven.
Daarvoor is Jezus gekomen. Nu mag je ook zo elkaar leren wat goed is.
Johannes zegt: wij schrijven deze brief om onze vreugde volkomen te maken.
Die vreugde is volkomen als ze werkelijk aan elkaar op de goede manier verbonden zijn.

[#12] Heel centraal staat dan Jezus Christus als het levende woord.
Hij was vanaf het begin bij de Vader en de Vader in hem.
Hij was er voor zijn leerlingen en zijn leerlingen zagen, hoorden en voelden hem.
Wat een verbondenheid.
Maar nu komt er een nieuwe groep: nu komt er de kerk.
Allemaal verschillende gemeentes. Maar die kunnen niet letterlijk zien.
Jij, u en ik moeten geloven, zonder te zien.
Hoe dat kan? Niet door los te komen van de werkelijkheid, maar door het levende woord. Wat wij gezien hebben, wat wij gehoord hebben en gevoeld hebben: dat verkondigen wij u: wij zijn er getuigen van geworden, boodschappers.
Op die manier worden wij aan de ketting toegevoegd en delen wij in Gods genade.

[#13] Ontvang dus dat woord steeds opnieuw als levendmakend woord in je leven.
Door elke week in de kerk dat woord in je hart te laten komen: het levend makende woord. Zorg dat je er bent als dat woord klinkt, voor zover dat mogelijk is. Dat je echt hier met God verbonden raakt als gemeente en spoor elkaar om dat woord te horen. Om elke week de opstanding te vieren: Jezus die als het leven woord hier verkondigd mag worden.
Laat dat woord ook in je dagelijks leven een plek krijgen: ga ’s morgens de deur niet uit voordat je een paar woorden van God tot je genomen hebt. En als je deur achter je dicht slaat, zonder dat: doe hem weer open zoek Gods woord op. Of open de app op je telefoon. Ik word er ontzettend blij van als ik merk dat je de bijbel belangrijk vindt en dat de bijbel je een weg vind. Zo zegt ook Johannes dat: Wij schrijven u deze brief om onze vreugde compleet te maken.

Laten we zo als gemeente met elkaar verbondenheid hebben: doordat we deel hebben aan Jezus Christus. Laten we dan samen mogen zeggen: u bent mijn Heer en mijn God, u bent de opstanding en het leven. Niet alleen voor straks: maar ook nu al. Als er terreur, verdriet of moeite is. Ik zoek bij u de kracht om daar mee om te gaan, om verder te gaan. Om zo midden in dit leven staande te blijven door u kracht en straks voor eeuwig in uw heerlijkheid te delen en met elkaar met de vader verbonden te zijn. Amen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: