Hand 2:42 – Hart voor elkaar

Liturgie    Morgendienst 9:30 Beilen 15 januari
Votum, zegengroet en amen
Zingen    Lied 320:1,3,4
Wet
Zingen    Ps 145:3 en 5 (vs. 5 gr 8)
Gebed
Zingen    ‘Bron van leven’
Lezen    Johannes 13:1-20
Zingen    Gz 67
Tekst    Handelingen 2,41-47
Zingen   Kinderlied ‘Kijk eens om je heen
Preek
Zingen    Ps 87:1,3,4,5
Dankgebed en voorbede
Collecte
Zingen (aangekondigd na col.)    Ps 133:1 en 3
Zegen
In plaats van gezongen amen:  Elkaar toezingen: Opw. 602
Koffiedrinken

Liturgie    Middagdienst 14.15 Hooghalen 15 januari
Votum, zegengroet en amen
Zingen    Lied 320:1,3,4
Gebed
Zingen
Lezen    Johannes 13:1-20
Zingen    Gz 67
Tekst    Handelingen 2,41-47
Gz 45 ‘Laat de kinderen’
Preek
Zingen    Ps 87:1,3,4,5
Voorbereiding H.A.
Geloofsbelijdenis
Zingen    Ps 145:3 en 5 (vs. 5 gr 7/8 )
Dankgebed en voorbede
Collecte
Zingen (aangekondigd na col.)    Ps 133:1 en 3
Zegen
In plaats van gezongen amen:    Elkaar toezingen: Opw. 602
Koffiedrinken

Preek gehouden in Beilen en Hooghalen, januari ’12
Tekst: Joh 13:1-20; Hand. 2:41-47 (Themazondag: Hart voor elkaar)
Geliefde gemeente van onze Heer Jezus Christus,
[Beamer 1] Hoe zag de eerste gemeente eruit? Lucas laat het ons hier zien. De mensen hadden hart voor elkaar. Ze maakten geen ruzie, maar hebben alles samen. Ze horen bij elkaar. Ze helpen elkaar. Als de één wat nodig heeft, geeft de ander het.
Is dit nu wat je wil? Is dit wat jij wil?
Ik praatte een keer met ouderlingen en diakenen door over wat er staat in Hand. 2, het stukje dat we net lazen. De mensen blijven bijeen, ze verkochten wat ze hadden, gingen samen eten, kwamen elke dag samen in de tempel.
Sommigen zeiden: dat vind ik wel erg dicht op elkaar. Die mensen zien elkaar wel erg veel. Toen, toen de gemeente net begon kon dat misschien, maar moeten wij vandaag zeggen: wij willen dat ook zo, op die manier? Zo close? Zo dicht op elkaar?
Misschien zeg je: ja, zo aan het begin, die eerste dagen, toen ze allemaal nog enthousiast waren, toen kon dat misschien nog wel. Maar als je een paar maanden, of misschien wel een paar jaar meeloopt in de kerk, merk je ook wel dat niet altijd alles zo mooi gaat. Want we zijn allemaal verschillend.
[Dat komt ook wel naar voren in de briefjes die op het hart geplakt zijn].
De één leeft nog zoals veertig jaar geleden, de anderen gaat met z’n tijd mee.
De één is heel uitbundig en op zijn gevoel, de ander stiller en op zijn verstand gericht.
De één heeft heel veel, terwijl de ander bij de voedselbank langs gaat.
De één wil altijd alles anders, de ander vind het maar moeilijk als het niet gaat zoals het altijd gaat.
En toch.. toch willen we met elkaar gemeente zijn. Toch hebben we het vandaag over hart voor elkaar: dat je elkaar liefhebt. Dat je een gemeente vormt. We kunnen er verschillend over denken, maar laten we ook vanmorgen de Bijbel opendoen. Luisteren wat de Here Jezus, wat God ons leert als het gaat om oog en hart voor elkaar hebben. Want alleen als we één zijn in God, kunnen we samen gemeente zijn!
Christus’ hart geeft ons hart voor elkaar
1. Dat vraagt breken met ik-gerichtheid
2. Dat geeft een gemeenschap
3. Niet alleen met woorden, maar ook met daden!

De Here Jezus is naar de hemel gegaan. De 120 leerlingen blijven alleen achter. Maar ze worden door Jezus niet alleen gelaten. Hij zendt vanuit de hemel de Heilige Geest. Die Geest komt wonen in hun hart. Daardoor zijn ze met Christus verbonden. De eerste drie maanden van dit jaar hebben we het gehad over ‘Hart voor de Heer’. Maar nu we het gaan hebben over ‘Hart voor elkaar’, kunnen we dat eerste niet vergeten. Wat maakt dat de leerlingen van Jezus één zijn? Het feit dat ze hart voor de Heer hebben! Dat ze geloven in Jezus Christus. Dat ze hetzelfde geloof hebben. Het eerste wat er dan ook staat, is dat de mensen die geloven trouw blijven aan het onderricht van de apostelen. De Joden wisten veel van God de Schepper, ze wisten van Gods gang met het volk van Abraham, Isaak en Jakob. Maar nu waren er ook mensen die niet alleen dat geloofden, maar ook trouw bleven aan wat de apostelen leerden: Zij vertelden over Jezus, hoe Hij geboren was, geleefd had, geleden had, aan het kruis was gegaan en weer was opgestaan! Zij vertelden dat de offers in de tempel niet meer nodig waren. Zij vertelden over de Heilige Geest en over de enige manier om gered te worden: door Jezus aan te nemen en vergeving van zonden te krijgen.
Het belangrijkste onderwijs in de gemeente van Christus gaat over vergeving van de zonden. De Joden hadden heel erg gezondigd door te roepen: kruisig Hem! kruisig Hem! Ze hadden Jezus aan het kruis laten spijkeren. De Joden waren ook heel wettisch geweest: ze moesten door de wet te houden een plekje bij God verdienen. Maar nu mogen ze horen dat er vergeving mogelijk is. Dat is ook wat de apostelen leren. Dat is ook wat al de nieuwe leerlingen samenbindt. Ze komen niet omdat ze zichzelf zo goed vinden, maar omdat ze zich vergeven en geliefd weten door Jezus Christus. Daar horen de nieuwe christenen de apostelen over preken, dat vieren ze als ze met elkaar het brood breken, dat wil zeggen: het avondmaal vieren.
En vandaag? Wat zijn onze zonden waar we van verlost worden? Wat is jouw grootste zonde? Misschien zeg je wel,
1) mijn grootste zonde is dat ik me steeds weer door mijn begeerten laat leiden en er geen nee tegen kan zeggen. Dat mijn hartstochten steeds weer bovenkomen.
2) Of misschien zeg je: volgens mij is mijn grootste zonde dat ik zomaar zonder God leef, dat ik zo makkelijk vergeet om Hem in mijn leven te laten spreken, door mijn bijbeltje elke dag open te doen.
3) Het kan ook zijn dat je zegt: mijn zonde, dat is vooral mijn materialisme, dat ik steeds weer bezig ben met hoe ik woon, wat ik heb, wat ik nog meer wil, en wat ik nog beter en anders wil. Dat ik daarvoor steeds meer werk en steeds mee wil doen met de mensen die puur voor het hier en nu leven.

Ds Gunnink merkt op in zijn boekje ‘Thuis in Gods huis’: zouden we niet moeten zeggen dat onze grootste zonde de ikzucht is. Dat we in plaats van op de ander op onszelf gericht zijn. In plaats van Hart voor elkaar, vooral hart voor onszelf hebben? Als je in je huwelijk je niet langer bezig gaat houden met de dingen die je man of vrouw fout doen, en dat benoemt, en het daarover hebt, maar juist je eigen fouten ziet en het goede zoekt voor de ander. Wat kan de sfeer in huis dan veranderen!
Wat gaat het goed in de klas tussen jongens en meisjes [Beamer vraag 3], of thuis tussen broertjes en zusjes, als je niet zegt: ik moet dat hebben, ik wil daar zitten, ik wil de grootste koek, ik wil het leukste speelgoed, ik wil het eerst achter de WI, playstation of Xbox en ik wil dat we mijn programma kijken, maar als je juist kijkt wat de ander wil, en wat je voor de ander kan doen! Waar de ik-zucht verdwijnt wordt de liefde geboren. Waar je hoort van de liefde van Jezus Christus, kan de liefde voor elkaar groeien!
Als je goed kijkt naar wat er in Jeruzalem gebeurt, dan lijkt het een wonder. Mensen die het zo goed met elkaar hebben. En misschien is het ook wel een wonder. Maar laten we niet vergeten hoe het bericht begint: ze blijven bij het onderricht van de apostelen. Ze laten zich voeden door Gods woord. De leerlingen hadden het met vallen en opstaan moeten leren, ze hadden drie jaar ‘discipelschapstraining’ gehad: [beamer: voetwassing]  sommigen hadden belangrijk willen zijn, Judas had het helemaal niet mee kunnen maken dat Jezus niet de grote koning werd. En zelfs net voor Jezus’ sterven, toen ze samen aan tafel gingen voor het laatste avondmaal, waren ze nog te beroerd geweest om dat vervelende klusje te doen. Ze waren moe van het reizen, ze hadden geen zin om zelf de voeten te wassen. Maar juist toen leerde Jezus hen die belangrijkste les. Om los te komen van de ik-gerichtheid! Zoals Hij later heel zijn leven zou geven, zichzelf diep zou vernederen, zo ging Hij nu al door de knieën: Hij pakte die doek, Hij pakte die waskom, Hij pakte die vieze stinkvoeten van de apostelen en Hij die de leraar was, werd de minste. Toen al zei Hij: doen jullie evenzo! Dus wees bereid om thuis of in de kerk: te helpen, er voor de ander te zijn. Wanneer heb je voor het laatst gevraagd: zou ik nog iets voor je kunnen doen? Kan ik je ergens mee helpen? Kan ik iets voor je betekenen? Jezus heeft ¬¬alles voor ons gedaan: Hij heeft zijn leven gegeven, al zijn liefde gegeven, Hij geeft jou en u eeuwig leven! Hij ging door de knieën. Wat zou er veel veranderen als we in de gemeente niet langer ons ik-gericht opstellen: ‘Het moet zo! Ik vind dit! Luister naar mij! Ik ben teleurgesteld in het meeleven! Ik verwacht niet te veel van de kerk!’. Allemaal ik-gerichte opmerkingen. Wat verandert er veel als je door de knieën gaat, als je de ik-gerichtheid aflegt en de liefde aandoet. Niet alleen thuis, in de klas, maar ook in de kerk gaat dan alles stralen en wordt alles mooi! Dan worden we vervuld met liefde en hart voor elkaar.

2. Dat geeft een gemeenschap
Als we goed kijken worden er in vers 42 vier verschillende dingen genoemd. Het eerste hebben gezien in punt 1: ‘Ze bleven bij het onderricht van de apostelen’. Het tweede wat er staat zullen we nu op letten: ze vormden met elkaar een gemeenschap. Dat woord gemeenschap is wel een lastig woord. Het wordt in de kerk vaak gebruikt: je hebt gemeenschap met Christus, de gemeenschap met de Heilige Geest, en zo heb je ook de gemeenschap der heiligen. Maar wat bedoelen we precies met dat woord? Iemand zei eens: ‘Ik vind dat zo’n raar woord!’. Maar wat  betekent dit woord? Je zou kunnen zeggen: je hebt deel aan elkaar, je wordt met elkaar verbonden, er ontstaat een eenheid. [Dia beeld/vraag 3] Dus je staat niet langer als losse, aparte individuen naast elkaar, maar je vormt met elkaar een nieuw geheel. Je hoort samen! Je vormt met elkaar een gemeenschap. Met het avondmaal vieren we dat we bij Jezus horen. Hij vergeeft onze zonden en we eten het brood en de wijn. Maar doordat we bij Jezus horen, horen we ook bij elkaar. Je kunt niet God als Vader krijgen, zonder dat je elkaar als broers en zussen krijgt. Samen zijn wij het huis van de Heer. Er is een heel mooi liedje van op Youtube, wat ook op jullie werkblad staat: dat we met elkaar de gemeente bouwen. Samen, zoveel verschillende namen! [Beamer] http://www.youtube.com/watch?v=R90XvO8HmSo
De christenen in die eerste gemeente zeiden niet alleen tegen elkaar: “We hebben Jezus nodig”; “We hebben het nodig om van onze ik-gerichtheid bevrijd te worden”. Ze zeiden niet alleen: die zit bij mij in de kerk. Maar ze vormden ook een gemeenschap: Ze zagen elkaar ook, ze hielpen elkaar, ze praten met elkaar. Het was niet zo dat nu ze Jezus hadden leren kennen, de hele dag met een boekje in een hoekje zaten en zaten te denken aan Jezus, nee ze zochten juist elkaar op. Als je één christen zag, zag je er meer. They will know we are christians by our love: Door de liefde voor elkaar, zien de mensen dat er wat bijzonders is met ons. We lezen dan in vers 46 dat ze dagelijks in de tempel waren. Ook al wisten ze dat de offerdienst vervuld was, toch kwamen ze bij elkaar op een plek die andere mensen zagen: iedereen zag dat ze Christus dienden. Niet alleen op zondag hadden ze elkaar, maar ook op maandag. En daarnaast hadden ze ook maaltijden samen: ze aten, en lieten zo iedereen delen in het eten dat ze hadden. Juist tijdens de maaltijden kun je ook aan elkaar verbonden worden! Bovendien verkochten ze hun bezittingen en deelden het uit aan de armen.
Het is volgens mij vooral het laatste punt wat bij de ouderlingen toen wat vragen opriep: is dit een soort communisme. Dat je geen eigen bezit hebt, en alles samen hebt? Is dit een soort klooster, waar je bij de kloosterdeur alles achter je moet laten? In de tijd van Jezus kende je wel zo’n manier van leven, namelijk van de Essenen, die bij de zoutzee in de buurt leefden. Toch vormen ze niet zo’n gemeenschap. Dat weten we ook uit het vervolg, van Ananias en Saffira. Zij verkochten hun bezit: maar dat hadden ze niet hoeven doen. Ze hadden ook niet alles hoeven geven aan de armen. Wat ze wel moesten doen, was: eerlijk zijn en niet liegen over de dingen die ze deden. Ze deden alsof ze gericht waren op de ander, of ze vol liefde waren, of ze door de knieën gingen: maar ondertussen waren ze puur gericht op zichzelf!
Ze vormden met elkaar een gemeenschap, en dat betekent dus geen bezitlosheid, geen soort communisme: het betekent wel dat je geld, je tijd, je liefde niet alleen voor jezelf, maar voor elkaar gebruikt. Dat je gericht bent op de ander!

3. Niet alleen met woorden, maar ook met daden!
Laten we daarmee de komende weken ook aan de slag gaan. Niet vanuit onze eigen kracht, maar vanuit de verbondenheid met Jezus Christus, de bron van leven.
Misschien zeg je: maar ik heb het al zo vaak geprobeerd. Misschien vind je het lastig. Dat kan het soms ook best wel zijn. Soms moet je misschien best wat overwinnen om naar de ander toe te stappen. Soms alleen tijd: dat je gewoon even de tijd moet nemen om de ander te bellen of dat kaartje te sturen. Soms is het ook dat je de ik gerichtheid los moet laten en dat je niet even een avond lekker voor jezelf hebt, maar er een avond eens bent voor je gezin of voor de gemeente. Straks hebben we de thuisavonden. Ik weet er kunnen goede redenen zijn om er niet naar toe te gaan. Niemand is verplicht en wie niet uit liefde er naar toe gaat, maar puur omdat het moet doet misschien nog slechter dan wie gewoon thuisblijft.
Maar toch wil ik je aansporen. Doe mee. Kom naar de thuisavonden. Laat je zelf zien in de gemeente van Christus. Verschuil je niet achter verkeerde argumenten, maar bouw mee aan het huis van de Heer. En als je er bent: ga dan niet kijken, wat heb ik eraan, wat hebben ‘zij’ ervan gemaakt: maar kijk: Hoe kan ik hem of haar helpen, hoe kan ik mijn liefde voor hem of haar laten zien, is er nood of moeite, wat houdt hem of haar bezig, wat vindt hij of zij moeilijk. Laten we zo proberen te groeien in het hart voor elkaar hebben: door de thuisavonden, [Beamer Vraag 4] maar ook door met elkaar koffie te drinken, door trouw te zijn in kerkbezoek en elkaar ook rondom de diensten te spreken, door elkaar op te zoeken als je elkaar mist, door de diakenen te vragen waar je wat zou kunnen betekenen, door mee te draaien op de Bijbelstudiegroep of te kijken of je ergens een klusje kan doen. Hart voor elkaar … een gemeenschap vormen … laat het niet bij mooie woorden blijven. Doe het!
Amen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: