Handeling 2:44-46 – Geef om elkaar!

Preek Heemse, 7 februari 2021 [Omzien naar elkaar. Gemeente-zijn 2.0]

Tekst: Handelingen 2:42b, 44-46

Geliefde gemeente,

[#1] Vorig jaar in een tuin, in de zon, hebben we het jaarthema bedacht.

Gemeente-zijn 2.0, dat staat onder het logo van het jaarthema.

Waarom ‘2.0’? Heb je je misschien afgevraagd.

Het idee erachter is, dat we in deze tijd veel dingen opnieuw moeten doordenken.

Het idee van gemeente-zijn moet doorontwikkeld worden.

Hoe ben je gemeente in deze tijd? Hoe zie je dat je bij elkaar hoort? Hoe geef je om elkaar?

Als je niet meer samen in zaaltjes en gebouwen zit, als je niet meer samen kan zingen en luisteren.

Dan kun je heel veel gaan bedenken: grote plannen maken, zeggen: alles moet anders.

Maar we kunnen ook even afstand nemen. Teruggaan naar de basis. Terug naar hoe het begon.

Daar zijn we dit jaar mee bezig, zodat we leren hoe we nu en ook straks gemeente kunnen zijn.

Welke exit-strategie hebben we. Hoe ga je straks de boel weer oppakken na corona.

Daarvoor lezen we Handelingen 2: het fundament onder de gemeente is gelegd.

Je blijft bij het goede nieuws. Je zoekt God op in gebed, je blijft met God verbonden.

Het betekent ook en dat zien we vandaag, dat je naar elkaar omziet.

[#2] Hoe doe je dat in deze tijd? Ik heb er de diakenen naar gevraagd.

Veel kan niet. Je mist dat je zomaar op bezoek kan, als je net diaken bent geworden,

ben je misschien nog niet eens overal thuis geweest.

Je hebt minder goed en minder snel in de gaten wat er speelt er waar nood is.

Een diaken zegt: ik merk dat nu het langer speelt mijn motivatie wel wat weg zakt.

Veel gebruikelijke manieren kunnen niet. Maar wat kun je wel doen?

Als diaken, als bezoeker, als wijkcoördinator, als gemeentelid?

Daar willen we op letten, daar willen elkaar toe uitdagen.

Van elkaar leren: wat doe jij als jongere in deze tijd, om moed te houden?

Hoe kun je er zijn voor een ondernemer, die vaste lasten moet betalen, maar niets verdient.

Hoe ondersteun je een ouder die combineert met het lesgeven van de kinderen?

Hoe zorg je dat een oudere niet eenzaam wegkwijnt in een tijd van weinig bezoek?

[#3] Laten we eerst terug gaan naar vroeger, toen Jezus net opgestaan en naar de hemel gegaan was.

Veel Joden waren tot inkeer gekomen in Jeruzalem.

Ze hadden ontdekt: het was niet goed dat we Jezus gedood hadden, want Hij was de Messias.

Ze laten zich dopen en ontvangen de Geest in hun harten. Ze leren Jezus kennen.

Wat een blijdschap, wat een liefde, wat een vergeving, wat een troost!

Er kwam een nieuwe hoop in hun leven: ze verlangen naar het koninkrijk.

Die goede woorden willen ze steeds weer horen, samen bidden ze tot God.

[#4] En dus ook: ze geven om elkaar, zijn op elkaar betrokken en zijn een gemeenschap.

Je leest dat ze trouw en eensgezind samen komen in de tempel.

Ze komen dus echt, samen op dezelfde plek bij elkaar. Ze ontmoeten elkaar.

Ze zijn daarbij eensgezind: vol van dezelfde Heer, vergeving, liefde en Geest.

Dat doen ze in de tempel. Of iets beter gezegd: de tempelgebouwen.

Het grote tempelcomplex had veel ruimte om bij elkaar te komen.

Ze laten zien: wij scheiden ons niet af van de anderen, we keuren de tempel niet af.

We houden vast aan Gods heilige Woord, aan zijn beloften, aan wat Hij vraagt.

De God die ons geleerd heeft om aan de armen te geven, is de Vader van Jezus.

En juist in de tempel was Jezus ook vaak. Nu hoeven er geen offers meer gebracht.

Jezus zelf had zijn liefde laten zien door zichzelf als offer te geven.

Hij was als een lam gestorven voor onze zonden.

Ook Paulus gaat nog naar de tempel als hij later in Jeruzalem komt.

Christenen vormen geen nieuwe religie of overtuiging: ze hebben dezelfde basis, dezelfde God.

En juist als ze zo zichtbaar in de tempel samenkomen, kunnen anderen hen zien en horen.

Raken anderen geïnteresseerd en zien hoe goed het is om zo verbonden te zijn.

Dat is dus het eerste: je blijft niet met een boekje in een hoekje, je sluit je niet af.

Nee, gemeente zijn wordt zichtbaar rondom het kerkgebouw,

Op de andere plekken waar je elkaar ontmoet. Je leeft me met elkaar:

Door de diensten te volgen, te bellen of zoomen met wijkgenoten, iets te delen in de wijkapp.

[#5] Vervolgens staat er: ze hebben alles gemeenschappelijk. Wat betekent dat?

Er staat: iedereen die iets bezit, verkoopt al zijn bezittingen en deelt het uit.

Als er iemand was die het moeilijk had, kon je je akker verkopen.

Of je verkocht dure bezittingen. Dan hoefde de ander geen honger te lijden.  

Tijdens het voorbereiden werd ik het meest getroffen door het idee van de familie.

Als familie heb je ook niet alles samen. Maar als het goed is, sta je wel voor elkaar klaar.

Help je elkaar als er verbouwd moet worden, doe je niet moeilijk als iemand iets wil lenen.

Ondersteun je elkaar als er noden en moeiten zijn. Leef je met elkaar mee.

In deze omgeving kennen we ook burenplicht en noaberschap. Je bent er voor elkaar.

Je hebt elkaar. Vroeger als de ander de oogst niet op tijd binnen kon halen dan sprong je bij.

In hoofdstuk 4 lezen we dat we dan het geld voor de voeten van de apostelen leggen.

De apostelen delen het uit. En als ze daar geen tijd meer voor hebben wijzen ze diakenen aan.

Zo werken de diakenen nog steeds van het geld dat verzameld wordt door giften en collecten.

Ze helpen mensen: via een broodfonds. Als iemand geen geld heeft om eten te kopen. Heel direct.

Als je anders uit je woning gezet wordt. Of als je een basisvoorziening niet kan betalen.

Maar soms helpen ze ook meer structureel. Door vaker ondersteuning te geven.

Door te helpen je financiën op orde te brengen of je te helpen uitzoeken van welke gemeentelijke

regeling je gebruik kan maken. Ook kan er maatschappelijke of psychische hulp vergoed worden.

[#6] Was die eerste gemeente een soort communistische vorm van samen leven?

Er is niets van jezelf, maar alles is van iedereen samen.

Je hebt geen eigen bezit, maar je deelt het met iedereen.

Geen eigen auto, maar een deelauto. Geen eigen huis, maar de huizen zijn van iedereen.

Geen eigen computer, speelgoed, spullen: maar je deelt alles met elkaar.

Je kunt zo bij elkaar binnen lopen om de fiets, de koffie, een lampje, de boor of noem maar wat te lenen. Er zijn mensen die het zo neerzetten.

Als je je afvraagt hoe we gemeente zijn, dan betekent het niet we geen bezit meer mogen hebben.

Het was niet zoals wanneer je een klooster binnentreedt dat je helemaal niets meer mag hebben.

Je hoefde geen afstand te doen van je bezit en eerst alles te verkopen.

Het was geen voorwaarde vooraf. Niet de armoede, maar de liefde brengt je in de hemel.

Het woord alles en iedereen kun je ook zo vertalen dat er staat: een groot aantal, een grote menigte.

En werd gegeven geven: naar gelang iemand iets nodig had.  

Steeds wanneer het nodig was en er nood gezien werd, dan werd er om elkaar gegeven.

Er was liefde, betrokkenheid, bewogenheid, en men deelde uit.

De hoogst haalbare manier van gemeente zijn is daar werkelijkheid geweest.

Laten we het niet te makkelijk weg zetten:

Zo van: dit kan toch niet de bedoeling zijn. Het alleen maar iets van het eerste enthousiasme.

We zijn nu verder gekomen en we weten wel dat dit niet houdbaar is.

Moest er niet later een collecte voor het arme Jeruzalem gehouden worden? [economie Jeruzalem]

In Deuteronomium stond dat er geen arme in je midden mag zijn,

Jezus wijst op het gevaar van rijkdom en hoe vast je aan je geld kan zitten.

Hoe ga jij om met je bezit? Is je bezit alles voor je? Ben je beïnvloed door het liberale denken?

‘Laat iedereen vooral goed voor zichzelf zorgen, iedereen heeft recht op wat hij zelf verdiend heeft.’

Wat we hier lezen is zeker geen kapitalisme, waar mensen zelf grote sommen geld gaan verdienen.

Waar het draait om geld, bezit, kapitaal. Zelf je schaapjes op het droge krijgen.

En vervolgens zeggen dat anderen er ook maar hard voor moeten werken.

[#7] Zo wil de diaconie binnen de gemeente ondersteunen en stimuleren.

Ook in deze coronatijd: wat fijn dat er meer geld binnenkwam voor de kerst en zomeractie.

Zo kon er meer uitgedeeld worden aan minima, en ook op meer adressen.

Zijn er mensen en financiële middelen om mensen te helpen.

Sommige ondernemers worden hard getroffen, gelukkig zijn er veel steunpakketten.

Het aantal faillissementen ligt historisch laag, maar wat zal er straks gebeuren?

Daarom opnieuw een oproep van de diakenen. Schroom niet, trek aan de bel als er nood is.

Een diaken kan niet ruiken dat er nood is, en juist nu is dat soms extra moeilijk.

Het is ook een vorm van vertrouwen dat je aangeeft als er wat is.

Daarbij zullen diakenen dat natuurlijk verantwoord moeten doen en niet zomaar uitdelen.

Er mag best gevraagd worden dat je wat cijfers overlegd.

Maar schaam je niet, er wordt geen tegenprestatie verwacht. Ik wist het niet: het is geen lening.

En als er weer betere tijden komen, mag je het altijd terugstorten of kun jij weer anderen helpen

[#8] De CGO heeft geholpen door een tasje te geven. Wat mooi als je daar iets in stopt voor de ander.

Ik hoorde van de diakenen veel mooie dingen die gebeurden in de wijken: Als het gaat om eten. 

Een stapel pannenkoeken bij een gezin, een maaltijd bij een oudere.

Een cake voor de bewoners van Sprank in quarantaine, cakes voor de mensen in de wijk.

Maar ik hoorde ook van mensen die boodschappen deden voor iemand in quarantaine.

Iemand die een klusje deed of hielp bij een technisch probleem. Een puzzel die doorgegeven wordt.

Hoe mooi kan het zijn als je een kaartje krijgt of een mooie tekening.

Je weet vaak niet half hoe iemand door zo’n gebaar geraakt kan worden.

Iemand vertelde: een paar jaar terug werd er zomaar een bos bloemen gebracht.

Het heeft me toen zo goed gedaan!

Soms is het ook alleen de belangstelling: hoe is met je?

Mooi als je als oudere er voor jongere wil zijn, of als jongere voor oudere.

Een keer terugkomen op een moeilijke situatie, met elkaar meeleven.

Zeker nu we minder contacten hebben, kan het heerlijk zijn om even je hart te luchten.

Ik hoop dat je iets kan bedenken om in het tasje te stoppen.

Jongens en meisjes, misschien weet je zelf wel iets. En in ieder geval kun je het tasje kleuren!

Voor wie maak jij een mooie tekening? Of je stop de tekening in het tasje!  

Opvallend is dat het samen eten steeds weer terugkomt in Handelingen.

Helaas, was het geen volmaakte gemeente. Zijn Ananias en Zafira niet eerlijk.

Is er conflict tijdens het eten. Kunnen ze niet eens op elkaar wachten en blijft er weinig over.

Ook nu kun je teleurgesteld zijn, eenzaam, slecht behandeld, ook door kerkmensen.

Maar … laat je vullen met de liefde van Christus. Ontvang vergeving en vooral zijn Geest!

Volgende week vieren we het avondmaal: stel je zelf in de voorbereiding eens een vraag.

Ben ik bereid om mijn brood te delen met mijn broer of zus? Voel ik dat ik één lichaam ben?

Juist bij het avondmaal collecteren we voor de diaconie, verzorgen de diakenen de tafel.

Bij maaltijden merk je de verbondenheid.

Gemeente zijn 2.0 > niet alleen samen aan tafel en in de kerk, maar werkelijk met elkaar verbonden.

Wat een geweldig teken is het avondmaal als het gaat om samen delen en om elkaar geven.

Laten we binnen de mogelijkheden die er zijn ook samen die verbondenheid in Christus mogen ervaren! Amen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: