Gewone Catechismus 80-82: Laat de Heilige Geest in je werken!

Geliefde gemeente van onze Heer,

Alles staat weer op het punt om uit te lopen.

De krokussen en narcissen, de magnolia en forsythia, de takken van de bomen.

Wie de Heilige Geest is en wat je van Hem merkt, is al behandeld.

Maar nu de vraag: wat heeft de Heilige Geest je nog meer te bieden.

Soms kun je de Geest tekort doen, door te weinig van Hem als persoon te verwachten.

We zijn op weg naar het volmaakte rijk van God.

Hoe kan de Geest je helpen? Wat wil Hij voor je doen?

Een eerste voorbeeld dat gebruikt wordt is dat van een magneet.

Als je de Geest in je laat werken, merk je dat je getrokken wordt.

Je wordt getrokken in de richting van het koninkrijk van God.

God wil je zetten op de weg van zijn liefde, vernieuwing, geduld en vrede.

Daarmee merk je dat je losgetrokken wordt van het kwaad. De persoon vd Geest wil je helpen!

Van het verkeerde, het egoïsme, ik gerichte, de haat. Je raakt steeds meer verbonden met Jezus.

Dan gaat je leven opbloeien, om de stap naar het tweede voorbeeld te gebruiken.

We vertrouwt op zijn geld is als een dor blad. Die krijgt geen nieuw en goed leven.

Maar wie zich door de Geest, door de wijsheid laat leren bloeit op.

Mozes zei al: luister naar het onderwijs dat het land in bloei zet.

Jeremia mocht vertellen na de moeilijke tijd, na de ballingschap komt de nieuwe tijd.

Ezechiël noemt het dat er een nieuw hart komt, een nieuwe Geest in hun binnenste.

Ik breng jullie weer tot bloei, Je zult weer dansen in de rei en de tamboerijnen laten klinken

Zo zal God ons door een donkere tijd heen leiden, weer feest geven, en vreugde.

Wanneer de Geest is uitgestort zal dat zeker gebeuren!

Wanneer Paulus terugkomt in Jeruzalem, Jezus is gaan volgen, dan lezen we over de gemeente.

De gemeente komt tot bloei. De gemeenten verdort niet en is niet zonder leven,

maar door de Geest: is er omzien naar elkaar, is er vrede, is er betrokkenheid.

Al de punten van ons jaarthema: ze maken dat je door Geest een levende gemeente wordt.

Die aantrekkelijk is voor buitenstaanders en wervingskracht heeft!

Door de Geest, die je verbindt aan Christus, mag je zo steeds verder tot bloei komen.

Hoe werkt dat dan? Je leven bloeit open waar Christus centraal staat.

Wie voor eigen winst, voor rijkdom gaat is als dat dorre blad.

Maar waar liefde is, dat wil zeggen: gerichtheid op de ander. Waar je de ander ziet staan.

Daar kom je tot bloei, breng je ook de ander tot bloei en bloeit de gemeente op.

Ik bid dat je zo de liefde van Christus door zijn Geest mag ontvangen en steeds meer getrokken wordt in de richting van zijn rijk.

Je gaat zelf bloeien door de Geest als je in de richting van het koninkrijk wordt getrokken

Maar de tweede vraag die hier klinkt is de vraag naar de gemeente.

Soms kan het gemeenteleven tot stilstand komen. Een kerk van tradities kan verstarren.

De vraag is: wie doet dan uiteindelijk het licht uit.

Het is dan als stilstaand water, dat gaat stinken en rotten.

Het ging net al om gericht zijn op de ander en niet op jezelf.

Je kunt voor jezelf heilige huisjes gemaakt hebben.

Vast zitten in bepaalde verkeerde patronen, fouten en vastgeroeste tradities.

Je ziet dat in allerlei gemeentes gebeuren: waar de Geest van Christus verdwijnt.

Juist de Geest kan in een gemeente het water weer laten stromen.

Kan zorgen dat het bewegend, levend water is, dat stroomt.

Kan zorgen dat het gebouw weer opgebouwd wordt, dat er bezieling komt.

Dan komen mensen in beweging en vormen samen een gemeente stap voor stap naar Christus.

Dan worden fouten die in de cultuur zitten doorbroken: zelfgerichte of eigengemaakte richtlijnen.

Onze cultuur met de verheerlijking van de mens en het individu.

Waar, zoals je ziet in sommige partijprogramma’s, het meer draait om de mens dan om God.

Ik moet kunnen bepalen wanneer het leven begint en eindigt.

Dat je zegt: Ik heb het goed, en de ander moet er zelf maar voor vechten.

Wij zijn beter, verder, slimmer dan de rest van wereld als het gaat om ontwikkeling.

Wie vervuld wordt van de Geest, zorgt dat oude patronen worden doorbroken.

Zo komt er nieuwe bezieling.

De schrijvers van de GC wijzen er terecht op dat dit wel ten dienste is van de kerk.

Daarmee sluiten ze aan bij wat Paulus hier schrijft in Korinthe.  

Heilige huisjes kunnen soms afgebroken, maar je moet oppassen dat je niet de tempel van Christus vernietigt. Die moet juist beschermt en opgebouwd, met al die verschillende stenen.

Hoe zorg je ervoor dat er opbouwend jeugdwerk is, waardoor jongeren opgebouwd worden.

Hoe kunnen ouderlingen werkelijk geestelijke, pastorale bezoeken voeren.

Hoe zorg je dat de diensten aansprekend en opbouwend zijn voor het geloof.

Hoe geef je kinderen in deze corona tijd toch voldoend mee, zodat ze Jezus leren kennen.

Hoe zorg je dat diakenen werkelijk vrijmoedigheid hebben om echt het verschil te maken.

Laten we bezield bouwen, de handen in elkaar slaan, steen voor steen.

Niet bang te zijn om nieuwe vormen, structuren, modellen te zoeken.

En zo door de Geest bezield te bouwen op het vaste fundament: het offer van Christus aan het kruis.

Naast dat de Geest zorgt voor bloei door de liefde en opbouw in geloof,

Geeft de Geest ook hoop: zijn naam is ook ruach, pneuma, spiritus, Wind, adem.

De mens kwam tot leven doordat God zijn adem, Geest gaf.

Wanneer de Geest wordt uitgestort horen de leerlingen het geluid van een windvlaag.

Maar ze zien niets bewegen. De Geest zet wel veel in beweging.

Een mens kan alleen herleven, opnieuw geboren als je werkelijk opnieuw geboren bent.  

Jezus gebruikt dit voorbeeld ook in het gesprek met Nicodemus.

Hij komt wonen in de gelovigen en velen komen tot geloof.

Het is nodig opnieuw geboren te worden, om tot geloof te komen.

Maar hoe gebeurt dat? Wanneer ga je geloven?

Het is moeilijk om dat precies aan te wijzen.

Hoe kan iemand die niet met het geloof is opgevoed gaan geloven?

Of geloof je alleen omdat je het zo geleerd hebt.

Maar ook niet iedereen die gelovige is opgevoed neemt het geloof aan.

De Geest waait waarheen Hij wil. We hebben het niet zelf in de hand.

Soms merk je bij anderen openheid voor het geloof. De Geest werkt dan!

Daarom mogen we bidden of de Geest wil werken.

In je eigen hart, in dat van anderen, in dat van mensen die Jezus nog niet kennen.

Waaien tot aan de einde van de aarde, tot aan de einde van de tijd.

Dat vraagt wel dat je zelf een open houding aanneemt.

Er gebeurt steeds weer wat in je leven: soms veel onrust, soms is het saai, soms boeiend.

De wind kan soms enorm stormen, maar soms valt de wind weg voor je idee en kom je tot stilstand.

Maar vergelijk het maar met een zeilboot: als er wind is moet je ervan profiteren.

Dan moet je de wind in de zeilen laten waaien en proberen de zeilen te laten bollen.

Laten we zo steeds opnieuw de zeilen hijsen: tijd maken voor God.

De handen vouwen, de bijbel openen, de kerkdiensten volgen.

Zo kun je groeien in geloof, hoop en liefde.

Zo zal de Geest je leven vernieuwen. Amen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: