Filippenzen 1:27-30 – Strijd mee!

Preek Heemse, bevestiging Ambtsdragers

Tekst: Filippenzen 1:27-30

Geliefde gemeente,

[#1] Stel je loopt over vijf jaar de gemeente binnen en spreekt over de Kandelaarkerk.  

Hoe zal de gemeente er dan uit zien?

Wat zal je inzet als ambtsdrager, bezoeker en gemeentelid dan hebben opgeleverd?

Hoe ben je dan christen, hoe ben je gemeente?

Sta je in de kracht van de Geest, ben je verbonden met Jezus.

Hoe werkt het geloof in je hart? Lees je bijbel, bid je, geloof je?

Maar ook: hoe ziet het samen gemeente eruit, ook als corona dan hopelijk al lang voorbij is.

Weet je je verbonden met elkaar, bemoedig je elkaar, leef je mee met elkaar?

Doe je mee, zet je je in voor elkaar. Ga je er echt helemaal voor?

Ik heb vertrouwen in dat we het gemeenteleven weer op pakken.

Dat we het gemist hebben, dat de Geest blijft werken en dat thuis en onderling het zichtbaar is.

Dat we als Kandelaarkerk, de Kandelaar zullen laten schijnen door de kracht van Geest.  

Gestimuleerd en aangespoord door de Geest, ieder op zijn eigen plek in de gemeente.

[#2] Paulus zit in de gevangenis in Rome. Hij schrijft een brief aan Filippi.

Daar maakt de duivel het christenzijn niet moeilijk door corona.

De duivel die alles over hoopt gooit werkt daar door mensen, door vervolging.

De Romeinen hebben hem meegevoerd, maken hem het leven moeilijk, vervolgen hem.

Ik heb niet zo lang geleden erover gepreekt toen het ging over eeuwig leven (GC 82).

Paulus loopt de kans dat hij moet sterven. Dan zal hij naar zijn Heer gaan.

Een uitzicht waar hij naar verlangt. Maar moet hij nu al naar de Heer gaan?

Voor de mensen in Filippi wil hij graag blijven leven.

Hij kan hen helpen dat hun geloof groter en vreugdevoller wordt.

Het betekent voor hem wel lijden, vervolging, smaad en moeite.

Maar hij wil graag de goede boodschap van Jezus vertellen.

Hij hoopt dat hij hen straks zal zien, of anders over hen zal horen.

Hij hoopt dan, als hij een tijd weg geweest is dat ze dan één van Geest zijn.

Zoals ik net zei: ik heb er vertrouwen in dat we levende gemeente van Christus zullen zijn.

Zo zegt Paulus dat ook: ik heb er vertrouwen in. Uw geloof groeit, uw vreugde groeit,

Ik en u zullen des te meer met Christus verbonden zijn.

[#3] Waarom kan Paulus dat zo vol vertrouwen zeggen: met vertrouwen de toekomst ingaan?

Nou, Paulus zegt dat wel vol vertrouwen, maar hij zegt ook. Een ding is nodig.

Het valt hier weg in vertaling, maar hij zegt: ‘alleen’.

‘Alleen, wandel dan wel waardig aan het evangelie van Christus’. Als burger van het rijk!

Tegen veteranen uit het leger wijst hen wel op de orde en trouw die nodig is.

Een strijdvechter moest er niet bij gaan liggen, maar met volle inzet ervoor gaan.

Zoals je alleen samen met een volleybalteam of voetbalteam ergens komt als één bent.

Onderling je aan de afspraken houdt, een eenheid naar elkaar en naar de tegenstander vormt.

Zo is het ook je opgave, de plicht, je taak om je te gedragen zoals past bij Jezus.

Het gaat erom dat je samen één bent in Christus en met Hem verbonden bent.

Tegenover het rijk van de duivel die alles door elkaar gooit.

Die soms van buitenaf de kerk het moeilijk maakt door geloofsvervolging of corona.

Die soms van binnenuit de gemeente door elkaar gooit door tegenstellingen en strijd.

Die soms bij jezelf alles in de war brengt en je het zicht op Jezus ontneemt.

Soms voel je je eigen zwakheid, ontbreekt je de moed en kracht.

Wat dan nodig is, is om niet ontrouw te zijn, maar zijn je eenheid in Jezus te zoeken.

Hij kan die tegenstand van de duivel aan, Hij heeft hem overwonnen!

[#4] Wat betekent dat nu? Het betekent dat je als gelovige een verhaal hebt.

Een verhaal waar je in kan wonen: God heeft de wereld lief in Jezus.

Jezus is gestorven voor de zonden. Door de Geest mogen we vol zijn van hoop!

In het gedeelte hierna legt Paulus die weg van Jezus ook uit.

Hij kwam uit de hoge, vernederde zich diep voor de zonde, maar zal komen in heerlijkheid.

Ik hoop dat je als diaken, bezoeker, ouderling ook in dat verhaal mag wonen.

Dat de houding, de gezindheid van Christus in je mag wonen.

Zelf er kracht door mag krijgen om moeite een plek te geven, met verdriet om te gaan.

Om hoopvol in het leven te staan, en met liefde andere te helpen. Te leven van genade.

Want alleen als je zo zelf verbonden bent met Jezus, kun je ook andere helpen.

Dan kun je luisteren, en anderen laten wonen in dat verhaal van Jezus.

Jongeren helpen dat verhaal te ontdekken, gezinnen sterken in de geloofsopvoeding.

Mensen die met tekort of moeite te maken hebben diakonaal ondersteunen.

Degenen die ziekte of verdriet hebben troosten met dat ze eigendom van Jezus zijn.

[#5] En als de duivel, de tegenstander dan wel rond gaat.

Zal het dan hier over vijf jaar dan een dooie, levenloze boel zijn?

Paulus zegt: niet als je woont in het rijk van Christus, in zijn verhaal, in Hemzelf.

En daarvoor heeft hij drie motieven, drie redenen om dat te denken:

1) Wees niet bezorgd, wees niet bang. God houdt je vast.

Dat is een duidelijk teken voor de mensen die tegen je op staan.

Ook al gooien ze je in de cel, ook al vervolgen ze je.

Paulus was zelf in Filippi nageroepen en in de gevangenis gegooid.

Maar als ze aan hem merken dat hij trouw is aan het geloof,

Dan is dat een duidelijk teken. Dan zullen anderen denken: hier kunnen we niets tegen beginnen.

Al hebben ze misschien meer macht en praal,

Uiteindelijk zal Christus overwinnen. Denk ook aan de martelaren die stierven voor het geloof.

Een duidelijk teken dat God kracht geeft om trouw te blijven.

2) Een tweede motief is dat als ze misschien moeten lijden, er is soms angst, twijfel, onrust.

dit vooral laat zien dat ze deel krijgen aan het lijden van Jezus.

Niet alleen geloof is nodig, maar ook dat het zichtbaar is in het leven.

3) En het derde is, dat deze strijd niet alleen door hen wordt gevoerd.

Ook Paulus voert nog steeds deze strijd.

In Efeze had hij het over je wapens.  

Een wapenuitrusting om de vijand en de duivel aan te kunnen.

Deze strijd tegen het kwaad moet gevoerd.

En steeds worden we er in de Smidse weer aan herinnerd.  

Denk daar maar aan als je volgende keer langs die tekst loopt.

Niet alles gaat vanzelf, maar juist als er weerstand is, als er moeite is,

dan mag je denken aan de strijd die gevoerd moet worden.

De inzet, het geloof, het gebed, het woord, allemaal wapens tegen het kwaad. In Gods kracht!

[#6] Wanneer Jezus ons inschakelt in de gemeente dan betekent dat nog niet dat je een held bent.

Je kunt misschien een keer wakker liggen, want wat wordt er nu van je verwacht bij dat overlijden.

Je kunt misschien een tijdje net zelf het hoofd boven water houden bij de energie die je werk kost.

Er zijn zorgen in je gezin, die je al genoeg bezig houden, dat je er lastig voor anderen kunt zijn.

Je bent misschien meer van het doen, dan van het praten, of meer van het praten dan van het doen.

Er wordt geestelijke leiding verwacht, maar wat vraagt God nu precies van je?

En constant draag je op je schouder degenen die aan jou zorg zijn toevertrouwd:

Wat kan ik voor ze doen, wanneer kan ik gaan, doe ik niet te weinig. Wie wil dan naar voren stappen?

[#7] Maar het feit dat je hier staat, maakt zichtbaar dat je naar voren wil stappen.

Nu in deze functie, met deze verantwoordelijkheden. Dat je zegt: God roept me hier nu.

Ik wil de strijd aangaan, ik wil me inzetten, ik neem de wapenrusting op.

Dat betekent dat je niet alleen je eigen belangen, maar ook die van een ander voor ogen hebt.

En spoort Paulus dan aan: laat die nederige houding van Jezus dan in je wonen.

Ik hoop dat dat vooral alle moed mag geven, en kracht mag geven.

Dat je iets mag belichamen van Jezus Christus, van zijn goed boodschap.

Dan zullen mensen dat op een gegeven moment aan je merken.

Laat ik wat voorbeelden gebruiken:

[#8] Je spreekt af om met iemand te wandelen, je klets over van alles en nog wat.

Je voelt je verbonden, bent onderweg, geniet van buiten. Gaat soms nergens over.

En toch: je wandelt daar als christen, soms deel je iets diepers.

Merkt dat ander dat je steun hebt aan het geloof. Dat het je kracht geeft.

Spiegelt een ander zijn eigen leven met jouw leven en wordt nieuwsgierig gemaakt.

Onderschat nooit de kracht van de woorden die je deelt.  

Een tweede voorbeeld: een jongere is behoorlijk in paniek. Wat moet je nu?

Zolang veel alleen op de kamer. En nu opeens weer in een volle klas.

Ze mist het overzicht en weet niet wat te kiezen. Je praat erover door.

Je helpt als bezoeker om daar wat orde en rust in te krijgen. Een luisterend oor.

Je geeft een bijbeltekst mee op een papiertje, dat een plekje krijgt boven haar bed.

Er is discussie in de kerk. De een denkt zo, de ander denkt anders.

Waarom willen ze alles anders? Of: waarom willen ze het juist hetzelfde laten?

Welke kant moeten we op: naar links of naar rechts. Wat wordt er gevraagd van ons?

Je luistert, je bidt, je overlegt en uiteindelijk laat je je leiden door de Geest.

Je maakt een keuze. Je bidt of jouw stem een instrument mag zijn in Gods hand.

Als diaken voel je je betrokken. Er gebeurt iets in een gezin waar je laatst geweest bent.

Je denkt na over hoe je hulp kan organiseren of wat je kan betekenen.

Maar eerst breng je een pan eten met een briefje erbij voor die eerste momenten.

Natuurlijk gaat het om motiveren en organiseren, maar zo laat je in je houding iets van Jezus zien.

Ik maak het expres klein: het geldt voor iedereen in de gemeente.

En laat je taak geen hoge lat zijn, een ver ideaal, maar wel dat je de stap naar voren zet.

Contact maakt, de strijd strijdt, zichtbaar en hoorbaar maakt wat de boodschap van Jezus is.

[#9] Hoe zal de kerk eruit zien? Hoe treffen we de gemeente over vijf jaar aan?

Aan de ene kant: een toekomst vol van hoop en gerust in Gods bescherming.

We mogen op God vertrouwen. Hij gaat mee: Hij houdt zijn kerk in leven.

Aan de andere kant: een aansporing. Het gaat niet vanzelf.

Voer de strijd, die Paulus strijdt, die de gemeente streed, die van ons verwacht wordt.

Wees verbonden met Jezus Christus en sta sterk. Doe die stap naar voren!

Verslap niet, geef niet op: spoor elkaar aan om vol te houden.

In tijden van pandemie, van vervolging, van welvaart: er is maar één naam die kan redden.

Voer die strijd, om straks als Jezus weerkomt, als overwinnaar binnen te gaan!

Amen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: