Kolossenzen 4:5,6 – Kerk in de wereld (Growing young)

april 23, 2018

Preek Heemse, 22 april 2018

Tekst: Kolossenzen 4:2-6

 

Geliefde gemeente van Jezus Christus,

[#1] Die jongen uit je team die nooit naar de kerk gaat.

Die buurvrouw die niet in Jezus gelooft.

Die kennis die Moslim is.

Die klasgenoot die vloeken normaal vindt.

Dat vriendinnetje die nooit bidt voor het eten als je daar thuis komt.

Hoe ga je daarmee om?

Wat zeg je daar tegen?

Noem je wel eens het geloof?

Of heb je vooral contacten met mensen die geloven?

Zijn we als gemeente vooral met onszelf bezig?

 

Paulus zegt: gedraag je wijs tegenover buitenstaanders.

Daarmee bedoelt hij dus mensen die niet gelovig zijn.

Mensen uit de ‘wereld’. Mensen die Jezus niet kennen.

In die tijd Joden die niet geloven dat Jezus de verlosser is.

Of Romeinen die offers aan de keizer brachten en in allerlei goden geloofden.

Die anders denken over seks en huwelijk.

In onze tijd jongeren die Lil’ Kleine en Ronnie Flex luisteren.

Die de zondag zien als een dag voor sport en rust alleen.

Die niet geloven in een leven na de dood.

 

Ik noem zo wat dingen op: maar eigenlijk is dat fout.

Want ‘de buitenstaander’ bestaat niet! Iedereen is anders.

Sommigen zijn wel met geloof opgevoed, zeggen adieu God, willen zonder God verder, maar blijven wel heel veel opvattingen vasthouden.

Sommigen schoppen tegen God aan.

Anderen hebben een andere godsdienst.

Sommigen staan dicht bij een kerk, anderen staan er heel ver vandaan. Dus de buitenstaander bestaat niet!

Maar ik hoop dat je wel begrijpt wie Paulus bedoelt: mensen die geen christen zijn.

 

[#2] Hoe moet je daar nu mee omgaan?

Paulus zegt: gedraag je wijs. Maar wat is ‘wijs’?

Wijs betekent verstandig, slim. Dat je nadenkt over wat je zegt en doet.

Net hiervoor heeft hij gezegd: bidt dat voor ons een deur geopend mag worden.

Dat de harten van mensen open gaan: dat ze ook in Jezus gaan geloven.

Blijf steeds bidden, wees waakzaam, houdt vol. Dank ook!

Paulus zit in Rome in de gevangenis en hij kan daar praten met mensen.

Bid dat hij de goede woorden mag zeggen, dat de Geest mag werken, dat mensen Jezus aannemen als hun redder en verlosser. Dat Hij er wijs mee om mag gaan.

 

Wijs. Dat is moeilijk om in te vullen.

Als ik denk aan een wijs iemand, dan denk ik vooral aan iemand die goed kan luisteren.

Een wijze huisarts, een wijze ouderling, wijze psycholoog die praat niet zo snel, maar die luistert met aandacht. Doet zijn best om te begrijpen.

Je hebt er niets aan als je met een klacht naar de dokter gaat en de dokter heeft niet eens goed in de gaten wat je probleem is.

Wie wijs is, die staat open voor de ander.

Die probeert te ontdekken wat de ander bezighoudt, wat zijn probleem is, waar die van geniet en wat hem bezighoudt.

 

[#3] Daarom is het belangrijk dat je als kerk ook weet wat er in de wereld leeft.

Een preek is maar niet een stel waarheden die doorgegeven worden.

Een gemeente is maar niet een club gelovigen die in een afgesloten trein door het land reist. Als kerk sta je midden in de wereld. Zie je wat er in de wereld speelt.

Als kerk sta je niet buiten de wereld: dus het zou niet zo moeten zijn dat iemand die nooit in de kerk komt, in de kerk komt en het idee heeft dat hij opeens vijftig jaar terug gaat in de tijd. Of dat hij in een Amerikaanse kerkdienst belandt. Kerken zijn wereldwijd heel verschillend: want als het goed is, leef je in de wereld. Je bent niet van de wereld, maar wel in de wereld.

Als je met studiegenoten praat in de trein, die vriend die niet gelooft, als je met de buurvrouw praat in de voortuin (met dit weer is iedereen opeens weer op straat), als je met andere ouders praat bij de BSO: luister dan eerst. Probeer te ontdekken wat zij belangrijk vinden. Wat hen bezighoudt. Wat hun vragen en moeiten zijn.

Wat hun energie geeft. Zorg ervoor dat er echt contact is.

 

[#4] En dan, dan zegt Paulus er achteraan: benut iedere gelegenheid.

Als je dan geluisterd hebt, als je in contact bent: en er doet zich een gelegenheid voor, gebruik die kans dan ook.

* Je bent samen aan het sporten en je geniet van de natuur die deze dagen explodeert, en iemand maakt er een opmerking over: zeg dan maar eens, schitterend hoe God dit allemaal gemaakt heeft.

* Als je hele gesprekken hebt en iemand merkt dat je veel aan het geloof hebt en zegt: wel bijzonder hoe dat zo belangrijk voor je is. Nodig hem of haar eens uit voor een kerkdienst.

* Als iemand zich schuldig voelt en steeds tekort voelt schieten door wat hij doet of gedaan heeft, probeer eens iets te delen van wat het voor jou betekent dat Jezus voor je zonden is gestorven.

Benut iedere gelegenheid. Koop je tijd uit, zegt Paulus. Laat de kans niet voorbij gaan. Bid de Geest om woorden die juist zijn. Of misschien dat je het in de daden kan laten zien: door wel een kaartje te sturen, een pan eten te brengen, de zorg voor de kinderen over te nemen. Daden zeggen soms meer dan woorden!

Benut iedere gelegenheid: dat klinkt als ‘begin er steeds weer over’. Maar vergelijk het maar met dat Paulus zegt: bid zonder ophouden. Het wil niet zeggen dat je altijd aan het bidden bent, met je hoofd in de hemel loopt of altijd over het geloof praat. Maar zoals je over iemand kan zeggen hij is altijd aan het voetballen, altijd aan het gamen, altijd muziek aan het maken: dan wil dat niet zeggen dat iemand dat altijd doet. Maar je weet wel: het is zijn hobby, zijn passie, zijn hart en je kunt er met hem of haar altijd over praten. En waar het hart vol van is … daar stroomt de mond van over.

 

[#5] Paulus gaat nog een stapje verder. Hoe ga je nu om met anderen?

Hij stelt zelf de vraag nog een keer: hoe moet je op anderen reageren?

Wat moet je houding zijn?

Dan zegt hij twee dingen: 1) vriendelijk, 2) maar beslist.

 

Eerst de vraag: hoe reageer je vriendelijk? Het heeft heel veel met je houding te maken.

Jezus vraagt van ons een houding die past bij zijn rijk.

Gelukkig ben je als je nederig bent en de minste wil zijn in contact met anderen.

Gelukkig ben je als je vrede sticht, dan ben je een kind van God.

Gelukkig ben je als barmhartig bent, als je anderen helpt en vergeeft.

De houding die Jezus hier leert, heeft Hij ons zelf voorgeleefd.

Hij zocht de fraudeurs, overspeligen, verloren zonen en dochters op.

Jezus leert ons om voor armen, vluchtelingen, gevangenen te zorgen.

Als je hen ontvangt en helpt, ontvang en help je Jezus.

 

Wat is het mooi als je meedoet met het buddyproject voor de asielzoekers. Geweldig om zo’n spelletjes avond in de kerk te zien. Als je de mensen in het AZC helpt met fietsen. Wat mooi als jongeren een klus voor present doen en anderen echt verder helpen. Als je zomers tijdens het Beerzer project, of een ander project van Dabar of E&R ontspanning zoekt met anderen. Wat mooi wat we horen over het project van Care Foundation en als jongeren daarmee aan de slag gaan.

Jij, u en ik kunnen op allerlei manieren actief zijn. Geloven betekent niet een stel waarheden doorgeven en bewaren in een dichtgeplakte kerk. Er wordt ook van ons gevraagd: leef je geloof! Doe iets met je geloof! Geef het handen en voeten.

Wees niet als die priester die heel vroom was, maar de gewonde man voorbij liep. Maar wees als die barmhartige Samaritaan: die wist wat het betekende om je naaste lief te hebben en ervoor te zorgen. Op iemand afstappen; iemand hulp bieden; met je geld een ander ondersteunen; zorg voor iemand regelen of zelf bieden; een luisterend oor zijn. Niet alleen voor geloofsgenoten, maar ook voor buitenstaanders!

En het mooie is dat in het woord vriendelijk, eigenlijk het woord genade zit. Juist de genadige houding van Christus, mag je ook tonen aan de mensen om je heen. Als je zelf echt diep beseft dat je bij de gemeente hoort, aan de avondmaalstafel komt omdat je zo hard de genade van God nodig hebt. Omdat je onvermogen en zonde je dwars zitten en je er steeds weer tegenaan loopt, dan besef je wat genade is. Onvoorwaardelijke liefde van Jezus voor jou, en daarom ook onvoorwaardelijke liefde van jou voor de ander. Dan ben je echt vriendelijk: vol genade. Ook voor anderen, gelovig of niet gelovig.

 

[#6] Tenslotte zegt Paulus: Vriendelijk, maar beslist.

Er zijn mensen die doorslaan. Geloven betekent dan alleen nog maar goed doen.

En goed doen is niet alleen iets wat mensen in de kerk doen.

Vaak kun je nog een voorbeeld nemen aan hoe niet of anders gelovigen goed doen.

Het is geweldig om te zien. Maar …

Wie alleen nog maar bezig is met goed doen, moet oppassen dat het evangelie niet verwatert. Dat het geloof niet zijn kracht verliest. Dat God niet uit het oog verdwijnt. Als je alleen maar kerk in de wereld kan zijn, kun je je ook zomaar aan de wereld gelijk worden. Stel jezelf maar de vraag: Kopiëren we niet teveel het gedrag van de buitenstaanders?

Zie je dat sommige muziek echt niet kan, dat sommige opvattingen over vluchtelingen en asielzoekers niet passen bij Christus, dat we niet mee moeten gaan in een doorgeslagen ik-gerichtheid.

Daarom zegt Paulus hier: je reactie moet wel met zout gekruid blijven.

Wanneer je een maaltijd hebt zonder zout, dan is het flauw, smakeloos.

Als het zout zijn kracht verliest, zegt Jezus, dan kun je het wel weggooien.

Jij bent als gelovige het zout! Je bent de smaakmaker in deze wereld!

Mensen die niet naar kerk gaan lezen meestal geen bijbel, maar wel jouw leven.

Ze zien wat je doet, wat je zegt, wat laat en wat je keuzes zijn.

Soms zijn ze blind voor de waarheid van Jezus, maar zien ze wel heel goed de zwakke plekken in je leven en in de kerk.

Daarom is het zo belangrijk dat je met een wijze, vriendelijk houding optreedt, maar ook beslist. Jij bent het zout van de aarde. Omdat jij, omdat u verbonden met Jezus mag je in de contacten om je heen iets laten zien van Christus. Het kost soms moeite, soms zal het ook weerstand oproepen, maar wat je in liefde doet, wat je doet om de andere te helpen, wat je doet omdat jij Jezus kent: het zal niet onopgemerkt blijven, maar het is een geweldige manier om als gemeente de liefde van God aan buitenstaanders door te geven !

Amen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Johannes 20:1-10 Houd de opgestane Heer voor ogen!

april 1, 2018

Paaspreek Heemse (9/11.00) en Beilen (16:30u), 1 april 2018
Tekst: Johannes 20:1-10

Geliefde gemeente van de opgestane Heer Jezus Christus,
[#1] Wat is er te zien op de eerste paasmorgen? Wanneer Lazarus opstaat uit de dood, lezen we: ‘de dode kwam tevoorschijn’. En dan zegt Jezus: ‘maak de doeken los en laat hem gaan.’ Je kon zien dat Lazarus het graf had verlaten en opgewekt was.
[#2] Wanneer de Joden in Antiochië uitleg krijgen van Paulus de uitleg over wat er gebeurd is, staat er: ‘God heeft Hem uit de dood op laten staan!’. Dat zijn de blijde woorden die Paulus spreekt aan de Joden in Antiochië. Wij verkondigen u goed nieuws! God heeft gedaan wat Hij gezegd heeft: Jij bent mijn zoon, ik heb je vandaag verwekt!
Wij zingen vandaag onze Paasliederen:
‘Daar juicht een toon, daar klinkt een stem, die galmt door gans Jeruzalem.’
‘Weet je dat de lente komt, weet je wel dat Jezus leeft?’
We vieren feest omdat we geloven dat Jezus is opgestaan.
[#3] Maar als we dan kijken wat Johannes vertelt over die eerste Paasdag.
Zijn ze dan ook blij? Zien ze dan ook dat Jezus leeft?
Maria uit Magdala rent wat heen en weer en denkt dat Jezus lichaam gestolen is. Haar Heer van wie ze zo veel hield, kan ze nu niet verzorgen.
Petrus, die gezegd had dat Hij Jezus niet kende, rent langzaam naar het graf. Misschien toch wat bang voor wat er gaat komen.
Johannes, dat is de leerling die Jezus liefhad, rent nog sneller. Hij gaat zelfs voorop. Ze zien de doeken liggen. Maar dan keren die twee leerlingen terug naar de stad.
Er gaat geen feest beginnen. Er zijn wat zoekende mensen die niet precies begrijpen wat er gebeurd is.
[#4] En toch mag één ding je helpen om nu gelijk al Pasen te vieren. Om muziek te maken en het koper te laten schallen. Ik heb wel vaker gepreekt over: alleen maar een steen die weg is, alleen maar doeken, alleen maar een engel. Maar in de voorbereiding van deze preek ontdekte ik vooral dat je vanaf het eerste begin op Jezus mag letten. Juist omdat hij leeft kan hij het zo leiden, dat Maria geholpen wordt in haar verdriet, dat we een betrouwbaar verslag hebben en dat er uiteindelijk een kerk gebouwd wordt.
Houd in geloof steeds de opgestane Heer voor ogen!
1) Hij zoekt je op waar je bent
2) Hij geeft tekens van zijn opstanding
3) Hij bouwt zijn kerk van gelovigen
1) Hij zoekt je op waar je bent
Dat dat niet altijd makkelijk is, zie je allereerst aan Maria uit Magdala. Johannes stelt haar hier centraal. De andere vrouwen, met wie ze onderweg was, noemt hij niet. Maar het is ook deze Maria die Jezus dankbaar was en in het bijzonder met haar meester verbonden is. Zij is op de afspraak als ze ’s morgens vroeg om 5:00u samen naar de het graf gaan. Het lichaam dat op vrijdagavond haastig begraven is, willen ze nu nog beter verzorgen. Beter oliën en beschermen, zodat ze nog regelmatig ernaar toe kunnen gaan. Zo dat ze een plek hebben waar ze de herinnering aan Hem levend kunnen houden.
[#5] Maar dan geeft de Heer het allereerste teken van de opstanding. De steen is weg! Maria schrikt ervan. Wat zou er anders gebeurd kunnen zijn dan dat onverlaten in de nacht in het graf gekomen zijn. Mensen op zoek naar buit en spullen. Wat denk je anders als je thuis komt en opeens staan de deuren open, die je kort daarvoor op slot had gedaan. Dat moeten wel dieven zijn. En ga ik dan het huis in, met de kans om er een tegen het lijf te lopen? Of ga ik hulp zoeken?
Maria doet het laatste. Ze rent snel terug naar Petrus en Johannes. Ze roept: ze hebben de Heer weggehaald en we weten niet waar ze Hem neergelegd hebben. Het zijn voorbarige conclusies. Ze gelooft nog niet dat Jezus is opgestaan. Ze is zo gericht op het lichaam van Jezus, zo gevangen in haar verdriet, zo verward door alles wat er gebeurt is, dat ze niet anders kan dan een snelle conclusie trekken. Ze hebben mijn Here weggenomen. Haar verdriet lijkt alleen maar dieper te worden: Nu is er ook geen plaats meer waar ze naartoe kan.
[#6] Haar verdriet is dieper, terwijl Jezus juist al verhoogd is. Paulus vertelt dat in zijn preek. Christus heeft de dood en het graf achter zich gelaten. Hij is opgestaan uit de dood. Heel de weg van de stal naar het kruis, van het kruis naar het graf, is Hij gegaan voor zijn leerlingen. Ook voor Maria van Magdalena. Voor haar is Hij nu opgestaan. In de hemel is de vreugde compleet, maar op aarde klinken nog geen trompetten. En toch mogen we geloven dat het de Heer is die er voor kiest om het zo te leiden. De leerlingen moeten worden opgehaald. Er moeten meer mensen bij betrokken worden. Iedereen moet het weten, ook die mannen die uit zichzelf niet bij het graf staan op de derde dag. Die leerlingen die zo’n belangrijke plek krijgen in de gemeente. Die zelf ook het eerste teken van de opstanding moeten zien. In de hemel is de goede herder aan het kerk om zijn kudde bij elkaar te krijgen, te voeden, te leiden. Hij wil dat er een kerk, een gemeente komt.
Daarom sluit Hij aan waar hij gebleven was. Hij neemt ze stap voor stap aan de hand mee, zodat zij later ook anderen stap voor stap aan de hand mee kunnen nemen op de weg van het geloof. Hij begint bij waar Hij was: bij het graf. Daar hadden ze Hem neergelegd. Op dat graf waren de vrouwen op gericht geweest. Dat graf hadden ze gezien. Vanuit dat donkere graf wil Hij het licht gaan maken. Waar alles stil was, wil Hij dat er een lied gaat klinken. Waar de dood heerste, mag er leven beginnen. Waar de lijnen leken te eindigen, wil Hij een nieuw begin maken.
Zo mogen we geloven dat de Here Jezus nog steeds werkt. Ook als je zelf vast dreigt te lopen in je angsten of vragen; ook als je worstelt met de omweg die je moet gaan. Waarom krijg ik hier nu mee te maken? Waarom biedt God niet gelijk een oplossing? Waarom voel en ervaar ik nu niet dat Jezus echt leeft en er is? Laten we dan geen overhaaste, voorbarige conclusies trekken zoals Maria van Magdala, die dacht dat Jezus’ lichaam was gestolen. Maar laten we ontdekken en zien (misschien pas achteraf!) hoe Jezus je wil leiden en dragen. Hoe Hij je zoekt, juist waar je bent: in je ellende en in je moeite. Hoe Hij van daaruit je wil samenbrengen met andere geloven. Je bij de kerk en gemeente wil brengen. Zodat vanuit je tranen langzaam het lied mag gaan klinken: zou ik nog vrezen, nu Hij eeuwig leeft, die mij heeft genezen die mij vrede geeft?

[#7] 2) Hij geeft tekens van zijn opstanding
Wanneer Maria van Magdala de twee mannen het bericht brengt, komen ze gelijk in beweging. Petrus had wel gezegd dat hij Jezus niet kende, hij had wel gezegd: ik hoor niet bij Hem. Maar als hij dit bericht hoort, begint hij toch te rennen. Op naar het graf! En ook Johannes gaat er naartoe. Daar lopen ze op die eerste paasmorgen: mensen in vertwijfeling en zoekend. Wat is er van hun Heiland geworden? Petrus wordt ingehaald door Johannes. Kon Johannes gewoon harder rennen? Of was Petrus toch een beetje bang. Bang om wat hij gedaan had. Omdat hij zijn geloof niet had willen belijden, maar deed alsof hij een vreemde voor Jezus.
In ieder geval bereikt Johannes als eerste het graf. Hij ziet het eerste teken: de steen is van het graf. Hij bukt zich. Om in het donkere graf te kijken moet hij zich eerst wat kleiner maken. Dan ziet hij het tweede teken: de linnen doeken liggen gewoon los in het graf. Jezus is er niet meer in. Bij Lazarus lazen we net dat hij uit het graf stapt met de linnen doeken nog om zijn handen en voeten. Die doeken werden gebruikt om het lichaam van de dode bij elkaar te houden, zoals wij tegenwoordig een lichaam in een kist leggen. Die doeken werden ook gebruikt om de geur van ontbinding tegen te gaan. Er zijn mensen die zeggen: die doeken hadden nog hun vorm, als een soort cocon, een soort mummie, waar Jezus uit was weggegaan, maar dat staat er niet en dat is ook niet echt aannemelijk. Er staat gewoon: Hij ziet de linnen doeken liggen.
Maar dan komt Petrus. Petrus, die veel meer durft, die al eerder doet dan dat hij denkt, en Petrus stapt wel het donkere graf binnen. Hij ziet een volgend teken: de hoofddoek ligt netjes opgevouwen aan de zijkant. Dan moet het voor de mannen wel duidelijk zijn. Hier is geen sprake van grafroof, grafschending. Hier zijn geen bandieten aan het werk geweest. Maar hoe kan het dan toch dat het lichaam weg is, dat de doeken er liggen, dat de zweetdoek is opgerold. Hij heeft zich verwonderd, lezen we in Lucas.
Waar bij Maria de tranen overheersen en de verwarring, zien we bij Petrus verwondering. We lezen nog niets over geloof. Maar ondertussen heeft de opgestane Heer het wel zo geleid dat degenen die later getuigen, ook dit tweede teken ontvangen. Petrus’ belijdenis vormt het fundament van de kerk: Jezus is de zoon van God. Maar wanneer hij later daarover vol overtuiging op de eerste pinksterdag gaat preken, dan weet hij ook dat hij het eerst nog niet begreep. Maar dat hij duidelijk de tekens kreeg. Dit is maar niet een verslag van mensen die Jezus als een goed voorbeeld zien, die verder moet leven in je hart: dit is een verslag waarin allerlei dingen precies verteld worden. Een betrouwbaar verslag van een historische gebeurtenis. Vanuit de hemel stuurt Jezus het zo dat ook Petrus daar later nauwkeurig verslag van kan doen.
Christus stierf en overwon de dood. Dat deed Hij niet alleen voor mensen in tranen en rouw. Ja, juist dan zullen veel troostwoorden je hopelijk bijzonder bemoedigen. Zoals ze Maria bemoedigden. Maar het is ook een boodschap voor mensen die midden in het leven staan. Voor jou als je op een toets of examen zit te blokken. Voor jou als je druk bent met werk en zorgtaken. Voor u als u heerlijk kunt genieten van ontspanning en vakantie. Als je gezegend bent met familie om je heen. Juist dan wil Christus ook midden in je leven komen. Petrus en Johannes geven een betrouwbaar verslag. Gewoon aardse dingen: een open graf, doeken die er liggen, een doek die opgerold is. Heel dat aardse leven mag zin krijgen door Jezus, de opgestane Heer: dan weet je waar je voor leeft. Dan weet je waarom hij uit de dood is opgestaan. Dan weet je, ondanks vragen, dat je hier een betrouwbaar verslag mag hebben. Christus wil je meenemen waar je bent om zo steeds sterker in Hem te kunnen geloven als de opgestane Heer.

[#8] 3) Hij bouwt zijn kerk van gelovigen
Wanneer Johannes naar binnenloopt dan ziet hij de doeken liggen. Wanneer hij dat ziet, dan breekt voor het eerst het paasgeloof door. Hij gelooft dat de Heer is opgestaan. Stap voor stap heeft Jezus harmonieus toegewerkt naar dat moment dat de eerste leerling tot geloof komt. Heel het boek van Johannes werkt naar dit moment toe. Dit is niet een leeg graf, dat teken is van een doodlopende weg. Dit is een leeg graf dat getuigt van de opstanding, van een nieuw begin.
Johannes zegt er wel bij: wij kenden de schriften nog niet: dat de bijbel vertelt dat het zo moest gebeuren. Later wordt het duidelijker, vallen er meer puzzelstukjes op hun plek. Ziet Hij hoe Jezus dit alles moest lijden. Dat komt naar voren in de preek die Paulus later houdt: dat zo Psalm 2 in vervulling gaat. Dat komt naar voren in de woorden van die Jezus later spreekt tot de Emmaüsgangers. Zo zien ze dat heel Gods woord samenhangt. Ik hoop dat je zelf ook tot die stap komt: dat je zegt, Jezus is de opgestane Heer. Hij is gekomen om mij het leven te geven. Dat mag ik volgende week vieren aan het avondmaal.
Maar daarmee is Christus doel niet bereikt. Johannes komt tot geloof, maar Hij wil graag ook de leerlingen bij elkaar brengen. Dat ze ’s avonds samen Hem ontmoeten. Dat ze straks het brood breken. Zo werkt Christus er naartoe om een gemeente bij elkaar te krijgen. Zo mag je zelf ook deel zijn van de gemeente. Elke week de opstandingsdag vieren, volgende week ook mee het brood breken en de wijn drinken. In ieder geval die tekenen zien. Twee tekenen: maar ze verwijzen naar iets veel groters, naar de grote Heer die troont in de hemel. Die nog steeds geloof wil geven, zijn gemeente steeds weer samen wil brengen en wil leiden. Die de kerk heen wil leiden naar die grote dag dat heel zijn volk verzameld is in heerlijkheid. Amen.

 


Zondag 11 – Geloof in Jezus de Verlosser!

maart 22, 2018

Preek Heemse, 18 maart 2018

Tekst: Zondag 11

 

[#1] Geliefde gemeente van Jezus Christus,

Jezus redt! Dat betekent zijn naam: Hij wil je redden.

En de vraag is dan: bent u, ben jij ook gered?

Een vraag die je misschien niet gelijk verwacht, maar een belangrijke vraag.

Het is de kernvraag van het evangelie.

Als je hem op straat aan iemand stelt: ‘ben je gered?’,

dan zal die misschien zeggen: gered, huh? Hoezo?

Van wat moet ik gered worden?

Ik zie niet direct een ramp aan komen,

ik zie niet precies welk gevaar er is en waar ik voor weg moet rennen …

 

[#2] Ik denk dat veel mensen in deze tijd meer bezig zijn met een ander soort redding.

Je moet zorgen dat je zelf wat van je leven maakt. Je leven hier en nu moet goed zijn.

Je moet eruit halen wat erin zit, genieten, vakanties, gezond zijn, geluk, ontplooiing.

Als jij het leven geen waarde kan geven, zeg je dat het voltooid is.

Zo moet je tot een beter ik komen. Kijk maar naar de reclames.

Ik noem het geen egoïsme, dat is een te groot woord.

Maar het draait wel vaak om het ‘ik’.

En je krijgt zomaar een tik mee van de tijd waarin je leeft.

 

[#3] Maar hebben zij, heb jij dan ook nagedacht over de vraag of je gered bent?

Wie niet in de zoon van God gelooft,  zal niet het leven zien,

maar Gods toorn blijft op hem, zegt Jezus.

Als je niet in God gelooft, loop je inderdaad gevaar.

Wat is het erg om te vallen in de handen van de levende God, wat is het erg als Gods toorn op je blijft.

Daarom is redding zo belangrijk. Zondag 11 legt uit hoe je die redding kan krijgen.

Het gaat erom dat je het werk van Jezus leert kennen. Zijn verlossingwerk aan het kruis.

Dat je Hem als je verlosser leert kennen.

Dat je, als je leest in de Bijbel, Hem ontmoet als de Zoon van de levende God.

Dat je voor heel je leven je heil en redding van Hem verwacht: die niet alleen je zonden wil vergeven, maar ook je wonden wil genezen. Zo is Jezus gekomen als de Verlosser.

[#4] Geloof in Jezus de Verlosser

  1. Door Hem komt het goed met God
  2. Door Hem kun je ingaan in Gods rust

Geloof in Jezus de Verlosser: (1) door Hem komt het goed met God.

Wat voor redding geeft Jezus dan precies?

Om dat te weten is het goed om heel de bijbel erbij te betrekken.

God zond niet gelijk na de zondevol Jezus als Redder.

God ging een lange geschiedenis met zijn volk.

En door die geschiedenis mogen we zien wat voor redding God geeft.

Welke diepe betekenis erin doorklinkt als Jozef het kind van Maria ‘Jezus’ moet noemen.

 

[#5] Ruim 500 jaar eerder was er namelijk ook een Jezus geweest, in het Hebreeuws klinkt die naam als Jozua. Deze Jozua was met Zerubbabel in 538 teruggekeerd naar het beloofde land. Ze waren in ballingschap geweest. Het volk was bijna vernietigd. Velen waren weggevoerd, velen waren gestraft. Zij hadden gevoeld hoe erg het was om in de handen van de levende God te vallen. Om gestraft te worden. Velen waren gestorven, anderen leefden als ballingen. Gods geduld met het volk was op geweest. De deur naar het beloofde land was achter hen dicht geslagen. Ze waren bijna door het vuur vergaan. Ze waren zwartgeblakerd.

 

Maar dan zegt God: ik maak een nieuw begin. En Zerubbabel trekt met Jozua weer terug naar het beloofde land. Er komt redding. Er komt een nieuw begin. De tempel wordt herbouwd, zeventig jaar na de verwoesting van de tempel van Salomo. Er kunnen straks weer offers gebracht worden, die laten zien dat het goed komt tussen God en mensen. Maar wie moet die offers brengen? Ze zijn toch allemaal schuldig en zondig. Kijk! Let op!  Ook de priester Jozua staat als zwartgeblakerd hout tegenover God, tegenover de engel van de Heer. Naast de priester Jozua staat de Satan: hij klaagt Jozua aan.

Je hoort dat hij Jozua beschuldigt van allerlei slechte dingen.

Hoe kan er dan een nieuw begin komen in het beloofde land?

Wie moet de offers brengen in de nieuwe tempel?

 

Misschien krijg je zelf niet zo snel een visioen.

Niet zo snel een droom waarin je ziet dat je tegenover God in de hemel staat en dat de duivel je dan aanklaagt. Maar misschien weet je wel wat het is om aangeklaagd te worden. Dat iemand allerlei slechte dingen over je zegt. En soms is het niet zozeer een ander: soms is het een stem in jezelf of in mijzelf, die zegt: je doet het fout! Soms is dat nodig. Moet je gecorrigeerd worden. Maar soms kan het ook enorm verlammen. Kun je er verdrietig van worden. Kun je denken: ik doe het ook nooit goed. Of je hebt zoiets van: zoek het allemaal maar uit, ik ga mijn eigen weg wel.

 

[#6] Maar let dan eens op wat er in de hemel gebeurt. De engel zegt tegen Satan: God verbiedt jou om te spreken. Je moet je mond houden. Je mag geen verkeerde dingen meer zeggen over Jozua. Want God heeft Jozua zelf uit Babylonië gehaald. God kiest Jeruzalem weer uit als plaats voor zijn tempel. Trek Jozua nieuwe kleren aan! Witte, schoongewassen kleren. Feestkleren! Een nieuw begin! [#7] En Hij zegt: plaats weer een tulband op zijn hoofd, zoals de priesters een tulband droegen waarop stond: de Here heilig! Aan de Heer gewijd! (Ex. 28:36). Zo kan de tempel in gebruik worden genomen. Zo kunnen er offers gebracht. De zonde is vergeven. God legt de stem van Satan het zwijgen op en wil verder met zijn volk.

 

[#8] Wanneer Jezus wordt geboren en Hij ontvangt de naam Jezus, in opdracht van engel. En als de engel dan ook nog zegt dat Hij een groot man zal zijn en zoon van de allerhoogste (Luc. 1:31,32). Dan zal het volk teruggedacht hebben aan deze Jozua die een begin mogelijk maakte. De Jozua weer offers kon brengen. Later heeft Jezus zelf een offer gebracht: op Goede Vrijdag werd Jezus met onze zonden, onze fouten, onze overtredingen bekleed aan het kruis werd genageld. Aan het kruis stierf. Maar dat deed Hij als offer voor onze zonden. Om een nieuwe weg mogelijk te maken. Daarmee de duivel en het kwaad overwon. De duivel het zwijgen oplegde. En daarmee ook de beschuldigingen die tegen mij klinken en zwijgen oplegt. Door zijn sterven, mag ik weten: God vergeeft mijn zonden, God geeft me juist nieuwe kleren, ik mag een kind van God zijn: want door Jezus komt het goed met God!

 

[#9] Geloof in Jezus de Verlosser: 1. Door Hem komt het goed met God,

Maar, dan laat God ons niet aan ons lot over. Hij wil ons ook verder leiden. Geloof in Jezus de Verlosser 2. Door Hem kun je ingaan in Gods rust. Wanneer de naam Jezus klinkt denken de mensen niet alleen aan Jozua de priester, maar ook aan Jozua de legeraanvoerder, de leider van het volk. Jozua die het volk al zoveel eeuwen eerder voor het eerst door de Jordaan had laten gaan en ervoor gezorgd had dat het volk daar kon gaan wonen.

 

[#10] Over zijn aanstelling lazen we net. Door de zonde, door zijn opstand mocht Mozes niet het beloofde land binnen. Bovendien zegt Mozes ook, misschien wel met bevende stem, ik ben te oud geworden. Hij is bijna honderdtwintig! Maar dan wijst hij Jozua als leider aan. De Heer zal voor hen uitgaan, en Jozua zal hen aanvoeren. Er is iemand die voorop gaat en de weg wijst. Mozes zegt erbij: er is geen enkele reden om bang te zijn. Er is geen enkele reden om bang voor hen te zijn. Het is de Heer uw God die met u meegaat. Hij zal van uw zijde niet wijken. Hij zal u niet verlaten!

 

Dan roept Mozes Jozua bij zich: deze aanvoerder, Hosea die de naam Jozua gekregen had: de Here redt, staat tegenover de man die het volk uit Egypte had geleid door de kracht van de Heer. De mensen kennen hem. Hij was betrouwbaar geweest, toen de tien verkenners wel te bang waren geweest om het land binnen te gaan. Hij had gezegd dat ze op de Here moesten vertrouwen en niet op wat ze zelf zagen. Nog een keer drukt Mozes hem op het hart: wees vastberaden en standvastig, want God zal je het land binnenleiden.

 

[#11] Wanneer je ook aan deze Jozua denkt bij de naam Jezus, dan zie je dat het niet alleen goed komt door Jezus, maar dat Jezus ons ook echt verder wil leiden. Waar je soms bang bent voor de weg die moet gaan. Waar de toekomst onzeker is. Waar je soms vragen kan hebben rondom dingen die gebeuren. Waar verdriet je leven tekent. Waar je soms je weg moet zoeken tussen alle meningen, godsdiensten, levensbeschouwingen, zegt Jezus niet alleen: het is goed tussen God en jou. Hij wil je ook bij de hand nemen. Om het met zondag 11 te zeggen: Hij verlost van de zonden, maar je mag ook je welvaart: je welbevinden, je welzijn, bij Hem zoeken. Hij wil herstel geven.

 

[#12] Als dominee mag je daar ook op wijzen en over horen. Hoe je hoort dat mensen kracht krijgen om verder te gaan, ook na heel moeilijke situaties om dat ze ervaren dat Jezus hen kracht geeft. Of hoe mensen die veel moeten overwegen en over veel moeten nadenken, die veel op hun bordje hebben, toch biddend tot God hun ziel nu tot rust mogen brengen. Als een kind bij zijn moeder. Of hoe mensen gezondheid en mogelijkheden hebben, en dat ook dankbaar van God ontvangen. Hoe ze Jezus willen volgen en zijn gemeente liefhebben. Of dat jongeren op catechisatie vertellen hoe ze soms andere geloven tegenkomen, maar dan mogen vertellen dat zij geloven dat het door Jezus goed komt tussen God en hen.

 

[#13] Wat is het een rijkdom als je zo Jezus Christus mag leren kennen. Vorige week zagen we dat Jezus het volk voor de keuze stelde: kies voor het licht! Even later legt hij aan de leerlingen uit. Ik ga van jullie weg. Als dan gevraagd wordt: hoe komen we bij u? Dan zegt Jezus: ik ben de weg, de waarheid en het leven. Jezus gaat heen om een plaats voor ons klaar te maken. Wie in Hem gelooft mag geloven dat Jezus, juist doordat hij geleden heeft, ons in het vaderland kan brengen. In het beloofde land, in de eeuwige rust. Zijn hand zal ons veilig leiden. Een betere Jozua, Jezus kunnen we ons niet wensen. Laten we dan ook gaan aan zijn hand.

 

Ben je gered? Dat is de vraag die ik aan het begin stelde. Ik hoop dat je ziet dat je het offer van Jezus voor je zonden nodig hebt. Hij heeft de Satan het zwijgen opgelegd! Niemand zal je nu kunnen beschuldigen.

 

[#15] Maar wat moet ik hier nu morgen mee. Als ik weer mensen ontmoet die juist alles zoeken in het leven hier en nu. Die op een gegeven moment hun leven wel voltooid vinden als je er zelf niets meer uit kan halen? Als ik mensen ontmoet die vinden dat je zelf moet maken of die juist een andere God geloven: of het nu Allah, Boeddha is?

 

God heeft het niet gelijk na het paradijs goedgemaakt. Ook na Jezus sterven, kwam niet gelijk de hemel op aarde. God vraagt ons om een weg te gaan. Om dan te leren van het verleden: Jozua wees de weg naar het beloofde land, terwijl volken om hem heen het van allerlei andere goden verwachten. Maar uiteindelijk was de God van Israël de God die echt redding kon geven! En keer op keer zie je weer dat mensen God vergeten. Zelf hun leven willen maken: in het beloofde land vergeten ze God. In de tijd dat Jezus geboren wordt verwachten weinig de Messias. Vandaag hebben veel mensen een plat wereldbeeld. Laten we leren van heel de weg die God gegaan is. Dat er meer is tussen hemel en aarde, dat ons doel niet hier ligt, maar in het hemels Vaderland. Laten we anderen aansporen mee te gaan, om vol te houden: dat we samen steeds weer geloven en belijden: Jezus is de weg, de waarheid en het leven.

Ik hoop dat je die naam leert kennen en voor heel je leven mag zeggen:

O Jezus, hoe vertrouwd en goed klinkt mij uw naam in ’t oor,

Mijn herder en mijn held, mijn vriend, mijn koning en profeet,

mijn priester die mijn schuld ontbindt, mijn weg waarop ik treed;

Amen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Kol. 3:12-14 – Bekleed u met de liefde! #samenopreis

februari 5, 2018

Gemeenteproject                         #4 februari

‘Ga met God’                        Samen op reis

Preeksamenvatting – Samen op reis – Ds. Dreschler

Wanneer je op reis gaat denk je na over de kleren die je aantrekt.

We gaan op reis, en dan gaan we samen op reis. Samen onderweg.

Let dan niet op de ander! Of hij/zij het wel goed doet.

Je let op jezelf: dat je de vuile en vieze kleren uittrekt.

Dat je allereerst je bekleedt met de liefde van Christus (doophemd!)

En vervolgens zegt Paulus: kleed je met

* innig medeleven – van harte meeleven met anderen

* goedheid – vriendelijk voor elkaar zijn.

* bescheidenheid – niet allereerst aan jezelf denken

* zachtmoedigheid – uit liefde onrecht dragen

* geduld – geduld met elkaar hebben.

* verdragen – accepteer elkaar.

* vergeven – vergeef elkaars fouten.

Kies iets uit wat je deze week voor een ander zou kunnen doen.

Een gesprekje, een appje, een glimlach, een bezoekje, een klusje, wie stuur je een kaart?

Daarbij zijn we allemaal verschillend: iedereen draagt andere kleren.

Maar door de band (riem!) van de liefde zijn we toch één in Christus.

Daarbij willen we het verkeerde niet goed noemen. Maar de strijd aan gaan tegen het kwaad.

Zodat het goede en de liefde mag groeien en we samen als pelgrims onderweg zijn (Opw. 378):

Wij zijn onderweg als pelgrims, vinden bij elkaar houvast.

Naast elkaar als broers en zusters, dragen wij elkanders last.

Dan zal het volmaakte komen als wij zingend voor Hem staan.

Als wij Christus’ weg van liefde en van lijden zijn gegaan

Gespreksvragen

  1. Je draagt waarschijnlijk geen doophemd, maar heb jij manieren waarop je steeds aan de liefde van Christus herinnerd kan worden?
  2. Herken je het dat je soms toch op de ‘kleren van een ander’ gaat letten. Hoe kun je voorkomen dat je er steeds op let of anderen genoeg voor jou doen?
  3. Zou je de lijst met kledingstukken nog aan kunnen vullen vanuit andere teksten in de bijbel?
  4. Welk kledingstuk vergeet jij snel? Wat is je zwakke kant als het gaat om liefde voor de naaste?
  5. Kun je bij de zeven verschillende kledingstukken (medeleven, geduld, etc.) concrete voorbeelden bedenken van hoe je dat zou kunnen doen in de kerk?
  6. Hoe voorkom je dat je zelf ‘uitgeput’ raakt of te weinig aandacht hebt voor jezelf? Hoe geef jij je grenzen aan?
  7. Op welke manier zou je meer aandacht voor elkaar kunnen hebben bij de verschillende activiteiten in de gemeente? Dat je echt luistert naar elkaar?
  8. Wie kun jij komende tijd helpen? Voor wie kun je aandacht hebben? Wat kun je doen?

 

Preek gehouden Heemse, 4 februari 2018

Tekst: Kolossenzen 3:12-14

 

Geliefde gemeente van Jezus Christus,

[dia 1] Welke kleren heb je vandaag aangetrokken?

En als je op reis gaat: welke kleren stop je dan in tas?

Als je de juiste kleren heb krijg je het niet koud, maar blijf je warm.

Als je genoeg kleren meehebt: kun je ook een ander die het koud geeft warmte geven.

[dia 2] Vandaag maken we weer een stap met het jaarthema ‘Ga met God’. We vervolgen onze reis. Aan de schilderijen zie je wat we eerder hebben bedacht: Je wilt gaan met God, je zoekt de route, je gaat met gevouwen handen: maar vandaag zie je dat er meerdere mensen op het schilderij staan. We gaan ook samen op reis. Als gemeente zijn we samen onderweg. Met jong en oud, man en vrouw, gezond en ziek, opgewekt en bedroefd, zeker en onzeker. Allemaal mogen we op weg gaan.

[dia 3] Wanneer we het dan hebben over samen op reis, dan kan het zomaar gebeuren dat je hier in de kerk zit, dat je op een activiteit bent, dat je misschien wel thuis zit en dat je dan gaat zeggen: samen op reis, dat betekent dat de ander wat voor mij moet doen. Dat je zegt: zij mag mij wel eens zien staan, hij mag wel wat voor me over hebben, ik verwacht wel dat de ouderling komt, dat iemand mijn facebook of instagramberichtje liket, ik verwacht wel dat de diaken wat voor mij gaat doen, ik verwacht wel dat er een kaartje komt op mijn verjaardag, ik verwacht wel dat iemand aan mij vraagt hoe het met me gaat en hoe het met me is. Als je met die houding samen op reis gaat, dan kun je snel teleurgesteld raken, uitgeput raken, het koud krijgen, en raakt je energie snel op. Vandaag hebben we het over de kleren die je aan mag doen voor de reis: en dan gaan we er niet op letten welke kleren de ander aan moet trekken. Wat de ander moet doen. Want hoewel je hopelijk soms merkt dat die ander iets moois voor jou doet, bid ik dat je vooral zelf kleren mag aantrekken waarmee je veel voor de ander kan betekenen.

 

[dia 4] Dus niet op de ander letten, wat die voor jou kan doen, behalve… Er is er één op wie je wel mag letten. Daarmee begint de gezamenlijke reis zelfs. Want Jezus Christus kwam naar deze wereld. Hij gaf zijn lichaam en bloed, heel zijn leven, Hij had lief tot in de dood, wat we volgende week ook zullen zien en proeven in brood en wijn. Als je energie soms opraakt, als je verdrietig bent van je zonde, als je teleurgesteld bent in anderen: kijk dan naar Jezus Christus. In Hem raak je nooit teleurgesteld. Hij is trouw aan wat Hij beloofd heeft. Hij wil alle zonden weg doen. De oude kleren mag je uittrekken. Ook als we boos, woedend, driftig waren om wat de ander gedaan had. Als we gevloekt en gescholden hebben. Al die oude plunje mogen we afleggen: ontucht, zedeloosheid, hartstocht, lage begeerten en hebzucht. Al die dingen waar we zelf beter van willen worden. Waarmee je niet het goede van de ander zoekt, maar waarmee je juist de naaste uitbuit, kleineert, minder vindt. Christus zegt: dat oude leven is gestorven. Dat mag mee in het graf. Vergeet dat! Trek die oude kleren uit. Christus is voor jouw zonden gestorven.

 

[dia 5] Als je dan helemaal opnieuw begint, wat voor kleren trek je dan als eerste aan? Vroeger wanneer iemand als volwassene gedoopt werd, dan ontving hij wel eens een doophemd. Dus geen doopjurk, maar een hemd dat je aan kon trekken onder je gewone kleren. Het is bij voorkeur van linnen, met daarop een symbool dat verwijst naar Christus of naar God. Een hemd, waarvan een ander niet wist dat je het droeg. Maar dat kon je dragen, zodat je wist: ik weet dat ik mijn oude kleren heb uitgedaan. Dat ik nieuwe kleren aan mag trekken, maar dat ik allereerst me mag kleden met de liefde van Christus. Door Hem mag ik elke dag weer een nieuw begin maken. Ik mag leven van de vergeving en van zijn liefde. Wanneer je dus op een ander wil letten: let dan allereerst op Christus. Trek ’s morgens allereerst die kleren aan: draag zijn liefde als eerste laag kleding, zodat dat de basis mag zijn van je bestaan. Dat je allereerst door zijn trouw, warmte in je leven mag ontvangen. En wat je dan ook doormaakt, als je eenzaam bent, vecht tegen de zonde, druk, vermoeid of vol energie, ziek of gezond: denk dan aan deze woorden: Omdat God u heeft uitgekozen, omdat u zijn heiligen bent en omdat hij u liefheeft …. Daarom word je aangespoord om veel andere kleren aan te trekken, om veel voor anderen te betekenen. Vanuit de vergeving, vanuit zijn verkiezende liefde.

 

Welke kleren wil God dan dat je aantrekt:

1) Het eerste kledingstuk dat je aan mag trekken is innig medeleven. Met medeleven bedoelt Paulus dat je oog hebt voor de ander. Dat je door gebed, door een kaartje, met woorden en daden meeleeft met de situatie waar hij of zij mee te maken heeft. Dat je medelijden hebt met mensen die in de ellende zitten. Dat je dan ook probeert om te helpen. Het bijzondere is dat er staat: innig meeleven. Het is iets dat vanuit je binnenste, uit je hart komt. Zoals wij zeggen: van harte gefeliciteerd, zo mag je zeggen: ik wil jou van harte dienen. Ik ben bewogen met wat jou overkomt. Dezelfde woorden worden gebruikt als de vader zijn verloren zoon in de armen sluit. Hij had jaren op hem gewacht, hij had allerlei verwijten kunnen maken: maar hij krijgt juist medelijden met zijn zoon, rent op hem af en sluit hem in zijn armen.

2) Het tweede waar je je mee mag bekleden, is met goedheid. Waar in vers 8 gezegd werd dat je alle slechtheid, alle toorn en woede af mag leggen, staat hier: trek juist de goedheid weer aan. Goedheid vraagt een keus: kies je ervoor de ander lief te hebben? Zoals God een genadige houding heeft tegenover zondaren, een houding die we niet altijd kunnen begrijpen, maar Hij nodigt zondaren aan tafel. Wanneer we vol zijn van goedheid groeit er vriendschap. Een heel mooi en duidelijk voorbeeld van goedheid is de barmhartige Samaritaan: hij toonde zijn liefde voor de man die gewond op de grond was. Ook al hoefde het niet, koste het hem tijd en geld, was die man van een ander volk: hij toonde zijn goedheid voor de naaste.

3) Kleed u vervolgens ook met bescheidenheid. Dat betekent dat niet jezelf altijd het belangrijkste vindt, nee: in de bus, in de klas, in de supermarkt gaat de ander voor. Je staat niet zelf in het middelpunt, met jouw belangen en jouw gelijk. Je slaat jezelf niet op de borst. De farizeeër vond dat hij wel recht had op vergeving en maakte zich groot, de tollenaar maakte zich klein en vroeg bescheiden om genade. Wie met die houding komt aan het avondmaal, die wordt zeker door God vergeven! Wat gebeurt er ontzettend veel in de gemeente waarbij kosters, ambtsdragers, commissieleden, mensen die copieren en in de tuin werken, musici, en velen anderen zich belangeloos inzetten voor de opbouw van de gemeente. Wat geweldig hoeveel werk er in stilte gebeurt, hoeveel meeleven er is. Tegen wie zo in bescheidenheid zijn plekje aan de tafel zoekt, zegt Jezus: kom hogerop!

4) Het volgende kledingstuk dat we tegenkomen is ‘zachtmoedigheid’. Wie zachtmoedig is, is bereid om onrecht te verdragen. Jezus werd als een lam naar de slachtbank geleid, Hem werd het grootste onrecht gedaan, maar Hij verdroeg het. Je hebt misschien wel ergens recht op, maar als je zachtmoedig bent, kies je ervoor, uit liefde, niet omdat het moet, om niet op je rechten te gaan staan. In plaats van dat je boosheid en toorn aanwakkert, beteugel je je toorn en blijf je rustig. Ook als iemand andere politieke opvattingen heeft, tegen je auto is aangebotst, wegloopt zonder iets te zeggen: kleed je met zachtmoedigheid!

5) Een ogenblik gaat dat misschien wel. Maar wat kan dat moeilijk zijn als het langer duurt. Om misschien jaren lang onrecht te verdragen. Denk aan Jeremia die jarenlang bedreigd werd en genegeerd werd omdat hij de boodschap van God moest brengen. Om langdurig iets te verdragen of het goede te doen, heb je geduld nodig. Wie met anderen op reis gaat, mag zich ook wel kleden met veel geduld.

Dat is niet makkelijk. Ik las in een boekje over een man die een doodziek kind had en bij de dokter kwam. De dokter had middagpauze en hij moest maar even gaan zitten. Hij stond in tweestrijd: ga ik schelden, ga ik opkomen voor mijn kind, word ik woedend. Of probeer ik ook nu rustig te blijven, het vloeken en tieren achter me te laten, en geef ik rustig en duidelijk aan wat er aan de hand is en ga ik in de wachtkamer zitten.

6 en 7) hangt nauw met elkaar samen. Christus vraagt van ons om elkaar te verdragen en te vergeven. Toen Jezus aan het kruis hing, bad hij voor de mensen die hem kruisigden. Ze weten niet wat ze doen, zei hij. Zo nam Stefanus dat voorbeeld over en bad voor de mensen die hem stenigden. Zo hoop ik dat je ook bidt voor degenen die verkeerde dingen hebben gedaan. Dat je de kracht krijgt te verdragen en te vergeven. Vanuit de liefde die Christus gegeven heeft.

 

Want die band hebben we wel allemaal nodig! Al die kledingstukken kunnen zomaar afzakken, gaan wapperen, uit elkaar vallen, verkeerd begrepen worden, als je niet vergeet wat je eronder draagt: het doophemd. De liefde van Christus. Houd van elkaar. Want de liefde maakt van jullie een volmaakte eenheid. Die liefde is de basis en die liefde mag ook een soort gordel vormen. Zodat die liefde de verschillende kledingstukken bij elkaar houdt.

 

Wil dat zeggen dat we alles maar met de mantel van de liefde moeten bedekken? In die uitdrukking klinkt iets verkeerds door. We willen als gemeente dingen die verkeerd zijn, ook verkeerd noemen. God vertoornt zich over zonden: wil dat er een einde komt, wil dat er eerlijk recht gesproken wordt, wil niet dat wat kwaad is met de mantel der liefde bedekt wordt, maar dat het kwaad uit het midden wordt weggedaan. Juist mannen en vrouwen die slachtoffer geworden zijn vinden bij hem bescherming.

 

Ik hoop dat je vandaag iets kiest. Wie ga je een kaartje sturen? Wie zou je kunnen helpen deze week? Wat zou je dan kunnen doen? Een gesprekje, een glimlach, een telefoontje, aandacht voor een jongere, een bezoekje aan een oudere, even een appje of een telefoontje. En dan zijn we allemaal anders: je vormt een team, zodat je elkaar aan kan vullen. Wanneer de één iets niet in zijn rugtas heeft zitten, heeft een ander er wel aan gedacht. We hebben ook allemaal verschillende kleren aan. Wat de één aan heeft, ziet er bij een ander misschien niet uit. We hoeven ook niet allemaal hetzelfde te worden. We zijn heel verschillend. Maar dat maakt juist dat we elkaar kunnen helpen en dat ieder op zijn eigen manier, in zijn eigen taal met zijn eigen Geest iets van Jezus liefde mag doorgeven.

 

Maar wie zich kleed met de liefde, wie die liefde bijeenhoudt door de band van de liefde, door Jezus Christus: die kiest ervoor om samen een gemeente te vormen. Die kiest ervoor om, door soms bittere ervaringen heen, zich toch in te zetten voor de naaste. Die pakt z’n tas in met deze kledingstukken zodat je samen op reis kunt. Ook als er soms een heel moeilijk moment is, als we rouw en ziekte kennen. Misschien moet je wel weer een nieuwe start maken. Bemoedig elkaar om mee te gaan, om vol te houden.

 

Wij zijn onderweg als pelgrims,

vinden bij elkaar houvast.

Naast elkaar als broers en zusters,

dragen wij elkanders last.

 

Dan zal het volmaakte komen

als wij zingend voor Hem staan.

Als wij Christus’ weg van liefde

en van lijden zijn gegaan.

Amen

 

 

 


Spreuken 12 – Wees wijs! (jongeren)

januari 30, 2018

Preek Heemse, jongeren, 28-1-2018
Tekst: (1) Spreuken 12:1,2

Geliefde gemeente van Jezus Christus,
Afgelopen week hebben we op catechisatie, tijdens het catecheseproject, nagedacht over jezelf ontwikkelen. Doordat je naar school gaat, maar ook als je werkt, maar zelfs als je heel oud bent en er komen dingen op je weg, ontwikkel je je. Op school leer je steeds meer wie je bent, wat bij je past, wat je niet goed kunt en wat juist wel. Op je werk leer je van wat je doet, niet voor niets worden voor veel banen mensen met ervaring gevraagd. Maar ook als je ouder bent kun je nog steeds leren: als je leert om met een computer om te gaan of een tablet, op hoge leeftijd. Je bent nooit te oud om te leren!
Wat wel een probleem kan zijn, is dat je niet wil leren. De jongeren reageren: onzin dat je dom bent als je niet wil leren (zie beamer). En het kan inderdaad zo zijn dat je niet wil leren: Je hebt het altijd zo gedaan en je staat niet open voor iets nieuws. Of je denkt: ik kom mijn tijd wel door op school, kan mij boeien wat die leraren allemaal willen zeggen. Ik draai me nog een keer om in bed, en als ik op school ben dan luister ik echt niet. Ik luister wel naar mijn muziek of chil wat met mijn vrienden, maar wat leren: daar heb ik echt geen zin in. Toch zegt Spreuken: ‘Als je zo doet, dan ben je eigenlijk een domme koe.’ Ik weet niet hoe dom en koe is, maar hier staat dat wie niet wil leren lijkt op het vee, op een koe dus. De vertaling heeft er van gemaakt: die is dom. En het is ook niet zo vreemd dat dat er staat: wie niet leert, wie niets aan wil nemen van een ander, die wordt niet slimmer of wijzer, die blijft dom. En je mag vers 2, de tweede helft daar wel aan vast koppelen: wie alleen maar aan zichzelf denkt en niets van de ander over wil nemen. Wie plannetjes maakt waar hij zelf beter van wordt: die wordt niet alleen dom genoemd: De Here veroordeeld dat ook. De Here wil niet dat je zo in het leven staat.

Hoe wil Spreuken het dan wel? Spreuken prijst degene die verlangt naar kennis. Wie graag wat wil leren. Wie luistert naar wat er verteld wordt. Wie een correctie, een aanwijzing, een opmerking hoort, ter harte neemt: die wordt door Spreuken geprezen. Dan ben je wijs en verstandig. Die is een goed mens en geniet ook de gunst van God. God glimlacht als jij steeds meer te weten wil komen. Als je wil groeien in kennis: kennis op school, kennis van het leven, kennis van mensen, kennis van God.

Er staat letterlijk: als je van vermaningen houdt, dan houdt je van kennis. Het is wel mooi dat het er samen staat. Vermaningen zijn een weg, om tot het doel ‘kennis’ te komen. De vermaningen zijn zelf misschien niet leuk, maar het doel is wel leuk. Vergelijk het met dat je een uitstapje maakt: je gaat skiën in Winterberg. Dan moet je eerst heel vroeg je bed uit, anders kom je er niet op tijd. Vind je dat leuk? Om 4:00u opstaan? Ik denk niet voor een gewone dag, maar als je dan kan skiën en een gave dag kan hebben dan wil je wel om 4:00 opstaan. Om vier uur opstaan is de weg om, tot het doel: tot het skiën te komen. Zo zal het niet altijd leuk zijn om huiswerk te gaan doen, om te horen van je ouders dat je je schermpje weg moet leggen, is het niet altijd leuk om van een leraar of dominee van alles moeten aanhoren. Wie zich afsluit blijft ‘even dom, even slim als hij is’, maar wie zegt: ik wil graag leren, die wordt zelf een wijs en verstandig iemand. Die kan wat bereiken in het leven, die leert met mensen omgaan, die wordt tijdens zijn werk iemand waar je wat mee kunt. Die zal ook als hij al oud geworden is profiteren van de kennis die hij al jong heeft opgedaan. Gefeliciteerd als jij houdt van onderricht, want dan houd je van kennis en deel je als goed mens in de liefde en gunst van God!

Tekst: (2) Spreuken 12:15,16
Heeft geloof te maken met je dagelijks leven? Ga met God: heeft dat alleen te maken met bidden, zingen, naar de kerkgaan en bijbellezen? Of kun je op je werk, thuis en op school ook iets met je geloof? Ga je dan ook met God? In Spreuken lees je wijsheid voor elke dag. Wie christen is mag zich laten voeden met de wijsheid van God. Daar kun je elke dag wat mee.
Je vriendin maakt een opmerking waar je heel chagrijnig van wordt: jij doet altijd zo chagrijnig. Jij hebt echt geen smaak met die broek aan. Je collega zegt: wat werk je langzaam. Of: jij had dat echt niet goed schoongemaakt. Je krijgt een appje binnen waarin jij de schuld krijgt van wat er mis gelopen is.
Een bericht, allemaal opmerkingen waar je behoorlijk geïrriteerd van kan raken. Je hebt in je hoofd al tien antwoorden klaar: moet jij eens naar jezelf kijken joh! Moet je horen wie het zegt! Weet je wel hoeveel tijd ik eraan besteed hebt! Vind je dit langzaam: ik doe het liever goed dan dat ik het afraffel.
Maar wat is nu verstandig. Hoe reageer op een goede manier, thuis, in de klas of op school? Wie zich niet kan beheersen die zal er direct uitgooien wat hij denkt. Die zal zijn emoties niet kunnen beheersen en een discussie beginnen: en dan komt er zomaar ruzie, gaat het zomaar van kwaad tot erger, zeg je dingen die je beter niet had kunnen zeggen. Ik denk aan een jongen die op straat zonder reden uitgescholden werd: toen hij gelijk heel boos reageerde liep het helemaal uit de hand. Hij had ook zijn schouders op kunnen halen en niet kunnen reageren.
Daarom zegt de spreuk ook: wie verstandig is, zwijgt als hij beledigd wordt. Of, met een andere vertaling, een verstandig iemand houdt zijn afkeer voor zich. Iemand anders dacht bij deze spreuk aan een andere spreuk die zegt: wie verstandig is, die slaapt eerst een nachtje over zijn reactie. Dat zal niet altijd makkelijk zijn: soms flap je er zomaar wat uit, zeker als je thuis bent. Je moet dan sterk zijn om je te beheersen! Toch is dat waar je een verstandig iemand aan kan herkennen. Een Joodse spreuk zegt: een dwaas herken je eraan dat hij zich niet beheerst in het drinken, niet beheerst in het uitgeven van geld en ook niet beheerst in zijn reactie op kritiek.
Maar wie wijs is, beheerst zich dus. Die is stil, of wacht op een juist moment om iets te zeggen. Denk erover na wat er nu precies gezegd of geappt is. Als je ontdekt: ik moet hier iets mee, dan kan het goed zijn om boos te worden: onrecht moet soms aan de kaak gesteld worden. Als je ontdekt: het klopt niet en hij heeft het mis. Denk er dan niet over na en laat het voor wat het is. Als je er steeds weer over nadenkt wordt het alleen maar groter voor je.
Eigenlijk kom je terug bij wat hiervoor stond: een wijze neemt adviezen ter harte. Die luistert. Maar een dwaas luistert nooit, die reageert zonder na te denken. Zelfs als hij richting een afgrond loopt neemt hij je adviezen niet ter harte. Hij doet alleen wat wijs is in zijn eigen ogen: hij is eigenwijs.
De Here Jezus heeft ons ook geleerd om als iemand je op de wang wil slaan, niet direct terug te slaan, maar eerder de andere wang toe te keren (Mat. 5:38). En Paulus leerde om als je boos wordt niet te zondigen. Spreek geen verkeerde, maar goede en opbouwende woorden. Die goed die aan wie ze hoort! Ik hoop dat je zo door de Geest steeds meer leert om in liefde en in wijsheid op je naaste te reageren!

Spreuken 12:9,24

Geloof en dagelijks leven hebben met elkaar te maken. Je ziet dat heel duidelijk aan deze spreuken. Voor veel spreuken hoef je echt geen christen te zijn om het te herkennen. Maar God heeft de mensen gemaakt, heeft jou, u en mij gemaakt. Hij leert ons dat ook via Koning Salomo hoe je het beste in het leven kan staan.
Vers 9 lijkt wel voor onze tijd geschreven. Een tijd waarin mensen soms meer kopen dat ze kunnen betalen. Vroeger was het al zo dat een Israëliet heel veel mensen in kon huren, dan leek hij heel belangrijk. Maar hij moest ze allemaal betalen en dan had hij misschien helemaal geen geld over om zelf brood te kopen. Ik ken het verhaal van iemand die een eigen bedrijf had, en toen een hele dure mercedes kocht: uiteindelijk had hij wel een auto voor de deur staan, maar had hij zoveel schulden dat hij geen brood meer kon kopen en zijn bedrijf failliet ging. Je kunt op grote voet leven: te dure kleren kopen, te veel uitgeven bij de Mediamarkt, een te groot huis kopen met hoge maandlasten. Maar als je dan in de schulden komt moet je het flink bezuren. Nee; wees dan liever wijs en verstandig. Dan kun je beter gewoon je werk doen op je land met misschien een knecht, en dan nog wat geld overhouden voor de dagelijkse dingen. Dan krijg je misschien niet veel roem of eer of aanzien, maar dan ben je wel verstandig.
Als je dan maar trouw je werk doet … zal het goed met je gaan, krijg je misschien meer personeel of een leidinggevende functie. Dat zegt vers 24. Want wie lui is, wie te beroerd is om zijn nest uit te komen, wie de kantjes ervan afloopt, die zal op de blaren zitten. Die zal een slavenbestaan hebben: moeten doen wat anderen zeggen. Een aansporing van Spreuken, net als op andere plaatsen om je in te zetten: wees ijverig, en niet lui. Dat betekent niet dat je als maar door moet gaan. Of werken tot je erbij neervalt. Of heel haastig werken. Maar gewoon je werk doen als dat gevraagd wordt, dan mag je daar zegen over verwachten.

Ik hoop dat je zo regelmatig eens een spreuk leest, hem overdenkt en er eens op kauwt. Dan kun je steeds meer ontdekken van hoe je wijs in het leven kan staan. Dan ga je steeds meer op Jezus lijken: Hij wordt immers de wijsheid van God genoemd. Als Jezus de wijsheid van God is, hoop ik dat je elke dag dicht bij Hem gaat. Dan besef je ook dat al deze adviezen je niet op eigen kracht lukken. Soms je kun je zo weinig energie hebben, soms voel je je wel alleen en pijn gedaan door wat mensen zeggen, soms heb je geen zin om opmerkingen van anderen aan te nemen … denk dan maar aan wat Jezus deed. Hij zegt: de weg van het leven ben ik al gegaan. Ik heb alle opmerkingen willen dragen, ik ben de minste geweest hoewel ik zelf God was, ik heb alles los gelaten: zodat je uiteindelijk door mij in eeuwigheid het goede leven zult krijgen. Zo hoop ik dat u en jij je werk mogen doen, mochten doen in alle wijsheid en tenslotte eeuwig met Jezus zullen regeren op de troon! Amen.


Johannes 1:50,51 – Volg Jezus na!

januari 15, 2018

Preek Heemse/Hardenberg, 14 januari 2017
Tekst: Johannes 1:51

[#1] Geliefde gemeente van onze Heer Jezus,
Ben je religieus? Dat kan iemand je vragen. En dan zegt iemand misschien: nee, ik geloof niet dat er een God of hogere macht bestaat. Of iemand zegt: ja ik geloof wel dat er iets is. Misschien geen God die uit de hemel kijkt en ziet wat je doet, maar wel dat er iets meer is tussen hemel en aarde.
Ben je christen? Ook dat is een andere vraag! Je kunt religieus zijn. Weten dat er een God is. Aannemen dat hij bestaat. Maar dan verandert er nog niet zoveel in wat je doet en in hoe je leeft: Christus is een persoon! Hij zegt ‘Ik ben je redder’, Hij roept je ook op om werkelijk met Hem te leven, om in beweging te komen, om te gaan met Hem …

[#2] Volg Jezus na!
1. Kom en zie
2. Geloof
3. Verwacht

[#3 Kom] Johannes de Doper had tegen zijn leerlingen gezegd: die na mij komt is meer dan ik! Hij is het Lam van God. Wanneer Jezus dan langs de Jordaan wandelt dan zijn er al twee die graag bij Jezus willen zijn. Andreas en nog één leerling vragen Jezus: ‘Waar logeert u?’ Ze willen graag met Hem mee. Ze mogen dan de hele dag bij Jezus zijn en van Hem horen. Zij gaan naar het huis van Jezus toe.
Later als Jezus dan naar Galilea gaat, ontmoet Hij Filippus. Jezus is het, die Filippus uitnodigt. Kom, Filippus, volg mij! Zet de stap, om je dagelijkse dingen achter je te laten, om nu Ik er ben ook van Mij te horen, met mij door het land te trekken. Om aan de slag te gaan in mijn omgeving.
Zo worden ook wij geroepen. Niet meer door de stem van Jezus die je kunt horen, maar wel door deze Bijbeltekst en in deze preek. Hoe je leven er ook uit ziet, waar je nu ook bent, wat je ook meemaakt: Jezus kent je, en Hij roept je: Kom! Volg mij! Om echt christen te zijn en met Jezus verbonden te leven, moet je niet voor Hem weglopen, niet je eigen weg gaan, niet volgende week te gaan bidden, of het naar de kerk gaan uit te stellen, maar om te luisteren naar zijn stem: Kom! Kom bij Mij! Kom nu!
[#4] Uit het vervolg wordt duidelijk dat Filippus ook werkelijk met Jezus meegaat.
De andere twee leerlingen, die gevonden hadden waar Jezus logeerde, waren tot de avond bij Jezus gebleven waren. Misschien bewonder je ook wel iemand: een voetballer, een vlogger, een zangeres: dan wil je ook graag bij hem of haar zijn. Zo zal Filippus, samen met Andreas en Petrus, twee dorpsgenoten van Hem, veel bij Jezus geweest zijn.
En als christen geworden bent, dan is dat niet iets om voor jezelf te houden.
Andreas had net al tegen zijn broer Petrus gezegd: We hebben de Messias, de Christus gevonden! Juist je naaste familieleden gun je het om het geheim van het geloof te leren kennen. Wat kan het soms zoeken zijn hoe je het kan delen, om niet te opdringerig of te teleurgesteld te zijn, maar wat mooi als je toch door je gebed, door een opmerking of door een uitnodiging laat zien dat je voor je kind, je broer of zus bidt en je het zo gunt dat ze, voor het eerst, of opnieuw, Jezus gaan volgen, met Hem op weg zijn.
Ook Filippus is enthousiast en hij komt Natanaël tegen. Moet je nu toch horen! Ik heb Hem gezien. De man over wie Mozes geschreven heeft. Waar de profeten over geprofeteerd hebben. Omdat hij zo goed thuis was in de bijbel kon hij Jezus herkennen. Jezus, de zoon van Jozef, uit Nazaret. Hij is de Messias! Kom ook in beweging, ga ook mee, volg Hem ook na!

[#5] Niet alleen vandaag is het soms moeilijk om te geloven of het allemaal wel waar is, ook toen nam men het niet klakkeloos aan. Het zal wel, zal Natanaël gedacht hebben. Hoe kan dat nu? Jezus uit Nazaret. Uit zo’n onbeduidend dorpje (hij weet nog niet dat Jezus in Bethlehem is geboren!). Hij kwam zelf uit de grotere plaats Kana. Kan uit zo’n gehucht iets goeds komen … Jij zegt misschien: kan uit Westerhaar iets goeds komen… Of misschien zeggen ze wel in Zwolle … kan uit Heemse iets goeds komen?
Zo kun je als christen vragen hebben bij het geloof, we hadden het er nog over op catechisatie: waarom geloof ik in Jezus en niet in Mohammed. Waarom zou ik de bijbel aannemen en niet de geschriften van de Hindoes? Klopt het eigenlijk wel dat Jezus de Messias is, of hebben we (net als de Joden geloven) nog een Messias te verwachten? Het is goed om over vragen na te denken. Het is niet verkeerd dat Natanaël zich afvraagt of het wel klopt. Hij denkt kritisch na.

[#6] Hoe kun je nu gaan geloven? Ga zelf maar kijken! Zegt Filippus tegen Natanaël. Kom en zie, ga maar op onderzoek uit. Kom maar luisteren naar Jezus, kijk maar wie Hij is en wat Hij doet. Dat is het enige dat nodig is: met Filippus meegaan, luisteren naar die oproep om te komen en dan zul je het zien, dan zul je het ontdekken: het is echt waar, Jezus is de Messias. Dat is ook wat voor ons nodig is, aan het begin van 2018. Kom naar Jezus toe. Als je je afvraagt: heeft het echt zin om te geloven?
Verandert er werkelijk iets in mijn leven, als ik Hem ken?
Kan Hij niet een duidelijker teken geven dat Hij er is?
En misschien heb je al wel heel vaak het opnieuw geprobeerd, maar raak je elke keer weer teleurgesteld. Mag ik het werkelijk van Hem verwachten?
Toch klinkt hier die oproep, kort en rechtsreeks: Kom en zie! Want Jezus roept U, Hij roept jou, loop niet van Hem weg, hoor Hem spreken in de bijbel, zie wat Hij allemaal doet, hoor Hem spreken in de bijbel, hoor zijn stem in de gemeente, in de kerk, hoor de stem waarmee Hij roept. Kom! Kom, om te zien en te ontdekken!

2. Geloof
[#7] Natanaël komt. Zijn vragen zijn nog niet beantwoord, maar hij gaat op zoek. Jezus ziet hem aan komen lopen. Dan zegt Hij over Natanaël: ‘kijk dit is nu een echte Israëliet, een mens zonder bedrog.’ Het is duidelijk dat Jezus van alles over Natanaël weet, terwijl ze elkaar misschien nog nooit gezien hebben. Dan schrik je wel even, als je iemand ontmoet die van alles over je kan vertellen. Natanaël vraagt dan ook verbaasd: waar kent U mij van?
Ik had je al gezien, voordat Filippus je riep, toen je onder de vijgenboom zat.
Zo kunnen wij allerlei vragen hebben, maar Jezus heeft ons al van te voren gezien.
Hij kent jou al vanaf het begin. Vandaag mag dat in de doop ook duidelijk worden: God kent Ties. Hij kende hem al voor zijn bestaan, Hij zag zijn vormeloos begin, zijn dagen zijn in zijn boek. Hij wil al heel krachtig Hem roepen, dat zegt Hij met de doop: Hij werkt met zijn Geest in hem. God begint. Hij zoekt ook jou. Waar jij bent, wat jij doet, wat jij hebt meegemaakt. Hij kent jou helemaal.
Want Jezus Natanael niet alleen aan de buitenkant. Hij wist niet alleen dat hij heerlijk in de schaduw zat, onder die vijgenboom, die wel negen meter hoog kon worden, maar waarvan de grote bladeren veel schaduw gaven: daar had hij geen drone voor nodig!
Maar Jezus weet ook wat er in Hem leeft. Want Hij zegt over Natanaël: dit is werkelijk een Israëliet, waarin geen bedrog is. Een oprechte man, die van alles bij elkaar liegt en om de dingen heen draait, maar die eerlijk wil zijn. Geen zoon van Jakob de bedrieger, maar van Israël: een man naar Gods hart. Nee, er staat niet dat Natanaël zonder zonde is, dat is alleen Jezus. Natanaël heeft ook zijn zwakke en verkeerde kanten, maar hij is geen bedrieger. Een oprechte Israëliet, een gelovige, vooral in de zin van een Israëliet die uitzag naar de komst van de Christus. Zoals Zacharias, Hanna en Simeon daar naar hadden uitgezien.
Zo ziet Jezus jou ook al, en roept jou al, voordat jij de stap naar Hem maakt. Hij weet wat er door je hoofd ging, afgelopen weken tijdens de feestdagen en toen het nieuwe jaar begon. Hij weet van je zonde, je zwakke kanten, verkeerde woorden, je eerlijkheid, je pij. Hij zoekt je, Hij roept je, Want Hij zoekt geen volmaakte mensen, maar mensen die opgejaagd, vermoeid en uitgeput zijn. Mensen die moeite en strijd kennen. Mensen die zien dat het leven hier eindig is en dat een leven alleen voor school of vrienden of geld of sport of werk uiteindelijk leeg is.

[#8] Natanaël is gekomen en gelooft in Jezus: Rabbi, U bent de zoon van God, de koning van Israël!
Wat is het mooi dat hij dat allemaal kan zeggen en belijden.
Ook Jezus hoort het: Hij zegt dat Natanaël nu gelooft.
Natanaël is gekomen, hij is op onderzoek uitgegaan, hij is gaan zien. En toen kwam hij tot geloof. Toen zei hij niet meer: dit is maar een timmerman. Dit is maar de zoon van Jozef. Dit is maar een boer uit Nazaret. Nee: hij noemde hem, door de Geest: Mijn meester, Zoon van God, U hebt alle macht!
Ook voor jou, voor u, voor mij klinkt die oproep. Kom niet alleen, maar neem ook aan, geloof dat Jezus de koning is, Gods zoon, de redder. Wij kunnen niet een hele middag met Hem praten in een huis, wij horen niet direct zijn stem, je krijgt geen antwoorden op een briefje. Maar aan het slot van zijn boek schrijft Johannes dat Jezus zegt: zalig wie niet ziet en toch gelooft. Want we zien dan wel niet letterlijk, maar als je komt, als je gaat zien: dan mag je lezen in dit boek van Johannes, in heel de bijbel. Dan raak je vertrouwd met Jezus’ stem. Dan ontdek je Hem in zijn trouw, beloofd bij de doop. In de tekenen van brood en wijn bij het avondmaal. Dan werkt de Geest bij jou geloof in je hart. Dan zie je Hem in het midden van de gemeente. Als je religieus bent dan is er iets, maar wie werkelijk komt die mag steeds meer met Jezus op weggaan

[#9] 3. Verwacht!
Wie zo Christen wil zijn, die zal nog grotere dingen zien.
Want wat mag je verwachten als je met Jezus meegaat, als je Hem navolgt?
Natanaël hoeft niet bang te zijn dat zijn prille geloof, zijn keus om Jezus te volgen teleur zal stellen, dat hij bedrogen uitkomt omdat hij voor Jezus kiest.
Jezus kende hem niet alleen van te voren en wist waar hij zat.
Hij zal grotere dingen gaan zien!
Hij zal de hemel open zien, en engelen van God zien omhooggaan en neerdalen.
Hij zal zien hoe Jezus wonderen gaat doen, straks al bij de bruiloft in Kana als water wijn wordt. De leerlingen zullen letterlijk engelen zien: als Jezus op de berg verheerlijkt wordt, in Getsemane en vooral ook als Jezus vanaf de olijfberg naar de hemel gaat.
Ook Jakob zag engelen op en neer gaat. Nadat hij bedrogen had, zich alleen voelde. Hij moest net een onbekende toekomst tegemoet gaan. Wist niet wat hem in het vreemde land te wachten stond. Maar God liet zien dat Hij erbij was. Zo mag je als gelovige allereerst steun verwachten: je mag leven verbonden met de hemel. Opzien naar Jezus, het verwachten van God. Nu is er geen ladder, maar de engelen gaan op en neer van Jezus. Door Hem is de weg tussen hemel en aarde geopend.
Wanneer je komt en gelooft, wil Jezus je tot steun zijn. Je inspireren en bemoedigen om zijn liefde te ontvangen en ook door te geven. Te leven in liefde met de naaste, in de kantine, in de bus, op de bank, achter je mobiel. Dan kies je steeds vaker voor de ander, in plaats van voor je eigen geluk. Dan blijf je niet stil zitten, maar dan kom je in beweging: naar Jezus, en door Hem ook naar de ander.
Er wordt gezegd dat Natanaël de wereld in is getrokken om van het geloof te getuigen. Dat hij dat echter moest bekopen met de dood. Dat hij in India levend vermoord is, door zijn huid er af te stropen, omdat hij Jezus volgde. Ik weet niet of dat waar is, maar er zal een dag gekomen zijn dat ook voor hem de hemel open ging, en dat hij Jezus zag zittend op zijn troon! Juist als je soms denkt: zal het wel waar zijn, komt Jezus wel, is Hij er wel in de moeite. Als je hoort van mensen die omkomen in de modder of door een ramp. Als christenen vervolgd worden om hun geloof, mag je weten dat God tegen Jakob zei: Ik sta je terzijde. Jezus wil zelf met ons meegaan. Dat mag ook nu in 2018 gelden: Hij staat je ter zijde, dus blijf de Heer verwachten: Hij zal eens alles goed maken. Blijf de Heer verwachten: Hij wil je helpen te leven verbonden met Hem zodat je leven goed en mooi wordt door Hem. Wie zo verwacht zal grote dingen zien … niet zozeer door eigen kracht, maar omdat je je openstelt voor Gods kracht. Amen


Daniel 6:11,12 – Ga met God: bid onderweg!

januari 8, 2018

Preek Heemse, 7 januari 2017 (Bidden onderweg)
Tekst: Daniël 6:11

Geliefde gemeente van onze Heer Jezus Christus,
[#1] Hoe staat het met je bidden?
Ik heb die vraag deze week aan verschillende mensen gesteld. Wat bid je eigenlijk? Gebruik je een vast gebed of gebruik je eigen woorden?
Op welke momenten bid je dan?
Het zal je niet verbazen dat er heel verschillende antwoorden kwamen:
de een heeft er een vaste regelmaat in.
De ander geeft aan dat het er maar weinig van komt.
Een derde zegt dat hij er wel meer tijd voor wil maken.
Wat me vooral opviel is dat het vaak wel moeilijk is om te bidden.
Niet alleen wat je dan moet vragen, maar ook hoe maak je er tijd voor in je (soms zo drukke) leven. En hoe houd je dan goed je aandacht erbij?

[#2] Vandaag, op deze eerste zondag van het nieuwe jaar, willen we verder met ‘Ga met God’. Gaan met God, echt verbonden zijn met God, dat kan in het bijzonder als je ook in het gebed met Hem verbonden bent. We gaan weer allemaal wegen belopen: op het werk, thuis, op school, op vakantie, naar het ziekenhuis, naar familie en bekenden. We gaan weer heel veel stappen zetten in 2018: we weten niet wat de toekomst zal brengen, wat 2018 gaat brengen. Maar we mogen wel verder ‘op weg met God’. Op weg met God kan met name als we biddend onderweg gaan. Het gebed mag aan het begin staan, en aan het eind. Mag er op vaste momenten zijn, maar ook gewoon tijdens de dingen die we doen. Gesproken, of door te zingen. Ik hoop dat u, dat jij dat ik zo met God verbonden mogen gaan, op de weg die God je te gaan geeft.

[#3] Ga met God: bid onderweg!
1. Bidden, wanneer?
2. Bidden, hoe?
3. Bidden, en dan … ?

1. Bidden, wanneer?
Vanmorgen letten we op het bidden vooral vanuit Daniel. Daniel was al een oude man geworden. Hij had veel meegemaakt in zijn leven, sinds hij uit Jeruzalem verdreven was en in ballingschap geweest was. Veel verschillende koningen en vorsten, en steeds had hij een belangrijke plek gekregen. Waarom? Hij was trouw aan de wetten van zijn God en vergat in Babel niet om met God te leven. Nu lezen we dat hij samen met twee anderen de belangrijkste posten in het land krijgt, en dat de koning er zelfs over denkt om hem over heel zijn koninkrijk te stellen (6:4). God zegent hem in het bijzonder en wat is een rijk gezegend met een bestuurder die zich van de Here afhankelijk weet.

Maar de andere bestuurders worden jaloers. Waarom krijgt Daniel zo’n belangrijke plaats? Dat willen zij ook wel. Die Daniel krijgt een mooi baantje, en dat baantje lopen zij dan mis. Zij willen graag belangrijk zijn en op de stoel van Daniel zitten. Daarom bedenken ze een plan om Daniel uit te schakelen, om van Hem af te zijn.
Ze kunnen Daniel niet op iets slechts betrappen. Daniel is betrouwbaar en heeft nooit een misstap begaan (6:5). Ze moeten kijken waar ze Daniel wel op kunnen pakken.

Waarin verschilt Daniel van hen? Dat is dat Hij zo nauw verbonden is met zijn God. Dat maakt hem zo sterk, omdat zijn God zo sterk is. Hij houdt zich aan de wet van God, en wilde al niet eten wat hij niet mocht eten. Zijn God openbaarde hem de betekenis van de dromen. Tot deze God bidt hij drie keer per dag. Juist op dat punt willen ze Daniel nu gaan pakken. En er komt een wet van meden en perzen: niemand mag 30 dagen lang iets vragen aan een god of een mens, alleen aan de koning.

Wat doet Daniel als die wet is uitgevaardigd? Gaat hij ergens op een afgelegen plek bidden? Wat doet hij als deze wet, met dreiging van de doodstraf, is opgetekend? Gaat hij dan maar even stoppen met bidden? Nee, hij gaat naar zijn huis. Hij gaat daar bidden zoals zijn gewoonte is. Daniel laat zich niet afschrikken door zo’n wet. Hij wil de Here bidden. Het bidden is maar niet wat uiterlijks voor hem, maar een brandend vuur dat uit zijn hart komt. Bidden is eigenlijk ademen voor de ziel. Hij wil zich zijn adem niet af laten nemen. Als hij stopt met bidden. Als Hij niet met God onderweg gaat, dan komt hij in ademnood. Hij doet ‘zoals hij dat eerder ook al deed’, hij doet naar zijn gewoonte: drie keer per dag bidt hij tot zijn God.

[#4] Wanneer moet je bidden? Er zijn mensen die wat neerkijken op mensen die bidden uit gewoonte. Ze zeggen: ‘Ik bid gewoon bij het eten, zo ben ik dat gewend’. En dan zou het zomaar kunnen lijken of dat ‘minder’ is dan iemand die er speciaal heel veel tijd voor uittrekt. Maar ik las ergens: laten we ons meer zorgen maken om mensen die uit gewoonte niet bidden. Die de gewoonte hebben het bidden over te slaan. Kijk dan gaat er pas echt wat mis: als je helemaal ‘vergeet’ te bidden. Dat je niet bidt bij het opstaan, niet bij het eten, niet bij het naar bed gaan. Dan ga je niet met God, maar dan ga je alleen.
Bidden uit gewoonte is zo gek nog niet. Als we drie keer per dag eten nodig hebben, hebben we ook gewoontes om dat tot ons te nemen. Dan wacht je ook niet tot je weer trek hebt, maar heb je vast momenten. Niet omdat het moet, als een ijzeren wet, maar zodat je het niet vergeet bij alle andere dingen die je hebt! Zo is het mooi als je de vaste gewoonte hebt om bij het opstaan, bij het eten en bij het slapen gaan te bidden. Misschien inderdaad een vast gebed: het gebed bij het eten, het Onze Vader, een kort gebed. Maar een gebed dat je in regelmaat tot de Here bidt. Daniel bidt zijn gebed: zelfs als de leeuwen grommen, en hij gevaar loopt voor zijn leven. Laten we ons ook niet schamen om naar onze gewoonte te bidden, ook als er anderen bij zijn. Ook al vinden ze het vreemd, apart of bijzonder: zouden we daarom maar niet bidden bij het eten, terwijl Daniel zelfs bad toen zijn leven op het spel stond? Hij dacht ook niet: dan bid ik deze 30 dagen wel even zonder dat iemand het ziet. Daniel schaamde zich niet voor zijn geloof!
[#5] In de bijbel komen we ook tegen dat er vaste momenten zijn. De priester ging ’s morgens in de tabernakel en tempel met een geurige gave naar God toe. Dicht bij het allerheiligste. De geur steeg op als teken van de gebeden die opstijgen. Heerlijke wierook. Een offer van God. Zo begon men de dag met God en ’s avonds was er het avondoffer: dan sloot met de dag af met God. God is de eerste en de laatste, begin en einde, Hij mag heel je dag omgeven.
Toen de tempel was verwoest kwam er bij de Joden de gewoonte om drie keer per dag te bidden. Psalm 56 zingt ervan. We lezen het hier bij Daniel. In psalm 119 lezen we zelfs dat men 7x per dag de naam van de Heer aanroept.
[#6] Laten we zo ook zelf vaste momenten kiezen om bidden met God onderweg te zijn. Zodat het een gewoonte wordt om met God te leven. In de tabernakel moest een altaar staan, staat in jouw huis ook een altaar. Niet echt, maar stijgen vanuit jouw/uw huis ook de gebeden op naar God, als een heerlijke geur? Wanneer je de dag opent met God, mag dat als eerste je gedachten vullen. Het mooie is dan, dat je hopelijk niet alleen op die momenten aan God denkt, maar ook gewoon als je onderweg bent, als je stil zit, als je ergens mee te maken krijgt. Dan hoef je echt niet altijd je handen te vouwen of je ogen dicht te doen. Maar dan mag je gewoon aan God vertellen wat je bezighoudt, Hem vragen of danken. Zo in gebeden op vaste momenten, maar ook op andere momenten echt bewust met hem verbonden zijn.
[#7] 2. Bidden, hoe?
Bij het gebed van Daniel zien we eerst dat hij neerknielt. Hij knielt op zijn knieën. Een houding van nederigheid en je klein maken voor God. Wie zelf wel eens knielend bidt die weet dat je dan het gebed ook anders ervaart, dan als je gewoon aan tafel zit. Maar de houding is vooral een uitdrukking van wat hij bidt. Hij komt niet als een Farizeeër met de borst vooruit bij God. Nee. Hij maakt zich klein. Hij komt nederig tot God. Daniel wist dat hij, en het volk zondig waren. God had hen niet voor niets in ballingschap gestuurd. Zo mogen we ook steeds tot God komen om vergeving te vragen voor onze zonden. Om onze schuld te belijden: Heer, ik kom tot U. Vergeef mijn zonden nu.
[#8] Het tweede is dat Daniel bad bij het open venster, in de richting van Jeruzalem. Jeruzalem was de stad die in puin lag. Er waren ruïnes en verkoolde resten van wat er geweest was. Maar het was voor hem, in die tijd wel de stad, waar God gezegd had in het midden van zijn volk te willen wonen. Daniel was in ballingschap zijn God niet vergeten, en de stad van de God niet. Hij leefde in de hoop en het verlangen eens terug te mogen gaan naar die stad. God had dat toch ook beloofd? En er zou toch een keer een Messias, een verlosser komen die werkelijk bevrijding zou geven. Zoals de priester in de tabernakel naderde naar het allerheiligste, zo was Daniel gericht op zijn God. Het is belangrijk dat we zien dat het gebed ook richting God opgezonden mag worden. Het is niet allereerst een vragenlijstje: het is ook een offer voor de machtige God. Wie de tijd neemt om in zijn gebed tot God te naderen. Wie misschien bij een geopend raam onder de indruk komt van de majesteit van de lucht, de wolken, de schepping van God. Wie beseft tot wie hij komt: die zal ook steeds meer bidden ‘Uw naam worden geheiligd’, in het begin van mijn gebed wil ook U prijzen en grootmaken.
[#9] Het is goed om God te prijzen. Het is goed om vergeving te vragen. En dan mag je God ook vragen om de dingen waar je mee bezig bent. Daniel zal gebeden hebben om bescherming ook nu zijn leven gevaar loopt en de leeuwenkuil dreigt. Daniel zal gebeden hebben om wijsheid. Zo mag je bidden wat jij nodig hebt. Wat anderen nodig hebben. Mag je bidden voor anderen. Voor jezelf. Zoals Jezus niet leerde bidden: geef mij mijn dagelijks brood, maar geef ons ons dagelijks brood. Wat we ook nodig hebben voor lichaam en ziel, Here, geef ons dat! Straks mag je ook een briefje inleveren als je het fijn vindt dat er voor je gebeden wordt, of als je ander gebedspunt hebt. Na de dienst mag je ook zo’n briefje ophalen: zodat je zelf mee kunt bidden voor anderen. Zodat we als gemeente biddend en dankend om elkaar heen mogen staan. Iemand zei: daar waar samen gebeden wordt, voor elkaar gebeden wordt: daar is de kerk, daar is Gods gemeente!
[#10] 3. Bidden, en dan … ?
Wat gebeurt er nadat Daniel gebeden heeft? Het gebed lijkt hem niet zoveel te helpen. Die mannen die dringen binnen, ze zien hem bidden. Hij wordt gearresteerd. Hij wordt in de leeuwenkuil gegooid. De leeuwen die normaal wel zin hebben in een lekker hapje. De koning komt er niet onderuit! Het is een wet van meden en perzen. Daniel moet en zal sterven. Want hij heeft tot een ander dan tot de koning gebeden. En zo lijkt het verhaal van Daniel af te lopen als een martelaarsgeschiedenis. Zoals zovelen in de het romeinse rijk en in de tijd van de reformatie vroom de Here wilden blijven dienen, maar het uiteindelijk moesten bekopen met hun leven. Voorbeelden voor de kerk, voorbeelden voor anderen hoe je in een moeilijke situatie met steun van de Heer toch kan blijven volharden en standhouden. Maar wat uiteindelijk wel hen het leven kostte. Zoals onze Here Jezus Christus zelf ook de weg van zijn vader ging. Trouw met hem verbonden was. Hem opzocht in de stilte. Bad of de beker voorbij mocht gaan, maar uiteindelijk niet in een leeuwenkuil, maar wel aan het kruis belandde.
[#11] Wat kan het soms moeilijk zijn om te bidden. Als je niet begrijpt waarom God deze weg met je leven gaat, van ziekte, van sterven, van eenzaamheid. Wat kan het soms moeilijk zijn om te bidden als je vertrouwen in God en de medemens zo beschadigd is door de dingen die jij mee moest maken. Wat kan het soms moeilijk zijn om te bidden als je niet ziet dat het helpt, als je vragen en twijfels hebt bij God en als er toch niets in je leven lijkt te veranderen. Maar toch … laten we in reactie op die moeite niet zeggen: we keren God de rug toe. Ik wandel wel in mijn eentje verder. Ik ga niet meer met God.
God zei eens: Ik geef mijn eigen Zoon over aan de dood, Ik laat Hem alleen, maar juist met de belofte: omdat Hij gestraft is, zal Ik jou vergeven. Zal Ik jou nooit alleen laten. Zal ik je dragen en met je meegaan. Ook al merk je het niet. Ook al verandert er niets in je situatie. Als je omkijkt zul je het zeggen: U was het die mij droeg. Kijk maar hoe ik Daniel beschermt heb tegen de leeuwen: hij mocht eruit komen. Kijk vooral maar hoe Jezus Christus de dood achter zich liet. Hij overwon, en brengt nu onze gebeden bij de Vader.
Een betere voorbidder kunnen we ons niet wensen. Want Hij brengt al onze gebeden, of het nu van een spelende kleuter, een sterke man of vrouw, een trillende bejaarde is, of het nu in de angst of nood, in blijdschap of vreugde uitgesproken, bij de Vader. Al wisten we niet hoe het te zeggen, raakte ons gebed in de knoop of konden we alleen zwijgend bij u zijn. Hij maakt er een volmaakt gebed van. Laten we zo weten dat Christus altijd bij ons is, dat je elk moment van de dag Hem mag vragen met of zonder gevouwen handen of gesloten ogen: dan ben je biddend onderweg, onderweg met God, onderweg … naar het hemels Jeruzalem. Kies je er ook voor om zo te bidden te leven? Om biddend onderweg te zijn? Amen.