Genesis 8:15-22 – Dankdag 2021

Preek Dankdag, Heemse 2021

Tekst: Genesis 8:15-22 (Thema HGJB)

Geliefde gemeente,

Soms kun je door verkeerd te starten, de hele boel verprutsen.

Je maakt een kast en begint gewoon te zagen.

Even later blijkt dat je de verkeerde plank te pakken had. Kun je weer opnieuw beginnen.

Of ik heb het soms als ik de kar in ruim met bagage en fietsen.

Als ik eerst de lichte dingen inruim, kan ik soms alles weer eruit halen.

Dan komt er nog zo’n zwaar krat aan wat er opeens nog op moet.

Voor de kinderen vertelde ik vanmiddag over een tekening:

Als je niet goed luistert naar de uitleg kun je helemaal verkeerd beginnen.

En dan moet je een nieuwe vel pakken. Zo ging het soms ook met deze tekeningen.

Noach staat met zijn vrouw en kinderen bij de deur van de ark.

Hoe hij God hoorde spreken weten we niet: maar er staat over hem net als over Henoch:

Hij wandelde met God. En nu hoort hij van God: Ze mogen de aarde weer op! De deur gaat open!

De dieren lopen naar buiten, ze luisteren naar Noach.

Wat zullen ze gaan doen: gaan ze hout en stenen zoeken voor een nieuw huis?

Zullen ze gaan kijken waar ze het beste kunnen wonen?

Waar ze een wijngaard kunnen beginnen en een olijfboom planten.

Waar ze nieuwe akker in kunnen zaaien met graan.

Is dat het eerste wat ze gaan doen: zelf weer een nieuw begin maken?

Eindelijk weer op de aarde, nadat ze zolang op de boot hebben gezeten?

Of doet Noach eerst iets anders?

Wat moet het voor Noach bijzonder zijn om de aarde weer te betreden.

Eigenlijk is hij weer terug bij af. Voordat de schepping er was, was alles woest en leeg.

En wie de kracht van het water kent snapt dat Noach weer opnieuw moet beginnen.

Grote bomen zijn omgeduwd, alles moet opnieuw opgebouwd, hij staat met zijn poten in de slijk.

Als we zelf terugkijken op afgelopen jaar dan kon heel veel niet.

En we houden ons hart vast voor de maatregelen die nog komen.

Maar wat was het soms moeilijk: dat je in de lockdown terecht kwam!

Dat je niet naar school kon, niet op je werk kon komen.

Je miste je klasgenoten, je collega’s.

Je mocht geen bezoek, zeker niet in een verpleeghuis.

Je kon niet naar winkels, naar een restaurant, zelfs niet op een terras.

Sommige dingen stopten en je had alle tijd om na te denken: waarom deed ik het eigenlijk.

Hoe ga ik straks weer verder? Hoe begin ik weer?

En die vraag kun je je vaak stellen:

– als je ’s morgens wakker wordt en je begint een nieuwe dag.

– als je weer adem haalt en de frisse lucht ruikt en naar buiten gaat.

– als je je een broodje wilt gaan eten of de heerlijke avond maaltijd.

– als je een nieuw baan begint of juist met pensioen gaat.

Wat doe je dan? Ga je gewoon beginnen of … denk je eerst na?

Kijk eens wat Noach doet. Hij zet zijn voeten op de modderige grond.

Hij gaat stenen zoeken, niet voor zijn huis, niet voor een akker.

Nee, het is voor het eerst dat we lezen dat iemand een altaar maakt.

Hoe? Door gewoon een aantal stenen op te stapel en er hout op te leggen.

Hij gaat eerst naar God toe. Hij maakt op de nieuwe wereld een heilige plek.

Een plaats waar hij God de dank en eer kan geven.

En wat doet Noach nou? Wat doet hij met de dieren die naar buiten komen?

Hij pakt een schaap, hij pakt een geit, hij pakt een koe.

Misschien wel die ene duif: die met een takje terug wat gekomen.

En hij brengt ze naar het altaar. Hij legt ze erop.

Hij gaat ze verbranden, de heerlijke geur stijgt op naar God.

Hij gaat God bedanken en God teruggeven wat hij van Hem had gekregen.

Hij is zo blij, zo dankbaar, zo gelukkig dat hij dat hij dat zo tegen God wil zeggen.

Zo denkt Noach niet eerst aan zichzelf, maar eerst aan God.

Dank U, dank u wel, voor alle goede dingen!

Dank u dat het droog is, dat ik weer een huis kan bouwen, dat we verder kunnen.

Samen met zijn vrouw en kinderen prijst hij de naam van God!  

Denk nog eens terug aan die kast, aan die kar, aan dat papier van het begin.

De dag die voor je ligt is als een vel papier. Ga je dat snel weer inkleuren.

Gelijk alle dingen doen die je leuk vindt?

En nu na corona best wel veel weer mag: ga je alles weer door doen zoals eerst?

Weer snel op skivakantie of zonvakantie naar een ver land.

Weer de hele week druk met alle afspraken en dingen die je moet doen.

Maar als je zelf heel hard je best weer gaat doen,

Dan kun je zomaar weer gaan stressen, tobben, haasten.

Dan moet dit, en dat moet, en dan gaan dingen zomaar mis.

En wat leer je dan van Noach? Noach begint met een offer.

Hij weet dat hij alles van God krijgt!

En is dat dan ook niet het eerste wat wij zouden moeten doen.

Wat we van hem kunnen leren! Als je ’s morgens wakker wordt en gaat ontbijten:

Dat je eerst God dankt en bidt, voordat je weer van alles doet op die dag.

Dat als je op school komt, God dankt dat het kan en bidt om een mooie dag.

Dat als je je broodje gaat eten, je je handen vouwt en God bedankt voor wat Hij geeft.

Noach mocht naar buiten, nu wij naar buiten mogen, steeds meer mogen.

Gaan we gaan dieren offeren, maar wel God bidden en danken.

Noach maakte plaats voor God: heb je ergens in je huis een plek voor God?

Een open bijbel, een bijzonder schilderij, een kaartje met een gedicht?

Je ziet bij Noach dat God dankbaar is voor dat offer.

Hij ruikt de heerlijke geur van het offer: hij merkt de toewijding op.

En dan vernieuwt God ook zijn verbond met de schepping.

Zoals hij aan het begin de opdracht gaf om er voor te zorgen,

Geeft Hij nu een nieuwe opdracht. En Hij belooft zijn trouw.

Nooit zal hij de aarde meer helemaal verwoesten.

Ook al is de mens slecht, doet hij verkeerde dingen: God zal trouw zijn.

Er komen straffen, ook aan het eind, maar altijd straft God maar een deel.

Ook in openbaring: 1/3 van de sterren wordt op de aarde gegooid / een kwart gedood

Totdat hij eens de hele aarde zal vernieuwen en hij en nieuwe aarde geeft.

Tot die tijd zullen de tijden zich afwisselend.

Dag en nacht, zomertijd en wintertijd.

God stelt de seizoenen in. Voor de zoveel duizendste keer is het dit jaar voorjaar geworden.

Voor de zoveel duizendste keer na de zondvloed is het weer herfst geworden.

Je zult zaaien en maaien. Steeds gaat het weer anders. Maar God belooft zijn trouw.

Er wuift weer graan op de velden, de mais is weer ingekuild, de aardappels binnengehaald.

Zo zal ik met je mee gaan!

En waarom? Omdat God bij het offer ook dacht aan het offer van Jezus.

Hij liet aan het kruis zijn liefde zien. Door zijn liefde zal ik er altijd voor je zijn.

We gaan verder: Noach ging dankend verder op de nieuwe aarde.

Hij maakte een nieuwe start met God. Wij gaan dankend verder!

Als we hopelijk gewoon naar school en werk kunnen blijven gaan. Als de zon opkomt.

Als je eten krijgt. Als je ouder bent. God is trouw.

Laten we van harte danken en zingen, God geniet ervan!

Je mag steeds opnieuw beginnen. Dankend doorgaan voor God!

Amen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: