Leviticus 1 – Heer, ik kom tot U, met heel mijn hart (brandoffer)

Preek gehouden Heemse, Leviticus 1

Geliefde gemeente van onze Heer Jezus Christus,

[#1] Hoe kunnen we naderen tot God?

Hoe kunnen we komen in zijn nabijheid?

Net zongen we: Heer ik kom tot U. Je kunt soms zingen: Heer komt dichterbij.

We komen naar Gods huis om hem te ontmoeten, onze dank en lof te brengen.

Maar wie zijn wij dat we bij hem kunnen komen, in ons gebed, bijbellezen, dienst?

Evi is gedoopt. God omringt haar helemaal met zijn zegen.

Wat een machtig teken, maar waar heeft ze het aan verdiend dat ze bij God mag horen?

We geloven dat we naar God onderweg zijn, mogen wonen in zijn huis voor eeuwig.

Uiteindelijk op mogen gaan naar zijn altaren, dat onze ziel dan rust en heil mag ervaren.

Zoals Lambert, na een lijdensweg, nu bij God mag zijn. Maar hoe kunnen we daar zo zeker van zijn?

[#2] In de tijd van Israël was dat ook een spannende vraag. Wij weten door de bijbel al veel van God.

Zij wisten nog maar heel weinig. Gelukkig legt God het uit.

God spreekt tot Mozes, en via Mozes tot het volk, en vertelt hen hoe dat gaat.

Er staat hier zelfs het woord roepen: God wil het heel duidelijk uitleggen en vertellen.

Je moet dit niet los lezen, maar in de lijn van de bijbel: Het volk is bevrijd van hun harde bestaan.

Nu trekken ze door de woestijn, maar God gaat mee!

God laat zien dat Hij in de tabernakel bij hen wil wonen.  

Hij neemt hen mee onderweg door dit leven naar een mooie toekomst.

En nadat hij in de tent is gaan wonen, wat je kon zien door de wolk die er kwam, komt nu Leviticus.

[#3] Want Hij kan alleen bij het zondige volk wonen als het goed was tussen Hem en het volk.

Nu wordt duidelijk dat je zonder offer, zonder priester, zonder altaar niet bij God kan komen.

Alleen door het offer wordt de weg naar God geopend.

Zo is God en alleen als je dat weet, kun je het Nieuwe Testament goed begrijpen.

Waarom het nodig is dat Jezus kwam, als priester voor ons.

Waarom Hij het offer moest brengen aan het kruis, voor onze zonden.

Waarom het zo goed nieuws is als Johannes Hem aanwijst en blij uitroept:

Kijk daar is het Lam van God dat de zonden van de wereld weg zal nemen.

Wie Leviticus, wie het Oude Testament weglaat uit de bijbel,

Krijgt een verkeerd beeld van God. Een beeld dat maar één deel belicht.

Als je het wel leest rijk je een completer, rijker en dieper beeld over wie God werkelijk is.

[#4] Nu kun je je natuurlijk afvragen: moet ik dan thuis ook het boek van Leviticus gaan lezen.

Al die voorschriften van de offers. Ik zou het graag hiermee willen vergelijken:

Als we hier een kerkdienst hebben, dan hebben we een liturgie.

Het liturgiebriefje kreeg je voor corona mee als je de kerk inliep, en nu staat het op de site.

Is er iemand van jullie die op zondag zegt: we hebben zo’n mooie dienst gehad,

Ik ga het briefje van de liturgie nog voorlezen aan het eind van de dag.

‘Welkom en mededelingen’ ‘Votum en zegengroet’ ‘Zingen gezang 238’

Natuurlijk doe je dat niet. Het geeft aan hoe de dienst verloopt. Maar het draait om de inhoud.

Wat je zingt, wat je bidt, wat je belijdt, wat je leest en hoort.

En zo is het ook als je Leviticus leest. Iemand brengt een koe, een schaap of een vogel.

Dat is algemeen: maar wat was er in zijn leven gebeurd dat hij deze stap zette.

Misschien is het een jonge vent, die ernstig ziek was, maar blij is dat hij weer beter is.

Of een vader en moeder die dankbaar zijn met de geboorte van hun kindje.

Iemand die zich schuldig voelde om keuzes in zijn leven en zocht naar heling en verzoening.

Een hardwerkende man die veel verdiend had met een mooie klus.

Noach die na de zondvloed laat zien hoe hij weer helemaal met God op weg wil gaan.

David nadat hij gezondigd had en zijn eigen weg was gegaan, maar een nieuw begin wil maken.

Kijk als je dat voor je ziet dan gaat het leven. Je kan dan een brandoffer brengen.

Een offer als teken van volledige overgave en toewijding aan de Heer.

Een offer dat helemaal verbrand wordt en een heerlijke geur voor God vormt.

Een offer dat laat zien dat wij het niet verdienen, maar dat er toch volledige verzoening is.

De weg naar God is open.

[#5] Een belangrijk onderdeel is dat de offeraar zijn handen op het offerdier legt.

Hij drukt hard, alsof hij een stempel op het dier drukt. Het laat zien: de zonden gaan over op het dier.

Het dier sterft in zijn plaats. En wordt helemaal gedood. Hij geeft heel zijn leven voor God.

De aanwijzing op het ‘briefje’ is: leg je handen op de stier. Maar het draait om het gebed.

Daarom is het zo mooi om de psalmen te lezen. Bijvoorbeeld Psalm 66:

Ik breng een geurig offer van rammen. Want de Heer heeft naar mij gehoord, geluisterd naar mijn gebed. Dat laat zien wat er echt gebeurde, wat iemand doormaakte.

Wat moeten wij nu eigenlijk met de offers en wat is een brandoffer?

God schrijft de Israëlieten vijf offers voor. Brand / Graan / Vrede / Reinigings/ Herstel /

Vijf manieren om tot God te naderen. In verschillende situaties.

Vijf plaatjes die al van te voren laten zien wat uiteindelijk Jezus zal gaan doen.

In één plaatje is het werk van Jezus niet samen te vatten, daar zijn er vijf voor nodig.

Gelukkig hoeven we als nieuw testamentische gelovige geen offers meer te brengen.

Ik zou er in ieder geval niet om zitten te springen om een dier te doden en te slachten.

Maar het was wel levendig! Het was daar niet in de kerk zitten en zingen en luisteren.

Er gebeurde heel wat. Bij ons wordt er vooral over verteld,

en in het avondmaal en doop verwezen naar het offer van Jezus.

[#6] Vandaag dus het brandoffer: We hebben net gelezen hoe het ging.

Twee opvallende details wil ik er nog uit halen: Bij het Lam staat dat het aan de noordkant van het altaar moest worden geslacht (vs 11). Waarom staat het bij het Lam erbij. Opvallend is dat Jezus, als het Lam dat de zonden van de wereld wegneemt, aan de noordkant van Jeruzalem aan het kruis geslagen werd. Misschien lees ik er teveel in, maar het zou heel goed een toespeling van God kunnen zijn op het werk van zijn Zoon.

Een ander detail is dat de huid niet verbrand hoefde te worden. Adam en Eva waren in het paradijs met God verbonden, maar toen ze zondigden gingen ze pas kleren maken en bedekten zij hun naaktheid. Het offer laat zien dat die huid niet meer nodig is. Het offerdier dat geofferd is, heeft de zonden op zich genomen en nu is de weg naar God weer open.

Opvallend van het brandoffer is dat het helemaal verbrand moest worden.

Het schuldoffer was er vooral als iemand gezondigd had.

Ook het brandoffer wees op de zonden die vergeven worden.

Maar het was breder: je komt naar God, als er iets gebeurd is.

Je beseft in het algemeen dat we zelf niets in te brengen hebben, dat het niet uit onszelf is.

God wil ons uiteindelijk alles geven. En dan wil je vooral heel je leven aan God geven.

Heb jij je leven: totaal toegewijd aan God. Vraag jij: Heer ik dank U, met heel mijn leven.

Ik wil het U geven, ik wil u volgen, dienen, voor u zijn met alles wat ik heb.

Heel je leven! Dus niet maar het beetje tijd dat over blijft. Nee, je begint met God.

De dag met gebed, je maaltijd met gebed, je week met de eredienst.

En dan niet met je gedachten ergens anders en oneerbiedig, maar totale toewijding.

Met wat jij kan en de gaven die jij hebt.

                Ga is bij jezelf na? Dien ik God een beetje, of helemaal. Wil ik alles aan hem geven.

                Alleen in de kerk gaan zitten, alleen luisteren via het scherm, alleen je handen vouwen,               Alleen een gift geven, kan nog puur uiterlijke eredienst zijn, voor de vom. Dat je bid, maar niet met je heel je hart je op God richt. God dient, maar ondertussen je laat afleiden doordat je met een schuin oog ergens anders heen kijkt of mee bezig bent. Dat je de hele week druk bent, en in plaats van je op tijd op de zondag voor te bereiden en je op geven zomaar ‘vergeet’ dat dat zondag er weer aankomt. God vraag heel je hart, heel je leven. En daarbij kan regelmaat en afspraken helpend zijn, maar de vraag is: ben je er echt helemaal met je aandacht bij, met hoofd, hart, mond en handen, hart en ziel?

Je hoeft niet meer te geven dan je kunt, maar ook niet minder.

Een rijke gaf een koe, een arme een vogel en als je het kon betalen een schaap.

Een heel bezit voor die tijd. Kijk maar wat een koe betekent in Gambia.

Een goed, gezond dier van je bezit. Iets kostbaars. Wat mag het jou kosten om de Heer te volgen?

Paulus zegt ook: als Gods genade zo groot is, stel dan je leven als een offer tot eer van God.

Ieder met de gave, de talenten en mogelijkheden die hij of zij heeft. Elk op de eigen manier.

Totale toewijding, totale overgave, totale toewijding aan God.

[#9] Ik hoop nog meer te preken over Leviticus. Een boek dat vaak over geslagen wordt, en waarbij je zomaar in de details kan verzanden en dan wel allerlei bomen ziet, maar niet meer het bos. Het grote plaatje. En juist in het grote plaatje leer je zien dat dit boek Gods handboek was voor de liturgie, voor worship, voor de vraag hoe kan ik naderen tot God. Hoe kan ik hem werkelijk alle lof en eer met mijn leven geven. Wat kunnen we daar dan veel van leren, juist in deze tijd waarin het zo snel draait om onszelf.

[#10] Wat we leren van de offers van het Oude Testament is een patroon, een basis van werkelijk christelijke aanbidding en leven met God. Hoe begint aanbidding: met het belijden van je zonden, het vragen van vergeving van Jezus. Zie mij voor u staan, schuldig en onrein, vergeef mijn zonden nu. Zo kunnen we tot God naderen.

                Ik sprak een man, die heel lang al christen was, en steeds zich inzette voor God en kerk. En toch: had hij echt de genade begrepen. Wat was het een bevrijding toen hij opnieuw ontdekte: ik hoef het niet zelf te doen. Ik kan mijn kinderen het geloof niet geven, ik kan niet zelf zorgen dat het op rolletjes loopt in mijn leven, ik kan niet zelf de gemeente maken. Wat een bevrijding gaf het hem en rust gaf het om werkelijk opnieuw de genade te ontdekken. Een enorme last viel van zijn schouders.

En dan met God verzoend, heel je leven aan God geven, totale toewijding aan God. En dan volgen onze verder vragen in het gebed, op verder lofprijs, of verder dankpunten.

Dat is niet nieuw, maar het is wel goed om het steeds weer te ontdekken. Dat dat het patroon mag zijn van onze kerkdiensten, van onze gebeden, van onze toewijding aan God.

[#11] We waren er niet bij toen die offers gebracht werden, we hebben nog het liturgie briefje.

Maar wat moet iemand blij geweest zijn, als hij opnieuw Gods genade mocht ontdekken.

Als hij zomaar dichtbij God op aarde mocht komen in het centrum van de eredienst.

Wat mag je zelf blij zijn dat God, dankzij Jezus, met wijd open armen jou wil ontvangen.

Als het stormt in je leven, als van alles kapot gaat, maar ook als het goed en mooi gaat.

Ook al zijn er duizend vragen, de weg naar God is open, door Jezus, er is een toekomst vol van hoop.

David zong erover: ik verlang om naar God te gaan, en hem te ontmoeten.

Zo mogen we hier naderen tot God, met elkaar, online en in de kerk.

En uiteindelijk opgaan tot Gods altaren, dankzij Jezus en voor eeuwig met hem leven.

Door het bloed van het Lam, door het bloed van Jezus. Amen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: