1 Korinte 1:1-9 – Geroepen tot !?

Preek Heemse, 30-1-2022

Geliefde gemeente,

[#1 Ben je geroepen?]

Als de nasi, de aardappels met bloemkool, de patat klaar is, wordt er bij ons in huis geroepen:

Aan tafel! Het eten is klaar! Nu gelijk komen. Dan gaan we eten, gelijk of na even wachten 😊.  

Bij mijn schoonouders hadden ze zo’n bel in de gang: als die klonk was er eten of koffie.

Ook bij de kerk hangt zo’n klok: als die luidt wordt je geroepen naar de kerk. Kom naar kerk(stream)!

Geestelijk eten en drinken hebben we ook allemaal van tijd tot tijd nodig.

Vandaag is het roepingenzondag. Om kerk te zijn is het niet genoeg als je alleen komt luisteren.

Het is nodig dat er ook iemand geroepen wordt om Gods woorden te vertellen en uit te leggen.

Dat er gebeamd wordt, gefilmd, dat er een koster is, muzikanten en zangers.

Een ouderling en een diaken, volgende week is er weer talstelling.

Kerk ben je niet alleen op zondag: er zijn bezoekers, wijkcoördinatoren nodig en verenigingsleiders.

Ik wil vanmorgen de vraag aan jou stellen: ben je geroepen? Hoor jij de stem van God?

Wanneer er hier een kindje wordt gedoopt in de kerk, dan hoort dat kindje bij God.

Het hoort bij de gemeente: en dan zeggen we, we zijn gedoopt tot één lichaam.

Daarna klinkt er ontvang dit kind in u midden, en dan staat er:

weet u geroepen deze ouders te steunen met uw voorbede

help dit kind in het beter leren kenen van Christus.

Een ouder zei: naar mijn kind wordt niet omgezien. Waarom weet niemand zich geroepen?

Moeten we dit dan nog wel beloven?

Maar iemand anders wist zich wel geroepen: hij kwam op tal te staan, en werd verkozen.

Hij gaf aan: ik heb een drukke baan, er speelt van alles in mijn gezin, doe al meer in de kerk,

Maar ik vind dat ik niet zomaar nee kan zeggen als ik geroepen wordt.

Ik vind dit ook belangrijk en wil dit werk als ambtsdrager doen.

Ik weet niet of ik het kan, en hoe het lukt, maar ik wil niet zomaar nee zeggen.

Ik voel me geroepen tot dit werk.

[#2 Wie weet zich nog geroepen?] Hoe ging dat eigenlijk in de eerste gemeentes?

Paulus had in de havenstad Korinte verteld over Jezus Christus, die eeuwig leven kon geven.

Niet de goden Juventus, Mars of Fortuna, niet de keizer, maar Christus maakt je gelukkig.

Hij is nu anderhalf jaar weg, en zit aan de andere kant van de zee, tegenover Korinthe in Efeze.

Ze hebben die anderhalf jaar contact gehouden, het gaat met ups en downs,

Maar er is een kerk ontstaan. Nu wil Paulus een brief schrijven: en hij heeft best wel wat zorgen. 

Zoals die ouder in de inleiding: wie ziet er nu om naar mijn kind.

Zo merkt hij dat er groepen gekomen zijn: die is van Apollos, Paulus, Christus en Kefas.

Er zijn misstanden en mensen hebben gezondigd op seksueel gebied.

Men denkt verschillend over de gaven van de Geest zijn, spreken in tongen en genezing.

Over wat je wel met de wereld mee mag doen en wat niet, mag je dat offervlees nu eten?

En wat doet Paulus dan, hoe begint hij zijn brief dan?

Hij schrijft dit stukje, waarin we heel vaak het woord geroepen en roeping tegenkomen.

Hij zelf is dus geroepen! Paulus is maar niet zomaar in Korinthe aangekomen.

Uit zichzelf was hij op weg naar Damascus om de christenen te vervolgen, om tegen Jezus te zijn.

Maar Jezus, die de twaalf al geroepen had, Petrus, Jakobus en Johannes, riep ook Paulus.

Zijn stem klonk uit de hemel, mensen zagen een enorm licht, Paulus viel van zijn paard.

Hij hoorde de stem van Jezus: Saul, Saul, waarom vervolg je mij?

En Hij nam Jezus aan als zijn redder, als de grond van zijn bestaan, hij wist zich geroepen.

Hij mag dus ook wat zeggen tegen deze gemeente, want hij spreekt namens Jezus.

De gemeente is geroepen: Paulus spreekt hen aan als geroepen heiligen.

Want hij gelooft dat ze rijk zijn in Jezus Christus, bij de doop bij de naam geroepen.

Je vergeet het misschien wel is, maar waar zou je zijn als je Jezus niet zou kennen?

Paulus zegt: U hebt genade ontvangen: uw zonden zijn vergeven,

en het ontbreekt u aan geen enkele gave van de Geest!  

U kent de Here Jezus, “het getuigenis van Jezus is bij u verankerd!”

Geweldig: het zijn maar niet gelovigen die horen en weer vergeten, maar het is verankerd.

Ze zijn echte gelovigen!

[#3 geroepen door Jezus] Vanmorgen wil ik vooral die boodschap meegeven.

Dat je geroepen wordt is niet maar iets wat erbij komt in de gemeente.

Wat sommige kan overkomen, en anderen aan zich voorbij kunnen laten gaan.

Zoals als je geroepen wordt om te eten,

het meestal ook niet de bedoeling is dat je het aan je voorbij laat gaan.

Paulus spreekt hen namelijk aan als gemeente, en het woord dat er staat betekent:

‘Bijeengeroepenen’, zoals je samen geroepen kan worden voor een vergadering.

Het woord kerk betekent dus letterlijk in het Grieks de mensen die geroepen zijn.

Door de doop heeft God je bij je naam geroepen, deel je in Vader, Zoon en Heilige Geest.

Je wordt samengeroepen door het woord en de blijde boodschap van Jezus Christus.

Daarom ben je samen heiligen: je mag leven van vergeving, genade en liefde.

En je bent ook geroepen om heilig te zijn: om die liefde in je leven te laten zien,

Om de Geest te laten werken. U, jij en ik: we zijn geroepen.

En als je nog geen belijdenis gedaan hebt of niet gedoopt bent: laat je roepen!

Kom erbij, hoor de stem van Jezus, en vindt het geloof, belijdt je geloof.

Een kracht voor elke dag, een troost bij verdriet, een vertrouwen voor de toekomst.

Zo roept Jezus jou, om Hem te volgen. Om het leven te vinden. Om alles los te laten.

Zo zien we Jezus door de straten van Israël lopen, zo hoor je zijn stem: kom bij mij!

En wie die stem gehoord heeft, die wordt discipel, die volgt Jezus, die is met Hem verbonden.

Dan werkt de Geest in je, en geeft Hij de kracht om ook de weg achter Jezus aan te gaan.

Bij iedereen groeit de vrucht van de Geest, maar ook de gaven van de Geest komen dan in de kerk.

Paulus kan zelfs zeggen: “Het ontbreekt u aan geen enkele gave van de Geest!’

Een gave van jongerenleider, diaken, koster, musicus, luisteren, zingen.

Een gave van uitleg, bemoediging, luisteren, organiseren, kinderwerk, ouderling.

Doe jij je best om je gaven te ontdekken? Je kunt een gaventest doen op internet.

Maar het mooie is dat we ook bij elkaar die gaven willen ontdekken: vul jij het formulier in?

Benoem maar welke gaven je bij een ander ziet en

wat mij betreft geef je nog tips als je andere gaven ziet die onbenut blijven!

Maar het begint bij God: zijn woorden en Geest in mij, dan de handen samen:

welke weg wijst u mij, waartoe roept u mij? En dan: de handen uit de mouwen!

[#4 Ja maar … ] Iemand zegt misschien, dat geloof ik wel en dat wil ik wel.

Maar ik heb echt geen tijd om er wat bij te doen. Ik heb mijn gezin, de sportclub,

Die studie, mijn werk, dat vrijwilligerswerk, die mantelzorg.

Gaat dan de roeping in de kerk boven alles? Dat moet je gewoon doen?

Of iemand zegt: ik vind de kerk heel belangrijk, maar ik heb zo mijn twijfels bij hoe het gaat.

Niet alleen dat ik sommige mensen gewoon lastig vind om goed mee om te gaan.

Is de kerk wel op de juister koers? Zijn ze niet te modern, te los, verandert er niet te veel?

Of zijn ze niet te strak, moet er meer vrijheid en spontaniteit. Ik kan me niet vinden in hoe het gaat.

Ik heb wel een mening, en weet precies hoe het moet: ‘maar ik blijf een zijlijnroeper’.

Zoals zo’n vader die langs de kant van het voetbalveld precies weet hoe het moet.

Dat is misschien wat flauw, want ik begrijp best dat je wakker kan liggen van hoe het gaat.

Net zoals je misschien ook je twijfels hebt, omdat je niet weet of je het wel zult kunnen.

Heb ik die gave wel, en misschien dieper, heb ik het geloof en het vertrouwen wel?

Zeg je: ik vind het best wel moeilijk om in deze tijd te geloven in God, in Jezus.

Er zijn zoveel mensen die gestopt zijn met geloven en naar de kerk gaan.

Ik denk dat het allemaal gegronde vragen kunnen zijn.

En nee de roeping in de kerk gaat niet boven alles.

Er is ook een taak in de samenleving, voor de naaste, dichtbij en verweg.

Als je getrouwd bent en kinderen hebt, heb je daar ook een roeping in.

[#5] Als je ziet dat er een taak in de kerk is, of als je geroepen wordt: moet je het dan doen?

Ik denk dat het een kwestie van gebed is: Heer, wijs mij de weg.

Zelf moest ik in 2001 nadenken na mijn studie of ik dominee wilde zijn, wist ik me geroepen?

Dat zat die weken in mijn hoofd. Tijdens de dienst op Goede Vrijdag in Wageningen zongen we:

‘Neem mijn leven laat het, Heer, toegewijd zijn aan U eer.

Maak mijn uren en mijn tijd tot uw dienst bereid.’

Het was alsof die woorden voor mij geschreven waren.

Ik hoop dat ook anderen zich geroepen mogen worden.

Voor welke taak dan ook in de kerk.  

Maar ook dat je zo biddend mag ontdekken of een bepaalde roeping wel of niet voor jou is.

Vanmorgen heeft de klok weer geluid, niet voor het eten, niet alleen buiten de kerk, maar in de kerk.

Hij luidt voor jou: hopelijk hoorde je door deze preek dat je geroepen wordt.

En Paulus stuurt je dan niet met een kluitje in het riet, zo van: zoek het maar uit.

Als je vandaag nadenkt over wat God van je vraagt in de kerk en om je heen.

Als je bidt: Heer, wijs mij toch zelf de wegen, weet dat je dan niet alleen gaat.

Paulus zegt: onze weg leidt ons naar Jezus Christus, naar zijn verschijning, als Hij komt.

Op die dag zal je geen blaam treffen, is er niets op je aan te merken.

Hij laat zijn kerk in leven, Hij is trouw. En waarom kan hij dat zeggen: omdat je geroepen bent.

Nog een keer dat woord geroepen!

God heeft U geroepen om één te zijn met zijn Zoon, onze Heer Jezus Christus.

Om te leven gedragen door Hem, verbonden met Hem en tot eer van Hem! Halleluja. Amen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: