Nehemia 13:8-12 – Herstel mijn eerste liefde!

Preek Heemse, 17 okt 2021

Geliefde gemeente,

[#1] Ik struikelde bijna over je schooltas! Karsten krijgt het naar zijn hoofd geslingerd.

Had hij vorige week nog zo goed zijn kamer opgeruimd. Nu is het al weer een zooitje.

Alles ligt verspreid in zijn kamer: de controlers, zijn kleren, zijn speelgoed, zijn boeken.

Het zal wel herkenbaar zijn: je kunt aan het opruimen blijven.

Gelukkig hebben wij een goede koster, maar stel je voor dat het in de kerk ook een puinhoop wordt.

Iemand zei in de voorbereiding: stel je voor dat Dick en de koster het samen goed hebben.

Dat de koster dan regelt dat hij wel een gedeelte van de kerk mag gebruiken.

Kan hij daar mooi zijn spullen opslaan en een zaal maken om feestjes te geven.

Maar dat er dan zondag een gedeelte van de kerk niet gebruikt kan worden.

Of dat er geen crèche of spoorzoekers kan zijn omdat de dominee van alles in beslag neemt.

Het is niet best als mensen uit vriendjespolitiek of eigen belang van alles regelen.

Het zou erg zijn als het er in de kerk of bij de leiders van de kerk zo aan toe gaat.

Laat ik, laten wij dus eerlijk kijken hoe we bezig zijn. Hoe het ervoor staat met ons hart?

Want gaat het met je hart niet net als met de rommel op je kamer?

Je kunt zomaar vol worden van van alles en nog wat:

Dat je hart verstopt raakt, je geen ruimte en tijd meer hebt voor God.

Dat je zomaar struikelt en zondigt en dat het licht en de liefde van God uit je leven verdwijnt.

Dat er hoogmoed, hebzucht, lust, jaloezie, wraak, gulzigheid of luiheid in je hart komt.

De bijbel blijft dicht, je hart op slot voor de ander, je gebed verstomt, God krijgt niet de eer.

Dat ook daar grote schoonmaak nodig is!

[#2] Het is iets van alle eeuwen, zei ik al, en ook in de tijd van Nehemia gebeurt dit.

Wat waren ze geraakt, wat een opwekking, wat geweldig die dag daar tegenover de waterpoort.

Ik preekte er twee weken terug over: ze waren tot tranen toe bewogen.

Zo geraakt door het Gods goede woorden, ze vierden feest en waren blij met God.

Ze aten samen, deelden iedereen er vanuit, wat moet dat geweldig geweest zijn.

En dan lezen we in de volgende hoofdstukken dat er orde op zaken wordt gesteld in de tempel.

Er worden weer offers gebracht, er klinken mooie liederen, het volk brengt 10% van hun inkomen.

Zo worden de levieten betaald, de zangers krijgen hun loon en God komt op de eerste plaats.

Nooit, nooit meer, zullen we de tempel verwaarlozen, we zullen goed voor de tempel zorgen (10:40).

Maar dan gaat Nehemia terug naar de koning van Babylonië. Ongeveer 10 jaar is hij weg.

En wat ziet hij als hij terugkomt? Eljasib de hogepriester heeft niet goed voor de tempel gezorgd.

Hij heeft nota bene aan Tobia een ruimte in de tempel gegeven. Tobia de Ammoniet.

De grote vijand van Nehemia, die hem wilde vermoorden,

die hem al steeds tegenwerkte toen ze de muren herbouwden.  

Een ammoniet, dus van een volk dat niet eens in de tempel mocht komen.

Ze hadden vroeger het volk de weg verspert en niet geholpen op weg naar het beloofde land.

Nu stonden de vertrekken van de tempel vol met zijn meubels en opslag.

Nu had deze belangrijke man, die soms in Jeruzalem was, een plek voor zichzelf.

En waarom? We lezen het: hij was nauw verwant met Tobia. Er was over en weer getrouwd.

Wat kan het gevaarlijk zijn om vriendjes en familie voor te trekken en het beste te gunnen.

