Leviticus 2 – Graanoffer: Heel mijn leven geef ik voor U!

Preek Heemse, 11 juli 2021 (begin schoolvakantie / slot seizoen)

Tekst: Leviticus 2; 1 Petrus 2:5

Geliefde gemeente van onze Heer Jezus Christus,

[#1] Sophie is 10 jaar. Ze heeft vakantie gekregen.

Een heel jaar zit erop. Ze is blij dat het goed ging, en blij met de vakantie.

Nu lekker genieten van mooi weer, vriendinnen, naar het water, stoeien in het hoge gras.

Als haar moeder op zaterdagmorgen de keuken binnenkomt, ziet ze dat er gewerkt is.

Er ligt wat bloem op de vloer, de beslagkom staat in de gootsteen, de olie staat net wat anders.

Maar wat ruikt het lekker! Er ligt in de oven een heerlijke cake te bakken.

Ze doet net of ze niets gezien heeft en gaat douchen.

Om tien uur wordt ze geroepen. Koffie! Verrassing!

Sophie heeft de koffie gezet, de cake op de schoteltjes gelegd en alles buiten neergezet.

Samen zitten ze in de tuin te genieten van de zon, de bloemen, het lekkers, de vakantie.

Wat ontzettend lief van je, zegt moeder. Sophie zegt: Ik ben zo blij met alles wat u gedaan hebt.

Voor schooltijd, als ik thuiskwam, als ik een opdracht heb. Ik wil u geweldig bedanken!

[#2] Een cadeau, een geschenk, een gift om je liefde en je dank te uiten.

Houd dat maar in gedachten als je vandaag het liturgiebriefje van het graanoffer ziet.

Als je met heel je hart God wil liefhebben, Hem je dank wil betalen, hoe doe je dat dan?

In Israël was er een handleiding voor: je kon een graanoffer gaan brengen.

Dat hoefde niet, maar het mocht. Via gemalen tarwe, de tarwebloem die je bracht.

Of dat je het echt helemaal klaar ging maken:

je kon iets bakken in de oven, dan kreeg je een soort brood of cake.

Je kon een koekenpan gebruiken (dan krijg je een soort pannenkoeken) (ND zaterdag 10-7)

Je kon ook deegwaren in het water laten koken als een soort pasta.

Allemaal geschenken om je liefde te laten zien aan God.

Niet verplicht, op één moment na: als je de oogst binnenhaalde bracht je het eerste deel aan God.

Het eerste deel als teken voor het geheel om God te danken voor alles wat Hij gaf (vers 14)

[#3] Wat biedt je eigenlijk aan als je een graanoffer brengt.

Ludwig Feuerbach zei al: Der Mensch ist was er isst.

Tegenwoordig hebben we veel soorten voedsel en eten, maar toen had men vooral graan.

Je lichaam kreeg zijn kracht en graan doordat je graanproducten had.

Zo kun je zien dat de mensen hun leven en dank aan God gaven in dit offer.

Als Jezus zijn lichaam geeft voor ons in de dood, laat hij dat zien in het teken van brood.

Dit offer is een stuk minder bloederig dan de andere offers.

Het is het enige offer waar geen bloed bij vloeit.

Toch wijst ook dit offer naar Jezus. Ook dit is een voorafbeelding, een plaatje,

Een schaduw van wat Jezus zou gaan doen. Hij zou zijn leven geven, helemaal, als offer aan God.

Zijn offer aan het kruis zou het laatste offer zijn dat gebracht moest worden.

Dan stopten de graanoffers, scheurde het voorhangsel in de tempel en is de weg naar God open.

[#4] Leviticus verdiept onze worship, onze eredienst, onze lof aan God.

Een groot gevaar van God prijzen en loven, God danken en onze gaven brengen,

Is dat we daarmee iets van God gaan verwachten. Ik geef u toch iets, wat doet U voor mij?

Ik heb U altijd zo trouw gediend, wat krijg ik dan van U terug.

Ik geef U veel van mijn tijd, mijn hart, mijn krachten, mijn liefde: U doet dan toch wel wat voor mij?

Maar met onze offers en gaven kunnen we niets bij God verdienen.

Zo werkt het misschien bij mensen, maar niet bij God.

God vraagt in Leviticus: wees heilig, want Ik ben heilig. Maar wie kan daaraan voldoen?

Daarom mocht zo’n gave van God ook nooit gebracht worden zonder een schuldoffer of brandoffer.

Dit offer werd nooit alleen gebracht.

Altijd werd ook duidelijk: alleen uit genade, omdat er voor je betaald is zal ik dit offer aannemen.

Daarom ben je mijn kind, draag Ik je in de moeite, vergeef Ik je zonden, omdat het Lam is geslacht,

Omdat Christus heel de weg gegaan is. Omdat het zijn eten en drinken was om Gods wil te doen.

[#5] En het mooie is, dat niet alleen het Lam iets van Jezus laat zien, maar ook dit offer.

Wanneer het graan wordt geofferd, dan beeldt dat iets uit van wat Jezus gedaan heeft.

Hoe je dat weet? Omdat het offer op een speciale manier gebracht moest worden.

Er mocht geen onreinheid in zijn, geen gist, geen schimmel, geen fermentatie, geen vruchtenstroop.

Jezus leven was zonder zonde, en alleen maar heilig.

Het graanoffer moest een volmaakt offer voor de Heer zijn. En wat wat moest er wel in:

Er moest wel zout in. Zout gaat juist het bederf tegen. Zout zorgt voor bewaring.

Zo was zout een teken van Gods verbond en blijvende liefde.

Dit offer beeld van te voren het leven van Jezus uit, want er moest ook olie bij.

Olie is het teken van blijdschap, zalving en vooral van de Heilige Geest die vernieuwt.

Jezus leven was doordrenkt van de Geest: ontvangen uit de Geest, geboren uit Maria.

Hij werd gedoopt en de kracht van Geest werkte in Hem.

Door de kracht van Geest kon Hij zijn weg gaan.  

Jezus heeft een volmaakt leven geleid, heilig zoals God heilig is, geleid door de Geest.

Dit leven heeft Hij voor ons geleid en heeft Hij voor ons als offer gebracht.

Zijn eten en drinken was het Gods wil te doen. Hij bad: laat uw wil gebeuren.

[#6] Wie dit onderdeel van het dienen aan God weglaat, doet het werk van Jezus tekort.

Juist het graanoffer laat zien dat geloven niet alleen is ‘Heer vergeef mijn zonden’.

Dat is wel de basis, de grond van Gods liefde en genade, we kunnen niet zonder.

Maar geloven betekent ook: heel je leven offeren en wijden aan God.

Niet de Heilige Geest vergeten, maar de kracht van de Geest in je leven laten werken.

Petrus zegt: je bent opnieuw geboren, daarom moet je:

Alle gist en rotting uit je leven verwijderen: geen slechte dingen meer doen,

niet liegen, niet jaloers of schijnheilig zijn, niet roddelen. En wat wel?

Jullie offer is het dienen van God, door goed te leven.

Want dankzij Jezus doen jullie wat God wil (BGT 1 Petrus 2:7,8).

Op die manier kunnen we God prijzen, danken, loven.

Tijd, geld, gaven, kracht aan hem geven. Heel ons hart hem toe doen komen!

En weten dat het voor God aangenaam is, omdat Jezus het volmaakte offer al gebracht heeft.

Niet alleen om de zonde te vergeven, maar ook om ons leven volmaakt voor God brengen.

[#7] Een opvallend punt is dat de offeraar met lege handen naar huis gaat.

Hij gaf een mooie gift aan de Heer. Puur vanuit zijn hart. Uit liefde en dank.

Zoals Sophie een lekkere cake bakte voor haar moeder. Zij kreeg zelf misschien ook een stukje.

Bij een vredeoffer hoorde een maaltijd om het offer te vieren met je vrienden.

Maar het graanoffer? Een deel werd verbrand, een merkteken dat dit offer voor de Heer is.

Het grootste deel ging naar de priesters toe. Zij hadden geen erfdeel, geen akkers,

hun deel was de Heer. Maar ook zij moesten eten en drinken.

Paulus laat zien dat het goed is dat wie het woord brengt er ook van mag leven.

En aan het eind van het seizoen ben ik ook dankbaar dat dat hier in Heemse kan.

Maar als degene die het offer bracht wegliep, dan stond hij zelf met lege handen.

Wat had hij er nu aan? Waarom zou hij dit nog een keer doen?

Ik denk dat we hier een heel belangrijke geestelijke les uit kunnen leren.

Wie de Heer gaat dienen met zijn leven, God gaat danken, wie gaat bidden en bijbellezen,

Wie God zijn dank betaald en de lof brengt, maar ondertussen denkt ‘ik moet er wat aan hebben’,

Die loopt vroeg of laat vast. Die zal vroeg of laat ermee stoppen.

Want offer je om er zelf iets voor te krijgen, dan ben je een bouwsteen gericht op jezelf.

Dan ben je uiteindelijk een zelfgerichte, ik-gerichte gelovige.

Heer, ik zet me helemaal in voor het evangelisatie project, maar ik wil er wel wat voor ontvangen.

Heer, ik ga op de bijbelstudie uw woord lezen, ik ga naar de kerk, maar ik moet er iets aan hebben.

Ik moet me verder kunnen ontwikkelen en groeien, ik moet tot mijn recht komen.

Ik wil die ander wel vergeven, ik wil wel afzien van dat doen, ik wil wel eerlijk zijn,

Maar dan moet U toch mij wel geven … dan moet hij toch mij wel geven … Ik doe het toch niet voor niets?

[#8] Kijk dan nog eens naar de offeraar. Hij bracht een brood, een cake, wat bloem.

En hij ging met niets naar huis. Maar wat had hij wel gedaan? God geprezen, God gedankt.

Hij was op God gericht, Soli Deo Gloria, alleen aan God de eer. Hij has zijn leven aan Hem gewijd.

Dat was zijn geluk geworden, zoals Jezus niet zijn eigen wil vroeg,

maar vroeg: Heer, uw wil geschiede!

Wat is het mooi als je die trouw kan zien in de gemeente: zoals Sophie puur uit dank een cake bakte.

Zoals die man jarenlang puur uit liefde, zijn zieke vrouw verzorgde.

Zoals die ander ook in de tijd dat de prediking onvoldoende was, toch zijn gezin meenam om God de eer te brengen. Kijk eens hoevelen in kleine gemeentes, in periodes van vervolging trouw gebleven zijn aan God.

Zoals zij zich inzette voor die commissie, met alle tegenslag, maar er voor de gemeente wilde zijn.

Zoals zij dat kaartje stuurde, dat telefoontje deed, dat lied zong, de muziek deed: tot eer van God.  

[#9] Wat nemen we hier nu van mee? Leviticus is een aards boek, zoals het Oude Testament het is.

Terwijl Petrus wijst op roddelen, jaloers zijn, niet liegen, God eren: de geestelijke kant,

Zie je nog de aardse kant van het OT. Juist de boeren die dagelijks op het land werken,

Die hun producten verbouwen en die hun dieren verzorgen, beseffen meer dat God alles geeft.

Hij doet het groeien, we zijn afhankelijk van zijn zorg. Als je het graan en de mais op ziet schieten:

Dank God dan voor wat hij geeft, en breng hem uit pure dank het eerst van je oogst.

En dan kijken we terug op het seizoen waarin we in de kerk geestelijk bezig zijn.

Er schortte van alles aan, het was niet volmaakt, we hadden anders op corona kunnen reageren.

Maar tegelijk: wat was er ook veel inzet, betrokkenheid, geloof en dank.

We willen de lofzang gaande houden. We willen onze ‘graanoffers’ brengen:

Een dienen van God zonder zonde, zonder haat, roddel en pijn.

Maar een leven vol van zout en olie: betrouwbaar, pittig. We mogen het zout van de aarde zijn.

Vreugdevol door de Heilige Geest. Steeds weer opnieuw onze relatie met God vernieuwen.

Laten we zo het seizoen afsluiten. Sophie bakte een cake voor haar moeder.

Iemand anders koopt misschien uit pure liefde een bos bloemen.

Als je Gods liefde en trouw ziet, hoe ga jij, hoe gaat u Hem danken, loven en prijzen?

Hoe maak je deze zomer tijd voor Hem? Hoe breng je hem de dank, in de schepping in je Geestelijk leven? Ik bid dat je een weg mag vinden waardoor in jouw leven zichtbaar wordt: alle eer aan God! 

Amen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: