Openbaring 3:7-13 – Wees trouw en ontvang de prijs! (Filadelfia)

september 28, 2020

Preek Heemse, 27 sept 2020

Tekst: Openbaring 3:7-13

Geliefde gemeente van onze Heer Jezus Christus,

[1] Jongens en meisjes, Wat is het geweldig als je een prijs wint.

Als je een medaille omgehangen krijgt, als je de beker hebt.

Een teken van waardering, je hebt gewonnen.

Je hebt volgehouden en doorgezet. Je bent overwinnaar.

Wat is het geweldig wanneer je bij Jezus, overwinnaar hoort.

Dan krijg je ook een beker, een prijs, een erekrans. Dan ben je overwinnaar.

Dan mag je met Jezus wonen in de hemel, gekocht door Hem.

Wanneer het leven hier op aarde eindigt, mag je wonen bij God.

[2] Hier in Openbaring krijgt elke kerk een brief van Jezus.

Jezus staat in de hemel en heeft zeven sterren en zeven standaards om zich heen.

Zeven engelen en zeven gemeenten: elk geeft hij een eigen brief.

Een brief waar vaak bezorgdheid in doorklinkt, waarschuwingen, verwijten.

Een inleidende brief op het vervolg van openbaring, hoofdstuk 3-22 dat ze ook krijgen.

[3] Aan de gemeente van Filadelfia wordt geschreven:

Jullie hebben de Lauwerkrans! Jullie delen in de overwinning.

Dat zegt Jezus. Hij wordt hier voorgesteld als degene die betrouwbaar is.

Hij is Heilig. Hij is de zoon van God. Hij bepaalt wat er gebeurt.

Wat zou het geweldig zijn als je dat vandaag op jezelf mag betrekken.

Ik ben de champion, de overwinnaar, wij als gemeente blijven staande, ook bij moeite.

Dat Jezus ons niet hoeft te waarschuwen, maar complimenten kan geven!

[#4] Is dat nodig dan, heb ik zijn woorden nodig, dat Hij mij waardeert en beloont?

Dat hebben we zeker nodig, want kijk maar hoe Jezus zich aan het begin voorstelt.

Ik ben de heilige en betrouwbare. Ik ben degene die de sleutel van David heeft.

Als ik open, zal niemand sluiten. Als ik sluit zal niemand openen.

Eljakim was degenen die het beheer over de sleutel kreeg.

De Sleutel van David. Hij bepaalde wie erin kwam.

Toen Jezus zijn leerlingen, de apostelen instructie gaf zei Hij:

Als jullie openen, kan niemand sluiten. Als jullie sluiten kan niemand openen.

Als je geen sleutel hebt, jongens en meisjes, sta je voor een dichte deur.

Dan moet je iemand bellen: Jezus heeft de sleutel.

Wie gelooft in het Woord van Jezus, wie Hem aanneemt zal gered worden.

Mag binnengaan in de Heilige Stad Jeruzalem. Voor hem staat de poort open.

[#5] Maar wat hebben ze nu precies gedaan in Filadelfia?

Er worden geen grote dingen genoemd. Ze hadden niet geweldige dingen voor God gedaan.

Ze worden niet geprezen om hun geweldige prestaties.

Ze hadden niet heel veel geld om anderen te helpen.

Niet heel veel macht om op te komen voor gerechtigheid.

Er waren geen dingen gebeurd, waar wereldwijd over gesproken werd.

Nee, ze waren sinds hun oprichting maar een kleine club gelovigen geweest.

Zo staat het er ook: ‘ook al hebt u weinig invloed’

en een ander vertaalt: ‘ook al hebt U weinig geld’.

Wat hebben ze wel gedaan? De engel schrijft aan de gemeente.

U bent trouw gebleven aan wat ik heb gezegd en hebt mijn naam niet verloochend.

Dat hebben ze gedaan! Daar munten zij in uit! Daar krijgen ze de lauwerkrans voor!

Als Jezus uitlegt wat Hij gaat doen en wat er van je verwacht wordt, zegt in Johannes steeds:

Ik wil dat u in mij blijft en dat mijn woorden in u wonen.

Dus dat je de woorden van God, van Jezus tot je neemt.

Dat je verbonden blijft met Hem. Dat je de verkondiging van dat woord niet minacht,

Maar je elke dag en op zondag laat voeden door zijn woorden.

Ook in coronatijd niet zegt: eigenlijk zou ik moeten luisteren … maar dat je gewoon luistert.

Niet: eigenlijk zou ik moeten lezen, … maar dat je gewoon leest.

Dat je ook als de kerk zoveel te verduren heeft, op zijn grondvesten wankelt,

Als de kracht van het ongeloof en geloofsverlating om ons heen voelbaar is,

Dat je dan tegen de stroom in verbonden blijft met het woord en met Jezus.

En dat je dan zijn naam niet verloochent. Niet zegt: ik ken Hem niet. Maar enthousiast bent!

Niet zwijgt als het gaat over zijn naam. Maar niet alleen in de kerk, maar ook bij het kampvuur,

Aan de bar, bij de buren, bij het sporten, eerlijk je liefde voor Jezus laat zien.

Dat je laat merken dat je hem liefhebt met heel je hart, met heel ziel, met al je krachten.

Hem alleen, zijn naam en zijn dag. Dat je daarin trouw bent op je eigen plaats.

Paulus zegt: wie staat moet oppassen dat je niet valt (1 Kor 10:12)

En daarvoor vraagt God niet meer dan dat je trouw bent aan zijn woorden en Hem niet verloochent

[#6] En het bijzondere is dat die gemeente dan ook uitermate gezegend wordt!

Waar de meeste gemeente aan wie Paulus schrijft alleen maar met zichzelf bezig zijn.

Hun best moeten doen om zelf staande te blijven en intern verdeeld zijn.

Is deze gemeente een gemeente die oog heeft voor buiten.

Deze gemeente krijgt een geopende deur. De deur naar deze gemeente staat open!

En dat gebeurt het zelfs dat een groep Joden, die van de synagoge zijn.

Die de tegenstander van de gemeente zijn geweest en ze steeds dwars zitten.

Wat we ook steeds tegenkomen wanneer Paulus in een van die steden van Turkije komt.

Dat de mensen opeens tot het inzicht komen dat Jezus de redder is.

Ze zullen zich bij Gods gemeente voegen en neerknielen.

Ze zullen de gemeente niet bestrijden, maar zeggen: Jezus heeft deze gemeente lief.

Wij willen daarbij horen en willen dat Hij ook ons liefheeft.

Wat een wonder en wat een stimulans voor ons zendings- en evangelisatiewerk!

Toen er eens een zendeling in China kwam, vertelt J.H. Bavinck, vroeg iemand hem:

Hoe wilt u in dit enorme land, met zijn oude cultuur en oude godsdienst iets bereiken.

En toen zei hij: als mensen voelen we ons klein, maar God kan wonderen doen.

Wanneer we ons als kerken klein voelen en er maar weinig mensen naar de kerk kunnen.

Wanneer een liberale, humanistische visie op het leven het levensgevoel bepaalt.

Mogen we het van God verwachten: Hij kan ons een geopende deur geven.

Een mogelijkheid tot gesprek om het geloof te delen. Hij is tot wonderen in staat.

Als wij maar dicht bij zijn woorden blijven en die woorden in ons laten wonen.

Enthousiast zijn en uitnodigen. Trouw zijn op onze eigen plek, dan zal Hij grote dingen gaan doen!

[#7] Dan komen we bij vers 10. Hier komt die lauwerkrans, die gouden medaille in beeld.

Ik wekte misschien de indruk: deze gemeente krijgt complimenten, hier is alles welk goed.

Toch kun je ook niet zeggen: ga maar op je lauweren rusten, het komt wel goed.

Je hoeft niets meer te doen. Jullie zijn al gered. Als een soort automatisme.

Juist over de Lauwerkrans wordt gezegd: ‘niemand moet die van je af kunnen nemen!’.

De engel begint hier over de tijd van de beproeving.

Een woord dat we kennen uit het onze vader: Leidt ons niet in beproeving.

Openbaring staat er vol van hoe er tijden van beproeving zullen komen.

Juist daarom, om dat aan te kondigen is dit boek geschreven.

Van alle kanten kunnen we in het nauw komen: door rampen, door ziekten.

Vanuit onszelf kan er angst, ongeloof, onbegrip, twijfel komen.

Anderen kunnen hun opmerkingen hebben, hun kritiek, je afwijzen.

Zie dat tegenstand uiteindelijk van de duivel komt;

We hebben een vijand die wil vernietigen wat God bouwt.

Als je trouw wilt zijn aan Jezus zul je hem tegenkomen: komt er tegenstand.

Maar zegt Jezus: omdat u trouw bent geweest aan mij, zal Ik ook trouw zijn aan U.

Ik kom spoedig! Ik haast mij om te komen. De bemoediging van het eind van het boek.

Die mag ook hier al klinken. Houdt vast aan wat u hebt.

Dus niet: het zit wel goed. Maar wel … ga zo door! U hebt de belofte gekregen.

U hebt de lauwerkrans al op uw hoofd. Als U zo vertrouwt op de belofte, dan neemt niemand die af.

[#8] Tenslotte volgt er een laatste belofte:

Je zult een zuil worden in de tempel van God.

Je zult een plek krijgen in het nieuwe Jeruzalem en mag dicht bij God wonen.

Vroeger had je in de tempel ook dat er zuilen opgericht werden.

Voor elke heerser, werd ter herinnering een zuil opgericht.

Met de naam van zijn vader, zijn eigen naam en de naam van zijn stad.

De tempel werd steeds voller en wie niet belangrijk was werd weggehaald.

Net zoals hier aangesloten wordt bij de olympische spelen met de lauwerkrans,

Begreep iedereen waar je het over het als het ging om de zuilen in de tempel.

Straks op de nieuwe hemel en nieuwe aarde, in Gods tempel krijg jij een plek.

Helemaal nieuw: maar niet op eigen kracht. Het is door de kracht van God.

Dan staat erop de naam van God de vader van Jezus, de naam van de nieuwe stad

en ook de nieuwe naam van Jezus: hij die de overwinnaar is.

Misschien een nieuw beeld voor jou, voor mij in ieder geval wel.

Een beetje doods zo’n zuil, maar het laat zien: Gods tempel, zijn nieuwe stad,

Wordt gebouwd door zijn gelovige kinderen. Hoe de duivel ook tekeer gaat,

Hoe wij ook kunnen twijfelen aan de uitkomst. God is trouw.

Zijn getal komt vol. Samen met de mensen die ons voorgegaan zijn en de prijs al hebben,

Zullen we dan voor eeuwig daar wonen.

Niet uit eigen kracht, maar omdat de naam van Jezus op ons hoofd is geschreven. Amen 


kinderblad

september 13, 2020

Spreuken 6:6-11 – Ga tot de mieren, luiaard!

augustus 17, 2020

Preek Heemse, 16 augustus 2020

Tekst: Spreuken 6:6-11

Geliefde gemeente,

[#1] Maar met welke houding ga je aan het werk?

[#2] Als je een boekwinkel binnenloopt of kijkt wat er allemaal aangeboden wordt,

Dan zie je dat er nogal wat boeken en cursussen zijn die gaan over ‘levenskunst’.

Hoe werk je effectief? Hoe onderhoud je goed relaties? Hoe voed je je kinderen op?

Hoe ga je om met tegenslag en angst? Of over: verstandig omgaan met je geld en je tijd.

Zelf heb ik tijdens mijn studie veel gehad aan het boekje dat ik kreeg: studeer actief!

Van die boeken kun je veel leren. Mensen hebben dingen ontdekt, zijn wijs geworden.

Die wijsheid en ervaring geven ze door via boeken en cursussen.

Daardoor leer je jezelf beter kennen, de ander en leer je om de dingen handiger te doen.

Je leert een juiste houding, en zeker als je een opleiding doet word je zoiets ook bijgebracht.

[#3] Het mooie is dat de Bijbel ons ook zulke tips en ervaringen wil leren.

Wijsheid, die soms gewoon algemene levenswijsheid is.

Salomo heeft 3000 spreuken en 105 liederen gedicht, over planten, vogels, vissen (2 Kon 5:13).  

En ook over dieren, zoals we vandaag lazen over de mier.

Koningen van andere volken kwamen om van zijn wijsheid te leren.

Zeg maar een soort managementcursus 1000 voor Christus.

Wat is de nu christelijke van de Bijbelse Wijsheid?

Terug van vakantie lag er een artikel van Iain Duguid op mijn deurmat over:

Hoe preek je vanuit Christus over Spreuken? Hij wijst erop dat Spreuken wel allerlei wijsheid bevat.

Dingen die je ook op andere cursussen leert en in andere boeken leest.

[#4] Maar dat de basis van Spreuken anders is: het begin van alle wijsheid is het kennen van God.

Je hebt in je leven niet het doel om zo rijk mogelijk te worden.

Het doel van dit leven is niet om zo lang mogelijk te leven of het meest sportief te zijn.

Het draait in dit leven niet om de hoogste cijfers, de beste baan en het meeste succes.

We zijn hier allereerst om aarde gezet om God te leren kennen.

Om voor Hem leven, om te ontdekken wat Jezus voor ons gedaan heeft.

Om zo hem de eer te geven en God en de naaste lief te hebben.

Met dat doel voeden we kinderen op, geven we les, zijn we aan het werk.

[#5] Laten we dan teruggaan naar de centrale vraag:

Met welke houding gaan we aan het werk?

Om het simpel te zeggen: je hebt twee soorten mensen.

Degenen die altijd heel druk zijn, geen tijd nemen om te rusten en steeds maar door gaan.

Workaholics. Die voordat de éne klus, het éne huiswerk af is, al weer bezig zijn met het volgende.

Je hebt ook mensen die juist ‘lui’ zijn. Die houden van de snooze knop op hun wekker.

Die hun tijd verspillen achter de schermpjes. Die geen zin hebben om te beginnen.

Die zich graag nog een keer omdraaien of weer terug in bed duiken.

Ze hebben geen lust, geen zin, geen energie om wat te gaan doen.

[#6] Tegen die mensen zegt de Spreukendichter: Ga naar de mieren, luiaard.

Je mag nu even niets gaan doen, dat wil zeggen stil zitten en rustig gaan kijken.

Kijk daar lopen de mieren: ze zitten niet stil. Heb je wel eens een mier stil zien staan?

Een stille mier is een dode mier! 16 uur per dag zijn ze in de weer om eten te verzamelen.

Ze kunnen dingen die 50x zwaarder zijn dan zijzelf vervoeren. Zes pootjes. Mierennest, ventilatie.

Ze leggen voorraden aan voor de winter. Wij kennen vooral de bosmieren en straatmieren.

Vorige week bij de Oldemeijer liepen ze nog over mijn handdoek.

Vorig jaar konden we nog broodjes weggooien omdat ze vol zaten met mieren.

In Israël kan je nog veel meer soorten: van 1 mm tot wel zo groot als een wesp.

Er is niemand die hen aanspoort, maar ze laten geursporen achter en wijzen elkaar de weg.

Daar is de dichter vooral van onder de indruk: ze hebben geen leider, geen aanvoerder, geen koning.

Niemand spoort hen aan, en toch zijn ze met elkaar aan het werk.

In Israël had je mieren die hele voorraadkamer aanleggen met graan.

Ze knagen de korrels door, zodat ze niet kunnen ontkiemen.

Een ijverig volkje!

[#7] En als je daar zo zit, luiaard, wordt dan wijs!

Krijg dan de wijsheid van Salomo, de wijsheid van God.

Als je niets doet, zegt nog even sluimeren, nog even slapen.

Als je je omkeert in je bed als een deur in zijn scharnier.

Dan kan de armoede je zomaar overvallen.

Eerst merk je het nog niet … als je niet zoveel doet.

Maar later … je baas wordt ontevreden over je en ontslaat je.

Eerst krijg je nog misschien geen cijfers,

maar in de toetsweek moet je het bezuren als je niet trouw werkt.

Hier gaat het waarschijnlijk voor over de oogsttijd.

Wanneer je niet gaat oogsten, in de zomer geen voorraden aanlegt, dan heb je in de winter gebrek.

Denk voorruit en ga aan de slag, zodat je niet in de problemen komt.

Daarom: word wijs! Ga aan de slag, doe je taken. Maak dat je je uren en je tijd nuttig besteedt.

Voor jezelf, voor de mensen om je heen en ook in het leven met de Heer.

[#8] Zingen LB 912:1,2,3 en 6

[#9] Waarom vond Salomo het nodig om dat zo te zeggen?

Ik vond het, met deze tropische temperaturen, wel grappig om te lezen dat sommigen zeggen:

In dat warme klimaat was het soms lastiger om actief aan de slag te gaan.

Dat zullen veel mensen deze week ook wel gemerkt hebben.

Hopelijk is het als de school begint weer iets koeler, want anders is het echt lastig.

[#10] Maar verderop in Spreuken 26 lezen we meer over een luiaard:

Zo iemand zegt: er is een leeuw op de weg, er sluipt een leeuw door de straten!

Hier raken we eigenlijk aan een dieper probleem.

Soms ben je bang om aan het werk te gaan omdat je denkt: ‘ik kan het toch niet’.

Je ziet allerlei leeuwen en beren op de weg.

Vaak is het onterecht: in Nederland zijn wolven, maar de kans dat je er één tegen komt is erg klein.

Maar toch, je bent bang: je wilt graag succes hebben, je wilt graag waardering hebben.

Soms ging iets zo goed, dat je volgende keer nog weer beter wil.

Of de vorige keer ging het niet zo goed, en je wil weer kritiek voorkomen.

Dat kan je dan belemmeren om aan de slag te gaan.

Dan ben je liever als die man uit de gelijkenis die één talent gekregen had en er maar op bleef liggen.

Je gaat jezelf vergelijken met anderen je bent dan misschien niet de snelste met sporten,

de slimste in de klas, de handigste met werken,

de liefdevolste voor de ander, de netste in het huishouden.

[#11] Kijk en hier raken we aan een dieper probleem.

Achter luiheid zit soms veel meer dan je kan zien.

We leven in een wereld die goed was, maar waarin gebrokenheid kwam.

Waar de mens met moeite zijn brood verdient, in het zweet van zijn gezicht moet werken.

Uit jezelf kun je niet het grootste geluk vinden dat bestaat, kun je dat niet voor elkaar boksen.

Door de zonde is er afstand gegroeid tussen God en mens en is de liefde niet meer volmaakt.

Dat is iets waar je een verschil ziet tussen wereldse wijsheid en christelijke wijsheid.

Wereldse wijsheid is tevreden als je geleefd hebt voor de afgoden van geld, seks en macht.

Als je rijk, succesvol, geslaagd bent.

Maar de wijsheid van Christus heb je bereikt als je weer in Harmonie met hem bent,

en daardoor met jezelf en met je naaste. Dat je, ook in een gebroken wereld,

Waar pijn, moeite en angst een plek hebben: ontdekt dat je een kostbaar kind van God bent.

Dat Christus, als zoon van de timmerman gekomen is, in de werkplaats gewerkt heeft.

Met de mensen gesproken heeft en zijn leven gegeven heeft: heel de weg gegaan is voor jou.

Dan mag je daar rust in vinden. En vanuit die rust aan werk gaan.

[#12] En dan wil ik ook even de andere kant op kijken. Naar het tegenovergestelde van de luiheid.

Naar die mensen die altijd maar door rennen en draven. Geen tijd nemen voor hun naaste.

Geen tijd nemen voor God. Het is nooit klaar, het is nooit genoeg.

Ze nemen amper de tijd om samen te eten. Ze gaan steeds maar door.

Is dat dan wat God vraagt: 16 uur per dag werken, zoals de mieren?

Zeven dagen in de week? (Ik heb niet het idee dat ze op zondag rusten).

Ook dan kan je vragen wat zit er achter?

Is dat vaak ook geen angst? Voor kritiek, voor tekortschieten, voor armoede misschien?

En moet je dan maar doorhollen? Omdat je anders misschien faalt?

[#13] God wil ons leren om door Christus weer het juiste evenwicht te vinden.

Hij zelf was een God die zes dagen werkte en de aarde maakte, maar ook rustte op de zevende dag.

Jezus wees erop dat je je talenten moet gebruiken, maar kon ook zeggen:

Kom tot mij die vermoeid en belast bent, en ik zal u rust geven.

Niet dat je dan niets hoeft te doen, maar dan mag je het lichte en zachte juk dragen dat ik je geef.

Wereldse wijsheid zegt: luiheid is niet goed, want dan word je arm.

In de wereld zal men niet snel verwijten maken aan een rijke die dobberend op het cruiseschip

en balletjes slaand op de golfbaan zijn tijd doorbrengt.

Een kind van God kijkt er anders na: als je rijk bent is je doel niet bereikt.

Iedereen wordt geroepen om in beweging te komen om liefde te tonen.

En er te zijn voor zijn naaste en voor de gemeente.

Dat je dit jaar op school je best gaat doen en elkaar helpt.

[#14] Wereldse wijsheid meet het succes af aan wie het goed voor elkaar heeft.

Misschien wint een luiaard wel geld met een loterij, maar of je dan geslaagd bent?

Salomo leert: eerbied voor de Heer is het begin van de wijsheid.

Daarom geeft God ook de rustdag. Om te ontspannen. Om tijd te maken voor God.

Om op zondag God de eer te brengen, een klein beginnetje

met twee diensten aan het begin van de week.

Hopelijk bepalen die diensten je weer bij wat echt belangrijk is.

Zodat je niet lui en traag bent in het zoeken van geestelijke voeding.

Maar dat je elke dag actief de Heer zoekt. Met hem de dag begint.

Zodat je nu met hem levend, en uiteindelijk voor altijd met hem verbonden bent.

Als zijn kind, kostbaar in zijn ogen, terwijl je werken je navolgen. Amen.  


2 Korinte 5:1 Een hemelse huis!

juli 13, 2020

Preek Heemse, 5-7-2020

Tekst: 1 Korintiërs 5:1

Geliefde gemeente van onze Heer Jezus Christus,

[#1] Misschien heb je deze week wel afscheid genomen van de basisschool.

Of het was de laatste keer dat je in de middelbare school was, omdat je je diploma kreeg.

Als je dan terugkijkt dan zeg je: wat gaat de tijd snel voorbij.

Voor je het weet is er weer een periode afgesloten.

Tijd voor vakantie en dan het volgende gaan doen!

[#2] Eigenlijk geldt het voor iedereen dat het leven snel voorbij gaat. De tijd vliegt!

Je wordt elke dag weer wat ouder, je krachten nemen af, het lopen gaat moeilijker.

Hoe ouder je wordt, hoe sneller de tijd gaat. Er ligt meer achter je dan voor je.

Maar ik heb niet alleen over oude mensen. Als je jong bent merk je het ook.

Je gebit wordt wat minder en je ligt bij de tandarts in de stoel om het te sparen.

Als je 36 bent dan ben je als voetballer als heel oud,

en moet je verder spelen bij een club in de provincie.  

Niet alleen lichamelijk: ook qua verstand en emotie ga je achteruit.

Het is moeilijker dingen te onthouden. Het is lastiger de dingen te overzien.

[#3] Paulus vergelijkt dit lichaam, dit leven hier met een tent.

Een tent is niet bedoeld om voor altijd in te wonen. Het is een tijdelijk onderkomen.

Voor als je aan het trekken bent, voor in de vakantie met mooi weer.

Je kunt een hele mooie tent hebben, met strak doek, helemaal fris, stevige touwen, mooie haringen.

Maar een tent is een kwetsbare woonplaats.

Na verloop van tijd gaat het met de tent zoals met onze tent:

Er komt een keer een gat in, haringen zijn roestig en krom, een punt van een stok breekt af.

En het duurt op een gegeven moment niet lang meer of de tent moet verdwijnen.

[#4] Paulus spreekt hierover omdat hij te maken heeft met veel moeiten.

Zijn leven loopt gevaar en hij weet dat hij een keer zal sterven.

Het kan zelfs zijn, heeft hij hiervoor vertelt, dat het is omdat hij opkomt voor Jezus.

Dat ze hem stenigen, voor de dieren gooien, uit de weg willen ruimen.

Maar is hij dan niet heel bang? Bang om te sterven. Bang dat het straks afgelopen is?

Keer op keer zegt Paulus: we verliezen de moed niet!

We gaan door! We geven niet op! Dit is echt een stukje ter bemoediging!

En daarmee is het ook één van de mooiste stukjes van het NT geworden.

[#5] Paulus legt uit waarom!

Het kan zijn dat de aardse tent hier wordt afgebroken.

Dat je ziek wordt en dat langzaam je krachten minder worden.

Dat je een ongeluk krijgt. Het kan zijn dat je op jonge leeftijd sterft.

Het kan zijn dat je een hoge leeftijd mag bereiken, kinderen, klein en achterkleinkinderen mag zien.

Eens zal het sterfelijke leven hier afgelopen zijn.

En het leven vliegt soms sneller voorbij dan je zelf zou willen.

[#6] Maar zegt Paulus wij weten dat wanneer de aardse tent wordt afgebroken:

Wij een hemels huis hebben. We sterven wel, maar dan verhuizen we.

We krijgen iets veel mooiers terug. Niet een zwakke tent, die kwetsbaar is.

Nee, we krijgen een huis, dat stevig staat. Een woning die Jezus voor ons heeft klaargemaakt.

Een hemelse woning, niet door mensenhanden gemaakt.

Een woning met goddelijke architectuur. Indrukwekkend mooi.

Als je een nieuw huis hebt laat je het zien: nieuwe keuken, slaapkamer, speelkamer.

Een plek waar gasten kunnen logeren.

Straks is er een huis dat je wel aan iedereen zou willen laten zien.

Daar woon je dan. Niet maar voor even. Niet tot je sterft. Maar voor altijd. Voor eeuwig.

Die gaat nooit meer voorbij. Er is geen sterven meer.

Daar zal geen rouw, geen pijn, geen tranen meer zijn.

Jezus zelf zal de tranen van je ogen afwissen.

Daar is geen verdriet over iemand die sterft. Een vriend of vriendin.

Opa of oma. Kind. Daar is alleen maar leven!

Hemel en aarde worden met elkaar verbonden.

Zoals Openbaring spreekt over de stad die er zal komen.

Het hemelse Jeruzalem dat God klaarmaakt om eeuwig bij ons te zijn en wij bij Hem.

[#7] Daarom kan Paulus zeggen: we zijn vol goede moed!

We zien uit naar dat moment van wonen bij God.

Maar dat wil niet zeggen dat je nooit eens hier moet zuchten en kreunen.

Dat het hier soms niet moeilijk is.

Paulus gebruikt niet alleen het beeld van het huis.

Hij gebruikt ook het beeld van kleding.  

We zullen onze aardse kleding uittrekken.

We krijgen hemelse kleding.

Wie alleen voor dit leven op Jezus hoopt zal geen hemelse kleding ontvangen.

Die zal naakt zijn voor God.

Dan zal je je schamen. Dan wordt de verbondenheid verbroken.

Dan wil je wegvluchten. Maar wie met Christus bekleed wordt.

Die weet er is vergeving van de zonde. Mijn oude plunje kan weg.

Ik krijg een nieuwe kleren.

[#8] Het kan soms zijn dat je je zorgen maakt over het sterven.

Het is ook niet mooi als je deze aardse kleren moet uittrekken. 

Als je de aardse tent moet verlaten.

Dit is het enige leven dat je kent. Je weet wat je hebt.

Zoals het bij verhuizen ook niet leuk is: je moet afscheid nemen.

Vrienden, buren zie je niet meer. Je laat herinneringen achter.

Je loopt door een leeg huis met ingepakte dozen en plekken met stof waar kasten stonden.

Lichte plekken aan de muur waar de schilderijen hingen.

Als wij de tent afbreken, blijft er een plek met geel gras achter.

De vakantie is weer voorbij.

[#9] Paulus schrijft aan de Korintiërs: de meesten van hen geloofden dat het alles was wat je had.

Je aardse woning was je enige woning. Daarna leefde je verder als geest.

Als een soort rook, een damp, of eigenlijk nog minder.

Sommigen geloven dat je als een druppel in de oceaan verdwijnt.

In het grote niets.

Hoeveel mensen geloven vandaag niet dat het met de dood is afgelopen.

Dat je hier uit het leven moet halen wat erin zit, want straks is het voorbij.

Sowieso kun je al tegen het sterven opzien.

Maar als je niets hebt om naar uit te zien, is het helemaal een zwart gat.

[#10] Niemand wil graag de kleren uittrekken. De dood blijft een vijand.

Een laatste deur waar je doorheen moet gaan. Het kan moeilijk zijn.

Daar zie je tegenop. Paulus zegt: het liefste zou ik de nieuwe kleren over mijn oude kleren heendoen.

Dat ik gelijk bij Jezus kan zijn, en niet eerst hoef te sterven.

Maar dit sterfelijke, moet onsterfelijkheid aan doen.

Dit vergankelijke, onvergankelijkheid.

Dat is de weg die gegaan moet worden.

[#11] Er zijn mensen die beweren dat er na de dood eerst niets is.

Dat je ziel slaapt. Dat er een soort tussentoestand zal zijn.

De zogenaamde zieleslaap. Maar dit stukje laat duidelijk zien:

Als we uit het lichaam zijn zullen we bij Jezus zijn.

Mogen we bij Hem wonen. Totdat straks de dag komt, dat we weer met ons lichaam één worden.

Iemand vertelde dat op een graf stond ‘absent from the body, present with the lord’

Dat klopt, maar zo zal het niet blijven. Er komt een dag dat ook het lichaam weer zal leven.

Een verheerlijkt, opgestaan lichaam. Net als Jezus had na zijn opstanding.

Niet gebonden aan ruimte en tijd, maar echt helemaal nieuw, helemaal heerlijk.

[#12] Oke, zeg je misschien. Mooi dat Paulus dat kan geloven.

Maar ik, met mijn vragen en twijfels. Met mijn moeite om het hier los te laten.

We begonnen te lezen met dat degene die Jezus uit de dood heeft opgewekt,

ook ons uit de dood zal opwekken. Met dezelfde kracht.

Hij zal ons voor zijn troon stellen met Christus.

Hoe kun je er zeker van zijn?

God zelf zal dit bewerken. Dat is de eerste zekerheid.

Hij vindt de kracht niet in zichzelf, maar in God.

Paulus verbindt zijn leven steeds meer met Jezus Christus.

Die ook stierf. Aan het kruis. Maar die uit de dood werd opgewekt door God.

Dat ervoer Paulus heel diep, in de ervaring dat hij de heilige Geest ontvangen had.

De Geest van Christus leefde in hem. God geeft het voorschot van de Heilige Geest.

Zoals je iemand ten huwelijk vraagt en een trouwring geeft.  

Hij hoort bij mij, zij hoort bij mij.

Zo geeft God ons in dit lichaam al de Heilige Geest.

Dan gaat het uiterlijk bestaan wel verloren. Alles wat aan deze wereld verbonden is.

Maar innerlijk wordt je vernieuwd. Wat je doet in verbondenheid met Jezus.

Als je niet leeft voor en met de wereld, maar naar Christus gekeerd bent.

[#13] Het leven hier op aarde is soms lastig. Zolang we in dit leven zijn, zijn we ver van de Heer.

Zolang we in dit lichaam zijn, kunnen we Hem nog niet zien.  

Ook al ben je innig met Hem verbonden, geloof je vast en zeker.

We zien hem nog niet direct, het is nog geen zien: maar vertrouwen.

Maar we leven in vertrouwen. We blijven vol goede moed.

Waarom? Omdat we de bijbel hebben.

De vaste woorden van God. Die je steeds weer mag lezen.

Dat is de waarde van Gereformeerd zijn: je mag je bijbel opendoen, de Geest laten spreken.  

Je mag lezen, gesterkt worden, Gods beloften zien.

Een vaste troost, een sterke bemoediging.

Gods Woord wijst je de weg, niet alleen voor straks: ook voor nu!  

We stellen er een eer in om te doen wat God van ons vraagt.

Om het goede te kiezen.

Als collega op je werk, als christen in je huwelijk.

Op vakantie, tijdens de BBQ en bij de ontspanning.

Tot die dag komt …

[#14] En dan op die dag? Wat gebeurt er dan?  

Dan nodigt Christus je uit om verder te komen.

Straks zullen we Gods rechterstoel verschijnen.

Dan zal alles aan het licht komen.

Wat je ook gedaan hebt. Wat goed is, wat slecht is.

Van iedereen, jong of oud, man of vrouw, ouders en kinderen.

Er is maar één leven dat je geleefd hebt.

Voor elke christen. Het gaat hier over de mensen die geloven.

God zal zien wat je gedaan heeft.

Christus zal ons oordelen.

Hij is blij en dankbaar voor al het goede wat je gedaan hebt.

Dan zal Jezus je hartelijk ontvangen, met een glimlach op zijn gezicht.

Hij bedekt je zonden met zijn witte kleed.

Hij nodigt je uit in zijn hemelse woning.

Op die dag … dan mag je voor altijd met hem leven.

Thuis bij God, voor eeuwig. Jezus kennen zoals Hij is.

Denk zo maar aan je Redder en Bevrijder.

En leef in dit leven al met verlangen, met innerlijke vreugde, met troost, met Jezus.  

Want straks wacht je de hemelse glorie.

 Amen.


Psalm 148 – Waarom zingen we?

juli 13, 2020

Preek Heemse, 12 juli 2020

Tekst: Psalm 148

Geliefde gemeente,

[#1] Als ik niet kan zingen ga ik niet naar de kerk, hoorde ik iemand zeggen.

Helaas, hebben we een tijd niet mogen zingen.

In de discussie of het gevaarlijk is staan de mensen die geloven in het gevaar van aerosolen,

kleine druppeltjes in de lucht tegenover de mensen die het gevaar daar niet van zien.

Daarbij besef ik ook dat niet iedereen het zingen mist:

Sommigen vinden het helemaal niet erg dat het nu niet meer hoeft.

Als je last van je stem hebt, als je niet zoveel hebt met zingen. 

Maar veel mensen missen het. Waarom mist iemand het zingen zo?

Waarom gaan er honderdduizenden mensen wekelijks naar een koor?

Waarom zingen we eigenlijk?

[#2] Als eerste zou je kunnen zeggen:

God roept je op in zijn woord om voor hem te zingen en Hem te prijzen.

Daarom lazen we vanmorgen Psalm 148: Kijk maar hoe vaak daar staat: Halleluja, Loof de Heer!  

Keer op keer staat daar Halleluja. Soms is het vertaald, soms niet.

Als het vertaald wordt staat er: Loof de Heer! [kinderen: onderstreep maar en kijk hoe vaak het er staat]

Dat wil zeggen: zing, prijs, open je mond, maak de HEER groot!

[#3] Bij oosterse godsdiensten, bij de moslims kom je het zingen niet tegen.

Juist in de kerk gaan mensen met elkaar God prijzen.

We kennen geen stille mis: een viering waar je alleen waar je niets hoort.

De dienst is ook niet een optreden van musici.

Als we kerkdienst hebben, eredienst, dan brengen we samen als gemeente God de eer.

Augustinus uit de derde eeuw, die alle godsdiensten gezien had, vertelde het al.

Hoe hij kracht vond, troost vond door God te prijzen met de liederen van bisschop Ambrosius.

En met name in de gereformeerde/protestantse kerk gebeurt het zingen door de gemeente.

Calvijn zegt: ‘Zingen heeft een grote kracht en macht om het hart van mensen te ontroeren

en in gloed te zetten, om God aan te roepen en te loven met een zeer hevig en vurig verlangen.’

Niet in het moeilijke latijn, niet iets voor mensen die ervoor geleerd hebben:

Zangers, jong en oud, doeners en denkers, iedereen zingt mee.

Van jongs af is het belangrijk om de kinderen te leren zingen. Samen breng je God de lof.

[#4] Psalm 148 roept op om de HEER te loven en te prijzen.

En in het eerste gedeelte is het een oproep aan de hemel.

Vanuit de hemel klinkt Gods lof. Engelenstem: loof de Heer.

Eer zij God in de hoogste hemel. Daarboven wordt God geprezen:

door de engelen, door de mensen van de bijbel, de profeten en de martelaars.

De engelen en degenen die Gods troon zijn roepen: heilig, heilig, heilig.

Zij zijn al daar, in de volmaaktheid, waar wij alleen maar naar kunnen verlangen.

Daar is geen klagen, smachten, huilen, verdriet. Daar is alles goed.

Daar is alleen blijdschap en vreugde. Juist dan ga je zingen: Van blijdschap!

Als je verliefd bent, maak je een mooi lied, breng je je gevoel onder woorden.

Als je gewonnen hebt ben je in juichstemming: dan schreeuw en blèr je het uit.

Straks als alles goed is, mogen alle mensen uit alle volken voor Gods troon komen.

Het leven loopt uit op één groot praiseconcert.

Zoals de laatste zes psalmen allemaal lof en halleluja psalmen zijn.

Dat is het doel van ons leven: God heeft ons gemaakt om hem te eren.

Om met hem uiteindelijk samen te zijn, de afstand voorbij, eeuwig met Hem leven.

Waarom is zingen zo fijn? Juist om dat je dan al iets van die verbondenheid van God mag voelen.

Over die volmaaktheid mag zingen.

Wat is het heerlijk als je met een kerk vol mag zingen over dat verlangen.

[#5] Loof God: vanuit de hemel!

Ook de zon, de maan en sterren worden opgeroepen om God te prijzen.

Dat doen ze niet met woorden: het is een verhaal zonder taal, zoals Psalm 19 ook zegt.

Maar ze zijn door God gemaakt, je ziet er iets van zijn grootheid in.

Als je naar de sterren kijkt, en er steeds maar meer ziet verschijnen, eindeloos mooi en ver.

Een komeet langs de hemel ziet staan, zoals gisteren goed waarneembaar was.

Als je naar de maan kijkt: heel groot, rood of geel, of juist zo’n kleine sikkel aan de lucht.

Als je warmte van de zon voelt: wat een kracht. Zeker na een periode van regen geniet je ervan.

Dan komen de zon aanbidders weer tevoorschijn en zoeken een mooi plekje op.

Gelukkig niet zulke aanbidders zoals in de tijd van Israël.

Dan bracht met offers voor de zon, maan en sterren. Die werden vereerd.

Maar het is hier net als in Genesis 1: God zelf heeft de sterren, zon en maan hun plek gegeven.

Zij moeten niet vereerd worden! Nee degene die ze gemaakt heeft.

Zij spiegelen juist de grootheid van God en laten iets van zijn glorie zien.

Als je gaat knielen voor de natuur, dan is het alsof je je vriendin in de spiegel ziet,

en dan de spiegel een kus geeft. We moeten God zelf vereren, juist ook om zijn werken.

En de zon, maan en sterren omdat God ze gemaakt heeft.

Hij stelt een wet voor eeuwig. Hij zorgt dat de zon opkomt, en dat de maan en sterren verschijnen.

Loof God om zijn machtige werken, machtige werken van God: Loof hem. [Psalm 148:2]

[#6] Vanuit de hemel klinkt de lof. Maar dan horen we een echo, vanaf de aarde.

Laat niet alleen vanuit de hemel, maar laat ook door de bewoners van de aarde Gods lof klinken.

En waar het vanuit de hemel steeds iets omlaag ging:

van de hemel van Gods troon, naar de hemel die we kunnen zien,

gaat het hier van de diepte van de aarde juist omhoog.

Eerst wordt gekeken (in het wereldbeeld van die tijd) naar de wateren onder de aarde.

De dieren van de zee, de walvissen, draken, Leviatan ontembare dieren door God gemaakt.

Maar ook de kleine vissen, en de vissen die je aan de haak slaat: prijs de Heer.

Vervolgens ook alle soorten weer, dat je deze zomer ook tegen komt.

De mist boven de velden en boven het water, boven de sloot.

Waar de zonnestralen soms in het bos zo mooi doorheen schijnen.

De bliksem die langs de hemel flitst, de regen en de hagel die naar beneden valt.

De wind die met zijn kracht alles wegblaast. Die doen wat God zegt.

Ook de bergen, de productiebossen en fruitbomen prijzen God. Alle bloemen en struiken.

Daarin prijzen ze God. Hoe dat kan? Ze hebben toch geen verstand.

Maar in hoe ze zijn: prijzen ze God. Het laat zien: prijzen en loven, doe je niet alleen door zingen.

Bomen, vissen, vogels, ze laten Gods grootheid zien. Vertellen een verhaal zonder woorden.

En doordat wij nadenken, verstand hebben, weten we dat daarin Gods werk zichtbaar wordt.

Zo straalt Gods schepping van God heerlijkheid.

[#7] Toch is het soms ook wel lastig. Is het soms wel moeilijk om mee te zingen.

Gods schepping is gebroken.

Hoe kun je God prijzen als je net zoveel verdriet hebt.

Hoezo doet de wind wat God zegt?

En als dan een vrouw in Zwolle omkomt onder een boom die door de bliksem geraakt wordt.

Misschien denk je wel eens: dit kan ik niet zingen. Dit kan ik niet over mijn lippen krijgen.  

Vanuit dit aardse, ondermaanse leven is het soms wel moeilijk om God te loven.

Daarin verschilt de lof op aarde van de lof in de hemel. 

Het slot van het psalmboek, vol lof op God, is ook waar het op uitloopt.

Dat maken we nu in ons verdriet en onze vragen niet altijd helemaal mee.

Dat je vragen kunt hebben aan God, dat weten de psalmen maar al te goed.

Psalm 73 zegt: ik was bijna uitgegleden, omdat ik niet snap waarom het anderen goed gaat.

Waarom dingen gebeuren. Wat kun je een vragen hebben. Een verdriet en pijn.

Wij snappen hier soms niets van Gods plan, als je alleen de onderkant van het borduurwerk ziet.

[#8] En tegelijk: er is er één die regeert. Die alles geschapen heeft.

De elementen kunnen niet zomaar hun gang gaan, God regeert.

Psalm 103 zegt: de mens is als gras, maar Gods trouw blijft in eeuwigheid.

Hij is trouw en zal ook trouw blijven. Hij heeft zijn belofte gegeven.

Juist door Jezus Christus zelf vanuit de hemel naar de aarde sturen.

Hij kwam naast ons in de vragen, pijn en moeite.

Maar juist omdat hij is opgestaan en opgevaren naar de hemel, mag je weten het zal goedkomen.

Hosanna voor de koning, klonk bij de intocht, en zelfs de stenen hadden dat kunnen zingen.

En klinken dan juist niet met Kerst en Pasen liederen over dat wonder van Gods liefde.

Ere zij God in de hoge! Vrede op aarde! U zij de glorie, opgestane Heer.

Vanuit Gods liefde in Christus mag bidden dat God je de kracht geeft om je aan Hem vast te houden.

Ook als je zelf niet kan zingen, of bidden, of iets kan zeggen. God omgeeft je steeds.

En Hij laat je niet alleen: zoals we in de gemeente ook om elkaar heen staan.

En de zang doorgaat, als zelf soms even niet mee kan zingen.

Als pelgrims samen onderweg zijn. Zingend onderweg naar het hemelse vaderland. [Psalm 148:3]

[#9] Gezamenlijk klinkt dan de lof op God. Daar boven en hier beneden.

Een echo, stem en tegenstem. Een geweldig koor.

Met name door de mens. De kroon op Gods schepping.

Net als bij de beschrijving van de schepping van de wereld in Genesis,

wordt de mens niets te vroeg genoemd. Hemel en aarde zijn vol van God.

En als mens mag je dan je plek daarin innemen.

Iedereen: Jong en oud. Man en vrouw. Ook de hoog geplaatste leiders.

Elk op je eigen manier: smaken verschillen, klassiek en modern.

Je hebt je voorkeuren: maar in de kerk zingen jong en oud samen.

Opwekking, gezangen, psalmen: waarbij je niet afgeeft op de ander,

Als het is tot lof van God probeer je ontdekken waarom dat lied die jongere of oudere aanspreekt.

[#10] Laten we dat steeds doen en niet vergeten! Niet alleen in de kerk, maar ook thuis.

Een spreekwoord uit Afrika zegt: een kip vergeet nooit om God te danken als ze water drinkt.

Een kip kan niet slikken, dus heft het hoofd omhoog. Let er maar eens op!

Laten wij God zo ook steeds danken en loven, als we eten krijgen.

Voor alles wat Hij geeft: licht en water, een dak boven je hoofd.

Voor je werk en vrije tijd.

Voor de glimlach die de ander je geeft.

Als je ziet wat God werkt. Bij het spelen, tekenen, dansen, sporten, zorgen.

Bij vreugde; zoekend naar troost bij verdriet.

Bij alles wat je doet. Mag je danken. Neuriën. zingen.

Juist door muziek en door kunstenaars wordt God geprezen.

Dan richt je gezamenlijk op God. Met heel je leven: met heel je bestaan.

[#11] Gods eerste gebod is: heb de Heer lief

Met heel je hart, je ziel, al je krachten. Juist in het zingen wordt je helemaal aangesproken.

Door te zingen mag je hart rust vinden,  je adem onder controle komen.

Niet voor voelen mensen zich na een koorrepetitie weer anders.

Geweldig als je zo voor de Heer zingt, je liefde uit, zijn woorden inzingt.

[#12] En God? God belooft: Ik zal een hoorn verheffen voor mijn volk.

Een hoorn is het teken van kracht. Denk aan de hoorn van een dier.

Heel de schepping, hemel en aarde, en met name de mens mag God loven.

En God zal je dan verheffen, optillen, van kracht voorzien.

Niet uit eigen kracht, maar door zijn kracht mag je zo voortgaan.

Want God is nabij zijn volk. Met zijn zegen komt hij dichtbij en zegt: Ik zal er zijn!

Ben jij zo ook met hart, mond en handen steeds nabij God? Amen


2 Korinte 1:20 – betrouwbaar!?

mei 21, 2020

Preek Heemse, 26 april 2020

Geliefden in de Heer Jezus Christus,

[#1] Hoeveel vertrouwen heb je in mensen? Juist in deze tijd maakt dat nog wel uit.

Wie geloof je als het gaat over de maatregelen die voor corona genomen moeten worden?

Wie levert er FakeNews en wat is informatie die klopt?

Ben je geneigd Angela Merkel te geloven, of geloof je eerder Donald Trump?

Geloof je wat je op facebook leest of de NOS app, de Stentor of het ND?

Heeft het nou zin om mondkapjes te dragen, of juist niet?

Is het veilig dat de kinderen naar school gaan, of toch niet verstandig?

Vertrouw je je arts, je tandarts, die website, de kerk? Of ben je geneigd om te twijfelen?

[#2] Vertrouw je God? Geloof je dat hij voor je zorgt, ook als het moeilijk is.

Kun je op zijn woorden aan? Of laat hij ons eigenlijk aan ons lot over?

[#3] Was Paulus te vertrouwen? Laten we eens luisteren hoe de mensen over Paulus praten.

Alsof we een verborgen microfoon hebben opgehangen. Dan horen we niet veel goeds over Paulus.

‘Had Paulus wel alles goed voor elkaar, boeide hij echt, was hij echt wijs en overtuigend?’

‘Paulus is anderhalf jaar bij ons geweest. We vertrouwden hem. Er kwam een mooie gemeente.’

‘Maar was hij echt zo’n goede spreker? Later kwamen de sofisten, die spraken heel wat knapper’.  

Die andere sprekers waren geschoold in de filosofie, verdienden veel geld met hun toespraken.

Was Paulus eigenlijk wel te vertrouwen, wat hij niet een amateur, een beginner?

En bovendien… Paulus had beloofd dat hij binnenkort weer zou komen.  

Maar hij houdt zich niet aan zijn afspraak, hij gaat eerst ergens anders heen.

Hij heeft alleen een brief gestuurd.

Hij zegt ja, maar hij doet nee. Heeft hij niet stiekem twee agenda’s, is hij niet hypocriet?

Is dit niet iets wat past bij iemand die maar doet wat hij wil dan bij een christen?

Is dat niet erg als dat over jou gezegd wordt: je kunt niet op hem/haar aan.

En zo komt er wantrouwen, keren ze zich langzaam van Paulus af.

[#4] Wat doet Paulus dan om zich te verdedigen?

Hij vraagt zich af: ben ik eerlijk geweest. Wat mijn ja ja en mijn nee nee?

Hij zegt: wij hebben altijd oprecht en zuiver gehandeld.

Letterlijk: in het oordeel van de zon. Als de zon in je hart schijnt wordt alles duidelijk.

En Hij zegt: We hebben niets gedaan wat oneerlijk was.  

We hebben dat in de brieven al wat uitgelegd, en hopelijk begrijp je het.

Nee, we hebben ons niet laten leiden door de wijsheid van de wereld.

We waren geen filosofen, we hadden geen gelikte toespraken, met nieuwe ervaringen.

Maar … we hebben over Jezus verteld en over zijn genade.

Door onze zwakheid, ziekte, lafheid, fouten, menselijkheid heen de liefde van God gebracht.

We zijn na Pasen de wereld in getrokken om te vertellen over Jezus dood en opstanding.

We roemen in Hem. Daarom kunnen we nu dit heftige lijden in Efeze verdragen.  

En werkelijk we zijn enorm trots op jullie: we zijn dankbaar dat jullie die genade zijn gaan geloven.

Zodat je gered wordt als Jezus straks terug komt!

“Dan zeggen jullie tegen Jezus: kijk dat is Paulus, Hij heeft ons U leren kennen.

En dat ik zeg: kijk de mensen van Korinthe, ze zijn in U gaan geloven.

Want het draait om Hem en om zijn dag.

Niet hoe mensen over ons denken, maar wat Hij uiteindelijk van ons vindt.

Ik ben niet trots op mijn kracht, maar op Jezus’ genade. En ik was wel eerlijk!

[#5] Maar, Paulus, kun je uitleggen waarom je niet gekomen bent?

Dat je niet deed wat je zei? Vond je ons dan niet belangrijk?

Jawel zegt, Paulus. Ik was het inderdaad van plan.

Maar ik laat me leiden door de Geest. Soms veranderen de plannen daardoor.

Het leek me niet wijs. Ik had net zoveel op jullie aan te merken gehad.

Ik wilde jullie eerst de tijd geven dat op orde te stellen, zodat ik daarna bij jullie kon komen.

Op zich al een wijze les van Paulus: soms moet je iets de tijd gunnen.

Moet je niet overhaast te werk gaan en kun je beter eerst zwijgen, dan de dingen op de spits drijven.

Maar je mag me geloven: als ik kom met een boodschap van Jezus, dan ben ik te vertrouwen.

Jezus is zelf degenen bij wie ja ja is, en nee nee.

Hij staat voor de betrouwbaarheid zelf.

Daarom was dit maar niet een wispelturig besluit van mij.

Het was maar niet lichtvaardig. Ik speel geen spelletje met jullie.

[#6] Paulus kan zich verdedigen. Zijn plan veranderde, maar hij deed het met goede redenen.

In de ogen van Paulus is het onterechte kritiek.

Wat is het belangrijk dat je zelf ook oprecht en betrouwbaar bent.

Het gaat er niet om dat we volmaakt zijn. Het gaat er niet om dat je alles perfect doet.

Maar wel dat je eerlijk bent. Dat je eerlijk uitlegt waarom je dingen doet.

Dat je goede redenen hebt om dingen wel of niet te doen.

Dat je zo goed mogelijk je afspraken probeert na te komen.

Dat je bekend staat als betrouwbaar, omdat Jezus zelf betrouwbaar is.

Paulus kan het uitleggen. Laten we elkaar ook die ruimte geven.

En als je iemand beschuldigt, dat je dan hem of haar ook de ruimte geeft om het uit te leggen.

Zoals Paulus hier doet.

[#7] Maar kijk eens wat er gebeurt: Paulus blijft niet steken in een valse beschuldiging.

Hij zegt: we vertellen over Jezus Christus, bij wie Ja Ja is en bij wie Nee Nee is.

Hij is compleet betrouwbaar.

In Hem worden alle beloften van God ingelost.

Want Paulus wil niet blijven staan bij de vraag of mensen betrouwbaar zijn.

Ik wil het vanmorgen niet alleen over mensen hebben.

We kunnen in deze tijd ook vragen aan God stellen.

Is God betrouwbaar? Doet Hij wat Hij beloofd heeft?

Soms kun je daar zomaar aan twijfelen:

je hebt al vaak gebeden, maar je ziet niet dat je krijgt wat je bidt.

Waar is God met zijn machtig optreden op het moment dat Corona rond gaat?

De kerk krijgt in allerlei onderzoeken lage cijfers: kennelijk vallen kerkmensen nogal eens tegen.

Maar God? Is Hij te vertrouwen, of zeggen we: waar bent U, God?

En U geeft bij de doop allerlei beloften: U zult zorgen voor uw kinderen.

Maar … mijn kinderen gaan heel andere wegen. Dit had ik zo niet bedacht.

Ik had me zo verheugd op een laatste schooldag en een examenfeest en opeens gaat het niet door.

Ik wil zo graag mijn kleinkinderen even vasthouden, maar ze moeten op afstand blijven.

Ziet u niet wat er gebeurt met de wereld. Waarom doet U dan niet iets?

Kan ik wel aan op uw beloften?

[#8] Maar dan wijst Paulus op de Here Jezus.

In Hem worden alle beloften van Jezus ingelost.

Als we bidden, dan sluiten we dat gebed af met amen, zegt Paulus.

Dat wordt je amen is maar niet zomaar een woordje.

Het betekent niet ‘Punt uit’, of ‘afgelopen’, of ‘doe je ogen maar weer open’.

Het betekent: ja! Zo is het!

Het betekent dat het betrouwbaar is, en dat je erop aan kunt.

Eigenlijk betekent het hetzelfde als ‘om Jezus wil’, ‘In Jezus naam’.

God heeft in Jezus laten zien dat al hij al zijn beloften inlost

Hij beloofde aan Abraham een zoon, een redder en Christus werd de grote redder.

Hij beloofde een zoon met koninklijke macht aan David, en Jezus kwam als zoon van David.

Hij beloofde Jeremia een nieuw verbond, door de Geest en hij stelde het in bij het Avondmaal.

Hij beloofde iemand die het lijden zou dragen, en Jezus nam het kruis op zich.

Hij beloofde een overwinnaar op de Dood en Jezus stond op.

Het is met deze boodschap dat Paulus de wereld in gaat.

En door Jezus is de boodschap betrouwbaar. God heeft het zelf laten zien.

Zijn ja is ja, zijn nee is nee. Hij heeft de overwinning behaald.

Als je dus je gebed eindigt dan is het niet ‘ja’ met een vraagteken.

Dan is het maar niet de vraag of het God het gehoord heeft.

Nee: God hoort, en verhoort, nog meer dan je zou willen.

Hij heeft zijn plannen, al zijn die niet altijd onze plannen.

Hij geeft op zijn tijd. Al moeten we er in onze ogen soms lang op wachten.

Hij is betrouwbaar: omdat Jezus opstond uit de dood.

Je mag op hem vertrouwen. Ook in tijden van Corona.

Je mag op Hem vertrouwen. Rotsvaste beloften heeft Hij gegeven.

Hij verbindt zich aan ons, en welke wegen we soms ook gaan.

Welke wegen je kinderen soms ook gaan: zijn verbond is vast en zeker, en kan wel tegen een stootje.

Hij is betrouwbaar, in Jezus Christus! Hij beloofde Abraham, al die andere maar niet zomaar wat.

Hij beloofde vervulling in Jezus: dat je aan kunt om de genade van Christus, vergeving van zonde.

Dat we eens Christus zullen ontmoeten op de dag die komt.

Bij al onze gebeden en wensen, mag je steeds Jezus voor ogen houden.

Bidden in zijn naam, bidden in de richting die hij wijst.

[#9] En tegelijk: God is niet een God die op afstand blijft staan.

Als je aan het eind van je gebed zegt: ‘Amen’, het is vast en zeker.

God is betrouwbaar! Dan betekent het ook iets voor jezelf.

God heeft een vast fundament gegeven.

God heeft je deelgenoot gemaakt van de zalving van Jezus.

Hij is de gezalfde: hij kreeg de kracht om zijn werk te doen door de Geest.

Maar je ontvangt zelf ook de zalving van de Geest.

Hij waarmerkt je als zijn eigendom. Denk aan die koffer van Paulus.

Zijn eigendom in leven en sterven!

God heeft je als voorschot zijn Heilige Geest gegeven.

Dat betekent ook dat je zelf gaat staan voor die betrouwbaarheid van God.

Dat je net als Paulus anderen gaat vertellen over die genade van God.

Dat je zelf je in laat schakelen en je inzet, voor je buurt, voor de zwakken, voor je naaste.

Je mag zelf ook aan de slag gaan om die boodschap te vertellen.

[#10] Dan hoef je niet jezelf en je eigen goede daden voorop te zetten.

Dan mag je Jezus voorop zetten. Je aan Hem verbinden.

Geloven dat zijn ‘Ja’ werkelijk een ‘Ja’ is voor een wereld in nood.

We leven in een situatie die ons allemaal raakt.

Er word je veel afgenomen, mogelijkheden zijn beperkt.

Er wordt veel van regeringsleiders verwacht. De één is betrouwbaarder dan de ander.

Echt geluk zullen ze uiteindelijk niet kunnen geven.

Maar neem juist in deze dagen extra de tijd om te bidden.

Om het bij God neer te leggen. Klamp je vast aan zijn beloften.  

God is trouw in Christus. Bidt dat je ook trouw bent aan Hem.

Dat je vanuit zijn trouw, die door kruis en lijden heen, de dood overwon,

Ook laat zien dat de ziekte, moeite, eenzaamheid niet het laatste woord heeft.

Maar dat je als christenen gegeven bent aan elkaar en aan deze wereld om er te zijn.

Om te luisteren, te doen, te helpen, in beweging te komen door de Geest.

Dat als je ‘ja’ zegt tegen Gods belofte, je er ook werkelijk ‘ja’ doet.

Corona heeft niet het laatste woord. God is trouw, niets kan ons scheiden van zijn liefde in Christus.

Amen.


2 Korinthe 2:14 – Verspreid de geur van Jezus overwinnaar!

mei 21, 2020

Preek gehouden Heemse, 17 mei 2020

Geliefden in de Heer,

Welke geur verspreid jij? Toen ik vanmorgen opstond gebruikte ik eerst mijn Deo.

Ik poetste mijn tanden en na het scheren deed ik wat aftershave op.

Je wilt ook in een 1,5 meter samenleving toch lekker ruiken.

Toen ik mijn gebeden uitgeschreven had, en koffie gezet had rook ik de heerlijke geur van koffie.

Geuren zijn overal aanwezig. En een van de jongens zei: geur of meur.

Want soms kunnen dingen ook meuren: ontzettend stinken.

[#1] Ruim 75 jaar geleden trokken de geallieerde troepen Nederland binnen.

Het was een overwinningstocht. Victorie in Europa.

Bijna niemand weet het nog, een paar ouderen weten nog hoe het was.

Als de Duitsers verslagen waren, werden de bevrijders binnengehaald.

Mensen dansten in de straten, stonden te juichen.

Overal kwam opeens rood, wit, blauw vandaan. Mensen kleden zich in Oranje.

De periode van dood, verderf, onderdrukking kon worden afgesloten.

Iemand zei: Ik was nog maar dertien,

maar die moment staan me helder voor ogen.

Er kwam geen einde aan de stoet van Canadese voertuigen.

Mensen die bijna niets meer hadden, roken weer chocola.

Ik zal het nooit vergeten. Ook de sigaretten die we van de Canadezen kregen.

Het merk was Sweet Corporal. Chocola en Sigaretten: de geur van de overwinnaars.

[#2] In de tijd van de Romeinen waren er ook Triomftochten.

Paulus spreekt hier over een Triomftocht, een overwinningsfeest.

Voor Titus werd een speciale boog gebouwd in Rome.

Je kunt hem binnenkort weer gaan bekijken, als het goed is.

Eindelijk was die Joodse opstand de kop ingedrukt.

Hij nam in 70 na christus veel gevangen mee.

Eindelijk hadden ze de Joden verslagen en in de macht gekregen.

Er werden heerlijk ruikende bloemen naar de soldaten gegooid.

Er was wierook, die indringend rook.

Zo kon je ook toen al de overwinning ruiken.

De Romeinen waren trots op hun soldaten en generaals.

[#3] Het is Pasen geweest. Christus is uit de dood opgestaan.

Donderdag vieren we hemelvaart. De overwinnaar stijgt op naar zijn troon.

Hij heeft de helburcht ingenomen. Cadeaus deelt Hij uit aan de mensen.

Een triomftocht van de genade van Christus.

Een triomftocht die de hele wereld over moet gaan.

En dankzij Paulus, mocht dit werk ook verder komen.

In Efeze preekt hij, en velen in het huidige Turkije kwamen tot geloof.

In Korinthe waren er velen die in Jezus geloofden.

Net lazen we dat in Troas een deur geopend werd.

En ook in Macedonië, ten Noorden van Griekenland mag het licht schijnen.

Paulus verspreidt de kennis van Christus.

Mensen keren zich af van goden voor wie nooit genoeg doet.

Mensen keren zich af van een leven vol van lasten.

Mensen keren zich af van onzekerheid en nood,

Ze leren Christus kennen. Want daar gaat het om!

[#4] Hoe staat het vandaag met de Triomftocht van Christus?

Hoe worden nu mensen gewonnen voor Christus.

Eeuwenlang werd het goede nieuws verder verteld.

Werden mensen bevrijd van een leeg leven.

Hoe kunnen nu mensen, niet alleen in Afrika en China,

Maar ook in Nederland Christus leren kennen.

Tot God gebracht worden?

Of zie je niet zoveel van wat voor overwinning Christus wil brengen.

Twijfel je misschien wel of hij machtig is en of echt iets hebt aan het geloof.

Is de leegloop van kerken een teken dat je in deze tijd niet zoveel met geloof kunt?

… wil je eigenlijk we dat het geloof verder komt?

We werken er deze maand over. Maar doe je er ook wat voor?

Deel je je geloof?

En hoe komen we uit de lockdown? Als er weer diensten mogen zijn.

Is Christus dan overwinnaar. Of is het geloof niet een sterke kracht gebleken?

[#5] uit onszelf kunnen we wel eens ontmoedigd raken.

Dat je niet goed ziet wat het geloof uitwerkt.

Of het werkelijk verschil maakt of je christen bent of niet.

Wanneer de mensen naar Paulus kijken kunnen ze ook die vraag stellen.

Paulus hoe indrukwekkend was jou werk eigenlijk?

Je bent net uit Efeze weg gevlucht omdat het je te heet onder voeten werd.

Die gemeente in Korinthe, daar heb je mot mee, en die bezoek je liever niet.

Je kunt in Troas werken: er is een deur voor je geopend. Je vindt gehoor.

Maar jij die al je zorgen op de Heer weet te wentelen, gaat toch weg.

Omdat je nog niets van Korinthe gehoord hebt. 

En nu in Macedonie wacht je angstig op bericht van Titus?

Is dit nu een triomftocht van Christus door de wereld?

Ben je nu werkelijk zo’n held, zo’n groot christen.

We weten dat de mensen zo al hun vragen bij Paulus hadden.

Was hij wel zo’n grote redenaar, verkondiger, stralend voorbeeld?

[#6] Daarom is het goed om nog wat beter naar de tekst te kijken.

Wat gebeurt er nu precies tijdens die triomftocht, als Christus overwint?

Het is Christus die de generaal is, die rondgaat.

Hij voert Paulus mee. Sommige zeggen, als gevangene ‘Hij wordt meegevoerd’.

Maar anderen, en dat denk ik meer, als één van zijn medestrijders, soldaten.

Maar het is Christus die zijn weg gaat over de wereld.

Het was Christus die Paulus onderweg naar Damascus riep.

Hij schakelt hem in, Hij roept hem, als apostel voor de volken.

Het is Paulus die niet met zichzelf komt, maar hij verspreidt de geur van de overwinning!

[#7] Het is een geur die door hem verspreid wordt.

Een geur die leven geeft, maar die naar de dood leidt.

Zoals de verslagenen, in de stad bang worden voor Canadezen of Romeinen die komen.

Ze ruiken de geur van de overwinnaars en het zal voor het niet goed aflopen.

Wie zegt: O daar heb je die joodse man Paulus, niet van hem wil weten.

Wie zich afkeert en Paulus de rug toekeert, keert daarmee Jezus de rug toe.

Dan blijf je in de situatie waar je bent: niet gered, verloren, dan leef je je ondergang tegemoet.

Maar wie wel tot geloof komt: is het een heerlijke geur die ten leven leidt.

Dan word je gered door Jezus Christus. Dan krijg je het eeuwige leven.

[#8] Zo wordt het dus ook van jou verwacht. Als christen.

Je hoeft niet jezelf te promoten en te verkopen.

Het gaat erom dat je het licht van Christus laat schijnen.

Maar Paulus zegt: wie is geschikt voor deze taak?

Wie kan dit doen. Hij staat zelf onder kritiek.

Hoe voelt zich zwak.

Hij zegt: ik ben niet iemand die zelf enorme winst eruit probeert te halen.

Ik ben niet als een marktkoopman of internetwinkel die de winstmarge zo groot mogelijk maakt.

Het draait niet om mijn belang. Ik zie het geloof niet als handelswaar.

[#9] Ik spreek in alle oprechtheid alleen over God!

Ik hoop dat je dat vooral ziet in de houding van Paulus.

Hij is eerlijk (weer dat woord: de zon beoordeeld hem).

Hij doet het in opdracht van God.

Hij doet het tegenover God.

Hij doet het eenheid met Christus.

In eenheid met Christus. Zo dicht is hij dus bij de generaal, de leider.

Het doel is naar God toe brengen. Daar draait het altijd om.

Maar dat doet hij door dicht bij Christus te zijn.

Als je dicht bij hem bent; dan ga je ook steeds meer op hem lijken.

Dan ga je zijn geur aannemen.

En als je dan ergens komt dan ruiken de mensen aan je dat je van Jezus bent.

Het begint dus niet bij allerlei grote plannen.

Bij een geweldige campagne, en actie, en ideeen.

Het begint in je binnenkamer.

Word jij stil voor God?

Zoek jij zijn aanwezigheid?

Aanbid je Hem en loof je Hem?

Neem je de tijd voor Hem en laat je zijn woorden in je werken?

Dan zullen de mensen het ruiken.

Dat is er één van Jezus Christus. Hij staat voor zijn geloof.

Hij ontdekt steeds meer de waarde ervan. De kracht.

Niet dat het hem altijd voor de wind gaat.

Ook in zijn leven in tegenslag, rouw, verdriet, tegenwerking en moeite.

Maar hij voelt dat hij er niet alleen voor staat.

Hij weet dat hij mag leven van genade en vergeving.

Hij is een kind van het nieuwe verbond van Jezus.

[#10] En dan gaat het ook over ons als gemeente.

Welke geur dragen wij uit. Geuren schijnen het langst in je geheugen te blijven.

Roepen makkelijk herinneringen op.

Iemand schreef hoe hij terugdacht aan de geuren van pepermunt en van het kerkgebouw.

Paulus benadrukt dat hij geen brieven nodig heeft, geen attestaties, geen papieren.

Maar mensen die leven door de Geest Die maken een wervende gemeente.

De letter doodt, maar de Geest maakt levend.

Hij legt uit wat het betekent om een kind van het nieuwe verbond te zijn.

Hij kwam natuurlijk ook in de synagogen.

Daar waren veel joden, en ze kenden God al.

Waarom moesten ze Jezus leren kennen.

Wat voegt het toe?

Paulus laat zien wat de Geest doet.

Hij zorgt dat je niet het geloof ziet als een zet regeltjes.

Als een wetboek dat je moet houden. Wat uiteindelijk niet lukt en straf oplevert.

Door de Geest komt de kern van het geloof in je hart: je leert wat liefde is.

Dan ontstaat er rondom geloof geen geur van stoffigheid en traditionalisme ontstaat.

Wie werkelijk leeft in het nieuwe verbond, met de levende Heer.

Die weet waar het omgaat.

[#11] Die beseft dat door de Geest de overwinningsgeur van Jezus zich gaat verspreiden.

Die vindt zichzelf inderdaad niet de supergelovige, een voorbeeld dat iedereen moet volgen.

Maar die wil zich laten kennen als een kind van Christus. 

Die leeft van de genade en de vergeving, die mag het licht van Jezus laten schijnen.

Zo mag je zelf ingeschakeld worden om die goede geur te verspreiden

Zo gaat de triomftocht van Christus verder! Amen.


Psalm 62 – Bidden … meer dan goede voornemens

mei 11, 2020

Preek Heemse, 10 mei 2020

Tekst: Psalm 62; Gewone Catechismus 31-37

Geliefde gemeente van onze Heer Jezus Christus,

[#1] Hoe kun je bidden en wat betekent het bidden?

We hebben en mooie aanloop gehad.

Gezien dat God de machtige Schepper is, die tegelijk onze Vader is.

En nu mogen we leren om in contact met deze God te leven.

Dat we werkelijk gaan bidden, niet als een gewoonte, niet met lege formules.

Dat je altijd hetzelfde zegt, en alweer denkt aan wat je straks gaat doen.

Maar dat je gaat bidden met je hart.

Dat je God vertelt wat je bezighoudt.

Dat je God prijst om wie Hij is, dankt om wat Hij geeft.

Met als doel: dat je tegelijk ook steeds meer vertrouwen krijgt.

Vertrouwen dat God gebeden wil verhoren. Dat Hij daar de macht toe heeft.

[#2] Is bidden moeilijk? Aan de éne kant niet: God wil ons helpen.

Het is eenvoudig en bijna kinderspel, zegt vr en ant 35.

Als je er maar mee begint wordt het je zo eigen als je eigen ademhaling.  

Toch erkent vr en ant 35: het is hard werken. Lastig om het niet te vergeten.

Hoe maak je tijd om te bidden?

Er zijn veel zaken in het leven waarvan je zegt: ik weet dat het goed is, ik zou het meer moeten doen.

Als je op muziekles zit, dan weet je dat je regelmatig moet oefenen.

Je zou wat vaker willen bellen met die vriend of vriendin.

Je weet dat het allemaal goed is, maar als je niet uitkijkt, schiet het er zomaar bij in.

Eigenlijk wil je misschien wel wat meer bewegen om de coronakilo’s eraf te halen.

Maar hoe ga je er ook echt aan werken, zodat je er geen last van krijgt?

[#3] Ik las het verhaal van iemand die geestelijk niet zo gezond was

Hij had de laatste tijd allerlei problemen, was zijn werk kwijt geraakt.

Hij mopperde op de kerk. Wie zag hem staan? Niemand kijkt naar mij om.

Hij voelde zich teleurgesteld in God.

Toen hij met de ouderling hierover sprak, zei de ouderling: wat doe je voor het geloof?  

Maak je tijd om met God te praten? Bid je?

Neem je de tijd om Hem te horen? Lees je uit de bijbel?

Maak je de tijd om je te oefenen?

Luister je naar de kerkdiensten?

De man gaf aan dat hij dat allemaal niet zo erg deed.

De Gewone Catechismus noemt dat een negatieve spiraal.

Je besteedt minder tijd aan God, je krijgt er minder mee, en je doet nog minder.

Er wordt ook een positieve spiraal benoemd.

Door voortdurend te oefenen komt er steeds meer ruimte voor wat echt belangrijk is.

De ouderling wilde de man helpen om die positieve spiraal op te pakken:

Lees je bijbel, neem tijd om te bidden, kom naar de kerk.

Maar dat lukt me niet, ik heb er geen tijd voor.

Maar je bent werkloos, je bent vrijgezel: in tegenstelling tot anderen heb je juist veel tijd.

Dan kun je werken aan je conditie, dan kun je werken aan je geloof.

Dan krijg je meer vertrouwen in de mensen om je heen, vertrouwen in God!

1) Wees stil, keer je tot God (vers 4)

Wanneer de Here Jezus leert bidden dan zegt Hij niet: ga bidden.

Hij gaat ervan uit dat je al bidt. Hij zegt: ‘Als je bidt’, doe het dan als volgt.

En Hij weet hoe lastig het is om je dan te concentreren.

Wees stil, mijn ziel, keer u tot God. Wees stil, Zoek rust. Bij God alleen.

Bidden begint niet met het zoeken van woorden.

Maar het stil worden voor God.                Dat gaat soms zo tegen onszelf in.

Onze handen liggen moeilijk stil, onze ogen kijken snel naar iets wat gebeurt.

Onze oren horen van alles wat zich aandient.

Er is een website die heet: donothingfor2minutes.

Een hele uitdaging, om twee minuten stil te zitten.

Je toetsenbord, scherm of muis niet aan te raken.

Een vogel die fluit, een piepje op je telefoon.

Daarom zegt Jezus ook ga naar je binnenkamer.

Dat kun je figuurlijk opvatten: sluit je ogen, vouw je handen.

Dat helpt je om echt op God gericht te zijn.

Maar je kunt ook letterlijk naar een binnenkamer gaan.

Dat plekje in huis waar niemand je stoort: de bijkeuken, een kamer.

Misschien kies je een plekje in de natuur uit.  

En ga daar heen: als je een ochtendmens bent ’s morgens.

Als je een avondmens bent ’s avonds.

En werk aan je geestelijke conditie. Zodat je vertrouwen en moed krijgt.

Zodat je leert zien wat echt belangrijk is. Zodat je kracht krijgt.

Zodat je steeds meer het gewone leven en Gods wereld met elkaar gaat verbinden.

Zodat je steeds meer gaat ontdekken, horen, ervaren dat God je rots is, je vesting.

Dat je bij Hem veilig bent.

2. Open voor Hem je hart (vers 9)

Wat je dan moet bidden? Jezus geef ons het Onze Vader.

Een prachtig voorbeeld gebed.

Je kunt die woorden bidden.

Je kunt de inhoud bidden.

We hebben de Psalmen. Juist in de coronatijd bij al onze vragen kun je zeggen:

We hebben niet alle antwoorden op de nood, maar wel de psalmen voor in de nood.

Psalmen die je leren om te bidden.

Die je ervan verzekeren dat God je hoort en machtig is.

Zo kun je in de tijd dat je bidt, je gedachten vullen met Gods woorden.

Je kunt die woorden ook letterlijk gebruiken: vaste gebeden.

Bijna elke emotie is wel verwoord in één van de psalmen.

We lazen in Psalm 62:9, ‘Open voor Hem je hart’.

Of in berijming, vers 4: ‘Stort voor Hem uit geheel uw hart’

Vertel Hem maar wat je bezig houdt. Waar je blij mee bent, tegenop ziet.

Probeer niet steeds het zelfde te bidden: ga mee onderweg, wees bij me vandaag.

Dat mag je vragen, maar daarvan weet je al dat God het zal doen.

Maak het maar concreet: help mij om een goede echtgenoot te zijn;

Help me bij de repetitie van Nederlands.

Geef dat ik leuk met mijn vriendin omga.

Geef me weer werk, of maak het ook maar concreter:

Wijs me een weg waar ik werk kan vragen, help me bij mijn sollicitatiebrief.

God wil gebeden zijn: breng maar bij Hem wat je bezighoudt.

Dan gebeurt er steeds meer wat er in Vr en ant 32 staat.

Het gebed en het gewone leven worden met elkaar verbonden. 

God helpt te voorkomen dat er twee werelden ontstaan:

een religieuze wereld van gebed

tegenover een gewone wereld waarin we gewoon ons eigen ding doen. 

We staan juist gewoon midden in de wereld als mensen die afgestemd zijn op God.

3. Hoor 2x dat ‘de macht is aan God’!

[#6] In vers 12 staat dat aparte vers: Een keer heeft God gesproken.

Twee keer heb ik het gehoord. De macht is aan God.

Psalm 62 gaat steeds over de mens en God. Het begint met God.

Het eindigt met God. Maar tussendoor zie je een mens die bedreigd wordt.

Omringt door vijanden, omringt door moeite.

Hij is al een schuine muur. Ik weet niet of je dat wel eens gezien hebt.

Een muur die door bijv. een aardbeving uit het verband raakt.

Er komen scheuren. Die muur dreigt in te storten. Je kunt er niet op leunen.

Zo kun je je soms voelen. Houd ik het nog vol. Gaat dit nog wel.

Of je in tijden van crises en ziekte. Maar juist dan staat er over God:

Hij is een rots. Op hem kan ik bouwen. Hij is een vesting. Bij Hem kan ik schuilen.

God heeft dat 1x gezegd. Hij voelt zich misschien niet zo zeker.

Dan weet je wel dat God de macht heeft, maar vergeet je dat weer.

Net zoals je moeder thuis wel iets kan zeggen: daar niet aankomen; op tijd naar bed;

Ruim je jas op. Ik heb het al duizend keer gezegd, maar je hebt het niet gehoord, lijkt het wel.

Maar God zegt het één keer, en aan het eind van de psalm staat dan:

Ik heb het twee keer gehoord. Ik ben er vast van overtuigd. Ik vergeet het niet meer!

Bij God kan ik terecht. Hij is machtig. Hij zal mijn gebed horen!

God is machtig. In het grote heelal ziet Hij mij niet over het hoofd (31).

Al ervaar je soms afstand: door zijn woord spreekt Hij, ik spreek in mijn gebeden tot Hem.

We zien Hem niet, maar spreken Hem aan, in vertrouwen dat Hij hoort.

En dan wordt je bidden meer dan alleen stil worden voor God.

Stil worden kennen andere godsdiensten ook.

Nieuwe spiritualiteit nodigt je uit om mindful te zijn. 

Zodat je in contact bent met de wereld en innerlijke balans vindt.

Maar als je gaat bidden richt je je tot de levende god.

Wanneer je je zo op God richt, mag je ook steeds meer ontdekken wat hij geeft.

Het is inderdaad niet zo dat je alles wat je verlangt krijgt.

Als een pakketje dat je bestelt en dan thuisbezorgd krijgt.

Maar als je wel wat krijgt?

Als je een leuke baan vindt, een liefdevolle relatie, genezing.

Zie je dan dat het van God komt? Dank je hem ervoor?

4) Hij is je Vader vol genade

[#7] Geloof je dat Hij dat aan jou wil geven als je eigen kind.

God heeft ons aangenomen als zijn kinderen.

Daar staat Jezus zelf garant voor.

Dat doet Hij omdat Hij je Vader is:

Uit onszelf zijn we niet meer dan stof, de kinderen van adam.

Jezus riep ook tot zijn vader. Juist in de moeite. Juist aan het kruis.

Vader vergeef het hen want ze weten niet wat ze doen.

Vader laat de drinkbeker voorbij gaan.

Vader in uw handen beveel ik mijn Geest.

Juist een christen gaat door de Geest Abba Vader bidden.

Wanneer iemand een heel belangrijke baan heeft, een eigenaar van een bedrijf,

dan zul je niet zomaar op zijn kantoor naar binnen kunnen lopen.

Ik werkte vroeger in een tapijtfabriek aan de lopende band,

maar de baas heb ik nooit gezien. Ik zou niet durven.

Maar dat verandert als die baas je vader is.

Wanneer je dan op het bedrijf komt, mag je zomaar op zijn kamer komen.

Waarom? Omdat je zijn kind bent.

En hij zal bereid zijn tijd voor je te maken.

Zo is het ook met God: je bent zijn kind. Hij zal er altijd voor je zijn.

5) Neem de uitnodiging aan!

[#8] Christus wil je leren om geestelijk gezond te worden.

Vol van vertrouwen. Nu kun je er mee omgaan als een zware last:

Ik moet dit doen en dat doen. Je houdt lijstjes bij. Maakt hele strikte afspraken.

En je vindt dat je het eigenlijk wel goed doet. Dat God dan naar jou met luisteren.

Sommige mensen zijn daar gevoelig voor: om alles nog beter dan best te doen.

Als ze een boek hebben over sporten, afvallen, efficient werken gaan ze alles heel strikt naleven.

Dan kan het zomaar een nieuwe last worden. Een wettische geloof, of je het moet verdienen.

Maar denk ook niet: het komt vanzelf zelf goed.

Bij sommigen zit dat meer in de genen.

Neem je zelf ernstig voor om de stil te worden voor God.

Maak die afspraak met jezelf en met God. Laat niemand daartussen komen.

Discipel zijn van Jezus vraagt ook discipline.

Hij was trouw aan ons, laten we bidden dat wij ook trouw zijn aan Hem.

Maak die afspraak: of beter gezegd: Neem de uitnodiging aan.

God belooft om je te helpen. Je staat er niet allen voor (tweede helft 35).

Als wij beginnen zijn de mensen in het oosten al begonnen.

Wij mogen dan weer voor anderen bidden.

De Geest helpt je met bidden.

Hij bidt in je, voor je en door jouw gebed heen.

Wij hoeven ons alleen maar over te geven aan het werk dat God in ons doet.

Een uitnodiging: God is geïnteresseerd in wat je vraagt.

Zoals een ouder heel graag van een kind hoort, wat het kind bezighoudt.

Je hoeft niet aan te dringen, of jezelf op te dringen.

Hij is blij als je bij Hem komt met je vragen en wensen.

Kom tot mij en ik zal je rust geven (mat 11:28). Neem jij die uitnodiging aan?

Er gaan wonderen gebeuren als je tot Gods troon nadert en ernst maakt met het gebed. Amen.


Zondag 26 april

april 25, 2020

Op de site www.gkvheemse.nl staat de liturgie voor zondag 26 april.

Voor de kinderen is er een kleurplaat: Maak je hem en stuur je mij een foto via de app? ‘Kleurplaat 26 april’

2 Korintiers 1:20 – Betrouwbaar?

Preek Heemse, 26 april 2020

Geliefden in de Heer Jezus Christus,

[#1] Hoeveel vertrouwen heb je in mensen? Juist in deze tijd maakt dat nog wel uit.

Wie geloof je als het gaat over de maatregelen die voor corona genomen moeten worden?

Wie levert er FakeNews en wat is informatie die klopt?

Ben je geneigd Angela Merkel te geloven, of geloof je eerder Donald Trump?

Geloof je wat je op facebook leest of de NOS app, de Stentor of het ND?

Heeft het nou zin om mondkapjes te dragen, of juist niet?

Is het veilig dat de kinderen naar school gaan, of toch niet verstandig?

Vertrouw je je arts, je tandarts, die website, de kerk? Of ben je geneigd om te twijfelen?

[#2] Vertrouw je God? Geloof je dat hij voor je zorgt, ook als het moeilijk is.

Kun je op zijn woorden aan? Of laat hij ons eigenlijk aan ons lot over?

[#3] Was Paulus te vertrouwen? Laten we eens luisteren hoe de mensen over Paulus praten.

Alsof we een verborgen microfoon hebben opgehangen. Dan horen we niet veel goeds over Paulus.

‘Had Paulus wel alles goed voor elkaar, boeide hij echt, was hij echt wijs en overtuigend?’

‘Paulus is anderhalf jaar bij ons geweest. We vertrouwden hem. Er kwam een mooie gemeente.’

‘Maar was hij echt zo’n goede spreker? Later kwamen de sofisten, die spraken heel wat knapper’.  

Die andere sprekers waren geschoold in de filosofie, verdienden veel geld met hun toespraken.

Was Paulus eigenlijk wel te vertrouwen, wat hij niet een amateur, een beginner?

En bovendien… Paulus had beloofd dat hij binnenkort weer zou komen.  

Maar hij houdt zich niet aan zijn afspraak, hij gaat eerst ergens anders heen.

Hij heeft alleen een brief gestuurd.

Hij zegt ja, maar hij doet nee. Heeft hij niet stiekem twee agenda’s, is hij niet hypocriet?

Is dit niet iets wat past bij iemand die maar doet wat hij wil dan bij een christen?

Is dat niet erg als dat over jou gezegd wordt: je kunt niet op hem/haar aan.

En zo komt er wantrouwen, keren ze zich langzaam van Paulus af.

[#4] Wat doet Paulus dan om zich te verdedigen?

Hij vraagt zich af: ben ik eerlijk geweest. Wat mijn ja ja en mijn nee nee?

Hij zegt: wij hebben altijd oprecht en zuiver gehandeld.

Letterlijk: in het oordeel van de zon. Als de zon in je hart schijnt wordt alles duidelijk.

En Hij zegt: We hebben niets gedaan wat oneerlijk was.  

We hebben dat in de brieven al wat uitgelegd, en hopelijk begrijp je het.

Nee, we hebben ons niet laten leiden door de wijsheid van de wereld.

We waren geen filosofen, we hadden geen gelikte toespraken, met nieuwe ervaringen.

Maar … we hebben over Jezus verteld en over zijn genade.

Door onze zwakheid, ziekte, lafheid, fouten, menselijkheid heen de liefde van God gebracht.

We zijn na Pasen de wereld in getrokken om te vertellen over Jezus dood en opstanding.

We roemen in Hem. Daarom kunnen we nu dit heftige lijden in Efeze verdragen.  

En werkelijk we zijn enorm trots op jullie: we zijn dankbaar dat jullie die genade zijn gaan geloven.

Zodat je gered wordt als Jezus straks terug komt!

“Dan zeggen jullie tegen Jezus: kijk dat is Paulus, Hij heeft ons U leren kennen.

En dat ik zeg: kijk de mensen van Korinthe, ze zijn in U gaan geloven.

Want het draait om Hem en om zijn dag.

Niet hoe mensen over ons denken, maar wat Hij uiteindelijk van ons vindt.

Ik ben niet trots op mijn kracht, maar op Jezus’ genade. En ik was wel eerlijk!

[#5] Maar, Paulus, kun je uitleggen waarom je niet gekomen bent?

Dat je niet deed wat je zei? Vond je ons dan niet belangrijk?

Jawel zegt, Paulus. Ik was het inderdaad van plan.

Maar ik laat me leiden door de Geest. Soms veranderen de plannen daardoor.

Het leek me niet wijs. Ik had net zoveel op jullie aan te merken gehad.

Ik wilde jullie eerst de tijd geven dat op orde te stellen, zodat ik daarna bij jullie kon komen.

Op zich al een wijze les van Paulus: soms moet je iets de tijd gunnen.

Moet je niet overhaast te werk gaan en kun je beter eerst zwijgen, dan de dingen op de spits drijven.

Maar je mag me geloven: als ik kom met een boodschap van Jezus, dan ben ik te vertrouwen.

Jezus is zelf degenen bij wie ja ja is, en nee nee.

Hij staat voor de betrouwbaarheid zelf.

Daarom was dit maar niet een wispelturig besluit van mij.

Het was maar niet lichtvaardig. Ik speel geen spelletje met jullie.

[#6] Paulus kan zich verdedigen. Zijn plan veranderde, maar hij deed het met goede redenen.

In de ogen van Paulus is het onterechte kritiek.

Wat is het belangrijk dat je zelf ook oprecht en betrouwbaar bent.

Het gaat er niet om dat we volmaakt zijn. Het gaat er niet om dat je alles perfect doet.

Maar wel dat je eerlijk bent. Dat je eerlijk uitlegt waarom je dingen doet.

Dat je goede redenen hebt om dingen wel of niet te doen.

Dat je zo goed mogelijk je afspraken probeert na te komen.

Dat je bekend staat als betrouwbaar, omdat Jezus zelf betrouwbaar is.

Paulus kan het uitleggen. Laten we elkaar ook die ruimte geven.

En als je iemand beschuldigt, dat je dan hem of haar ook de ruimte geeft om het uit te leggen.

Zoals Paulus hier doet.

[#7] Maar kijk eens wat er gebeurt: Paulus blijft niet steken in een valse beschuldiging.

Hij zegt: we vertellen over Jezus Christus, bij wie Ja Ja is en bij wie Nee Nee is.

Hij is compleet betrouwbaar.

In Hem worden alle beloften van God ingelost.

Want Paulus wil niet blijven staan bij de vraag of mensen betrouwbaar zijn.

Ik wil het vanmorgen niet alleen over mensen hebben.

We kunnen in deze tijd ook vragen aan God stellen.

Is God betrouwbaar? Doet Hij wat Hij beloofd heeft?

Soms kun je daar zomaar aan twijfelen:

je hebt al vaak gebeden, maar je ziet niet dat je krijgt wat je bidt.

Waar is God met zijn machtig optreden op het moment dat Corona rond gaat?

De kerk krijgt in allerlei onderzoeken lage cijfers: kennelijk vallen kerkmensen nogal eens tegen.

Maar God? Is Hij te vertrouwen, of zeggen we: waar bent U, God?

En U geeft bij de doop allerlei beloften: U zult zorgen voor uw kinderen.

Maar … mijn kinderen gaan heel andere wegen. Dit had ik zo niet bedacht.

Ik had me zo verheugd op een laatste schooldag en een examenfeest en opeens gaat het niet door.

Ik wil zo graag mijn kleinkinderen even vasthouden, maar ze moeten op afstand blijven.

Ziet u niet wat er gebeurt met de wereld. Waarom doet U dan niet iets?

Kan ik wel aan op uw beloften?

[#8] Maar dan wijst Paulus op de Here Jezus.

In Hem worden alle beloften van Jezus ingelost.

Als we bidden, dan sluiten we dat gebed af met amen, zegt Paulus.

Dat wordt je amen is maar niet zomaar een woordje.

Het betekent niet ‘Punt uit’, of ‘afgelopen’, of ‘doe je ogen maar weer open’.

Het betekent: ja! Zo is het!

Het betekent dat het betrouwbaar is, en dat je erop aan kunt.

Eigenlijk betekent het hetzelfde als ‘om Jezus wil’, ‘In Jezus naam’.

God heeft in Jezus laten zien dat al hij al zijn beloften inlost

Hij beloofde aan Abraham een zoon, een redder en Christus werd de grote redder.

Hij beloofde een zoon met koninklijke macht aan David, en Jezus kwam als zoon van David.

Hij beloofde Jeremia een nieuw verbond, door de Geest en hij stelde het in bij het Avondmaal.

Hij beloofde iemand die het lijden zou dragen, en Jezus nam het kruis op zich.

Hij beloofde een overwinnaar op de Dood en Jezus stond op.

Het is met deze boodschap dat Paulus de wereld in gaat.

En door Jezus is de boodschap betrouwbaar. God heeft het zelf laten zien.

Zijn ja is ja, zijn nee is nee. Hij heeft de overwinning behaald.

Als je dus je gebed eindigt dan is het niet ‘ja’ met een vraagteken.

Dan is het maar niet de vraag of het God het gehoord heeft.

Nee: God hoort, en verhoort, nog meer dan je zou willen.

Hij heeft zijn plannen, al zijn die niet altijd onze plannen.

Hij geeft op zijn tijd. Al moeten we er in onze ogen soms lang op wachten.

Hij is betrouwbaar: omdat Jezus opstond uit de dood.

Je mag op hem vertrouwen. Ook in tijden van Corona.

Je mag op Hem vertrouwen. Rotsvaste beloften heeft Hij gegeven.

Hij verbindt zich aan ons, en welke wegen we soms ook gaan.

Welke wegen je kinderen soms ook gaan: zijn verbond is vast en zeker, en kan wel tegen een stootje.

Hij is betrouwbaar, in Jezus Christus! Hij beloofde Abraham, al die andere maar niet zomaar wat.

Hij beloofde vervulling in Jezus: dat je aan kunt om de genade van Christus, vergeving van zonde.

Dat we eens Christus zullen ontmoeten op de dag die komt.

Bij al onze gebeden en wensen, mag je steeds Jezus voor ogen houden.

Bidden in zijn naam, bidden in de richting die hij wijst.

[#9] En tegelijk: God is niet een God die op afstand blijft staan.

Als je aan het eind van je gebed zegt: ‘Amen’, het is vast en zeker.

God is betrouwbaar! Dan betekent het ook iets voor jezelf.

God heeft een vast fundament gegeven.

God heeft je deelgenoot gemaakt van de zalving van Jezus.

Hij is de gezalfde: hij kreeg de kracht om zijn werk te doen door de Geest.

Maar je ontvangt zelf ook de zalving van de Geest.

Hij waarmerkt je als zijn eigendom. Denk aan die koffer van Paulus.

Zijn eigendom in leven en sterven!

God heeft je als voorschot zijn Heilige Geest gegeven.

Dat betekent ook dat je zelf gaat staan voor die betrouwbaarheid van God.

Dat je net als Paulus anderen gaat vertellen over die genade van God.

Dat je zelf je in laat schakelen en je inzet, voor je buurt, voor de zwakken, voor je naaste.

Je mag zelf ook aan de slag gaan om die boodschap te vertellen.

[#10] Dan hoef je niet jezelf en je eigen goede daden voorop te zetten.

Dan mag je Jezus voorop zetten. Je aan Hem verbinden.

Geloven dat zijn ‘Ja’ werkelijk een ‘Ja’ is voor een wereld in nood.

We leven in een situatie die ons allemaal raakt.

Er word je veel afgenomen, mogelijkheden zijn beperkt.

Er wordt veel van regeringsleiders verwacht. De één is betrouwbaarder dan de ander.

Echt geluk zullen ze uiteindelijk niet kunnen geven.

Maar neem juist in deze dagen extra de tijd om te bidden.

Om het bij God neer te leggen. Klamp je vast aan zijn beloften.  

God is trouw in Christus. Bidt dat je ook trouw bent aan Hem.

Dat je vanuit zijn trouw, die door kruis en lijden heen, de dood overwon,

Ook laat zien dat de ziekte, moeite, eenzaamheid niet het laatste woord heeft.

Maar dat je als christenen gegeven bent aan elkaar en aan deze wereld om er te zijn.

Om te luisteren, te doen, te helpen, in beweging te komen door de Geest.

Dat als je ‘ja’ zegt tegen Gods belofte, je er ook werkelijk ‘ja’ doet.

Corona heeft niet het laatste woord. God is trouw, niets kan ons scheiden van zijn liefde in Christus.

Amen.


Lukas 16:9 – Maak vrienden met dat ellendige geld

januari 29, 2020

Preek gehouden Heemse, 19 januari 2020

Tekst: Lukas 16:9

Geliefde gemeente van onze Heer Jezus Christus,

[#1] De Congolese predikant Jean Pierre Kanyiki was in 2020 te gast op onze Synode.

Voor het eerst was hij in Nederland, ja zelfs voor het eerst in Europa.

Hij mocht ook een keer preken in Nederland en wilde dan preken over de onrechtvaardige rentmeester. Hij wilde de mensen erop wijzen dat werk, dat je baan een ‘corde fragile’ is, een kwetsbaar draadje, dat elk moment kan breken. Het is mooi om dat uit zijn mond te horen en vanuit die achtergrond over deze tekst na te denken.

Het is niet zo’n heel bekend verhaal. Het is ook best een ingewikkeld en lastig verhaal was. Vanuit kinderwerk kwam ook de vraag: leg eens uit wat deze tekst betekent, want in de voorbereiding lopen we al vast. Hoe kan de meester over iemand die niet eerlijk is toch zeggen: goed gedaan!

[#2] Waarom was het mooi om ds. Kanyiki dit te horen zeggen? Hij had in de loop van de synodeweek veel verteld over de situatie in Congo nu. Het land heeft nu wel een betere president, maar die president heeft moeite om overal zijn macht te laten gelden. Er zijn gebieden waar er steeds weer oorlog is. Bovendien probeert de Islam invloed en macht te krijgen, door Moslims het land in te sturen en die te laten trouwen met christelijke meisjes en daardoor meer macht te krijgen. Economisch gaat het niet goed en de mensen leven in grote armoede. Een collecte van een kerk van 150 mensen levert misschien 2 euro op. Er is veel werkloosheid. Bovendien is er veel werkloosheid en op dit moment wordt het land getroffen door de mazelen, op veel plaatsen is er verdriet omdat kinderen hierdoor om het leven komen. Als kerk proberen ze ervoor zorgen dat die mensen een begrafenis krijgen, maar ze hebben er bijna geen geld voor. Uit zijn mond begrijp je de woorden: je bezit, je leven, je werk … het is een dun draadje, je bent het zo kwijt.  

[#3] Als je dan voor het eerst in Nederland bent, dan zie je dat we het hier goed hebben.  Hier hoef je je veel minder zorgen te maken. Er zijn nog nooit zoveel mensen aan het werk geweest in Nederland als in het afgelopen kwartaal. Er zijn allerlei soorten uitkeringen en pensioenen. De export van de agrarische sector is bijna 100 miljard euro. We worden ingeënt tegen de mazelen en steeds is de beste medische zorg voor handen. We leven in een tijd van welvaart, rijkdom, voorspoed en als er een collecte langskomt gooi je er misschien zelf al wel 2 euro in. Dan kun je zomaar je veilig voelen bij je geld, je baan, je gezondheid en een Zwitserleven gevoel hebben bij het leven hier in Nederland. Maar klopt dat … of moet je ook hier zeggen: eigenlijk is je werk, je gezondheid, je leven maar een kwetsbaar draad dat zo verbroken kan worden?

[#4] Ik denk dat je daar uiteindelijk ja op moet zeggen. Jezus heeft eerder verteld over die rijke man die enorme schuren aan heeft laten leggen, maar toen hij wilde gaan genieten van zijn rijkdom en pensioen, toen nam God hem plotseling weg. Zo geldt dat van ons mensen: je kunt je werk, je gezondheid, je vrienden, je leven hier op aarde kwijt raken. Wat een verdriet als iemand jong uit het leven wordt weg genomen. Kun je dan meer zeggen dan ‘Cheers to the one’s that we lost’, laten we op hen drinken en herinneringen terugbrengen? Toen Jezus Christus hier op aarde was vertelde hij dat er een leven na dit leven is. Maar hoe kunnen we nu deel krijgen aan die eeuwigheid? Wat vertelt Jezus ons als het gaat om de eeuwige tenten, de plaats waar je eeuwig gelukkig zult worden. Of je nu geboren bent in Israël, in Congo of in Nederland.

[#5] Het eerst wat Jezus doet is ons voorstellen aan iemand die zijn werk, en dus zijn toekomst kwijtraakt. Hij is net ontslagen. Het is geen slaaf, want zo iemand kun je niet ontslaan, die verkocht je. Het is een werknemer, of een vrijgelaten slaaf. Hij was de dienaar van een rijke man, die veel grond bezat en veel goederen. Die grote partijen graan en olie verhandelde. En of je nu een éénmanszaak hebt of een groot bedrijf, op het moment dat je administratie niet op orde is, krijg je snel problemen. Met de belasting, met je vermogen, alleen de klanten zullen niet klagen als ze geen nota ontvangen voor hun geleverde diensten. Deze man, was de beheerder van het geld van de goederen, hij wordt hier econoom genoemd en hij wordt ontslagen omdat hij het geld niet goed beheert heeft. Hij heeft het niet gestolen, maar hij is er niet goed mee omgegaan. Nu zit die man in de problemen. Hij heeft geen toekomst meer.

[#6] Iemand zei: dat kun je eigenlijk vergelijken met de situatie waar wij in zitten. We hebben een kwetsbaar leven. Een leven kan zomaar afgelopen zijn. En als je dan moet beoordelen hoe je geleefd hebt. Kun je dan zeggen: Heer, ik heb alles goed gedaan, laat mij bij u thuis wonen? In alles wat ik gedaan heb, was ik hetzelfde als U, Here Jezus, vol van liefde, vol van geduld, vol van goedheid. Ik wilde graag op U lijken en dank U dat me dat ook lukte. Nooit deed ik iemand onrecht, nooit heb ik wat laten liggen, wat ik aan goeds kon doen. Ik leefde in het licht, als een kind van het licht, en deed nooit iets wat anderen beter niet van mij kunnen zien of horen, ik deed nooit dingen van de duisternis. Ik denk niet dat iemand dat kan zeggen. Net hiervoor vertelde Jezus over de verloren zoon: die van huis wegliep, die zijn geld verkwistte (hetzelfde woord dat hier voor die beheerder wordt gebruikt, die het geld van zijn meester verkwistte). Hij ging feesten, drinken, verliet zijn vader. En uiteindelijk moest hij zijn hand ophouden eten van de schillen. Dat is iets waar de beheerder ook bang voor is dat hem zal overkomen. In die zin zijn we verloren en ontslagen als de zoon en als de beheerder als je naar ons leven kijkt.

[#7] Maar wat gebeurt er dan? Dan gaat deze man een plan bedenken. Hij gaat vooruit kijken en iets bedenken om toch nog toekomst te hebben als dat kwetsbare draadje van zijn werk is doorgeknipt. Hij overweegt een paar opties. Ik zei al, hij kan gaan bedelen, zijn hand op gaan houden, maar daar schaamt hij zich voor. Hij had juist een mooie baan, was beheerder van grote bedragen geld, dan wil hij niet langs de kant van de weg gaan zitten. Hij kan zijn handen ook gaan gebruiken: het land gaan bewerken. Maar zie je dat al voor je? Die man met zijn witte boekhoudershanden, misschien wel twee linkerhanden, waar geen eelt op zit en geen kracht op zit? Hij ziet het zelf niet gebeuren. Zijn hand ophouden wil hij niet, en zijn handen gebruiken kan hij niet. Dus moet hij een list verzinnen, een andere oplossing.

[#8] Hij gaat vriendschap kopen. Hij is nog niet ontslagen. Hij heeft de handtekening, het stempel van zijn Heer nog. Het is een zooitje in de administratie, maar de mensen weten wel dat ze nog schulden hebben. Hij gaat met het geld van zijn werkgever de mensen omkopen.

Er komt iemand binnen en hij vraagt: Hoe groot is je schuld? Honderd vaten olie. De beheerder zegt: schrijf snel vijftig vaten op.

Een ander kwam binnen en hij vraagt hoeveel is jouw schuld: honderd zakken graan en hij zegt: maak er snel tachtig van. De rekening wordt veranderd.

En zo doet hij met iedereen die schuld heeft.

Ze krijgen enorme bedragen van hem en nu heeft hij vrienden gekocht … straks als hij geen werk meer heeft zullen ze hem bij hem thuis uitnodigen, zullen ze hem te eten geven, zal hij een dak boven zijn hoofd hebben. ‘Geldeloos vriendenloos’ is een uitdrukking, maar hij heeft het geld van zijn baas gebruikt om vriendschap te kopen.

[#9] En als zijn meester ervan hoort? Wat zegt hij dan? Hij heeft hem al ontslagen, dus zoveel kan hij niet meer doen. Hij kan hem misschien nog martelen, of verrot schelden. Maar wat doet hij? Hij prijst de oneerlijke beheerder. Je hebt het goed gedaan. Je hebt het probleem slim opgelost. Hoe kan hij dat nou zeggen? Het is een ingewikkelde tekst. Je kunt toch moeilijk zeggen dat hij goed heeft gedaan? Dat dit mag? Dat dit een voorbeeld is? Maar toch zei hij het. Maar let op het woordje slim. Daar prijst hij hem voor. Net zoals wanneer je hoort van een bankoverval, zoals bijvoorbeeld op 4 maart in Oudenbosch bij de Rabobank. Twee bewakers waren omgekocht en zetten het alarm uit toen de boeven naar binnen gingen. Toen ze een paar uur later weer naar buiten gingen zetten ze weer het alarm uit. De boeven hadden de bewakers omgekocht met geld en voor miljoenen gestolen. 300 kluisjes leeggehaald. Wat slim gedaan, wat een ingenieus plan. Je moet er intelligent voor zijn, alles doordenken. Ze winnen er niet een prijs mee voor liefdadigheid, ze duperen veel mensen, maar dat het slim was, dat kun je niet ontkennen. De bewakers gaan voor vier jaar de cel in, en zij zitten, met de buit in het buitenland en zijn nog steeds niet gepakt.

[#10] De kluisjesrovers zitten misschien op een of ander tropisch eiland en hadden hun toekomst veilig gesteld. Ze hebben een mooie aardse toekomst geregeld. De beheerder uit de bijbel had gedacht aan zijn toekomst, en had nog onderdak toen hij ontslagen was. De eigenaar vind het vast niet fijn dat zijn geld misbruikt is, maar het was wel slim. De kinderen van de wereld denken aan hun toekomst, verstandiger dan de kinderen van het licht. Wat is het belangrijk dat je als kind van het licht ook aan je toekomst denkt. Dat je, als straks de mammon (vertrouwen!), het geld, er niet meer is, als het ‘zilverkoord’ wordt doorgeknipt (Prediker 12) weggenomen. In Congo zie je misschien makkelijker dat die tijd een keer komt. Hier in Nederland moeten wij eraan ontdekt worden: zorg ervoor dat je toekomst geregeld is. Je hemelse toekomst, dat je kan wonen bij God. In de eeuwige tenten zegt Jezus. Een mooi beeld: een tent, waar je onderdak vindt, waar je samen bent, waar je thuis bent. Een Vader die je met open armen ontvangt. Ben je daar ook mee bezig? Stel je je vertrouwen wat betreft de toekomst op je pensioen, je geld, je diploma’s, je werk? Hier op aarde heb je het wel nodig: wat heftig als iemand ziek wordt, als je geen werk heb. Wat kun je je ellendig voelen als je weer afgewezen wordt. Wat kun je balen als je een dure reparatie aan je auto hebt. Als je je examen net niet gehaald hebt. Maar uiteindelijk valt alles een keer weg … ben je dan welkom in de eeuwige tenten?

[#11] Wat moet ik dan doen? Hoe ben ik dan welkom? Jezus zegt: maak je vrienden met die onrechtvaardige mammon. Jezus noemt het geld onrechtvaardig, de BGT zegt: gebruik dat ellendige geld om vrienden te maken. Wanneer jij het geld dat je gebruikt, geeft aan iemand die het moeilijk heeft, die het nodig heeft, dan zijn ze je dankbaar. En wanneer je dan sterft, dan heb je nog steeds wat aan dat geld, want dan zijn de mensen die je geholpen hebt je enorm dankbaar, en ze heten je van harte welkom in de hemel, ook al zijn ze misschien nog op aarde, want je hebt je geld goed gebruikt. En wat nog belangrijker is, is dat wat Jezus zegt in Matteüs 25 wanneer je zo iemand die geen kleren had kleding gaf, die hongerig was te eten gaf, wanneer je een dorstige te drinken gaf, en een vreemdeling onderdak gaf, wanneer je dat voor iemand anders gedaan hebt: dan heb je dat eigenlijk voor Mij gedaan. Dan heb je vrienden gemaakt hier op aarde, maar heb je ook een vriend in de hemel gevonden. Jezus Christus. Dan heb je gedaan wat hij van je gevraagd heeft. Dan heb je werkelijk je druk gemaakt om een goede toekomst en ben je welkom in het huis van mijn vader. Wanneer je zo met mij verbonden bent heb je werkelijk een goede toekomst.

Ik hoop dat het je lukt om er zo voor de andere te zijn. Voor die Syrische vluchteling bij jou in de straat, voor dat meisje in de rolstoel, voor die oudere die alleen woont, voor die vrouw die schulden heeft, voor die man met weinig contacten, voor die jongere met psychische nood, voor dat meisje met een beperking. Hoe druk ben je met je eigen leven en aardse vrienden die wat voor jou terug kunnen doen, en hoeveel doe je voor mensen die niet zoveel terug kunnen doen. Hoeveel geld en tijd geef je aan hen?

[#12] Ja maar … we kunnen het toch niet zelf verdienen? We zouden toch ook ontslagen worden als je kijkt hoeveel liefde we tonen? We zijn toch vaak drukker met aardse dingen, dan met de hemelse toekomst? Gaan we niet naar huis met een te zware opdracht, een dolksteek in je buik, een moeilijk gevoel … worden vermoeide pelgrims nu niet een nieuwe last opgelegd? Ik hoop het niet.

{#13] Want doordat je ontdekt wat werkelijk belangrijk is mag je rust krijgen als het gaat om aardse zaken. Je hoeft niet maar steeds te werken voor een groter, beter mooier aards leven. Kijk naar de vogels, zei laatst iemand tegen mij, en ze had een plaatje als achtergrond van haar telefoon gebruikt: zal God niet voor mij zorgen. Voor mijn werk, voor mijn huis, voor mijn inkomen, als er schulden zijn, als ik het niet begrijpt. Zijn plan met mij staat vast. Hij laat mij niet los.

En: je vindt Jezus als vriend. Als Vriend met een hoofdletter. Hij is het die een streep door je schulden zet. Hij is het die zegt: ik neem al je schulden over. Je mag leven van genade. Net hiervoor sprak Jezus tegen de Farizeeën over de verloren Zoon die thuiskwam. Nu spreekt hij tot kinderen die al thuisgekomen zijn, tot zijn leerlingen. De genade is Hij niet vergeten, Hij wil alleen graag dat wij die ook niet vergeten en dat je ontdekt wat werkelijk belangrijk is op aarde. Dat je steeds vanuit zijn liefde, liefde toont voor de ander, want zo heeft Hij ook ons liefgehad. Amen