Dat je wel oog hebt voor je familie en vrienden, maar niet voor anderen, in de gemeente van Jezus.

Maar dan komt Nehemia, je ziet de kracht van de goede leider.

Iemand zei in de voorbespreking: wat een krachtig figuur is hij!

Hij stapt naar voren; hij laat de wet lezen; en iedereen luistert. Hij stelt orde op zaken.

Kijk eens, en niet zo’n klein beetje ook, niet met pappen en nat houden.

Nee: de meubels, stoelen, kasten, huisraad, alle spullen van Tobia worden uit de tempel geknikkerd.

De heilige woede die ook Jezus has toen de tempel een rovershol geworden was zie je bij Nehemia.

Hoe hij zo’n leider kan zijn? Omdat hij de woorden van Gods leest. Omdat hij luistert naar God.

Laten we bidden dat God zulke leiders wil schenken, dat mensen die in de kerk het voortouw nemen,

(en ik ook als voorganger) Goed geestelijk leiding mogen geven, het woord van God openen,

niet hun eigen vroomheid of hun vrienden centraal stellen, maar God en zijn woord.

Dat is wat hier gebeurt. Wat geweldig dat het gebeurt. Dat God zo zijn trouw laat zien aan zijn volk!

[#3] Als we dit lezen, dan kun je je afvragen: wat is nu het punt voor vandaag?

Iemand zei in de voorbereiding:

het valt me op de Levieten, de poortwachters en zangers zijn weg gelopen.

Ze wilden misschien wel zingen, offers brengen, de wacht houden.

Maar Tobia had de opslagzalen in de tempel gekregen.

Er was ook geen olie, graan en wijn. Er was geen geld dat het volk bracht.

Dus ze konden er niet van leven. Daarom zochten ze hun akkers weer op.

Zie je dat vandaag ook niet gebeuren: dat je teleurgesteld kan worden in de kerk.

In medechristenen. In leiders. Klinkt Gods woord nog wel, is er wel enthousiasme voor de Heer?

Het spreekt niet vanzelf dat bestuurders precies doen wat God wil.

Willen we werkelijk naar God luisteren en als christen leven in woorden en daden?

Waar mensen werken worden fouten gemaakt, kun je teleurgesteld worden.

De vraag is: hoe hou je het zuiver in de kerk. Hoe kunnen mensen die best wat wilden doen,

maar teleurgesteld zijn afgehaakt, weer vol liefde en enthousiasme worden voor de Heer?

En zeggen: ‘ik ben blij om weer God te dienen. Ik was verheugd toen men mij zei:

Laat ons naar het huis van de Heer gaan!’

Laten we bidden dat er krachtige leiders mogen zijn. Leiders zoals Nehemia.

We zullen geen leiders hebben zonder fouten, maar laten we bidden dat ze Gods stem laten horen.

Dat ze weten wat genade en vergeving is, dat ze willen vertellen over Gods trouw.

En dan geldt vooral: neem je die oproep van Nehemia zelf ook ter harte!?

En daarom is nodig voor iedereen, dat de boel niet verslonst en dichtslibt.

Zoals een kamer een puinhoop kan worden, en je bijna struikelt, en er niet meer inkomt.

Maar dat je van tijd tot tijd grote schoonmaak houdt. Paulus zegt:

Vrienden, die dingen heeft God ons beloofd.

Daarom moeten wij alles wat slecht is, achter ons laten.

We moeten van binnen en van buiten rein zijn.

Uit eerbied voor God moeten we onszelf helemaal heilig maken.

De vraag is: wil je dat? Durf je zo eerlijk naar jezelf te kijken?

Als je kijkt in je hart waar is het dan vol van?

Wat leeft er ijver, liefde, geloof en hoop. Of hebzucht, lust, eigen belang, luiheid?

Houd grote schoonmaak! Je hart is de tempel van Gods geest!

Laat Hij er mogen wonen met zijn liefde. Dan zal de liefde steeds meer schijnen!

[#4] Ja maar … dit is toch het Oude Testament. Is dit niet een heel wettisch stukje?

Nehemia zegt: Luister naar de wet. Doe wat God van je vraagt.

Breng de tienden, herstel de offers weer, straks spreekt hij over de sabbatswetten.

Is dit niet de mentaliteit die helemaal niet past bij Jezus Christus.

Zijn we niet al te vaak de kerk uit gestuurd met een boodschap dat ‘alles moet’.

Is Nehemia wel zo’n goede leider?

En bovendien: wie zegt dat Nehemia gelijk heeft. Nou ja, misschien luister je wel naar Nehemia.

Maar wie zegt dat een leider gelijk heeft: vroeger zeiden ze zus, en nu zeggen ze zo.

Hoe zit het met vrouw in het ambt, met de soorten liederen die we zingen, het gezag van de bijbel.

Wat moet je denken over geloofsdoop

en wat als er geroepen wordt door een dominee dat vaccinatie het teken van het beest is.

Wie kan je vertrouwen? Wie moet je volgen?

Het klinkt wel mooi zo’n leider die echt invloed heeft en naar wie geluisterd wordt,

Maar wil je dat eigenlijk wel?

Je kunt zeggen dat heel het oude testament verlangt naar Jezus, zich uitstrekt naar Jezus.

Laten we bidden dat niet mensen, maar Hij steeds onze leider mag zijn.

Hij die kwam om te dienen, die de minste werd en Gods trouw en liefde liet zien.

Laten we bidden dat leiders steeds meer op Hem mogen lijken.

Hij liet zien dat ook waar dingen mis gaan, herstel mogelijk is. Vernieuwing en genezing.

Hij is de goede herder. Laten we verlangend uitzien naar Hem.

Dat leiders op zijn manier leiding mogen geven. En ik denk dat Nehemia daar al veel van laat zien:

Hij doet twee dingen: hij opent het woord van God en laat dat klinken.

En het tweede: hij vouwt zijn handen. Tot drie keer toe in dit gedeelte van het boek.

Hij vraagt God of Hij hem wil gedenken en zegenen wat hij doet.

Hij laat zich inspireren door de bijbel en leiden door Gods Geest.

Laten wij het dan ook niet van leiders, niet van mensen, maar van God.

En ook bij moeilijke vragen bij een open bijbel op zoek naar het antwoord.

[#5] En of dit wettisch is? Moet je heel veel? Het hangt er vanaf hoe je begint.

Als je zelf gaat opruimen, dan raak je uitgeput. Dan doe je de dingen omdat het moet.

Dan is er geen vreugde en liefde, dan is er moeten en dwang.

Wat we bij Nehemia zien is dat hij begin bij God: God heeft zijn beloften gegeven.

Dat is ook waar Paulus begint: God belooft om met ons mee te gaan, heeft zijn genade getoond.

Deze God is trouw: dag aan dag draagt Hij ons, groot is zijn liefde!

Je ziet bij Nehemia de mensen aan het werk gaan.

Zoals ze eerst al de muren herbouwd hadden en de tempel ingericht.

Zo zorgen ze dat nu alles weer op z’n plaats komt.

De zangers nemen hun plek in en zingen de mooiste liederen.

De poortwachters doen de taken om te zorgen dat alles goed verloopt.

De levieten brengen de offers en verzamelen de spullen.

De Israëlieten komen, bidden, zijn blij om naar Gods huis te gaan en geven hun gaven.

Wat mooi als we ons zo met heel ons hart en ziel God de liefde kunnen geven!

En dat niet uit onszelf of uit eigen kracht.

Je zou kunnen zeggen: Hij is begonnen met de opruiming. Als je Jezus hebt leren kennen,

Dan mag de last van je leven afvallen. In de grote chaos heeft Hij ruimte gemaakt.

En wanneer er moeite of een puinhoop is dan mag je bidden om zijn grote liefde.

Of Hij die weer wil herstellen. En dan zegt Hij: begin niet zelf, maar vouw je handen.

Vraag of Ik je wil helpen je hart te vernieuwen. Kom bij Mij, als je vermoeid bent.

Ik wil je rust geven. Bid maar of zo de wereld nieuw mag worden en mijn rijk mag komen.

Amen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: